Todos los capítulos de พรหมลิขิตพิศวาส: Capítulo 131 - Capítulo 140

นักข่าว..ทำไมคุณจุลภัทรถูกลอบทำร้ายแล้วเจ้าหน้าที่ตำรวจถึงเก็บข่าวเงียบล่ะครับ?เจ้าหน้าที่ตำรวจ..เรื่องนี้ทางผู้เสียหายได้ขอไว้เพราะไม่แน่ใจว่าถูกลอบทำร้ายหรือเป็นอุบัติเหตุ และทางผู้เสียหายเหมือนจะรู้ตัวว่าถูกติดตามจึงระวังตัวมาตลอดจนพลาดในครั้งนี้และโชคดีที่ได้รับบาดเจ็บไม่ถึงขั้นเสียชีวิตและให้ความร่วมมือกับทางเจ้าหน้าที่ตำรวจสืบหาความจริงและพบว่าพวกเขาถูกลอบทำร้ายจริงๆครับ” เจ้าพนักงานสอบสวนเป็นผู้ตอบเพราะตอนเกิดเหตุเขาอยู่เวรและได้รับแจ้งความลงบันทึกประจำวันนักข่าว..แล้วรู้ได้ยังไงว่าผู้จ้างวานเป็นคุณวิสูตรคะ?เจ้าหน้าที่ตำรวจ..ตอนเกิดเหตุเราได้รับแจ้งจากทีมบอดี้การ์ดของคุณจุลภัทรจึงประสานงานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจทางหลวงเพื่อให้สะกัดรถบรรทุกส่วนรถอีกสองคันก็ชนต้นไม้ทำให้เราสามารถจับกุมผู้ต้องหาได้ทั้งหมดและขยายผลไปถึงผู้จ้างวานซึ่งไม่จับผิดตัวและคุณวิสูตรไม่ใช่แพะแน่นอนครับ”นักข่าว..แล้วหลักฐานที่ว่ามีอะไรบ้างครับที่ชี้ตัวคุณวิสูตรว่าเป็นผู้บงการจ้างวานฆ่าคุณจุลภัทรครับ?เจ้าหน้าที่ตำรวจ..อย่างแรกก็คำให้การลูกน้องของเขา การนัดเจอพูดคุยจ้างงาน และหลักฐานการโอนเงินที่ชี้ชัดไปถึงตัว

“งั้นเหรอครับ พี่คิดว่าเวลาเช็ดตัวก็ต้องเปลือยกายให้เช็ดเสียอีก” คนป่วยพูดแล้วยักคิ้วหลิ่วตาใส่เมียรักอย่างยั่วเย้าชอบใจที่ทำให้เมียรักเขินอาย“ไม่มีแบบนั้นหรอกค่ะ เรามีจรรยาบรรณในการทำงานและอาชีพของตัวเองค่ะ” ชาครียาค้อนใส่แฟนหนุ่มอย่างหมั่นไส้ “พี่จุลกินยาแล้วจะนอนพักก่อนะคะ ชาร์มไปอาบน้ำก่อนค่ะ” เสียงหวานบอกแฟนหนุ่มอย่างอ่อนหวานแล้วเอายาให้เขากินเรียบร้อย"หนูชาร์มจูบก่อนแล้วค่อยไปอาบน้ำนะครับ” เสียงห้าวออดอ้อนขอจูบแฟนสาว“มะ..” หญิงสาวอ้าปากจะปฏิเสธแต่คนป่วยแสนเจ้าเล่ห์ไม่ปล่อยให้เธอได้พูดจบก็คว้าลำคอระหงยึดท้ายทอยไว้แล้วปิดริมฝีปากอิ่มอย่างรวดเร็วราวกับงูฉก“จุ๊บบ..”“อื้ออ..” ชาครียาครางออกมาเมื่อตั้งตัวไม่ทันคนป่วยแสนเจ้าเล่ห์ที่รอจังหวะเอาเปรียบเธอก่อนจะเผยอริมฝีปากรับลิ้นร้อนผ่าวที่แทรกเข้ามากวาดไล้ต้อนลิ้นของเธอเกี่ยวกระหวัดรัดไว้อย่างดูดดื่ม“หื้มม..” เสียงห้าวครางในลำคอด้วยความพอใจเมื่อได้ลิ้มรสหวานล้ำจากริมฝีปากอ่อนนุ่มที่เขาโหยหาและหิวกระหายร่างเพรียวบอบบางอย่างหนักฝ่ามือใหญ่ลูบไล้นวดเคล้นก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นอย่างทะนุถนอมอยากลิ้มรสทรวงอกกลมกลึงแต่ตอนนี้ทำได้แค่กอดจูบลูบไล้

“ก็ได้ งั้นอีกเกมหนึ่งโอเคนะ แจกไพ่เลยครับไอ้หมอ” พยนต์บอกเพื่อนแล้วรอลุ้นไพ่เกมสุดท้ายก่อนจะไปนอนตอนนี้คนป่วยดูจะทนง่วงไม่ไหวแล้วทัศน์ทำไพ่เสร็จก็แจกให้ทุกคนเพื่อจะได้ไปนอนพักผ่อนเมื่อแจกเสร็จทุกคนก็หยิบไพ่ของตัวเองมาลุ้นว่าไพ่ในมือจะสู้คนอื่นได้หรือเปล่าแต่มีคนหนึ่งที่เก็บอาการแทบไม่อยู่เพราะไพ่ในมือสวยและสามารถเกสู้เพื่อนได้แน่“ว่าไงวะไอ้กัปตันจะเกมั้ยเพื่อน เกมสุดท้ายแล้วนะเว้ย” ศานันท์มองพยนต์ที่ขบปากตัวเองดวงตาแพรวพราวมองพวกเขาแล้วเปิดยิ้มกว้าง“เกสิวะเพื่อน รอบนี้กูเทหมดหน้าตักเลยเอ้า หนึ่งแสน”“เอาจริงเหรอวะไอ้โย” ทัศน์หรี่ตามองเพื่อนที่เกทับอย่างมั่นใจว่าเกมนี้จะชนะ“คนอย่างไอ้โยไม่เคยพูดเล่นกูเอาจริงตลอดครับเพื่อน”“งั้นกูเกตามหนึ่งแสน” ทัศน์คิดว่าเพื่อนลักไก่ก็เกทับเข้าไปอีกหนึ่งแสน“หนูชาร์มเกตามไปอีกหนึ่งแสนครับ” คนเจ็บบอกเมียรักให้เกทับเพื่อนไปอีกหนึ่งแสนส่วนเงินกองกลางก็เกมละหมื่นแล้วเล่นสี่คนก็สี่หมื่น“งั้นกูตามอีกหนึ่งแสน” ศานันท์มองไพ่ในมือที่มีแค่สามแต้มก็เกสู้เพื่อน“พร้อมแล้วเปิดไพ่พร้อมกันเลยครับ” สาวิตบอกทุกคนที่คุมเชิงกันอยู่ต่างก็มั่นใจแต้มในมือของตัวเองว่า

“ต่อไปหนูชาร์มจะต้องออกงานกับตาจุลบ่อยก็ต้องมีเครื่องเพชรใส่ออกงาน นวลว่าจะเลือกไว้ให้สักสิบชุดนะคะ” นวลพรรณบอกแม่ยังไงสมบัติของเธอส่วนมากก็จะต้องยกให้ลูกหลานอยู่ดีก็คิดว่าให้ตอนนี้เลยดีกว่าจะได้เอามาใช้“งั้นเดี๋ยวไปเบิกเครื่องเพชรของตาจุลที่แม่เก็บไว้มาให้หมดเลยจะได้เอาให้หนูชาร์มเวลาออกงานสะใภ้ของวัฒนสิริสรณ์จะได้ไม่อายใคร” คุณหญิงบอกลูกสาวเพราะท่านเก็บรักษาของให้หลานชายส่วนลูกชายลูกสะใภ้ท่านก็จัดสรรปันส่วนให้เรียบร้อยแต่จะมอบให้ลูกๆของตัวเองยังไงพวกเขาก็ต้องจัดการเอง“ก๊อกๆๆ..”“เข้ามาเลยจ้ะหนูชาร์ม” นวลพรรณหันไปมองแล้วเรียกหลานสะใภ้เข้ามาในห้องพักผ่อนของแม่“คุณหญิงย่า คุณป้านวลมีอะไรจะใช้ชาร์มหรือเปล่าคะ” ชาครียาถามทั้งสองท่านแล้วนั่งลงข้างแม่เนียนที่นั่งข้างโซฟาที่คุณนวลนั่งและมีกล่องเครื่องเพชรวางอยู่หลายสิบกล่องแล้วมองโต้ะกลางตรงหน้ามีเครื่องเพชรวางอยู่สองถาดใหญ่ส่องประกายระยิบระยับล้อแสงไฟจนแสบตา“ป้าจะให้หนูชาร์มมาเลือกเครื่องเพชรใส่ไปงานคืนนี้จ้ะ หนูชาร์มดูสิลูกว่าชุดไหนเข้ากับชุดของหนู” นวลพรรณมองหลานสะใภ้ที่ชื่นชมเครื่องเพชรตามประสาผู้หญิงที่เห็นของสวยๆงามๆ“คือว่าชาร์มม

ทั้งสี่ก็คุยกันเบาๆและชาครียาก็รู้สึกว่าเธอเป็นจุดสนใจของแขกในงานจนกระทั่งเพื่อนของจุลภัทรและพ่อกับแม่เลี้ยงและอากับอาสะใภ้และญาติๆที่ได้รับการ์ดเชิญก็มานั่งโต้ะใกล้ๆกันซึ่งทางเจ้าภาพจัดโต้ะละสิบคน เมื่อได้เวลาเจ้าบ่าวเจ้าสาวปรากฎตัวทุกคนต่างก็ชมเป็นเสียงเดียวว่าสวยสง่าราวกับเจ้าหญิงเพราะเจ้าสาวสวมมงกุฎเพชรประจำตระกูลของศรีสุริยาที่ตกทอดกันมาหลายชั่วอายุและเป็นหน้าเป็นตาแก่สะใภ้ตระกูลจ้าว เมื่อทำพิธีบนเวทีจนถึงลำดับสุดท้ายที่เจ้าสาวโยนดอกไม้ก็มีสาวๆมากมายมาแย่งกันรับช่อดอกไม้เผื่อจะได้เป็นเจ้าสาวคนต่อไป“คุณชาร์มไม่ไปแย่งดอกไม้กับเขาเหรอครับ” ทัศน์แซวชาครียาที่วันนี้สวยน่ารักและโดดเด่นมากกว่าสาวสวยที่มาจากชาติตระกูลดังเสียอีกและยังมีเครื่องเพชรชุดเล็กแต่ราคาไม่เล็กของแบรนด์ดังช่วยเสริมให้แฟนสาวของเพื่อนได้รับความชื่นชมจากหนุ่มในงานแต่ผู้หญิงในงานอิจฉาถึงแม้จุลภัทรจะบาดเจ็บเดินไม่ปกติแต่ความหล่อไม่ได้ลดลงกลับมีเสน่ห์และสายเปย์สุดๆ“จะไปแย่งทำไมวะ เดี๋ยวก็จะแต่งงานกันแล้ว” จุลภัทรตอบแทนเมียรักแค่นี้เขาก็อยากพาเธอกลับบ้านไม่อยากให้หนุ่มๆมองเมียรักเขาหวงอยากเก็บไว้มองคนเดียว“หวงแฟนก็พูด