IN SERVICE OF THE HEIR

✉️ LETTER FROM CLARA

Dear Sebastian, I'm sorry, pero hindi pa ako ready’ng magpakasal. Hindi ko masusuklian 'yung pagmamahal na binibigay mo sa akin. Ang dami ko pang dreams sa buhay na gustong ma-achieve. Marami pang ibang babae diyan na mas deserving sa pagmamahal mo kaysa sa akin. Thank you so much sa lahat ng tulong mo sa akin.

— Clara

Nawasak nang tuluyan ang puso ni Sebastian pagkabasa ng letter. Agad siyang patakbong lumabas, pinaandar ang kotse niya, at nag-drive diretso sa bahay ni Clara.

Pagdating doon, nakasalubong niya ang kasambahay ni Clara. Diretso siya sa kwarto nito, pero wala si Clara doon. Binuksan niya ang mga cabinet, pero totally empty na ang mga ito. Nablanko at nag-panic ang isip ni Sebastian.

Habang tumitingin-tingin sa paligid, napansin ng mata niya ang isang calendar na may mga nakasulat na notes at reminders.

Lumapit siya at dinampot ang calendar.

🗓️ Flight 8:00pm ✈️

Pagkabasa rito, mabilis na tumakbo palabas si Sebastian at pinatakbo ang kotse niya nang napakabilis. Papunta siya sa airport, umaasang maihabol pa niya si Clara.

Tinapakan ni Sebastian ang accelerator hanggang sa umabot sa 120 mph ang bilis niya. Wala na siyang paki sa mga nakakasalubong niyang sasakyan. Sobrang gulo ng isip niya, at ang tanging goal lang niya ay makausap si Clara para pigilan itong umalis.

Sa gitna ng pagde-drive, biglang may nakakasilaw na liwanag na yumugyog diretso sa harap ng kotse ni Sebastian. Nahilo siya sa liwanag kaya nawalan siya ng kontrol sa manibela. Nag-spin nang napakatindi ang kotse at bumangga sa isang concrete barrier. Duguan ang mukha niya, at naipit ang mga binti niya sa loob ng nayuping skeleton ng kotse.

Halos nawawalan na siya ng malay at puro dugo lang ang nakikita niya. Deep down, ramdam na niya ang mangyayari.

Nang ipipikit na sana niya ang mga mata niya, biglang may nagbukas ng p***o ng kotse niya at frantically siyang ginigising.

🗣️Sir!!!? Sir!!!?" sigaw ng boses habang tinataptap ang mukha ni Sebastian.

Dahan-dahang iminulat ni Sebastian ang mga mata niya at malabo niyang naaninag ang isang babae. Malabo ang paningin niya dahil sa dugo. Hindi siya makapagsalita, at ang boses lang ng babae ang naririnig niya.

🗣️Sir! 'Wag kayong matutulog. Tumawag na po ako ng tulong. Papunta na sila!"

Ilang sandali pa, narinig ni Sebastian ang wangwang ng mga sirena at ang pagdating ng mga pulis. Unti-unti siyang nawalan ng malay, bagama't naramdaman niyang rinerescue siya. Sa huling pagkakataon, iminulat niya ang mga mata niya at tumingin sa babaeng nakatayo sa tabi ng daan bago tuluyang nawalan ng malay.

Pagdating sa hospital, idiniretso agad si Sebastian sa Operating Room. Nang malaman ng parents niya ang nangyari, nagmadali silang pumunta sa hospital.

Pagdating nila, sobrang worry ang nakareflect sa mga mukha nila.

Ilang oras ang lumipas bago wakas na lumabas ang doctor.

Agad silang lumapit sa doctor para itanong ang condition ng anak nila.

"Doc, kumusta po ang anak namin?" tanong ng mommy niya, halatang-halata ang anxiety.

Napasigh ang doctor. "Mrs. Vanderbilt, dahil sa tindi ng accident ng anak niyo, naapektuhan ang spinal cord niya. Nabugbog at medyo nadamage ang mga nerves, kaya na-paralyze ang mga binti niya for now. Pero don't worry, may chance pa naman siyang makarecover. Kakailanganin niyang mag-undergo ng physical therapy para ma-maintain ang muscle mass at maiwasan ang joint stiffness."

Pagkatapos mag-deliver ng news, nagpaalam na ang doctor at umalis.

Pumasok sila sa recovery room at nakita ang state ng anak nila. Nakasemento ang mga binti nito at may neck brace. Naramdaman ni Mrs. Vanderbilt ang paglambot ng mga tuhod niya, pero agad siyang inalalayan ni Mr. Vanderbilt para suportahan.

"Honey, calm down. Everything is going to be okay."

Ilang oras ang lumipas, dahan-dahang iminulat ni Sebastian ang mga mata niya at tumingin sa paligid para alamin kung nasaan siya. Sinubukan niyang umupo, pero hindi siya makagalaw, at nakaramdam lang ng sobrang sakit sa upper body niya. Napadaing siya sa sakit, dahilan para magising ang mommy niyang natutulog sa tabi ng kama niya. Lumapit din agad ang daddy niya nang marinig siya. Tumayo sila sa tabi niya para i-check ang anak nila.

"Sebastian? Son?" alalang tanong ni Mrs. Vanderbilt.

Tumingala siya sa nag-aalalang mommy niya.

"Mom, anong nangyari? Nasaan ako?"

Nangilid ang luha sa mga mata ni Mrs. Vanderbilt. Niyakap siya nang mahigpit ni Mr. Vanderbilt habang nagsisimulang umagos ang mga luha sa mukha nito. "Son, na-aksidente ka nang malala. Nalaman lang namin nung nandito ka na sa hospital."

Sinubukan ni Sebastian alalahanin ang huling nangyari bago ang crash. Agad na pumasok sa isip niya si Clara.

"Clara..." Sinubukan niyang umupo, pero pinigilan siya ng mommy niya. "Son! Calm down... saan ka pupunta?"

"Mom, kailangan kong sundan si Clara..." Bigla siyang natigilan nang ma-realize niyang hindi niya maigalaw ang mga paa niya. Pilit niyang itinataas ang mga ito, pero totally walang nararamdaman.

"Anong nangyari sa akin? Bakit hindi ko maigalaw ang mga binti ko?!"

Mabilis na lumapit ang daddy niya, dahil hindi na kayang tingnan ni Mrs. Vanderbilt si Sebastian sa ganong condition.

"Anak, malala ang naging accident mo. Na-paralyze ang mga binti mo. Pero malaki pa ang chance na makarecover ka at makalakad ulit." Pagkarinig dito, napasandal si Sebastian sa unan at umiyak nang napakasakit. On top of his physical state, bumalik ulit ang sakit ng pag-iwan sa kanya ni Clara. Helpless, wala siyang choice kundi tanggapin ang nangyari sa kanya.

Pagkaraan ng ilang araw sa hospital, chineck ni Sebastian ang phone niya. Agad niyang nakita ang mga news reports tungkol sa accident niya, kasama ang iba't ibang clips ng crash footage. Mabilis na i-swinipe away ni Sebastian ang mga ito.

Biglang bumalik ang isip niya kay Clara. Chineck niya ang social media profiles at message threads nito, at doon niya nadiscover na pino-block na pala siya nito. Sinubukan niyang tawagan ang phone number nito, pero hindi man lang ito nagri-ring. Hinawakan nang mahigpit ni Sebastian ang phone niya, hindi matanggap na tuluyan nang nag-walk out si Clara sa buhay niya.

Habang umaagos ang mga luha sa mukha niya, nahiga ulit si Sebastian sa kama, sobrang kinakain ng pangungulila at heartache.