Todos los capítulos de ทะลุมิติมาพร้อมพรวาจาศักดิ์สิทธิ์ชีวิตนี้ข้าจะรวย: Capítulo 21 - Capítulo 30

ฝ่ามือหนาตวัดทีเดียวคนของเขาก็ตรงเข้ามานำพาไปยังห้องๆหนึ่งที่เป็นเรือนปีกแยกออกมาจากเรือนใหญ่“ห้องทรงอักษรนี้ พอจะเก็บความลับเจ้าได้หรือไม่” นางรีบตรงไปจับฝ่ามือหนา หลังพ่อบ้านออกไปจากห้องทำงานของหนานอ๋องและจัดการปิดประตูให้เรียบร้อย“วันนี้ข้าไปที่ตำหนักฮั่วซิน ได้เจอฝ่าบาทตอนที่พูดคุยกับฮองเฮา” เขาพยักหน้า นางมองคนที่มีสีหน้าเรียบเฉยแล้วกัดปาก“จริงๆแล้ว ฝ่าบาทมิได้ประชวร แต่ว่า…เหตุใดจึงไม่อยาก…เป็นองค์จักพรรดิหรือเจ้าคะ” ไม่มีเหตุผลให้ต้องอ้อมไปมา นางเลือกจะพูดคุยตรงๆมากกว่า“ฉลาด” คำพูดนั้นไม่รู้ว่าบอกนางว่าฝ่าบาทฉลาดหรือชมที่นางจับทางได้กันแน่“ท่านอ๋อง…“”ท่านพี่ ต่อไปเรียกข้าว่าท่านพี่ และเมื่อครู่ข้าชมเจ้า เจ้าเข้าวังไปเพียง2ยามกลับจับทางได้หมดเลยงั้นหรือ เกรงว่าฝ่าบาทจะไม่คิดปิดบังเจ้าสักนิด“ นางยู้ปากขึ้นมาอย่างขัดใจ”พระองค์คิดว่าข้าเป็นสตรีที่หลงรูปลักษณ์ท่านจนละเลยจะสงสัยเรื่องรอบตัวมากกว่า“ ”แล้วเจ้ามิหลงหรือ?“ คำถามนั้นทำนางใจกระตุกวูบ ความร้อนลามเลียใบหน้าจนต้องเสมองไปทางอื่น แม้รู้ว่าเขาไม่เห็นแต่อดจะเขินอายไม่ได้”ว่าอย่างไร? หรือว่าเพราะดวงตาข้ามืดมิด เจ้าจึงมองว

หลังจากได้รับรู้เรื่องทั้งหมด นางจึงสบายใจขึ้นพอควร ทั้งยังบอกกับหนานอ๋องว่าต่อจากนี้พวกเขาจะไม่หลบซ่อนอีกแล้ว จวนหนานอ๋องต้องใช้ชีวิตได้ตามปกติแต่เฟยอวี๋กลับขอเอาไว้ เขาไม่อยากทำให้ไก่ตื่น รอจังหว่ะและเวลาอีกนิด เขาจะกลับมาอย่างยิ่งใหญ่แน่นอน”นี่เป็นเงินรอบแรก ฝ่าบาททำการซื้อขายเกลือกับเรา หากหมดสัญญาถือครองใบค้าเกลือจะถูกส่งต่อให้หนานอ๋องทันทีเจ้าค่ะ!!“ นางกลับมายังจวนสกุลหลี่ ที่ตอนนี้เหล่าแม่บ้านและสาวใช้ช่วยกันจัดเตรียมจวนจนสดใส แม้ชาวบ้านหลายคนเริ่มลือกันหนาหูนางก็ทำเมิน คิดว่าถึงเวลาก็คงรู้เอง”งะ เงินนี่ เยอะมาก!!“ หลี่หม่ากวงจับตั๋วเงินที่บุตรสาวคนโตนำออกมาวางให้พวกเขาได้ดู“เงินนี้ข้าจะแบ่งเป็น3กอง 1คือค่าซื้อของมาทำเกลือ ทั้งลังไม้ใส่เกลือ โถวดินเผา และห้องเก็บเกลือแบบใหม่ ที่ปลอดภัย รวมถึงรั้วบ้านเราต้องทำให้ดีและแข็งแกร่งกว่านี้” นางนำกระดาษที่วาดรูปไว้แล้วจากจวนอ๋องออกมาวางให้ดู“เกลือของสกุลหลี่ไม่เหมือนใคร และต้องห้ามให้ผู้ใดรู้วิธีการทำเด็ดขาด โถดินเผาต้องมีตราประทับทุกใบ ป้องกันการทำตาม และยัดใส้ในสินค้า” ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย“ส่วนที่2 ข้าจะเก็บไว้ปรับปรุงจวน และเ

“พี่หญิง ได้โปรด…หนุนหลังน้องสาวคนนี้ด้วย!!” มุมปากบางยกยิ้ม มองดูเด็กสาวที่คุกเข่าตรงหน้าแล้วพยักหน้า“ท่านน้าจากนี้สอนมารยาหญิงให้นางให้เยอะหน่อย ที่เหลือข้าจัดการเอง!!”จากเรื่องในจวนที่นางมัวแต่จัดการ รู้ตัวอีกทีก็มีแม่สื่อเดินจูงมือบางมายังลานกลางจวน สตรีที่สวมอาภรณ์สีแดง ถูกคลุมใบหน้าด้วยผ้ามงคลสีแดง กำลังยืนรอให้ฝ่ายเจ้าบ่าวมารับขึ้นเกี้ยว“ขบวนรับเจ้าสาวมาแล้ววววว” นางมองดูกลุ่มคนหลายร้อยชีวิตที่ทยอยกันเดินมาตั้งแถวหน้าจวน ก่อนจะเบิกตากว้าง “เจ้าบ่าวรับมือเจ้าสาว เคารพพ่อตาแม่ยาย” ร่างสูงสง่าสวมชุดสีแดง กระโดดลงจากม้า ก่อนจะเดินตรงมาหานาง ดวงตาเฉี่ยวคมลอบสบตานางผ่านผ้าบางๆ ท่าทางสง่าผ่าเผย ไม่เงอะงะ ไม่มีผ้าปิดตา กวาดตามองทุกคนที่ยืนอึ้งอยู่กับที่ ก่อนจะแย้มยิ้มเบา“ข้าหนานอ๋องเฟยอวี๋ มารับภรรยากลับจวนอ๋อง ขอพ่อตาแม่ยาย ช่วยรับถ้วยน้ำชานี้ เพื่อเป็นเกียรติแก่ข้าพเจ้าด้วย!!”ทุกคำพูดจาหนักแน่น บิดาของนางที่ยกผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อ พึมพำเบาๆ“หนานอ๋อง ท่านหายดีแล้ว” มือที่รับถ้วยน้ำชาสั่นเทา หนานอ๋องเฟยอวี๋ก้มหน้าเล็กน้อย ก่อนจับมือพระชายามารอรับคำอวยพร“ท่านพ่อตาได้โปรดเป็นกัน

เขาไม่ตอบแต่ป้อนจูบหวานให้นางอีกหน และครานี้มันยาวนานจนเขาสำรวจร่างกายนางทั้งตัว “มิสนคนซุ่มดูแล้วหรือเจ้าคะ” ในขณะที่เขากำลังมอมเมาไปกับเนิ่นอกสล่าง นางเลือกจะถามเขาเสียงกระเส่า“ไม่หล่ะ ข้าสนความสุขตรงหน้ามากกว่า” มือเล็กขยุ้มเส้นผมดำขลับเพราะถูกเขาดูดดึงยอดประถุมจนร่างบางแอ่นเร้า“ข้ามิได้นอนกับสตรีใดมานาน เจ้าจะรับไหวงั้นหรือ” แน่นอนว่าการเข้าหอนี้เขาไม่พลาดจะปล่อยให้มันเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ การแต่งงานนี้เขารอคอยมานานตั้งแต่นางเอ่ยปาก ไม่ได้มองเรื่องผลประโยชน์อย่างที่นางเข้าใจ“ท่านพี่ ท่านมีสตรีข้างหอหรือไม่” เขาส่ายหัวก่อนปล่อยยอดอกให้เป็นอิสระ และขึ้นมาพูดคุยกับนางดีๆ“นั่นเป็นธรรมเนียมของราชวงศ์ เหล่าองค์ชายต้องถูกส่งไปสอนเรื่องนี้กันทุกคน เพื่อเตรียมมีทายาท ข้ามิมีสตรีข้างหอเป็นตัวเป็นตน“ นางพยักหน้ารับเรื่องนี้ย่อมเข้าใจได้”ข้าเชื่อท่าน…“ จบคำพูดของนาง ริมฝีปากบางก็ถูกเขาครอบครอง รวมถึงเต้านมอวบอิ่มที่เด้งสู้ลิ้นเขาจนไม่อาจห้ามใจ ไหนจะแอ่งสะดือที่แบนราบ ยามเขากวาดลิ้นสัมผัส นางยังเกร็งหน้าท้องจนเขาต้องปลอบโยน”ท่าน อื้ออออ“ ทันทีที่แท่งร้อนสอดใส่เข้ามา อวี๋ถงมั่นใจแล้วว่า

ท่าทางของไท่เฟยข๋งสวี๋ร้อนใจนัก แม้จะเคยมีเหตุการณ์ที่บุตรชายโดนลอบทำร้าย แต่มักจะเป็นด้านนอกจวน เช่นทำพอให้บาดเจ็บพอคนของฝ่าบาทแสดงตัวพวกนั้นก็จะสลายตัว เหมือนแค่มาขู่แต่ครั้งนี้กลับไม่ใช่ การยกคนหลายร้อยมาบุกถึงจวนอ๋องในคืนแต่งงาน คือการประกาศชัดเจนว่าเรื่องนี้หมายเอาชีวิต“ท่านแม่ต่อจากนี้ ข้าจะไม่สนสิ่งใดแล้วขอรับ เราจะไม่ถอยอีกแล้ว ยิ่งผ่านมาครบ10ขวบปีแน่นอนว่าสิ่งที่คนพวกนั้นต้องการคือลมหายใจของข้า ต่อจากนี้…ข้าจะเปิดหน้าสู้เอง” ไท่เฟยมองหนานอ๋องทั้งน้ำตา ก่อนจะจับมือบุตรชายและสะใภ้แน่น“แม่เอาใจช่วย ไม่ต้องห่วงแม่ ไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น หนานอ๋องจงทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด” ตอนแรกมีมารดาเป็นจุดอ่อน ตอนนี้มีอวี๋ถงเพิ่มมาอีกคน เขายอมรับว่าคิดหนัก แต่…เขาไม่มีทางให้ถอยแล้ว คนพวกนี้หมายเอาชีวิตพวกเขาจริงๆ“พรุ่งนี้แม่จะเข้าวังพร้อมพวกเจ้า จะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทใช่หรือไม่ แม้สกุลฝานของแม่จะไม่มีผู้ใดหนุนหลัง แต่การปรากฏตัวของแม่…เหล่าขุนนางตงฉินต้องรับรู้ได้ว่าเราจะไม่อยู่อย่างสงบอีกแล้ว” ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะพากันแยกย้ายโดยให้มารดามาพักที่เรือนรับรองติดกับห้องหอ และจัดการวางก