บททั้งหมดของ พอใจจะรัก: บทที่ 21 - บทที่ 30

“เอาโทรศัพท์พี่มา” ภวัตชี้ไปยังโทรศัพท์ของเขาที่วางตรงตู้ข้างเตียง เธอหยิบและยื่นให้เขา ภวัตกดและโทรออกเพียงไม่นานเขาก็พูดประโยคที่ทำให้เธอตัวชาวาบ“เจ้ พอใจอยู่ห้องผมนะ เราคบกันแล้ว นอนก่อนนะ”ดูเหมือนอีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไรเลย จากนั้นเขาก็กดวางสายและวางโทรศัพท์เครื่องเดิมและคิดว่าน่าจะปิดเครื่องแล้วตรงหัวเตียงอีกฝั่ง“นอน” เขาออกคำสั่งพร้อมดึงร่างเธอให้ล้มตัวลงนอนในอ้อมกอดเขาอีกครั้งผู้ชายว่าไงพอใจก็ว่าอย่างนั้นแหละ สวมกอดเขาแน่น จุ๊บอกแกร่งอยู่หลายทีก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกับเขาอีกครั้งดีจัง นอนกอดผู้ชายทั้งคืน เรียนก็ไม่ต้องไปเรียน ชีวิตใครจะดีเท่าพอใจอีกคงไม่มีแต่คนที่อยู่ไม่สุขในเวลานี้คือรักคุณ กดต่อสายหาน้องชายคนเล็กอีกรอบทางนั้นก็ปิดเครื่องหนี คิดขึ้นได้ก็เลยกดสายหายายน้องสาวนอกไส้ตัวดีแต่ฝ่ายนั้นก็ไม่รับเช่นกันตกลงสิ่งที่เธอสงสัยเป็นเรื่องจริงสินะ เธอก็ว่าแล้วว่าทำไมตอนอยู่จันทบุรีสองคนนี่ทำท่าแปลก ๆ แล้วยายพอเถอะ เอ้ย! พอใจนี่ ตอนแรกชอบน้องชายคนกลางของเธออย่างนนท์ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงได้ไปคบเจ้ายอช์ตแถมยังกกกันอยู่ในห้องฟ้องใครก่อนดี อาทีป พ่อคีย์หรืออาภาคบทที่ 14 กิน

“ไม่ใช่สักหน่อย” พอใจยู่หน้ากอดเอวผู้เป็นแม่อย่างออดอ้อน“แม่ว่าพี่ยอช์ตดีไหม แม่ชอบหรือเปล่า”“ถ้าแม่ไม่ชอบพอใจจะเลิก”“ไม่เลิกสิ พอใจจะอวยพี่ยอช์ตให้แม่ฟังทุกวันจนแม่ชอบแฟนพอใจไง แม่เห็นนี่ไหม” เธอยกแขนของตัวเองขึ้นให้แม่เห็นกำไลวงใหม่ที่ยอช์ตมอบให้เธอ เขาบอกว่าซื้อไว้ตั้งแต่อยู่ต่างประเทศมันเป็นกำไลคู่รัก“เห็นจ้ะ สวยมาก” พลอยใสยิ้มกับของที่อยู่บนข้อมือของลูกสาว“พี่ยอช์ตซื้อไว้นานแล้ว ตั้งใจไว้ให้พอใจตอนเราได้เป็นแฟนกัน”“เหม็นความรักมาก” เพียงใจเอือมระอากับอาการคลั่งรักของน้องสาว“ตัวเองก็มีแฟนได้แล้ว” ว่าพี่สาวไม่พอยังผลักมือที่พี่สาวกำลังกอดแม่“มีแฟนแล้วก็ไม่ต้องมากอดแม่เลย แม่ของเจ้คนเดียว”“อะไรเนี่ยเจ้เพียง คนไม่มีแฟนก็งี้แหละ ขี้งกเนอะแม่เนอะ” คนมีแฟนกอดผู้เป็นแม่แน่นกว่าเดิม ออดอ้อนอย่างที่ชอบทำ“อะไรกันสาว ๆ ยังไม่กลับห้องอีก” ประทีปที่อาบน้ำพร้อมนอนเดินเข้าห้องมาต้องชะงักเท้าเมื่อเห็นลูกสาวทั้งสองกอดแม่ไว้คนละฝั่งเขาหย่อนกายนั่งข้างลูกสาวคนเล็กซึ่งเพิ่งประกาศมีแฟนเมื่อช่วงสายของวัน มือหนาลูบผมลูกสาวอย่างรักใคร่ ลูกเขาโตเป็นสาวตั้งแต่ตอนไหนประทีปได้แต่ถอนหายใจ“อะไรคะพ่

“พรุ่งนี้”“รีบกลับจัง”“งานเยอะ แต่เดี๋ยวพี่กลับมาอีกทีวันศุกร์ตอนเย็นนะ” ได้ยินว่าแฟนจะกลับมาวันศุกร์ตอนเย็นซึ่งถ้านับก็อีกแค่ไม่กี่วันแฟนสาวก็ยิ้มอ้อน“งั้นวันนี้พอใจไปค้างคอนโดดีกว่า” พอใจทำตาวิบวับ คอนโดของเธอกับภวัตเป็นห้องติดกันตอนซื้อสามพี่น้องรักคุณ นนท์ ภวัตซื้อกันคนละห้องพอใจรู้ก็รีบไปซื้ออีกห้องที่ตรงข้ามกับรักคุณ อ้างกับที่บ้านว่าอยากอยู่ใกล้เจ้รักแต่จริงแล้วอยากอยู่ใกล้ผู้ชายเวลานั้นผู้ชายในดวงใจของเธอก็คือนนท์แต่เมื่อพี่นนท์ไม่รักพอใจ เธอก็พร้อมจะมูฟออน“จะดีเหรอ” ภวัตว่ายิ้ม ๆ“ดีสิ ดีแน่นอน”“ถ้าพอใจว่าดีพี่ก็ว่าดี พี่เป็นคนเชื่อแฟน” คำตอบเขาเรียกรอยยิ้มกรุ่มกริ่มจากแฟนสาว“ยิ้มแบบนี้หมายความว่าไงเนี่ย” ภวัตวางมือแบบไขว้บนหน้าอกแกร่งราวกับว่าหวาดกลัวเธอเหลือเกิน“พอใจจะจับพี่ยอช์ตกินทั้งตัวเลย ส่งท้ายก่อนไปเชียงราย” เธอว่าพร้อมทั้งยิ้มพรายรอยยิ้มที่คนอื่นไม่มีทางได้เห็นนอกจากผู้เป็นแฟนเท่านั้น“พี่จะยอมให้คุณแฟนกินทั้งตัวเลย”และเมื่อถึงคอนโดสิ่งที่ทั้งสองทำก็เป็นอย่างที่พูดไว้ด้วยความที่ข้าวใหม่ปลามันทำให้กิจกรรมรักร้อนแรงเร่าร้อนเพื่อสั่งลาก่อนจะห่างกันไกลหลายวันแต

“สิบล้านเอง ไม่เยอะหรอกค่ะ ก่อนหน้าคุณ พอใจจ่ายเกือบยี่สิบล้าน” คนสวยและรวยมากอย่างพอใจ ไปต่อค่ะเพราะเวลานี้ยังหาทางลงไม่เจอ “คือบ้านของพอใจรวยมากค่ะ คือตาของพอใจเป็นมหาเศรษฐีที่ฮ่องกงค่ะ เงินแค่นี้เล็กน้อยมากค่ะ คุณไม่ต้องเกรงใจนะคะ เรียกเท่าที่ต้องการได้เลย แต่ถ้ารับเงินแล้วต้องเลิกยุ่งกับพี่นนท์จริง ๆ นะคะ ถ้าหลอกพอใจ...คนก่อนหน้านั้นพอใจให้ลุงของพอใจจับโยนลงทะเลเป็นอาหารปลาค่ะ”เมื่อได้ไปต่อทีนี้พอใจก็ไปไกลข้ามน้ำข้ามทะเลไปถึงโน่นหลุมศพอากงโน่น ไม่รู้ป่านนี้จะลุกมาด่าพอใจหรือเปล่าเนี่ย แต่เมื่อได้เล่นแล้ว พอใจต้องการไปให้สุดไว้หยุดตอนที่พี่ยอช์ตมา“ไม่ต้องกลัวนะคะ ไม่เจ็บเลย ปกติเราจะทำให้หลับก่อนโยนลงทะเลค่ะ” เมื่อเห็นคุณหมอสาวทำหน้าเลิ่กลั่กและหวาดกลัวพอใจ นั่นยิ่งทำให้คนเล่น เล่นใหญ่กว่าเดิม“เธอมันบ้า!” แอลี่วิ่งตรงไปยังประตู ทันทีที่ประตูเปิดออก“อ้าว! อย่าเพิ่งไป” เสียงพอใจเรียกตามหลัง ยิ่งทำให้แอลี่รีบวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต วิ่งทำไม พอใจแค่จะบอกว่า พอใจล้อเล่นกรี๊ด!!! ร่างบางของคุณหมอสาวชนเข้ากับร่างใหญ่ของใครคนหนึ่ง เธอกรีดร้องด้วยความตกใจ “เอ๊ย!” ภวัตตกใจเมื่อแฟนพี่ชายร้

“รู้ไหมว่าแสงแดดมีประโยชน์ทำให้คนเรานอนหลับสบายและช่วยอาการแพนิก โรคซึมเศร้าด้วยนะ คนเราอยู่กับธรรมชาติดีที่สุด” เธอพยักหน้าเห็นด้วยเพราะเวลาที่เธอไปอยู่เชียงรายจะนอนหลับสบายตลอด“พี่ยอช์ตเก่งที่สุด” คนชอบชมแฟนออดอ้อนอย่างที่ทำเป็นประจำ ซึ่งนี้เป็นสิ่งที่ภวัตชอบที่สุดในตัวแฟนสาว เธอเป็นคนน่ารัก คิดบวก ขี้อ้อนและชมเขาตลอด ไม่ว่าจะเหนื่อยมาจากไหนแค่ได้เจอหน้าเธอคุยกับเธอแค่ไม่กี่ประโยค เขาก็ยิ้มเหมือนคนบ้าได้แล้ว“ชมเก่ง”“พอใจไม่ได้ชม ก็ที่รักเก่งจริง ๆ นี่นา คิดดูสิพี่ยอช์ตดูแลสวนโกโก้กี่พันไร่ คนงานตั้งหลายร้อยคนแล้วตอนนี้ยังจะมีสวนอื่นมาเป็นพาร์ตเนอร์อีก แบบนี้ไม่เรียกเก่งจะเรียกว่าอะไรจริงไหม” คนโดนชมก็ยิ้มแล้วยิ้มอีก“พี่ทำได้เพราะมีกำลังใจดี ๆ จากพอใจไง”“งือ...อย่าพูดอย่างนี้สิ พอใจจะร้องไห้” ไม่พูดเปล่าเธอยังซุกหน้ากับอกกว้างน้ำตาหยดแหมะบนอกเขา“ร้องทำไมเนี่ย” ภวัตกอดเธอแน่นลูบหลังเพื่อปลอบคนขี้แยคุยกันอยู่ดี ๆ ก็ร้องไห้เฉยเลย“ก็พอใจดีใจอะ ที่รักไม่เคยว่าพอใจเลยอะ พอใจทำอะไรที่รักก็ตามใจ พอใจไม่ทำงานที่รักก็ยังสปอยล์”“อ้าว...ตามใจก็ร้องไห้ ไม่รู้สิแค่ได้ตามใจพอใจ พี่ก็มีความส