Semua Bab (เซ็ตวิศวะ) เพื่อนลวงรัก: Bab 51 - Bab 60

ว่าให้เขาแล้วกินข้าวต่อ โดยไม่สนใจเขา ไม่มีทางที่เธอโกรธแล้วจะปล่อยให้ตัวเองอดหรอก คนอื่นโกรธผัวแล้วประชดไม่กินอะไร อันนี้ใช้ไม่ได้กับน้ำปั่นแน่นอน “ กูไม่ได้ตอแหล มึงถามพวกมันได้เลย ” เพทายพูดและพยักหน้าให้กับเพื่อนให้เพื่อนช่วย “ มันเข้าเรียนจริง ” เป็นธันวาที่ตอบ ก็ไอเพทายเข้าเรียนจริงๆเขาไม่ได้โกหก แค่ไม่บอกว่า มันเพิ่งเข้าเรียน “ ตอแหลทั้งกลุ่ม ” เธอยังคงว่าให้และวางช้อนลง เตรียมจะลุกขึ้น เพราะเธออิ่มพอดี ขืนอยู่ต่อได้ด่ากลางโรงอาหารแน่ๆ พอน้ำปั่นลุกออกไปแล้ว เพทายรีบตามเธอออกมาทันที “ มึงเป็นอะไรของมึงอีก เป็นเหี้ยอะไรไม่พูด ว่าแต่กูตอแหล ” หรือว่าเธอเห็นเขาเริ่มยอมเธอ เธอก็เลยเอาแต่ใจขึ้นแบบนี้เหรอ หรือต้องให้เขาทำเลวกับเธอเหมือนก่อน “ แกทำอะไรแกรู้อยู่แกใจเพทาย วันนี้ฉันจะกลับไปนอนบ้านแม่ ” เพราะถ้าเธอจะกลับคอนโดตัวเอง เพทายคงตามไปไม่ยอมให้เธอได้อยู่คนเดียวแน่ เพราะฉะนั้นเธอเลยเลือกกลับไปบ้านแม่ของเธอดีกว่า ดีที่แม่เธออยู่ไม่ไกลนัก นั่งรถ2 ชั่วโมงก็ถึงแล้ว “ กูไม่ให้กลับ ” เขาบอกกับเธออย่างคนเอาแต่ใจ “ แต่ฉันจะกลับ แกเป็นแค่แฟน

“ ไม่ค่ะ หนูไม่อยากคุยอีกแล้ว ” น้ำปั่นตอบแม่ออกไป และในเมื่อลูกของเธอตัดสินใจแบบนั้นแล้วเธอก็แล้วแต่ลูก เพราะน้ำปั่นก็โตแล้ว ให้ลูกได้ตัดสินเอง แต่ถ้าวันหนึ่งที่ลูกขอให้ช่วย เธอเป็นแม่ก็จะไม่ลังเลที่จะช่วยลูกไม่ว่าเรื่องอะไรก็แล้วแต่ “ ถ้าหนูตัดสินใจแบบนั้น ก็ให้ระยะห่างจากกัน แล้วหนูกลับมาทบทวนตัวเอง ว่าใจหนูยังรักและต้องการผู้ชายคนนี้อยู่รึป่าว ” พอได้คุยกันแล้วแม่ลูกก็พามานอนกอดกัน โดยที่น้ำปั่นไม่รู้เลยว่ามีสายเรียกเข้าเป็นสิบสิบสาย เพราะเธอปิดเสียงโทรศัพท์เอาไว้ ช่วงเที่ยงวันต่อมา เพทายที่เมามากก็ตื่นขึ้นมาในเวลาเกือบเที่ยงของอีกวัน แต่ตอนนี้เขาอยู่ในห้องคนเดียว เพื่อนๆที่มานอนด้วยออกไปเรียนหมดแล้ว เขากวาดสายตามองไปรอบและเห็นว่า ทุกอย่างยังอยู่ปกติ แสดงว่าน้ำปั่นไม่ได้กลับมาเอาชุดนักศึกษา เขาเลยคิดว่าเธอน่าจะไปเรียนแล้ว ชายหนุ่มเลยรีบอาบน้ำและเข้ามหาลัย เพื่อจะไปคุยกับเธอให้รู้เรื่อง “ เมียกูไปไหน ” เมื่อมาถึงมหาลัยเขาก็เข้ามาที่ห้องรวมทันที เพทายสั่งให้คนทำห้องนี้ขึ้นมาแยกกจากห้องทำงานของเขาอีกที เพื่อจะได้ใช้ในตอนที่เพื่อนๆไม่มีเรียนแล้วมารวมกันที่นี้ ทั้งเพื่

เธอเริ่มรู้สึกตัวว่ามีคนมานอนข้างๆเธอก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา “ เพทายมาทำไม ” น้ำปั่นถามเขาด้วยน้ำเสียงงังเงีย “ อยากนอนกอดเมีย ” เขาบอกกับเธอ “ แต่เราต้องห่างกันนะ ” เธอย้ำคำพูดออกมา “ ห่างไม่ได้เลิก เพราะอย่างนั้นกูนอนกอดมึงได้ นอนเถอะ เดี๋ยวลูกชายกูตื่นมึงจะไม่ได้นอน ” เขาตอบและขู่เธอออกไป แล้วคนที่ง่วงก็หลับตาลงอีกครั้ง เพราะเธอง่วงมากส่วนเพทายเองก็นอนกอดเมียแล้วหลับไป เข้าวันจันทร์ น้ำปั่นตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของเพทายเธอก็ค่อยๆขยับตัวและลงจากเตียงไปอาบน้ำแต่งตัวและออกไปเรียนก่อนที่เขาจะตื่น เพราะเธอไม่อยากมาพร้อมเขา “ น้ำปั่นมึงมีอะไรปิดบังพวกกู ” มายถามขึ้น เมื่อตอนนี้ทั้งสามนั่งกันที่โต๊ะไม้แถวๆตึกคณะเพื่อรอขึ้นเรียน “ ไม่มี ” น้ำปั่นพูดออกไป “ จะไม่มีได้ไงมึงเป็นเพื่อนกูมากี่ปี ทำไมกูจะไม่รู้ว่ามึงมีอะไรปิดบังกูอยู่ ” มายยังคงพูดออกมา “ เออ จริงของมาย มึงมีอะไรบอกมา ถ้ามึงจัดการไม่ได้ พวกกูพร้อมจัดการให้ ” ผิงอันพูดขึ้น นิสัยของน้ำปั่นเป็นคนที่ตรงๆ แต่นี้เพื่อนของเธอต้องมีอะไรแน่ๆ “ เห้อ พวกมึงจะรู้ให้ได้เลยใช่มั้ย” เพราะเพื่อนทั้งสองของเธอต่างคาดคั้นเอาคำ

น้ำปั่นยกมือไหว้ชายหนุ่ม และเดินนำหน้าเขาไปที่ร้านเครื่องสำอางแบรนด์ที่เธอใช้ พอเธอได้ของตามที่อยากได้แล้ว ทั้งคู่ก็กลับมาที่คอนโดด้วยกัน แต่น้ำปั่นเดินเข้าที่ห้องนอนเล็ก ไม่เข้ามาที่ห้องนอนเดิม ” ไปนอนห้องเดิม “ เพทายเดินตามเข้ามาและพูดออกไป ” ฉันจะนอนห้องนี้ “ เธอตอบออกไป ” มึงหายโกรธกูแล้วก็กลับไปนอนห้องเดิม “ เขาพูดสวนมา ” ใครบอกแก ฉันยังโกรธแกอยู่ “ วันนี้เธอก็แค่อยากแสดงให้อีรุ่นพี่นั้นเห็นเท่านั่นเอง ” เมื่อกลางวันมึงบอกว่า หายแล้ว ก็คือหายแล้ว “ เพทายสวนเธอมาอีกครั้ง เขาอุส่าห์ตามใจเธอ และเล่นตามน้ำไปทุกอย่าง พอกลับมาถึงคอนโดจะแยกห้องแล้วบอกว่ายังไม่หายโกรธเขา เขาไม่มีทางยอม ” เห้อ!!! “ น้ำปั่นถอนหายใจออกมา และเดินออกจากห้องนอนเล็กเข้ามาที่ห้องนอนเดิม แล้วก็เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดนอนปกติ ” ไม่ไปทำงานที่ผับเหรอ “ เธอถามเพทายที่นั่งอยู่บนเตียงนอน“ไม่ วันนี้กูจะง้อเมีย “ เขาบอกและลุกมาหาเธอ ” ง้ออะไร ” เธอถามเขา ” ก็เมื่อกี้มึงบอกยังโกรธ กูก็จะง้อมึงอยู่นี้ไง “ ว้ายยยย!!!!เพทายรั้งเธอให้นอนลงบนเตียงและขึ้นคร่อมเธอทันที ความไวของเขาถอดชุดนอนของเธออย่

“ กลับมาแล้วเหรอ ” น้ำปั่นถามคนที่เข้ามาในห้อง “ อืม กูซื้อของชอบมึงมาฝาก ” เพทายชูถุงขนมให้เธอดู “ รู้ใจจัง ” เธอยิ้มหวานและพูดกับเขา “ กูรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมึง ขนาดมึงไซร้มึงกูก็รู้ ” เขาพูดและส่งสายตาหื่นให้เธอ “ ไอบ้า” “ ฮ่าๆๆ ” เมื่อโดนเมียว่าให้เขาก็หัวเราออกมา อย่างอารมณ์ดี “ กูไปเคลียร์งานก่อน กินเลยละ เดี๋ยวไม่อร่อย ” เขาบอกกับเธอและเดินเข้าห้องทำงานไปช่วงดึก เพทายที่นั่งเคลียร์งานอยู่ ก็มองมาที่ประตู เพราะเมียเปิดเข้ามา หญิงสาวในชุดบัดดี้กระต่ายน้อย เดินถือกาแฟมาให้เขา “ กาแฟมาให้ ” น้ำปั่นเดินมาหยุดที่ข้างๆเขา และวางแก้วกาแฟลง ให้แขนของเธอเฉียดกับตัวเขา แต่เธอก้มนมก็แทบทะลักออกมาอยู่แล้ว เพทายกลืนน้ำลายลงคออย่างอึกใหญ่ทันที “ เมียยั่วชิบหาย ” เขาคิดในใจ ก่อนที่เธอจะพูดขึ้น “ ไม่ใส่นมให้นะ ” เธอพูดและส่งสายตายั่วยวนเขาสุดๆ “ ไม่ต้องใส่หรอกเพราะกูไม่กินกาแฟ แต่กูจะตีกระต่าย ” พูดจบก็อุ้มเธอขึ้นมาบนโต๊ะทำงานทันที และน้ำปั่นก็รู้งานกอดคอเขาไว้ทันที “ มึงยั่วเอ็นกูเองนะ ” เขาพูดกับเธอและซุกใบหน้าลงที่ซอกคอสวยทันที “ ฉันแซ่บขนาดนี้ ก็อย่าคิดจะมีค