All Chapters of พรหมลิขิตพิศวาส: Chapter 151 - Chapter 160

“ปล่อยตาจุลจัดการไปเถอะ หลานมันรู้ว่าทำได้แค่ไหนต่อไปใครจะมายุ่งกับคนตระกูลของเราจะได้คิดกันเยอะหน่อย” คุณหญิงพูดกับลูกสาวท่านเองก็รู้ดีว่าในสังคมเป็นยังไงต่อหน้าพูดจาดีอ่อนน้อมถ่อมตนกิริยามารยาทเรียบร้อยสมเป็นกุลสตรีแต่ลับตาไปก็นินทากันไม่มีความจริงใจให้กันสักนิด“ก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละค่ะคุณแม่ นวลไปทำงานก่อนนะคะ” นวลพรรณพูดแล้วมองหน้าแม่ถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะไปทำงานแทนหลานชายที่หยุดยาวแต่ตอนนี้ก็กลับมาทำงานแล้วแต่ยังไม่รับผิดชอบทั้งหมดคุณหญิงพิมลวรรณมองตามหลังลูกสาวไปอย่างภูมิใจถึงนวลพรรณถึงจะเป็นผู้หญิงก็มีความสามารถและแข็งแกร่งไม่แพ้ผู้ชายอกสามศอกและยังถ่ายทอดความรู้ความสามารถของตัวเองให้น้องชายหลานชายเพื่อสืบทอดธุรกิจของครอบครัวต่อไปฝ่ายหลานชายของคุณหญิงพิมลวรรณหลังวางสายจากป้าก็หันไปมองคนตัวเล็กที่นอนหนุนแขนเขาฟังเขาคุยกับป้าตาปริบๆแต่เขาไม่ได้โทษหนูชาร์มก็ป้านวลบอกแล้วว่าท่านขอไม่ให้หนูชาร์มบอกเขาเพราะจะจัดการคนพวกนั้นเองแต่มันน้อยไป“ต่อไปมีเรื่องอะไรหรือมีปัญหาอะไรใครมาหาเรื่องว่าหนูชาร์มก็บอกพี่นะครับ” เสียงห้าวทุ้มพูดอย่างอ่อนโยนแล้วจูบหน้าผากเมียรักเบาๆด้วยความรักและหวงแ

เมื่อทุกคนออกไปจากห้องทำงานของเขาแล้วจุลภัทรก็หันไปมองเมียรักที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โซฟารับแขกมุมห้องและตอนนี้ก็คอพบไปเรียบร้อยจึงลุกขึ้นหยิบไม้เท้าค้ำยันมาสอดใต้รักแร้แล้วเดินไปหาเมียรักมองร่างบอบบางอวบอิ่มหลับตาพริ้มอย่างรักใคร่ ก่อนจะนั่งลงข้างๆ“หนูชาร์มครับ”“ฮืม..พี่จุลคุยงานเสร็จแล้วเหรอคะ” หญิงสาวลืมตาตื่นแล้วมองพี่จุลที่นั่งที่นั่งข้างๆแล้วมองไปที่โต้ะตัวยาวที่ว่างเปล่าทั้งที่ก่อนหน้านั้นมีทีมงานของเขาหกเจ็ดคนคุยกัน“เรียบร้อยแล้วครับ เรากลับบ้านกันดีกว่าหนูชาร์มจะได้พักผ่อนครับ”“ค่ะพี่จุล ป่านนี้คุณทัศน์กับกะทิน่าจะมาถึงแล้วค่ะ” ชาครียาจัดผมและเสื้อผ้าเสร็จก็ประคองแฟนหนุ่มลุกขึ้นเพื่อกลับบ้านพักจุลภัทรกับชาครียาก็พากับกลับบ้านพักซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมใหม่ที่กำลังก่อสร้างใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีก็ถึงแล้วเห็นซุปเปอร์คาร์สุดหรูสีเขียวโดดเด่นตรงลานจอด เมื่อรถจอดตรงมุขหน้าบ้านจันดีก็มารอรับเจ้านาย“คุณทัศน์กับคุณกะทิอยู่หลังบ้านค่ะ พี่จัดเครื่องดื่มกับของว่างให้แล้วค่ะ” จันดีบอกเจ้านายเพราะจุลภัทรโทรมาบอกให้เตรียมห้องพักให้เพื่อนและเตรียมของว่างและอาหารเย็นและเธอก็จัดการทุกอ

ที่บางแสนบ้านบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่สว่างไสวไปทั่วบริเวณและมีโต้ะดินเนอร์ตั้งอยู่กลางสนามที่มองลงไปเห็นน้ำทะเลที่สาดซัดหาดทรายขึ้นมาทีละนิดท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับลมทะเลโชยเบาๆได้กลิ่นอายทะเลมันดูธรรมดาสำหรับคนที่อยู่อาศัยแต่สำหรับคนในเมืองกรุงที่นานๆจะได้เห็นบรรยากาศแบบนี้ ส่วนสองหนุ่มนั่งคุยกันซึ่งจุลภัทรดื่มน้ำเปล่าส่วนทัศน์ดื่มไวน์เหมือนสองสาวที่นั่งคุยกันอยู่ที่เก้าอี้ชายหาดที่ตั้งอยู่ริมบันไดทางลงไปชายหาดไม่ไกลจากพวกเขาแต่คุยอะไรกันพวกเขาไม่ได้ยินเพราะเสียงคลื่นดังกลบแต่ไม่ได้สนใจปล่อยให้สาวๆคุยกันตามสบาย“ได้มาปลดปล่อยแล้วมันสบายใจปลอดโปร่งในหัวที่มันทึบโล่งเลยอ่ะแก” กัญชรีพูดกับเพื่อนและจิบไวน์ไปด้วยเธอรู้สึกถึงความสุขที่โอบรอบตัวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน“ช่วงหลังนี่พวกเราไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันเลยนี่นา"“นั่นสินะ สงสัยเราต้องนัดกันสักทริปแล้วล่ะห่วงแต่ก็ยัยเกล้าน่ะสิท้องโตขึ้นเรื่อยๆแล้วไปไหนมาไหนลำบากอีกสองเดือนก็จะคลอดแล้ว”“รอให้เกล้าคลอดก่อนก็ได้แก หรือไม่เราไปส่งเกล้าที่บ้านแล้วถือโอกาสเที่ยวเลยก็ได้” ชาครียาเสนอเพื่อนเพราะเดือนหน้าเพื่อนก็จะหยุดงานกลับไปอยู่บ้

“แม่ก็รักชาร์มจ้ะ ชาร์มพาจุลไปพักผ่อนเถอะลูก แม่มีพยาบาลเฝ้าแล้วไม่เป็นไรหรอกลูก” ฝนสุดาบอกลกสาวตอนนี้ลูกเขยของเธอก็ใช่ว่าร่างกายจะสมบูรณ์ จุลภัทรยังต้องใช้ไม้เท้าค้ำยันและทำกายภาพบำบัด“เดี๋ยวพี่จุลจะไปทำงานกับพี่วิตค่ะ ตอนบ่ายจะมาทำกายภาพที่นี่ วันนี้ชาร์มจะอยู่กับแม่ค่ะ” เสียงหวานบอกแม่เพราะคุยกับแฟนหนุ่มเรียบร้อยแล้วว่าเธอจะเฝ้าแม่ฝนสุดามองลูกสาวด้วยความรักใคร่ชาครียาเป็นลูกที่ดีของเธอมาตลอดและเธอก็หวังว่าลูกสาวจะพบเจอผู้ชายที่ดีที่จะดูแลต่อจากเธอและตอนนี้ก็หมดห่วงแล้วเพราะจุลภัทรรักและดูแลเอาใจใส่ลูกสาวของเธอได้ดีมากกว่าเธอเสียอีก"ชาร์มไปดูพี่จุลก่อนนะคะ""ไปเถอะลูก"ชาครียาบอกแม่แล้วเดินออกไปจากห้องพักเพื่อไปดูแลแฟนหนุ่มที่รับประทานอากหารเช้าอยู่กับสาวิตและจะไปทำงานด้วยกันและเธอเองก็เป้นห่วงทั้งแม่และพี่จุล“พี่จุลอย่าลืมกินยาหลังอาหารนะคะ” ชาครียาบอกพี่จุลเมื่อเขากำลังจะไปบริษัทพร้อมกับสาวิต“ครับที่รัก หนูชาร์มก็อย่าลืมกินข้าวนะครับ”“ค่ะพี่จุล”“ผมว่าเอางานมาทำที่นี่ดีกว่านะครับ” สาวิตพูดประชดเจ้านายกับเมียอย่างหมั่นไส้ที่ทำเหมือนจะไปทำงานต่างประเทศเป็นเดือนอย่างนั้นแหละ“เ

“วันนี้ทำไมคึกเร็วจังคะคุณน้องขา” คุณพี่ของคุณน้องจับกล้ามปูบีบเบาๆอย่างเอ็นดูแล้วก็ดูเอ็นของน้องอย่างใกล้ชิดก่อนจะกินกล้ามปูอย่างเอร็ดอร่อยและไม่รู้ว่ามีกล้องแอบถ่ายซึ่งเห็นแต่หน้าคุณหญิงตราตั้งที่กินกล้ามปูของเทรเนอร์หนุ่มอย่างเมามันส์ไม่สนใจอะไรเพราะกินมานานแล้วก็ไม่มีปัญหาเธอคิดว่าไม่มีใครรู้เพราะสามีทำได้เธอก็ทำได้ยิ่งตอนนี้เขาไม่กลับบ้านและเธอก็เครียดจึงมาผ่อนคลายความเครียดกับเทรนเนอร์หนุ่ม“จ๊วฟฟๆๆ.. อืม กล้ามปูคุณน้องอร่อยมาก “แพร่บบๆๆ..” สาวใหญ่ตวัดลิ้นเลียกล้ามปูสลับดูดดื่มและบีบรูดขึ้นลงจนสุดโคนและหยอกเย้าไข่สองลูกอมดูดอย่างหลงใหลเพราะลึลาของคุณน้องเทรนเนอร์ถึงอกถึงใจเธอเอากันแต่ละครั้งไม่ต่ำกว่าสามยกทำให้เธอติดใจและเลี้ยงมาเกือบปี“อ่า คุณพี่ดูดกล้ามปูผมแต่ละทีมันเสียวไปถึงหัวใจเลยครับ อื้มม..” หนุ่มเทรนเนอร์พูดเสียงกะเส่าเมื่อสาวใหญ่กระแทกปากอมดูดกล้ามปูเขาจนแก้มตอบสองมือกำบีบแล้วรูดรัวเร็วๆเขาก็เด้งกล้ามปูเข้าใส่ปากกว้างเป็นจังหวะเดียวกันเข้าลึกถึงลำคอ“อึ้กกๆ อื้ออ..”“จ๊วฟฟๆๆ..” คุณหญิงอุ่นเรือนก็ปรนเปรอหนุ่มคู่ขาอย่างเมามันส์กวาดกินน้ำรักที่ไหลออกมาอย่างเอร็ดอร่อย“โอ