Alle Kapitel von ทะลุมิติมาพร้อมพรวาจาศักดิ์สิทธิ์ชีวิตนี้ข้าจะรวย: Kapitel 11 – Kapitel 16

“อืม นานๆจะเจอคนที่กล้ายื่นมือเข้ามาช่วยเราโดยไม่กลัวอำนาจไทเฮา เห็นทีว่าแม่ต้องเชิญนางมาที่จวนอ๋องเสียหน่อย” เขาไม่ขัดกลับยกยิ้ม จริงๆนางควรได้รับความขอบคุณอย่างที่มารดาว่า“จิงเซียวพาไท่เฟยไปพักเถอะ ปิดหน้าต่างดีๆ อย่าหล่ะหลวม“ เขาสั่งสาวใช้ข้างกายมารดาก่อนที่คนของเขาจะเข้ามาพยุงเขาแยกไปอีกทาง จนไม่ทันสังเกตุพระมารดาที่ยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตา”นานๆทีจะเจอคนใจดีด้วย หนานอ๋องเองก็คงดีใจเช่นไท่เฟยเพคะ“ จิงเซียวพยุงร่างบอบบางของพระมารดาหนานอ๋องกลับห้องนอน อดจะตื้นตันใจด้วยไม่ได้เช่นกัน”นานแล้วนะ ที่จวนอ๋องแห่งนี้ไร้คนกล้ายื่นมือเข้ามา ทุกคนคงหวาดกลัว คงมีแต่ฝ่าบาทที่ยังเอ็นดูอยู่บ้าง เห้อออ ข้าทำให้ลูกเป็นห่วงจนไม่กล้าลุกขึ้นมาต่อกรกับไทเฮาเชียวหรือ“เช้านี้แม้ไม่เช้ามากเช่นที่ควรจะตื่น แต่ก็ไม่ได้สายจนตะวันโด่ง หลี่อวี๋ถงลุกขึ้นมาล้างหน้าในมิติลับของนางก่อนเปลี่ยนชุด จากนั้นจึงหยิบอาหารแห้งติดไม้ติดมือออกมานิดหน่อย รวมถึงเมล็ดพืชที่นางค้นเจอด้วย“ตอนนี้ใบค้าเกลือยังอยู่แม้มีคนอยากได้มากนักแต่ข้าจะทนทำการค้าต่อไป และต้องหาเงินให้มากขึ้นหน่อย ฉะนั้น ข้าจะเป็นคนออกไปหาเงิน ส่วนพว

”อ่า ท่านคงจำข้าไม่ได้แล้วกระมัง เมื่อก่อนข้าเคยไปส่งเสบียงที่จวนท่านบ่อยๆ ว่าแต่เหตุใดจึงมานั่งขายผักเช่นนี้“ นางยิ้มหวานอย่างประจบ”โธ่ ข่าวว่าบ้านข้าขายออกไปจนไร้ที่พึ่งต้องกลับไปอยู่บ้านเก่านั้นไม่ใช่เรื่องขำๆนะเจ้าคะ ตอนนี้ไม่มีทุนรอนข้าจะอยู่เฉยได้หรือ ท่านน้าก็มาเจ็บป่วย บิดาข้าต้องจัดการเรื่องในบ้าน ข้าเป็นบุตรสาวคนโตย่อมต้องออกมาหาเงินได้เจ้าค่ะ“ แม่ค้ามองหน้านางอย่างสงสาร ”โถ่วเอ้ย สตรีในห้องหอเหตุใดต้องมาเจอเรื่องทุกข์เช่นนี้ มาๆนั่งเถอะ นั่งตรงนี้ ข้าช่วยเรียกลูกค้าให้ ส่วนตราชั่งใช้ของข้าไปก่อน“ แม่ค้าอีก2ร้านได้ยินนางพูดเรื่องเมื่อครู่ทั้งหมดรีบมาช่วยลากตะกร้า”ฮูหยินหลี่บุญน้อยนัก เมื่อก่อนยามถึงเทศกาลมักเดินทางมาแจกจ่ายรางวัลพ่อค้าแม่ค้า แต่ว่า…ตั้งแต่มีอนุเข้ามา ตรอมตรมกับความทุกข์จนลืมเปิดช่องทางให้บุตรสาว แบบนี้ท่านต้องรีบแต่งงาน มีสามีหนุนหลังการค้าจะได้กลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง!!“”ใช่ๆ ต้องเลือกสกุลที่ร่ำรวย หรือไม่ก็พ่อค้าที่กำลังสร้างตัว ไม่เช่นนั้นการที่ท่านมาขายของเช่นนี้ลดคุณค่าตัวเองเกินไป!!“นี่สินะ สิ่งที่คนโบราณปฏิบัติตามกันมา!! สตรีอย่าเก่งกว่าบุรุษ อย่า

หากไม่มีคนใหญ่คนโตคอยหนุนหลัง นางจะค้าขายอย่างราบรื่นได้อย่างไร ภายหน้าจะร่ำรวยก็คงยาก สตรีไม่ควรเกินหน้าเกินตาบุรุษ วันนี้นางใช้ข้ออ้างเป็นบุตรสาวคนโตสกุลหลี่ได้ แต่วันหน้านางต้องออกเรือน จะไปคว้าใครมาทำหน้าที่ปกป้องได้ หากไม่ใช่คนที่มีอำนาจอยู่ในมือแต่ถูกลิดรอน”จางอู๋ เขียนราชสาร์นส่งหาฝ่าบาท ข้าขอ…พระราชทานสมรส!!“ ไท่เฟยได้ยินบุตรชายพูดเช่นนั้นถึงกับน้ำตาไหล นางถอนหายใจอย่างโล่งอก”หนานอ๋องทำถูกแล้ว แม้อำนาจข้าตอนนี้จะน้อยนิด แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี จัดการงานแต่งให้เสร็จ ในตอนที่ไทเฮาไปถือศีล เป็นเรื่องที่ควร ข้าจะส่งแม่สื่อไปสกุลหลี่ ไปพูดคุยกับบิดาเจ้า“ ”ขอบพระทัยเพคะไท่เฟย หนานอ๋อง“ นางลุกขึ้นย่อตัวลงอย่างอ่อนช้อย”วันนี้หม่อมฉันขออนุญาต เอ่อ เข้าครัวได้หรือไม่เพคะ“ ไท่เฟยเลิกคิ้ว แต่เฟยอวี๋กลับพยักหน้าอนุญาต และหันไปบอกมารดาตามที่นางร้องขอตั้งแต่หน้าจวน“จริงหรือ เช่นนั้นก็ดีจริงๆ ข้าเบื่อรสมือจิงเซียวจะแย่แล้ว” หลังจากเจ้าของบ้านอนุญาต นางเดินเข้าครัวตามคนสนิทของไท่เฟยทันที โดยไม่เห็นท่าทางเอ็นดูของเจ้าของจวน”ดูท่าจะแสบไม่เบา นางรู้จักผ่อนหน้า ผ่อนกลาง และยังมีเหตุมีผล หนานอ๋องต