Partager

บทที่ 2

Auteur: ลิ้นจี่
แต่กู้เจ๋อโจวทำหน้าเหมือนได้ยินเรื่องตลก

เขายักไหล่เบาๆ

“ฉันหล่อกว่านาย รวยกว่านาย รั่วหว่านมาคบกับฉันก็ถูกแล้ว แปลกตรงไหนเหรอ?”

เขากำลังจะพูดต่อ แต่เลขาวิ่งเข้ามาก่อน

“ประธานไป๋ สำนักข่าวรอสัมภาษณ์อยู่ข้างนอก”

ไป๋รั่วหว่านพยักหน้า

“อาซวี่ รอฉันแป๊บหนึ่งนะ”

เธอผละออกจากผม จับมือกู้เจ๋อโจวแล้วหันหลังเดินออกไปข้างนอก

“หลินเจี๋ย พาเขาออกไป”

หลินเจี๋ยลากผมออกมาทางประตูหลัง

เขาพาผมมาส่งที่ห้องเช่า ก่อนกลับหลินเจี๋ยพูดเตือนผมว่า

“อาซวี่ คนเราต้องรู้จักเจียมตัว คนอย่างไป๋รั่วหว่านอยู่สูงเกินกว่าที่นายจะเอื้อมถึง”

“เจ๋อโจวโพสต์คลิปแค่ไม่กี่คลิป ก็มีผู้ติดตามเป็นล้าน เขาคือคุณชายที่เพียบพร้อมกว่านายทุกด้าน นายจะเอาอะไรไปสู้กับเขา?”

เมื่อเห็นท่าทางเหม่อลอยของผม หลินเจี๋ยทำท่าอึกๆ อักๆ สุดท้ายเขาก็เดินออกไปเงียบๆ

ผมนั่งบนโซฟา กวาดตามองห้องเช่าอย่างเหม่อลอย

ผมเติบโตในครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว ความฝันสูงสุดก็คือการมีบ้านเป็นของตัวเอง

วันที่เช่าห้องนี้ ไป๋รั่วหว่านโอบกอดผมด้วยความรัก พูดเสียงจริงจังว่า

“อาซวี่ เราต้องมีบ้านเป็นของตัวเองให้ได้!”

เธอต้องไปขายชานมหลังเลิกงานทุกวัน เพื่อเก็บเงินไว้เป็นสินเดิมของฝ่ายเจ้าสาว

แต่เก็บเท่าไรก็ยังไม่พอสักที

จนกระทั่งวันที่ไป๋รั่วหว่านขับรถส่งอาหารตอนฝนตก และเกิดอุบัติเหตุจนเข้าโรงพยาบาล

ผมพูดทั้งน้ำตาว่าไม่ต้องการทรัพย์สินจากเธอ แต่ไป๋รั่วหว่านรีบยกมือปิดปากผม

“อาซวี่ ฉันรักนาย ฉันไม่อยากให้เงินกลายเป็นอุปสรรคของเรา”

“สินเดิมแสดงถึงความจริงใจของฉัน นายรออีกนิด ฉันจะเก็บจนครบแน่นอน!”

ตอนนี้ผมเพิ่งเข้าใจ สิ่งที่ยังขาดอยู่ไม่ใช่เงินหรอก

แต่เป็นความจริงใจที่เธอมีให้ผมต่างหาก

น้ำตาหยดลงบนพื้น ผมหยิบมือถือขึ้นมา จะโทรไปยกเลิกสัญญาเช่าห้อง

แต่มีข่าวเด็ดเด้งมาบนหน้าจอมือถือ

[งานแต่งแห่งปี! ใครบอกว่าตระกูลมหาเศรษฐีไม่มีรักแท้!]

ในข่าวมีการลิสต์ทรัพย์สินที่ไป๋รั่วหว่านให้กู้เจ๋อโจวในวันแต่งงานอย่างละเอียดยิบ

เรือสำราญสุดหรู คอนโดกลางเมือง หุ้นบริษัท......

ความรู้สึกอับอายที่เพิ่งมารู้ทีหลังถาโถมใส่ผมราวกับคลื่นยักษ์ จู่ๆ มีเสียงดังขึ้นด้านหลัง

ไป๋รั่วหว่านยืนอยู่หน้าประตู

เมื่อเห็นกระเป๋าเดินทางที่เปิดอยู่ ดวงตาดำขลับสั่นไหว

“อาซวี่ นายจะไปจากที่นี่เหรอ?”

ผมกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ พูดเสียงลอดไรฟันออกมาว่า

“แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ? จะให้อยู่ให้เธอหลอกปั่นหัวต่อเหรอ?”

“ฉันไม่ให้นายไปไหนทั้งนั้น!”

เธอวิ่งเข้ามาแย่งกระเป๋าเดินทางแล้วกอดผมไว้แน่น

กลิ่นน้ำหอมที่ไม่คุ้นเคยโชยมาแตะปลายจมูก ผมเห็นรอยดูดที่คอไป๋รั่วหว่านอย่างชัดเจน

ผมผลักเธอออก ตะคอกถามด้วยความโมโห

“วันนี้ยังทำให้ฉันอับอายไม่พอหรือไง!”

พอเห็นผมโวยวายเหมือนคนเสียสติ ไป๋รั่วหว่านถอนหายใจออกมา

“อาซวี่ นายโกรธที่ฉันไม่ยอมบอกความจริง แล้วนายเคยพยายามทำตัวให้ดีขึ้นบ้างไหม?”

ผมยืนตัวแข็งทื่อ

สีหน้าของไป๋รั่วหว่านอ่อนโยนมาก แต่ถ้อยคำที่ออกจากปากเธอช่างโหดร้ายเหลือเกิน

“เจ๋อโจวสืบทอดธุรกิจครอบครัวทันทีที่เรียนจบ เขาช่วยสนับสนุนฉัน พาหุ้นส่วนทางธุรกิจใหม่ๆ มาให้ฉัน”

“แล้วนายล่ะ? นายให้อะไรฉันได้บ้าง?”

เมื่อสองปีก่อน ผมเคยลังเลว่าจะลาออกจากมหาวิทยาลัยมาหางานทำก่อนดีไหม

แต่ไป๋รั่วหว่านบอกว่าชีวิตวัยรุ่นมีแค่ครั้งเดียว อย่าทิ้งช่วงเวลานี้เพื่อเงินเลย

“อาซวี่ อยากทำอะไรก็ทำเลย แม้ฉันไม่ใช่คุณหนูตระกูลร่ำรวย แต่ฉันก็จะสู้ไปกับนาย!”

ผมเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ทำงานหนักสุด 18 ชั่วโมงต่อวัน

แต่ตอนนี้น้ำเสียงดูหมิ่นอย่างไร้เยื่อใยของเธอ เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของผมจนไม่มีชิ้นดี

เวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่ชั่วโมง คนรักและเพื่อนสนิทของผมพูดออกมาเหมือนกันหมด

ตำหนิว่าผมไม่คู่ควร

น้ำตาร่วงเผาะลงบนพื้น ผมมองเธออย่างสับสน

สายตาไป๋รั่วหว่านดูเจ็บปวด เธอจะยื่นมือเข้ามากอดผม

แต่หลังจากโดนผมผลักออกเมื่อกี้ เธอจึงเปลี่ยนมาเขย่าแขนผม

เธอพูดเสียงอ่อน

“แต่ฉันไม่แคร์ อาซวี่ ฉันรักตัวตนของนาย รักที่นายเป็นแบบนี้”

“สองสามวันนี้ฉันยังมีงานต้องเคลียร์นิดหน่อย เสร็จแล้วฉันจะมารับนายอีกที”

“เจ๋อโจวเป็นคนหยิ่งยโส นายต้องใจเย็นๆ อย่าไปต่อปากต่อคำกับเขา”

สีหน้าของไป๋รั่วหว่านดูมั่นใจมากว่าผมไม่มีทางไปจากเธอ ก่อนกลับเธอยังจูบหน้าผากผมด้วย

ผมยืนนิ่งอยู่ที่เดิม จนกระทั่งขาทั้งสองข้างชาจนแทบไม่รู้สึกอะไรแล้ว

ผมหยิบมือถือขึ้นมาเปิดอีเมลดูใบตอบรับทุนเรียนต่อป.เอกที่ต่างประเทศ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วสั่นเทากดยืนยัน

ทุนที่รัฐบาลให้ไปเรียนต่อป.เอกเป็นทุนเต็มจำนวน ไม่ต้องแบกรับภาระทางการเงิน

ก่อนหน้านี้ผมคิดจะทิ้งทุนนี้เพราะไป๋รั่วหว่าน

แต่ตอนนี้ผมคงไม่ต้องทำแบบนั้นแล้ว

ผมทอดสายตามองไปบนท้องฟ้าที่มืดมิด เป็นคืนที่ผมไม่สามารถข่มตาหลับได้เลย

เช้าวันต่อมา เสียงเคาะประตูดังรัวไม่หยุด

เมื่อเปิดประตู น้ำสกปรกกลิ่นเหม็นหึ่งก็สาดใส่หน้าผมเต็มๆ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • วิวาห์ร้าย พรากรักลา   บทที่ 9

    ไป๋รั่วหว่านไม่ได้พูดอะไรแต่หลังจากหลินเจี๋ยถูกตำรวจพาตัวออกไปสักพักใหญ่ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างขมขื่นจะให้เธอไปขอโทษฉินซวี่แทนหลินเจี๋ยเหรอ?ตัวเธอเองยังไม่รู้เลยว่าจะหาฉินซวี่เจอหรือเปล่า แล้วถ้าเจอฉินซวี่ เขาจะยอมยกโทษให้เธอหรือเปล่าคนอย่างเธอมีสิทธิ์ไปขอโทษฉินซวี่แทนหลินเจี๋ยด้วยเหรอ?ไป๋รั่วหว่านใช้กำลังคน กำลังทรัพย์ ใช้ทุกอย่างที่มีตามหาฉินซวี่สุดท้ายเรื่องนี้ก็ถูกเปิดเผย สื่อต่างๆ พาดหัวข่าวใหญ่โตไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ราคาหุ้นของบริษัทที่เคยเป็นผู้นำทางธุรกิจอย่างไป๋ซื่อกรุ๊ปดิ่งหนักแต่ไป๋รั่วหว่านไม่มีกะจิตกะใจคิดถึงเรื่องพวกนี้แล้วเธอเอาเวลาและแรงกายแรงใจทั้งหมดไปตามหาฉินซวี่ไม่ได้สนใจเรื่องบริหารบริษัท แล้วก็ไม่ยุ่งเรื่องในบริษัทหลังผ่านไปหนึ่งปี สุดท้ายไป๋ซื่อกรุ๊ปก็ล้มละลายสภาพของไป๋รั่วหว่านเหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเธอไม่ได้ข่าวคราวของฉินซวี่เลย ในขณะที่เธอคิดว่าเขาอาจจะตายไปแล้วจริงๆจู่ๆ เธอก็ได้ข้อมูลที่ได้รับการยืนยันแล้ว มีคนเจอฉินซวี่ที่ต่างประเทศหลังไป๋รั่วหว่านรู้ข่าว เธอใช้เงินติดตัวก้อนสุดท้ายบินไปต่างประเทศทันทีตอนเห็นใบหน้าคุ้นเคยที่เธอคิ

  • วิวาห์ร้าย พรากรักลา   บทที่ 8

    วินาทีที่เห็นไป๋รั่วหว่าน กู้เจ๋อโจวชะงักเล็กน้อย หลังจากนั้นนัยน์ตาเขาฉายแววดีใจสุดขีดเขานึกว่าไป๋รั่วหว่านมาช่วยเขา จึงรีบวิ่งไปตรงหน้าหญิงสาวทันที“รั่วหว่าน ในที่สุดเธอก็มาสักที หลินเจี๋ยจะทำร้ายฉัน!”แต่เมื่อกี้หลินเจี๋ยเห็นความโหดเหี้ยมของกู้เจ๋อโจวด้วยตาตัวเองพอเห็นว่าตอนนี้เขาแอ๊บเป็นคนอ่อนแอน่าสงสาร ช่างต่างกับเมื่อกี้แบบสุดขั้ว หลินเจี๋ยรู้สึกขยะแขยงสุดๆเขาสะกดกลั้นความเจ็บปวดทั่วร่างกาย หันไปมองไป๋รั่วหว่านแล้วพูดเสียงลอดไรฟัน“ไป๋รั่วหว่าน เธอโดนเขาหลอกแล้ว! เราทุกคนโดนกู้เจ๋อโจวหลอก!”“หุบปาก!”เขายังพูดไม่ทันจบ กู้เจ๋อโจวก็พูดแทรกขึ้นมาถ้าไป๋รั่วหว่านกับตำรวจไม่อยู่ที่นี่ กู้เจ๋อโจวจะใช้วิธีสุดโหดเหี้ยมอำมหิตทุกรูปแบบ ทำให้หลินเจี๋ยรู้ว่าการที่มายั่วโมโหเขาต้องเจอกับอะไรบ้างแต่ตอนนี้เขาทำไม่ได้เขาต้องรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองกู้เจ๋อโจวพยายามสงบสติอารมณ์ เขาเอื้อมมือไปจับแขนเสื้อไป๋รั่วหว่านแล้วเขย่าเบาๆ“รั่วหว่าน ฉัน......”แต่วินาทีต่อมา กู้เจ๋อโจวมองมือที่ว่างเปล่าของตัวเอง เขาถึงกับช็อกไปเลยเขาไม่เข้าใจว่าทำไมไป๋รั่วหว่านถึงผลักเขาออกเมื่อเห็นสี

  • วิวาห์ร้าย พรากรักลา   บทที่ 7

    หลินเจี๋ยดวงตาของเขาแดงก่ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิง สีหน้าวิตกกังวล เหมือนใกล้จะสติแตกแล้วหลินเจี๋ยตวาดว่า“ไหนนายบอกว่าถ้าฉันช่วยเล่นงานฉินซวี่ ทำให้ชีวิตเขาพังพินาศ นายก็จะลบรูปของฉันไง! นายจะขู่ฉันไปถึงเมื่อไร!”สาเหตุที่หลินเจี๋ยกังวลและหวาดกลัวขนาดนี้ เพราะกู้เจ๋อโจวมีภาพลับของเขาอยู่ในมือตอนนั้นหลินเจี๋ยรู้เรื่องของไป๋รั่วหว่านกับกู้เจ๋อโจวโดยบังเอิญ เขาเดือดมากที่ทั้งสองคนรวมหัวกันหลอกฉินซวี่เขาแค้นใจจนจะบอกความจริงกับฉินซวี่ อีกฝ่ายจะได้ถอนตัวทันแต่ตอนเขาโทรหาฉินซวี่ อีกฝ่ายเพิ่งเลิกงานพาร์ตไทม์ที่ทำมาตั้งสิบกว่าชั่วโมงเหนื่อยถึงขนาดว่าหัวถึงหมอนก็หลับเป็นตาย หลินเจี๋ยโทรหาสิบกว่าสาย แต่ก็ไม่มีคนรับเลยหลินเจี๋ยเป็นคนใจร้อน ทนรอไม่ไหวแล้ว เขาเลยขับรถไปบอกฉินซวี่ที่บ้านแต่เกิดอุบัติเหตุระหว่างทางไปบ้านของฉินซวี่กู้เจ๋อโจวส่งคนมาดักหลินเจี๋ย ก่อนจะลากเขาเข้าไปในซอย แล้วถ่ายรูปเขาไว้กู้เจ๋อโจวจะใช้รูปพวกนี้ขู่ให้หลินเจี๋ยทำตามคำสั่งของเขาหลินเจี๋ยตกอยู่ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิต จิตใจเขาเริ่มบิดเบี้ยวขึ้นเรื่อยๆเขาโยนความผิดทุกอย่างให้ฉินซวี่ ฉินซวี่ทำให้เขาเจ

  • วิวาห์ร้าย พรากรักลา   บทที่ 6

    กู้เจ๋อโจวตามไป๋รั่วหว่านมาติดๆ พอมาถึงก็เห็นไป๋รั่วหว่านจิตหลุดไปแล้วเขาแอบดีใจนิดๆ เพราะคิดว่าร่างนั้นคือฉินซวี่ แต่ก็ยังแสร้งทำหน้ากังวลแล้วพูดเสียงเบา“รั่วหว่าน ฉันรู้ว่าเธอเสียใจ แต่เธอต้องกลับมาเข้มแข็งให้เร็วที่สุด เมื่อกี้เราเพิ่งปฏิเสธข่าวลือที่งานแถลงข่าว ถ้าโดนนักข่าวถ่ายรูปตอนนี้ เราต้องจ่ายค่าปิดปากนักข่าวหนักแน่”เมื่อก่อนถ้าไป๋รั่วหว่านได้ยินแบบนี้ เธอต้องคิดถึงผลประโยชน์ของบริษัทเป็นอันดับแรกแต่ตอนนี้เหมือนวิญญาณเธอหลุดออกจากร่างไม่ว่ากู้เจ๋อโจวจะพูดยังไง เธอก็ยังนิ่งอยู่อย่างนั้นกู้เจ๋อโจวจะยื่นมือไปดึงเธอขึ้นจากพื้น“พื้นเย็น อย่านั่ง......”วินาทีที่ปลายนิ้วเขาโดนตัวไป๋รั่วหว่าน หญิงสาวรีบผลักเขาออกราวกับโดนไฟช็อต“อย่ามาแตะต้องฉัน!”กู้เจ๋อโจวเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้น เขามองไป๋รั่วหว่านอย่างไม่อยากเชื่อเธอแทบจะคลานไปด้านหน้าศพนั้น ยกมือที่กำลังสั่นเทาขึ้นมาแต่ไม่ว่าจะทำยังไงเธอก็ไม่กล้าเปิดผ้าสีขาวผืนนั้นเมื่อหมอที่ยืนอยู่ด้านข้างเห็น เขานึกว่าเธอเป็นญาติคนไข้ จึงถอนหายใจแล้วพูดว่า“เสียใจด้วยนะครับ เดิมทีคนไข้อายุมากอยู่แล้ว แถมยังมีโรคประจำ

  • วิวาห์ร้าย พรากรักลา   บทที่ 5

    จริงๆ ไป๋รั่วหว่านเดาไว้แล้วว่าต้องโดนถามจี้ในงานแถลงข่าวเพราะนักข่าวพวกนี้หากินกับกระแสและข่าวฉาวตั้งแต่เล็กจนโต เธอเจอเรื่องแบบนี้มานับไม่ถ้วนแล้ว และเข้าใจนิยามของคำว่ายิ่งสูงยิ่งหนาวเป็นอย่างดีด้วยยิ่งยืนสูงเท่าไร ผู้คนก็ยิ่งจับตามองมากขึ้นเท่านั้นไม่ว่าจะเป็นข่าวลือหรือการใส่ร้ายป้ายสี ขอแค่เป็นกระแสในโลกโซเชียล ผู้คนก็สนใจแล้วพวกนักข่าวก็เลยยอมทำทุกอย่างนี่คือหนึ่งในสาเหตุที่ก่อนหน้านี้ไป๋รั่วหว่านปิดบังตัวตน ไม่ยอมบอกฉินซวี่ว่าเธอเป็นใครตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา เธอยังไม่เคยเจอคนที่รู้ตัวตนของเธอ แล้วยังปฏิบัติกับเธออย่างเท่าเทียมเหมือนเดิมทุกคนเป็นเหมือนกันหมด พากันประจบสอพลอ พูดเอาใจ ทำทุกอย่างให้เธอพอใจไป๋รั่วหว่านไม่อยากให้ฉินซวี่เป็นแบบนั้น จึงปิดบังตัวตนมาตลอดตอนแรกเธอจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรกับฉินซวี่ในงานแถลงข่าวครั้งนี้จะสรุปว่าเรื่องราวทั้งหมดเกิดจากการที่ฉินซวี่ตามตื๊อเธอมาเป็นเวลานานเมื่อบทสรุปออกมาเป็นแบบนี้ แม้จะส่งผลกระทบต่อหน้าที่การงานของฉินซวี่อย่างรุนแรง แต่อย่างน้อยตัวเธอกับราคาหุ้นของบริษัทในเครือก็ยังปลอดภัยพอเรื่

  • วิวาห์ร้าย พรากรักลา   บทที่ 4

    สมองผมขาวโพลนไปหมดแม่ผมร่างกายไม่แข็งแรง ปีก่อนเข้า ICU ไปหลายรอบสาเหตุที่ผมอยากพาไป๋รั่วหว่านไปที่บ้านเร็วๆ เพราะอยากให้แม่สบายใจผมรีบมาที่โรงพยาบาลเหมือนคนเสียสติ เห็นหลินเจี๋ยรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินเขาผลักผมอย่างแรง“ฉันเตือนนายแล้วว่าอย่าเป็นชู้! รู้ไหมว่าคุณป้าเกือบตายเพราะนาย!”พ่อแม่ของหลินเจี๋ยติดเหล้าและการพนันหนักมาก ทำให้ไม่มีเวลาดูแลเขาเลยแม่ผมดูแลเขาเหมือนลูกแท้ๆ มาตลอดผมกลั้นน้ำตาไว้“แม่ฉันเป็นยังไงบ้าง?”หมอผลักประตูห้องฉุกเฉินเดินออกมาพร้อมกับถอดแมสก์บนใบหน้า“ตอนนี้คนไข้อาการคงที่แล้ว แต่อย่าให้เจอเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจอีก”แจ้งเตือนเงินเข้าเด้งมาบนหน้าจอมือถือ ไป๋รั่วหว่านโอนเงินให้ผมห้าล้านบาท[ฉันได้ยินเรื่องคุณป้าแล้ว นายเก็บเงินนี่ไว้ ถ้าไม่พอก็บอกฉัน]ผมตัดสินใจตัดความสัมพันธ์กับไป๋รั่วหว่านแล้วแท้ๆ แต่ผมดันไม่กล้าโอนเงินก้อนนี้คืนให้เธอผมอยากให้แม่ปลอดภัย......ภายในห้องพักผู้ป่วย แม่ผมพยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก“อาซวี่...ลูกเป็นชู้จริงหรือเปล่า......”ผมส่ายหน้าทั้งน้ำตา“ไม่จริง...ผมไม่ได้เป็นชู้......”แม่ผมพยักหน้าอย่างยากลำบ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status