All Chapters of พรหมลิขิตพิศวาส: Chapter 111 - Chapter 120

“หวานมากครับที่รัก หืมม..” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นพูดกับเมียสาวแล้วสอดปลายนิ้วเข้าไปกลางกลีบกุหลาบดอกงามชุ่มช่ำตวัดปลายนิ้วหมุนวนไปมาแล้วกดนิ้วโป้งบดคลึงเกสรนุ่มไปพร้อมกันจนร่างเพรียวบอบบางสั่นสะท้านเม้มปากแน่นแหงนหน้าขึ้นเกรงขาเรียว“ซี้ดด พะ พี่จุล อ่า ชาร์ม อื้ออ มันเสียวค่า อ่า..” ร่างเพรียวเด้งสะโพกเข้าหานิ้วยาวเรียวแทรกเข้าออกกึ่งกลางระหว่างเขาเรียวเคลื่อนไหวเข้าออกอย่างเจนจัดเร้าใจจนภายในกายอ่อนนุ่มรุ่มร้อนอัดแน่นด้วยเพลิงพิศวาสหอบหายใจกระเส่าเมื่อความเสียวซ่านแผ่กระจายไปทั่วกายสาว“แจ่ะๆๆ แผล่บๆๆ..”จุลภัทรเงยหน้ามองใบหน้าแดงเรื่อราวกับเป็นไข้ของเมียสาวแล้วรัวปลายลิ้นเข้าออกไม่หยุดและรับรู้ถึงกุหลาบดอกงามบีบรัดปลายลิ้นถี่ๆแล้วเธอเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่านหวามหวิวในช่องท้องบีบรัดแน่นขึ้นจนทนไม่ไหว“อ่า อื้อออ..พี่จุลล...” เสียงหวานร้องครวญครางแล้วระเบิดน้ำผึ้งแสนหวานออกมามากมาย“หืมม... หนูชาร์มขา แผล่บๆๆ..” จุลภัทรตวัดปลายลิ้นไล้เลียกวาดกินหยาดน้ำผึ้งแสนหวานอย่างเอร็ดอร่อยชาครียาเกร็งสะโพกก้มมองแฟนหนุ่มที่กลืนกินเธออย่างไม่รังเกียจจนเธอสั่นสะท้านและเขินอายเมื่อเขาเงยหน้ามองแล้วย

“อ่อ แฟนเก่าของเพื่อนเชอรี่นี่เองทำไมไม่ชวนเขามานั่งดื่มด้วยกันล่ะครับ” วิสูตรมมองพัชรียากับภัสกรแล้วก้มศีรษะเล็กน้อยทักทายกันตามมารยาทางสังคมแต่ไม่ได้สนิทกัน“เชอรี่ไม่อยากขัดความสุขของเค้าค่ะ ว่าแต่คุณเบิร์ดกับอันเดรสคุยกันถึงไหนแล้วคะ” ธนภรณ์ยิ้มให้ไฮโซหนุ่มกับเพื่อนชาวต่างชาติที่เธอรู้แค่ว่าเขาเป็นชาวสเปนแต่ก็มีฐานะร่ำรวยมีธุรกิจหลายอย่าง“ก็คุยกันเรื่องที่ดินที่ระยองครับ พอดีที่ดินที่เราจะสร้างโรงแรมมีคนไปเจรจาขอซื้อตัดหน้าก่อนแต่ทางเจ้าของยังไม่ได้ตัดสินใจ ผมว่าพรุ่งนี้เรากลับกรุงเทพแล้วไปคุยเองจะดีกว่าครับ” วิสูตรตอบไฮโซสาวสวยที่เป็นเพื่อนกับจุลภัทรเผื่อจะพูดคุยให้อีกฝ่ายถอนตัวและเขารู้ว่าหากสู้กันซึ่งๆหน้าคงสู้จุลภัทรไม่ได้เพราะข้อเสนอของอีกฝ่ายน่าสนใจต้องหาวิธีโน้มน้าวเจ้าของที่ดินขายให้ตัวเองถ้าพูดดีๆไม่ฟังเขาก็จะทำตามที่คิดไว้"อ้าว..เชอรี่คิดว่าคุณเบิร์ดซื้อไว้แล้วเสียอีกค่ะ" ไฮโซสาวถามขึ้นอย่างงงๆ"ยังครับ แต่แผนงานก็เป็นไปตามที่เราวางแผนไว้แน่นอนและงานนี้ก็ต้องอยู่ที่เชอรี่ว่าจะทำให้ทางโน้นยอมถอนตัวหรือเปล่า" เขามั่นใจว่ายังไงก็ต้องได้ที่ดินผืนงามผืนนี้แน่นอน“ใครเป็นคนซื

"คือว่า..." ธนภรณ์หน้าเสียเมื่อจุลภัทรพูดเหมือนรู้เรื่องของเธอกับวิสูตร“เรื่องนี้ไม่ใช่ผมคนเดียวที่จะตัดสินใจเพราะยังมีผู้บริหารอีกหลายฝ่ายต่างก็ทุ่มเทกับงานนี้มาก ถึงคุณจะเป็นเพื่อนแต่มันคนละเรื่องกันผมคงช่วยไม่ได้” จุลภัทรบอกธนภรณ์งานนี้ไม่ได้มีเขาแค่คนเดียวแต่ยังมีผู้บริหารและทีมงานที่ดูแลโปรเจคนี้อีกหลายคนเขาไม่สามารถตัดสินใจคนเดียวได้และเขาจะไม่ใช้ผู้หญิงออกหน้าเหมือนที่วิสูตรทำและเขายังรู้มาว่าคนๆนี้ไม่ได้ซื่อสัตย์ต่ออาชีพของตัวเองจึงต้องระวังตัวเองตลอดเวลาไม่รู้ว่าจะถูกเล่นงานวันไหนเพราะเขาไม่ยอมถอยแน่นอน“เชอรี่ขอไม่ได้เหรอคะจุล งานนี้เป็นงานแรกที่เชอรี่ลงทุนทำธุรกิจอสังหาฯเป็นครั้งแรกและไม่รู้ว่าที่ดินผืนนี้จุลก็ต้องการหากรู้ตั้งแต่แรกเชอรี่จะไม่ยุ่งเลยค่ะ” มันเป็นเรื่องจริงที่เธอไม่รู้ว่าวิสูตรต้องการที่ดินผืนนี้และรู้ทีหลังเธอก็ลงทุนร่วมไปแล้วก็มีวิธีเดียวที่เธอต้องทำคือให้จุลภัทรปล่อยมือจากที่ดินผืนนี้เพื่อให้เธอได้ทำธุรกิจกับวิสูตรและเพื่อนของเขาตามที่ได้วางแผนไว้“คุณก็ทำธุรกิจมานานก็น่าจะรู้ว่าการลงทุนไม่ใช่เรื่องเล่นๆที่เราจะยกให้ใครทำก็ได้หรือว่ายอมถอยให้อีกฝ่ายอย่างไ

“พวกแกตามสิบล้อไปจับตัวมันมาให้ได้แล้วติดต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วย เดี๋ยวฉันจะช่วยเจ้านายเอง” หัวหน้าทีมบอดี้การ์ดสั่งการลูกน้องให้ตามรถสิบล้อไปเพราะทันเห็นเหตุการณ์พอดีแต่ไม่ทันช่วยเจ้านายกับเลขาและคนขับรถและวิ่งไปที่รถตู้คันใหญ่จอดนิ่งอยู่คาต้นไม้ขนาดไม่ใหญ่มากที่เอนลงไปตามแรงกระแทกอย่างแรงเพื่อช่วยเจ้านาย“คุณจุลเป็นยังไงบ้างครับ” สมบูรณ์ถามเจ้านายหนุ่มเสียงแหบระโหยเขาเลือกฝั่งข้างคนขับกระแทกต้นไม้เพราะเจ้านายกับสาววิตอยู่ด้านหลังของเขา“ฮืม..ผมไม่เป็นไรครับ พี่บูรณ์เป็นยังไงบ้างแล้วแกละวิต” จุลภัทรถามคนขับรถและน้องชายคนสนิทที่เบียดชิดประตูเพราะแรงเหวี่ยงของรถทำให้เขากระแทกสาวิตอย่างแรงก่อนตัวเองจะนั่งมึนงงชาไปทั้งตัว“ผมไม่เป็นไรครับ” สาวิตตอบเจ้านายเพราะไม่รู้สึกเจ็บตรงไหน“ก๊อกๆๆ..”“พี่บูรณ์ได้ยินผมมั้ยครับ เปิดประตูด้วยครับ คุณจุล คุณวิตครับ” หัวหน้าทีมบอดี้การ์ดเรียกสมบูรณืและเจ้านายหนุ่มกับเลขาที่ติดอยู่ในรถด้วยความเป็นห่วงเพราะเขาทำหน้าที่บกพร่องไม่สามารถป้องกันภัยให้เจ้านายได้สมบูรณ์กัดฟันปลดล็อคประตูรถให้ทีมบอดี้การ์ดเพื่อให้พาเจ้านายออกไปจากรถเพราะเขาไม่รู้ว่าเจ้านายกับเลข

“สวัสดีครับคุณหญิงคุณนวล พวกเราขอสัมภาษณ์หน่อยครับว่าคุจุลเป็นยังไงบ้างแล้วเกิดอุบัติเหตุได้ยังไงครับ” นักข่าวพาหนุ่มถามคุณหญิงกับนวลพรรณถึงอาการของจุลภัทรที่ตอนนี้ไม่มีใครรู้และเรื่องอุบัติเหตุรถคว่ำ“ตอนนี้ฉันยังไม่รู้ว่าตาจุลเป็นยังไงบ้างและเกิดอุบัติเหตุได้ยังไง ขอตัวไปดูตาจุลก่อนนะคะ” นวลพรรณพูดเสียงเย็นชาทำให้นักข่าวนิ่งไปเพราะรู้กิติศัพท์ของนักธุรกิจหญิงคนดังดีว่าพูดคำไหนคำนั้น“เชิญครับคุณนวล พวกเราของให้คุณจุลและทุกคนปลอดภัยนะครับ” นักข่าวหนุ่มใหญ่ที่คุ้นเคยกันดีกับนักธุรกิจหญิงคนดังเป็นอย่างดีกล่าวขึ้นนักข่าวทั้งหลายก็ปล่อยให้คุณหญิงพิมลพรรณและทุกคนเข้าไปและตั้งหลักรอฟังข่าวของจุลภัทรกับคนสนิทที่ทุกคนต่างก็อยากได้ข่าวและที่ชัดเจนไปกว่านั้นคือหญิงสาวที่ยังอยู่ในชุดพยาบาลประคองย่าของจุลภัทรแสดงให้เห็นว่าชาครียาคือผู้หญิงของจุลภัทรที่ครอบครัวยอมรับ“คุณแม่ พี่นวล พักต์ หนูชาร์ม” เกริกวิทย์ลุกขึ้นทันทีที่เห็นแม่กับพี่สาวและอดีตภรรยากับลูกสะใภ้มาพร้อมหน้าส่วนน้องชายกับภรรยากำลังตามมา“ตาจุลเป็นยังไงบ้างลูก” คุณหญิงถามถึงหลานชายด้วยความเป็นห่วง“ตาจุลกับนายวิตผ่าตัดเสร็จแล้วตอนนี้