LOGINการทำงานที่ผิดพลาดของสวรรค์ ทำอวี๋ถงต้องทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวพ่อค้าตกอับที่จวนกำลังจะถูกยึด!! ที่พึ่งเดียวคือแต่งงานกับอ๋องตาบอด แต่สวรรค์ยังมีเมตตา มอบวาจาสิทธิ์ให้เธอด้วย ฉันจะกลับมาร่ำรวยให้ได้!!
View Moreจู่ๆการผ่าตัดที่ผิดพลาดทำหญิงสาววัย25ปีอย่างอวี๋ถงวิญญาณหลุดออกจากร่าง ยังไม่ทันจะกลับเข้าไปใหม่ ก็ถูกใครบางคนลากมายังที่แห่งนึง
“ประทับตราตรงนี้ เจ้ามีนามว่าอะไร” สถานที่ที่มืดและเย็นเหยียบทำร่างบางห่อตัว “นาม? ชื่องั้นหรอ? ชื่อ หลี่อวี๋ถง ฉันชื่ออวี๋ถง” เธอตอบอย่างงงๆ แต่คนที่คุมบัญชีกลับเบิกตากว้าง “หลินโม่ เจ้าไปจับสตรีจากห้องใดมา!!” คราวนี้เหมือนทุกอย่างรอบตัววุ่นวาย การตรวจชื่อเธอซ้ำไปมาสร้างความตื่นตระหนกไม่น้อย “แย่แล้ว!! เราจับตัวมาผิดคน” “เจ้าพานางกลับไปเดี๋ยวนี้!!” ไม่ทันได้ตั้งตัว หลี่อวี๋ถงถูกพากลับมายังที่เดิม ห้องผ่าตัดที่ตอนนี้ทุกอย่างเงียบเฉียบ “มันตายได้ก็ดี ทีแรกฉันไม่ได้อยากจ่ายค่ารักษาพยาบาลมันนัก เห็นแก่ที่มันจะยอมแต่งงานแทนแกหรอกนะ แต่ตายแบบนี้ก็ดี!! เงินประกันก็เป็นของฉันทั้งหมด!!” เสียงป้าสะใภ้และลูกพี่ลูกน้องดังอยู่ไม่ไกล “คุณหมอ ฉีดยากันศพเน่าแล้วใช่ไหม แบบนั้นก็ฝังเลย!!” เธอได้แต่อ้าปากค้าง มองคนที่ควบคุมเธอด้วยสายตาอ่านยากก่อนจะแผดเสียงออกมาดังลั่น “พวกคุณต้องรับผิดชอบ พวกคุณจับวิญญาณไปผิด ฉันจะกลับเจ้าร่างยังไง!!” ผู้ชายคนนั้นทำหน้าตากลืนไม่เจ้าคลายไม่ออก “เจ้าใจเย็นลงหน่อนเถิด เรื่องนี้ท่านผู้ครองเมืองวิญญาณต้องช่วยได้” เขากำลังพาเธอกลับแต่เธอขืนแขนเอาไว้ “โทษฐานที่ทำฉันกลับไปไม่ได้ อย่าให้พวกมันเสวยสุขบนกองเงินของฉัน!!” เขามองเธออย่างคิดหนักก่อนจะยอมพยักหน้าเพราะเธอจ้องเขาไม่ลดละ “ข้าจะจัดการให้เดี๋ยวนี้!!” ไม่นานรถดับเพลิงก็วุ่นไปทั่วเมือง “แย่แล้ว บริษัทประกันไฟไหม้ ไหม้จนคุมเพลิงไม่ได้เชียวแหละ!“ “จริงหรอ? แบบนี้ก็แย่สิใครจำเป็นต้องใช้เงินหากไม่มีหลักฐานไปยื่นบริษัทประกันไม่มีทางจ่ายหรอก เปิดดูระบบในมือถือเร็วเข้า!!” ทุกคนรีบกดทันที ไม่เว้นแม้แต่ป้าสะใภ้และลูกพี่ลูกน้องด้วย “แม่!! แย่แล้ว มือถือนังอวี๋เปิดไม่ติด!!” “ค้นหาบัตรมันสิ!!” กระเป๋าถือเธอถูกค้นกระจัดกระจาย “มะ ไม่มี!! ไม่มีได้ยังไง!!แบบนั้นเราจะไปฟ้องร้องเอาเงินได้ยังไง!!” เสียงสองแม่ลูกโวนวายทำผู้คนใกล้เคียงต่างนินทาว่าหวังเพียงเงินทอง “ทีนี้เจ้าพอใจแล้วใช่หรือไม่ รีบกลับไปที่นครวิญญาณเถอะ ท่านผู้คุมกฏต้องช่วยได้” ไม่นานเธอก็กลับมาที่เดิม “หลินโม่ เหตุใดจึงยังพานางกลับมา!!” “นางกลับเข้าร่างไม่ได้แล้วขอรับ นาง…ร่างนางถูกทำลายไปแล้ว” ปึ่ง!! “ต้องรีบแก้ไขก่อนประตูสวรรค์จะเปิด ไม่เช่นนั้นเราถูกขังคุกมืดแน่นอน!!” “ทุกคนรีบตรวจชื่อของคนที่ฆ่าตัวตายเดี๋ยวนี้!!” การทำงานเร็วรี่มาพร้อมกับแสงที่รำไรบริเวณขอบฟ้า “มีๆ แม่นางผู้นี้อยู่ที่เมืองคู่ขนาน ถึงจะเป็นยุคโบราณแต่นางทำผิดกฏสวรรค์ขอรับ!!” เธอมองคนนั้นทีคนนี้ทีอย่างงงงวย “พวกท่านเอาแต่พูดกัน ไม่เห็นจะมีใครรับผิดขอบชีวิตฉันเลย!!” “เจ้าต้องไปที่นั่นเดี๋ยวนี้หากศพถูกทำลาย ดวงวิญญาณไม่มีที่ไปจะแตกสลายดับสูญ ไม่เวียนว่ายตายเกิดเช่นปกติ!! พวกข้าเองจะถูกไฟบรรลัยกัลป์แผดเผาเท่าอายุเจ้าเช่นกัน!!” เวลากระชั้นชิด เธอมองทุกคนอย่างคิดหนัก “ฉันไม่รู้จักที่นั่น จะใช้ชีวิตยังไง!!” “เช่นนั้นข้าจะให้พร เพื่อเอาชีวิตรอดเจ้าเลือกมา!!” นางใช้มือจิ้มปาก “พรงั้นหรอ?“ หัวสมองทำงานเร็วรี่ เธอคิดถึงงานขายที่เธอทำมาสิบปีตั้งแต่เด็ก ”ข้า…ขอพรให้วาจาข้าศักดิ์สิทธิ์!!”“เมื่อครู่เหตุใด คนพวกนั้นจึงเชื่อฟังเจ้า” ไท่เฟยที่ยังสงสัยไม่หาย เอ่ยถามนางอย่างตื่นตะลึง“วาจาศักดิ์สิทธิ์ของหม่อมฉัน มิได้มาเล่นๆนะเพคะ แต่ว่าวันนี้เหลือให้ใช้อีกแค่1ครั้ง หม่อมฉันจึงตัดใจไม่ไปที่ลานประหาร เกรงว่าจะอดใช้ไม่ได้ เพราะเก็บไว้ใช้แค่ตอนสำคัญ หากใช้ไปหมดแล้ว และมีเรื่องจำเป็นคงเสียใจหน้าดู” นางเอ่ยยิ้มๆ แต่คนในห้องนี้ต่างตกใจจนยกมือขึ้นปิดปาก“เจ้า!! ที่หนานอ๋องพูดนั้นเรื่องจริงหรือ!!” นางพยักหน้ารับอย่างเต็มภาคภูมิ “แต่เรื่องแบบนี้ก็มีกฏเพคะ ใช้สุ่มสี่สุ่มห้ามิได้ หม่อมฉันใช้ได้เฉพาะเวลาที่จวนตัวจริงๆ และใช้สำหรับช่วยชีวิตหม่อมฉันได้เท่านั้น” ทุกคนต่างฉีกยิ้มยินดี“เช่นนั้นแล้วดีจริงๆ จากนี้แม่จะได้หายห่วงหนานอ๋อง”หลังจากเหตุการณ์ที่ไทเฮาออกไปสารภาพความผิดของตนเองทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ ความชั่วร้ายต่างๆ ทำชาวบ้านเคืองขุ่น นางฆ่าคนที่ขวางทางตนเองไปมากกว่าครึ่งในราชสำนัก ชาวบ้านต่างตะโกนด่าทอและสาปแช่ง เหล่าขุนนางที่เป็นคนของไทเฮาก็ยอมมอบตัวแต่โดยดี รวมกับหลักฐานที่หนานอ๋องเก็บมาหลายปี ฝ่าบาทเลือกจะสั่งประหารขุนนางที่โกงกินบ้านเมืองจนเสียหายยับเยินถึง7ชั่วโคตร จิ้งอ๋อ
“หนานอ๋อง พระชายายินดีด้วยกับการแต่งงาน พวกข้ารู้ข่าวช้าเกินไปจึงไม่ได้ไปร่วมยินดี” เหล่าใต้เท้าที่เคยทำงานร่วมกันตอนเป็นอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนต่างอวยพรอย่างจริงใจ“เรื่องนั้นเป็นข้าเองที่ไม่รอบคอบ จะส่งเที่ยบเชิญก็เกรงใจใต้เท้าบางท่านต้องเดินทางไกล ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้จริงๆ” ทุกคนพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง ไม่นานอวี๋ถงและไท่เฟยก็ถูกเชิญให้มาเข้าเฝ้าฮองเฮา“เสด็จแม่” ฮองเฮาที่มีใบหน้าซีดเผือดยังคงนอนอยู่บนเตียง ข้างๆมีทารกน้อยที่ใครๆก็เรื่องว่าองค์หญิงน้อยแห่งตำหนักชิงหัว นอนหลับสนิทอยู่เคียงข้าง“ไม่ต้องลุกๆ ฮองเฮายังเจ็บแผลแม่แค่มาเยี่ยม” อวี๋ถงคิดว่าเรื่องที่ไท่เฟยเป็นมารดาแท้ๆขององค์ฮ่องเต้ คนในวังหลังคงรู้ไม่น้อย และใต้เท้าบางคนก็คงรู้เช่นกัน แต่ก็ต้องเป็นส่วนน้อยจริงๆการพูดคุยกันอย่างสนุกสนานพาให้สตรีที่พึ่งคลอดบุตรอารมณ์ดี อีกทั้งแม่สามียังเล่าเรื่องที่ฝ่าบาทเป็นบุตรชายให้นางฟังเอง การมีหลานก็เหมือนยาชูกำลัง ไท่เฟยสดใสขึ้นมาก“แย่แล้วเพคะ ไทเฮาเสด็จมาที่นี่เพคะ!!” ในขณะที่ท้องพระโรงกำลังประชุมและพิจารณาโทษของเหล่าใต้เท้ากังชิน ที่หนานอ๋องมอบหลักฐานให้กรมอาญา สิ่งที่ใครก็ไม่คาด
เช้านี้มีข่าวลือมากมาย ชาวบ้านที่ตื่นมาใช้ชีวิตกันแต่เช้า พบนักฆ่าสวมชุดดำร้องโอดโอยจับหัวเขาด้วยความเจ็บปวด ที่เข่านั้นมีเลือดซึม กระดูกแตกละเอียด เนื้อเละเพราะถูกบดกับพื้นเป็นเวลานาน ไม่ไกลกัน ชาวบ้านคนนึงจำได้ว่าบุรุษที่นอนหน้าซีดเผือกที่หน้าโรงหมอ คือจิ้งอ๋อง เขาอับอายเหลือแสนแต่ทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายเมื่อท่านหมอเปิดร้านก็รับคนไข้บางส่วนมารักษาตามความเหมาะสมของคนเป็นหมอคือการไม่เลือกคนไข้ จิ้งอ๋องที่สภาพไม่ต่างจากซากศพ เหม่อลอยคล้ายคนเสียสติ แต่ไม่ได้คลุ้มคลั่ง“เมื่อคืนได้ข่าวว่ามีนักฆ่าบุกเข้าจวนหนานอ๋อง”“ในคืนวันแต่งงานงั้นหรือ!!” “ใช่ บ้านข้างเคียงบอกว่ากลิ่นเลือดคละคลุ้ง ทั้งศพของนักฆ่านับร้อยยังถูกเอาไปทิ้งที่เชิงเขา เมื่อเช้าเริ่มมีหมาป่าและสัตว์ป่าลงมาแทะกิน”“แม้หนานอ๋องจะโดนรังแก แต่ไม่เคยบุกถึงจวน เกรงว่าครานี้คงหมายเอาชีวิต!!”“แต่การที่หนานอ๋องตอบโต้เช่นนี้คือการประกาศสงครามใช่หรือไม่”“แต่แบบนี้ก็ดี คนของไทเฮาต้องเริ่มตื่นตัว ดีไม่ดี อะไรที่แย่งมาจากหนานอ๋องเหล่าขุนนางพวกนั้นน่าจะก้นร้อนจนนั่งไม่ติด!!”“ข้าสนับสนุนหนานอ๋อง อีกไม่นานเจียงหนานของเราจะกลับมาสงบสุข!!”
ท่าทางของไท่เฟยข๋งสวี๋ร้อนใจนัก แม้จะเคยมีเหตุการณ์ที่บุตรชายโดนลอบทำร้าย แต่มักจะเป็นด้านนอกจวน เช่นทำพอให้บาดเจ็บพอคนของฝ่าบาทแสดงตัวพวกนั้นก็จะสลายตัว เหมือนแค่มาขู่แต่ครั้งนี้กลับไม่ใช่ การยกคนหลายร้อยมาบุกถึงจวนอ๋องในคืนแต่งงาน คือการประกาศชัดเจนว่าเรื่องนี้หมายเอาชีวิต“ท่านแม่ต่อจากนี้ ข้าจะไม่สนสิ่งใดแล้วขอรับ เราจะไม่ถอยอีกแล้ว ยิ่งผ่านมาครบ10ขวบปีแน่นอนว่าสิ่งที่คนพวกนั้นต้องการคือลมหายใจของข้า ต่อจากนี้…ข้าจะเปิดหน้าสู้เอง” ไท่เฟยมองหนานอ๋องทั้งน้ำตา ก่อนจะจับมือบุตรชายและสะใภ้แน่น“แม่เอาใจช่วย ไม่ต้องห่วงแม่ ไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น หนานอ๋องจงทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด” ตอนแรกมีมารดาเป็นจุดอ่อน ตอนนี้มีอวี๋ถงเพิ่มมาอีกคน เขายอมรับว่าคิดหนัก แต่…เขาไม่มีทางให้ถอยแล้ว คนพวกนี้หมายเอาชีวิตพวกเขาจริงๆ“พรุ่งนี้แม่จะเข้าวังพร้อมพวกเจ้า จะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทใช่หรือไม่ แม้สกุลฝานของแม่จะไม่มีผู้ใดหนุนหลัง แต่การปรากฏตัวของแม่…เหล่าขุนนางตงฉินต้องรับรู้ได้ว่าเราจะไม่อยู่อย่างสงบอีกแล้ว” ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะพากันแยกย้ายโดยให้มารดามาพักที่เรือนรับรองติดกับห้องหอ และจัดการวางก






reviews