Todos los capítulos de (เซ็ตวิศวะ) เพื่อนลวงรัก: Capítulo 71 - Capítulo 80

“ น้ำปั่นกูอยากนอนกอดมึง ” เพทายที่แยกตัวมาที่รถตู้ของตัวเองพร้อมกับน้ำปั่นก็ได้บอกกับเธอ แค่นอนเต็นท์ก็ลำบากพอแล้ว ยังจะต้องมานอนแยกกับเมียอีก “ อย่าเรื่องเยอะน่าเพทายแค่สามวันเอง ” เพราะพวกเธอมาทำกิจกรรมนี้กันแค่ 3 คืน 4 วันเอง “ เหอะ ก็กูไม่อยากแยกกันนอนกับเมีย “ เขายังคงพูดเอาแต่ใจและอ้อนเธอไม่หยุด ” งั้นเอาแบบนี้มั้ย “ น้ำปั่นพูดขึ้น และลงไปนั่งระหว่างขาเขา เพราะตอนนี้ในรถตู้มีแค่เขาและเธอ ส่วนลูกน้องเขาก็ลงไปยืนอยู่ด้านนอก ” ทำอะไร “ เพทายถามคนตรงหน้าออกไป และมองการกระทำของคนที่ช้อนสายตาขึ้นมามองเขา ” ทำให้แกสบายตัวก่อนไง ได้ไม่งอแงเป็นเด็ก “ เธอว่าจบก็จับมาที่ขากางเกงเขา มือเล็กค่อยๆแกะเข็มขัดออกและตามด้วยกระดุมกางเกง แล้วรูดซิบลง เธอใช้ความเร็วในการควักท่อนเอ็นที่ตอนนี้มันนอนหลับอยู่ หญิงสาวใช้มือเล็กสัมผัสที่ปลายหัวมนเบาๆ “ อ่าาาา ” แค่นี้ก็ทำให้เพทายเสียวและท่อนเอ็นของเขาก็เริ่มขยายพองขึ้นเรื่อยๆตามแรงสัมผัสของเธอ ” ฉันจะจัดการมันแล้วนะ “ เธอบอกในขณะที่มือก็สาวท่อนเอ็นของเขาไปด้วย ช้อนสายตามองคนที่แค่โดนมือเธอก็ทำหน้าเสียวซ้านออกมา แต่เธอก็มารอช้า แ

น้ำปั่นที่เห็นรูปที่วีนัสส่งมา เธอก็ร้องไห้ออกมาจนเพื่อนทั้งสองคนของเธอตื่น ” มึงเป็นอะไร “ มายถามขึ้น เพราะเพื่อนร้องไห้หนักมากและกำโทรศัพท์ในมือไว้แน่น ฮื่อ ฮื่อ ฮื่อ ” ในโทรศัพท์มึงมีอะไร เอามาให้พวกกูดู “ ผิงอันพูดและหยิบมือถือจากมือของน้ำปั่นมากดดู ส่วนมายนั่งกอดปลอบเพื่อนอยู่ ” อีเลวเอ้ย กูจะไปเอาเลือดหัวมันออกแทนมึง อีร่านเอ้ย “ ทันทีที่ผิงอันเห็น เธอก็พูดขึ้น และเตรียมจะออกจากห้องไป แต่น้ำปั่นเรียกเพื่อนไว้ก่อน ” อย่า ฮื่ออออ อย่าลดตัวพวกแกไปเกลือกกลั้วกับคนแบบพวกมัน ฮื่อ ฉันจะกลับ “ น้ำปั่นพูดขึ้น เพราะเธอทนอยู่ที่นี้ต่อไม่ไหวแล้ว และก็คงไม่รอให้เช้าด้วย ” พวกกูกลับพร้อมมึง “ มายพูดขึ้น และสามสาวก็ช่วยกันเก็บของเดินมาที่รถตู้ของเพทายที่มาจอดอยู่ ” พาฉันกลับกรุงเทพที “ น้ำปั่นและเพื่อนที่เดินมาถึงรถ ก็ได้เรียกลูกน้องของเพทายขึ้นมาเพื่อให้พาเธอและเพื่อนกลับกรุงเทพ ” คุณน้ำปั่นจะกลับตอนนี้เหรอครับ ผมขอบอกนายก่อน “ ลูกน้องของเพทายบอกกับเธอ เพราะเขาต้องได้รับอนุญาติจากเจ้านายก่อน และตอนนี้ก็เป็นเวลาตีสามกว่าแล้ว ” ไม่ต้องบอก ฉันสั่ง ถ้าไม่ทำตามก็หลบไป ฉันจะขับ

วีนัสที่ถูกลูกน้องของเขากระชากเธอขึ้นมาที่เตียงและคนหนึ่งจับแขนเธอ อีกคนนึงกระโจนใส่ ส่วนอีกคนก็ทำหน้าที่ ถือกล้อง กรี๊ดดดดด!!! หญิงสาวร้องกรี๊ดเสียงหลงขึ้นมา เมื่อเสื้อผ้าของเธอถูกชายหนุ่มตรงหน้า กระชากชุดเดรสจนของเธอขาดหลุดลุ้ย “ ปล่อยฉันอย่าทำอะไรฉันเลยนะ ” เธอร้องไห้อ้อนวอนออกไป “ อย่าร้องเลยคนสวย เรามาสนุกกันดีกว่า ” ชายตรงหน้าพูดกับเธอออกไป “ ไม่ว้ายยยย กรี๊ดดดดด ” และวีนัสก็ได้ถูกลูกน้องของเขาร่วมรักหมู่กันใครครั้งนี้ จนกระทั่งผ่านไปหลายชั่วโมง ตอนนี้สภาพ ของหญิงสาวดูไม่ได้ เนื้อตัวเบาะช้ำ เเละมีรอยตามตัว ผมเพ้าฟูยุ่งเหยิง สติเลอะเลือน และสลบไปก่อนที่ลูกน้องของเพทายจะเสร็จ หลังจากที่เพทายสั่งลูกน้องของเขาให้จัดการวีนัสและถ่ายคลิปเธอ เขาก็กลับมานั่งในห้องทำงาน เพื่อรอดูผลงาน ในใจเขาคิดถึงแต่น้ำปั่นป่านนี้เธอจะเสียใจขนาดไหน เธอจะเลิกกับเขารึป่าว แล้วเขาจะทำยังไงถ้าเขาไม่มีเธอ เขากลัวที่สุด กว่าจะง้อเธอได้ และครั้งนี้เขาคิดว่า มันคงไม่ง่ายที่เธอจะให้อภัยเขา เพราะว่า เขาไม่มีหลักฐานไปแสดงความบริสุทธ์ของตัวเองเลย ถึงแม้เขาจะมั่นใจว่า เขากับวีนัสไม่ได้มีอะไรกันก็เถอะ

” เออกูเห็นด้วยกับไอคิรันมึงไม่ใช่คนยอมแพ้อะไรง่ายๆ มึงกับเธอแทบจะสามวันดีสี่วันทะเลาะ แต่มึงสองคนก็ผ่านกันมาได้ แล้วทำไมรอบนี้มึงจะหาวิธีง้อเมียมึงไม่ได้ว่ะ “ ธันวาพูดขึ้น ” แล้วกูต้องทำยังไง “ เพทายที่ตอนนี้ในหัวเขา มันมืดแปดด้าน เขาคิดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ ” อย่างแรกเลย เลิกเมาเหมือนหมาแบบนี้ก่อน “ คิรันพูดขึ้น ” เออ ไปนอนพักผ่อนก่อนเถอะมึง แล้วพวกเราค่อยมาคิดว่าจะเอายังไงกันต่อ พวกกูอยู่ข้างมึง และจะคอยช่วยมึงทุกอย่าง “ ธันวาพูดขึ้นและตบไหล่เพื่อนเบาๆ เพื่อเป็นกำลังใจให้เพื่อน เพทายนั่งคิดและฟังเพื่อนๆพูด จนเขาเริ่มคิดได้แล้ว ใช่ เธอไปเมืองนอก เขาก็แค่ตามไปง้อเธอ ถึงเธอจะไม่ใจอ่อนง่าย แต่เขาจะง้อเธอจนเธอยอมคืนดีด้วย ด้านน้ำปั่น กว่า 20 ชั่วโมงที่เธอนั่งเครื่องมาจนถึงอังกฤษ และก็มีพ่อของเธอมารอรับ “ คุณพ่อสวัสดีค่ะ ” เธอยกมือไหว้พ่อของเธอ “ พ่อคิดถึงเราจัง กลับไปคุยกันที่บ้านนะลูก ” วิทย์พูดกับลูกสาว เพราะเมื่อสามวันก่อนน้ำปั่นโทรมาหาเขาว่าจะย้ายมาเรียนที่นี้ เเละจะเดินทางเลยในอีกสามวัน ซึ่งเขาก็ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมลูกสาวถึงได้ยอมมาเรียนที่นี้ พ่อของเธอชวนเธอมาเ

วันต่อมา เพทายที่วันนี้เขาตื่นแต่เช้า เพื่อจะแอบไปตามดูเมียอยู่ห่างๆ แต่เขาคงยังไม่ให้เธอเจอเขา เขาเพียงแค่อยากเห็นเธอก็เท่านั่นเอง ชายหนุ่มขับรถสปอร์ตสีดำของเขามาจอดที่แถวหน้าบ้านของน้ำปั่น ดีที่บ้านพ่อของเธอเป็นคนมีฐานะระดับหนึ่งบ้านที่เธออยู่เลยเป็นบ้านพักส่วนตัวชั้นเดียว เขาจอดรออยู่ประมานสองชั่วโมง ก็มีรถคันนึงขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้านของเธอ และก็มีผู้ชายคนหนึ่งลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในบ้านหลังนี้ แต่ชายคนที่เขาเห็นยังเป็นวัยรุ่นอยู่เลย ดูๆแล้วอายุน่าจะมากกว่าเขาและเธอไม่เท่าไหร่ แต่เขาก็ต้องเก็บความสงสัยไว้ก่อน เพราะผู้ชายคนที่เข้าไปออกมาจากบ้านพร้อมกับน้ำปั่น “ ใคร ” เพทายพูดออกมา และเขาก็เลยหยิบโทรศัพท์ของตนเองโทรไปหาลูกน้องที่คอยตามดูน้ำปั่น ก็ได้คำตอบว่า คือลูกของเพื่อนพ่อของเธอ ทำให้เพทายนึกขึ้นมาได้ว่า คือผู้ชายที่น้ำปั่นบอกว่า เป็นแค่พี่ชาย แต่ทำไมมันต้องมารับเธอทุกวันด้วยว่ะเพราลูกน้องเขาบอกมาอีกว่า ผู้ชายคนนี้มารับเธอออกไปทุกวัน หลังจากที่รถของขุนขับออกไปแล้ว เพทายก็ขับตามมาเรื่อยๆ ห่างๆไม่ให้รถคันข้างหน้ารู้ตัว และรถของทั้งคู่ก็มาจอดที่ ร้านคาเฟ่เเห่งหนึ่ง น้ำปั