Alle Kapitel von วิวาห์ร้าย พรากรักลา: Kapitel 1 – Kapitel 9

ตอนผมมาถึงงานแต่ง กำลังถึงช่วงสำคัญของงานพอดีแสงไฟสลัว แต่ผมจำหน้าเจ้าบ่าวได้ทันทีเขาคือกู้เจ๋อโจว เดือนมหาวิทยาลัยที่เป็นรูมเมตเตียงข้างๆ ผมสมัยเรียนมหาวิทยาลัยข้างล่างเวทีมีเสียงปรบมือดังสนั่น พวกคนที่ผมรู้จักเป็นอย่างดีพากันส่งเสียงเฮลั่น“พี่ไป๋วาสนาดีจริงๆ ขนาดเดือนมหาวิทยาลัยอย่างพี่กู้ยังแพ้ราบคาบ”“อย่ามาตลก พี่ไป๋รวยระดับมหาเศรษฐี มีผู้ชายให้เลือกตั้งเยอะแยะ”“เห็นนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นไหม พี่ไป๋ทุ่มเงินประมูลมาเลยนะ ราคาโคตรแพง! คุณชายกับคุณหนูตระกูลมหาเศรษฐี ฉันขออนุญาตฟินคู่นี้ก่อนนะ!”ผมมองไป๋รั่วหว่านที่อยู่บนเวทีอย่างไม่อยากเชื่อเธอใส่ชุดเจ้าสาวจากแบรนด์หรู หยิบนาฬิกาข้อมือมาใส่ให้กู้เจ๋อโจวอย่างอ่อนโยน ทั้งสองคนจูบกันอย่างหวานชื่นแสงไฟสะท้อนกับเพชรจนเป็นประกายระยิบระยับ ทำเอาผมตาพร่าไปเลยแต่ตอนที่คบกับผม ไป๋รั่วหว่านประหยัดอดออมมาก ยอมปั่นจักรยานสาธารณะตั้งสองชั่วโมง เพราะไม่อยากเสียค่าแท็กซี่ หลังเลิกงานยังไปขับรถส่งอาหารด้วยเสียงเฮดังจนแก้วหูแทบแตก ไป๋รั่วหว่านหันมาเห็นผมพอดีเธอชะงักไป รีบขยับตัวออกห่างจากกู้เจ๋อโจวทันทีขณะที่ผมกำลังจะพูดอยู่ๆ ผ

“ไอ้ชู้หน้าด้าน ไสหัวออกไป!”“ไม่รู้ว่าเป็นเอดส์หรือเปล่า อย่ามาทำให้คนทั้งตึกติดโรคจากนายนะ!”ผมเพิ่งเห็นเทรนด์อันดับหนึ่งในโซเชียล[หนุ่มมหาลัยแอบพลอดรักกับประธานสาวสุดสวยของไป๋ซื่อกรุ๊ปกลางดึก]มีคนถ่ายรูปตอนที่ไป๋รั่วหว่านกอดผม แล้วก็มีรูปตอนเดินออกจากห้องเช่ากลางดึกด้วยมีคนขุดรูปผมสมัยเรียนมหาวิทยาลัย บอกว่าสาเหตุที่ผมไปสอนพิเศษตามบ้าน เพราะต้องการหลอกให้ผู้หญิงเปย์ผมถูกด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายนับไม่ถ้วน มีคนปาขยะใส่ผมด้วยผมรีบปิดประตูด้วยความตกใจ รู้สึกมืดแปดด้าน จึงหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาไป๋รั่วหว่านเมื่อเธอรับสาย ผมยังไม่ทันได้พูด ไป๋รั่วหว่านก็พูดปลอบว่า“อาซวี่ ฉันเห็นเทรนด์ในโซเชียลแล้ว นายใจเย็นๆ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”“ไม่ว่าใครจะมาเคาะประตูก็ไม่ต้องเปิด ดูแลตัวเองดีๆ”มีความหงุดหงิดเจืออยู่ในน้ำเสียงของเธอ แต่ก็พยายามพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ผมพูดเสียงสั่นเครือ“เราเลิกกันเถอะ......”เสียงลนลานของกู้เจ๋อโจวดังแทรกเข้ามาขัดจังหวะ“คณะกรรมการบริษัทโวยวายใหญ่แล้ว......”ถ้อยคำที่ผมยังไม่ทันได้พูดออกมาโดนตัดไปพร้อมสายโทรศัพท์หลังผ่านไ

จริงๆ ไป๋รั่วหว่านเดาไว้แล้วว่าต้องโดนถามจี้ในงานแถลงข่าวเพราะนักข่าวพวกนี้หากินกับกระแสและข่าวฉาวตั้งแต่เล็กจนโต เธอเจอเรื่องแบบนี้มานับไม่ถ้วนแล้ว และเข้าใจนิยามของคำว่ายิ่งสูงยิ่งหนาวเป็นอย่างดีด้วยยิ่งยืนสูงเท่าไร ผู้คนก็ยิ่งจับตามองมากขึ้นเท่านั้นไม่ว่าจะเป็นข่าวลือหรือการใส่ร้ายป้ายสี ขอแค่เป็นกระแสในโลกโซเชียล ผู้คนก็สนใจแล้วพวกนักข่าวก็เลยยอมทำทุกอย่างนี่คือหนึ่งในสาเหตุที่ก่อนหน้านี้ไป๋รั่วหว่านปิดบังตัวตน ไม่ยอมบอกฉินซวี่ว่าเธอเป็นใครตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา เธอยังไม่เคยเจอคนที่รู้ตัวตนของเธอ แล้วยังปฏิบัติกับเธออย่างเท่าเทียมเหมือนเดิมทุกคนเป็นเหมือนกันหมด พากันประจบสอพลอ พูดเอาใจ ทำทุกอย่างให้เธอพอใจไป๋รั่วหว่านไม่อยากให้ฉินซวี่เป็นแบบนั้น จึงปิดบังตัวตนมาตลอดตอนแรกเธอจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรกับฉินซวี่ในงานแถลงข่าวครั้งนี้จะสรุปว่าเรื่องราวทั้งหมดเกิดจากการที่ฉินซวี่ตามตื๊อเธอมาเป็นเวลานานเมื่อบทสรุปออกมาเป็นแบบนี้ แม้จะส่งผลกระทบต่อหน้าที่การงานของฉินซวี่อย่างรุนแรง แต่อย่างน้อยตัวเธอกับราคาหุ้นของบริษัทในเครือก็ยังปลอดภัยพอเรื่

หลินเจี๋ยดวงตาของเขาแดงก่ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิง สีหน้าวิตกกังวล เหมือนใกล้จะสติแตกแล้วหลินเจี๋ยตวาดว่า“ไหนนายบอกว่าถ้าฉันช่วยเล่นงานฉินซวี่ ทำให้ชีวิตเขาพังพินาศ นายก็จะลบรูปของฉันไง! นายจะขู่ฉันไปถึงเมื่อไร!”สาเหตุที่หลินเจี๋ยกังวลและหวาดกลัวขนาดนี้ เพราะกู้เจ๋อโจวมีภาพลับของเขาอยู่ในมือตอนนั้นหลินเจี๋ยรู้เรื่องของไป๋รั่วหว่านกับกู้เจ๋อโจวโดยบังเอิญ เขาเดือดมากที่ทั้งสองคนรวมหัวกันหลอกฉินซวี่เขาแค้นใจจนจะบอกความจริงกับฉินซวี่ อีกฝ่ายจะได้ถอนตัวทันแต่ตอนเขาโทรหาฉินซวี่ อีกฝ่ายเพิ่งเลิกงานพาร์ตไทม์ที่ทำมาตั้งสิบกว่าชั่วโมงเหนื่อยถึงขนาดว่าหัวถึงหมอนก็หลับเป็นตาย หลินเจี๋ยโทรหาสิบกว่าสาย แต่ก็ไม่มีคนรับเลยหลินเจี๋ยเป็นคนใจร้อน ทนรอไม่ไหวแล้ว เขาเลยขับรถไปบอกฉินซวี่ที่บ้านแต่เกิดอุบัติเหตุระหว่างทางไปบ้านของฉินซวี่กู้เจ๋อโจวส่งคนมาดักหลินเจี๋ย ก่อนจะลากเขาเข้าไปในซอย แล้วถ่ายรูปเขาไว้กู้เจ๋อโจวจะใช้รูปพวกนี้ขู่ให้หลินเจี๋ยทำตามคำสั่งของเขาหลินเจี๋ยตกอยู่ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิต จิตใจเขาเริ่มบิดเบี้ยวขึ้นเรื่อยๆเขาโยนความผิดทุกอย่างให้ฉินซวี่ ฉินซวี่ทำให้เขาเจ

ไป๋รั่วหว่านไม่ได้พูดอะไรแต่หลังจากหลินเจี๋ยถูกตำรวจพาตัวออกไปสักพักใหญ่ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างขมขื่นจะให้เธอไปขอโทษฉินซวี่แทนหลินเจี๋ยเหรอ?ตัวเธอเองยังไม่รู้เลยว่าจะหาฉินซวี่เจอหรือเปล่า แล้วถ้าเจอฉินซวี่ เขาจะยอมยกโทษให้เธอหรือเปล่าคนอย่างเธอมีสิทธิ์ไปขอโทษฉินซวี่แทนหลินเจี๋ยด้วยเหรอ?ไป๋รั่วหว่านใช้กำลังคน กำลังทรัพย์ ใช้ทุกอย่างที่มีตามหาฉินซวี่สุดท้ายเรื่องนี้ก็ถูกเปิดเผย สื่อต่างๆ พาดหัวข่าวใหญ่โตไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ราคาหุ้นของบริษัทที่เคยเป็นผู้นำทางธุรกิจอย่างไป๋ซื่อกรุ๊ปดิ่งหนักแต่ไป๋รั่วหว่านไม่มีกะจิตกะใจคิดถึงเรื่องพวกนี้แล้วเธอเอาเวลาและแรงกายแรงใจทั้งหมดไปตามหาฉินซวี่ไม่ได้สนใจเรื่องบริหารบริษัท แล้วก็ไม่ยุ่งเรื่องในบริษัทหลังผ่านไปหนึ่งปี สุดท้ายไป๋ซื่อกรุ๊ปก็ล้มละลายสภาพของไป๋รั่วหว่านเหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเธอไม่ได้ข่าวคราวของฉินซวี่เลย ในขณะที่เธอคิดว่าเขาอาจจะตายไปแล้วจริงๆจู่ๆ เธอก็ได้ข้อมูลที่ได้รับการยืนยันแล้ว มีคนเจอฉินซวี่ที่ต่างประเทศหลังไป๋รั่วหว่านรู้ข่าว เธอใช้เงินติดตัวก้อนสุดท้ายบินไปต่างประเทศทันทีตอนเห็นใบหน้าคุ้นเคยที่เธอคิ