Alle Kapitel von IN SERVICE OF THE HEIR : Kapitel 21 – Kapitel 30

Dahan-dahan silang naglakad papunta sa pinto. Ngunit nang malapit na sila rito, bigla itong bumukas.Napatingin si Caleb at agad siyang nagulat nang makita si Sebastian na nakatayo sa labas. Sobrang dilim ng tingin nito, at mahigpit ang pagkakakuyom ng panga niya.“Give her to me,” seryosong sabi ni Sebastian.Tila nag-alangan si Caleb.“Do you even know where she lives?”Bahagyang natawa si Sebastian, na tila hindi makapaniwala sa tanong nito.“She’s my fiancée. I know where she lives.”Inabot ni Sebastian ang kamay ni Jasmine, pero ayaw itong bitawan ni Caleb.Masama siyang tinitigan ni Sebastian.“Let her go. You have nothing to do with her. Why are you so concerned about her anyway?”Tila lalo namang nainis si Caleb sa sinabi nito.Biglang nagising si Jasmine at napansin niyang nakasandal siya kay Caleb. Nang tumingin siya sa harapan, nakita rin niya si Sebastian na nakatayo roon at halatang galit na galit.Dahan-dahan siyang bumitaw kay Caleb at lumapit kay Sebastian.“Sebastian?

Nagtungo sina Jasmine at Sebastian sa isang park na halos puno ng iba’t ibang tao. May mga nagtitinda ng street food, cotton candy, laruan, at maliliit na souvenirs. Sa kabilang bahagi naman ng park, maririnig ang masasayang tawanan ng mga batang naglalaro.Pero tila hindi iyon ang napapansin ni Jasmine.Her eyes were wandering everywhere.Namamangha siya sa mga simpleng dekorasyong nakapaligid sa kanila. Ang mga puno ay napalibutan ng kumikislap na Christmas lights, habang may mga bula ng sabon na malayang lumilipad sa paligid, na para bang mas pinaganda pa ang ordinaryong gabi."Wow..." mahina niyang sambit.Sinundan lamang siya ni Sebastian mula sa likuran.Napangiti siya nang makita kung gaano ka-excited si Jasmine.She looked like a little girl seeing everything for the first time.At sa totoo lang, mas interesado si Sebastian na panoorin siya kaysa sa mga dekorasyon sa paligid."Ang saya mo naman," komento niya.Lumingon si Jasmine at ngumiti."Of course! Look around. Ang ganda!

• EASE CO •Pagdating ni Jasmine sa office, hindi pa rin mawala ang bakas ng pag-aalala sa mukha niya.Tahimik siyang pumasok sa elevator.Habang umaakyat ito sa kanilang floor, hindi niya maiwasang maalala ang litrato na nakita niya sa kwarto ni Sebastian.Siya kaya ang babaeng iyon?Girlfriend niya ba talaga?Napabuntong-hininga siya.Pagbukas ng elevator, dahan-dahan siyang naglakad papunta sa kanyang table.Pero bago pa siya makaupo, napatingin muna siya sa office ni Sebastian.Tahimik.Walang tao.Napakunot ang noo niya.Nasaan kaya siya?Umupo na lamang siya at pilit na inilabas sa isip ang mga bagay na gumugulo sa kanya.She needed to work.She needed to focus.Pero kahit anong gawin niya, bumabalik pa rin sa kanya ang litrato ng isang babaeng hindi niya kilala.---PANTRYMakalipas ang ilang oras, nagtungo si Jasmine sa pantry upang magtimpla ng kape.Tahimik siyang nakatayo sa harap ng coffee machine habang hinihintay itong matapos.Pero imbes na ang kape ang iniisip niya, na

Pag-stop ng taxi sa tapat ng bahay ni Sebastian, agad na bumaba si Jasmine at naglakad papunta sa front door.Pagpasok niya, agad niyang hinanap si Sebastian. Nang mapadaan siya sa kwarto nito, narinig niya ang tunog ng shower mula sa banyo.Dahan-dahan siyang pumasok.Napatigil siya nang mapansin ang isang bouquet ng red roses na nakalagay sa ibabaw ng kama ni Sebastian.Agad niya itong nilapitan at umupo sa gilid ng kama. Maingat niyang hinawakan ang mga bulaklak at napangiti.“Ang ganda…”Click.Biglang bumukas ang pinto ng banyo.Napalingon si Jasmine.Nanlaki ang mga mata niya nang makita si Sebastian na bagong ligo at may tuwalya lamang na nakabalot sa baywang.Agad siyang tumayo at umiwas ng tingin.“I’m sorry…”Tila natawa si Sebastian.“Wait.”Hinawakan niya sa balikat si Jasmine at marahang itinulak pabalik sa pagkakaupo sa kama.“You know what? Kailangan mo nang masanay na nakikita akong ganito. Our wedding is next month. You should prepare.”Hindi agad nakasagot si Jasmine

NEXT MORNINGPagkatapos mag-ayos, agad nang lumabas si Jasmine ng apartment.Pero paglabas pa lang niya ng building, bigla siyang napahinto nang mapansin ang isang pamilyar na lalaki na nakasandal sa gilid ng kotse nito.Si Caleb.Mukhang matagal na itong naghihintay.Saglit siyang nagdalawang-isip bago dahan-dahang lumapit.“What are you doing here?” tanong niya, habang palinga-linga sa paligid.Umayos ng tayo si Caleb at binuksan ang driver's door.“May binili lang ako dito sa malapit, kaya naisip kong dumaan na rin. Come on, get in.”“Caleb…”Napahinto ito bago tuluyang sumakay.“You don't have to do this.”Diretsong tumingin si Jasmine sa kanya.“Sorry, pero baka kasi kung ano isipin ng ibang tao kapag nakita nila tayong magkasama.”Napailing si Caleb.“Why? Pinsan ko naman si Sebastian. Alam naman ng buong company 'yon. I'm just trying to help habang wala siya.”Nakita nito ang pag-aalinlangan sa mukha ni Jasmine kaya bahagya itong lumambot ang tono.“I'm sorry if I'm making you