บททั้งหมดของ พอใจจะรัก: บทที่ 71 - บทที่ 80

“ทำบุญกันเถอะ” ใบข้าวเอ่ยขึ้น หลังจากชะโงกหน้ามาดู“ทำไมยะ” คิมมี่เอ่ยถามอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่เพื่อนชวน“อ้าว เวลาเรามีมารผจญเราก็ทำบุญเสริมดวงไง ชีวิตมันก็ต้องมีขึ้นมีลง ความรักก็เช่นกันก็ต้องมีขึ้นมีลง เมื่อมีมารเราก็ต้องเสริมพลังงานดีไว้ต่อสู้กับมารไง” ใบข้าวอธิบายยืดยาวแต่เพื่อนทั้งสองคนอาจจะไม่เข้าถึงสิ่งที่เธออยากสื่อ“ไปทำบุญที่ไหนดี” พอใจเอ่ยถาม“บริจาคให้โรงพยาบาลรัฐ สภากาชาดไทยก็ได้แกสะดวกดี” ใบข้าวแนะนำ พอใจพยักหน้าเห็นด้วย“เรียบร้อยแล้ว สาธุขอให้บุญกุศลที่ลูกทำวันนี้ขอให้อุปสรรคในชีวิตของลูกจงหมดไปด้วยเทอญ ขอให้หลานของลูกแข็งแรง ขอให้กิจการของพี่ยอช์ตเจริญรุ่งเรือง ขอให้สุขภาพลูกแข็งแรงสวยวันสวยคืน”เพื่อนทั้งสองมองหน้ากัน คล้ายจะถามกันว่า ‘มันบริจาคเท่าไหร่วะขอพรเยอะขนาดนี้’ ถึงจะรู้ว่าการทำบุญแล้วแต่จิตศรัทธาแต่การที่เพื่อนขอพรเยอะขนาดนี้ก็อดคิดไม่ได้“ขอพรเยอะเลย แฮ่...บริจาคเก้าแสนเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าบาทน้อยไปหรือเปล่าเนี่ย”“ไม่น้อยแล้วจ้าคุณหนู” คิมมี่เป็นผู้ตอบและหันมองหน้าใบข้าวบอกเพื่อนสาวว่าให้มันขออีกสิบข้อก็ได้อีกบาทเดียวหนึ่งล้าน สมแล้วที่เ

“แล้วนี่พี่เห็นไหมท่านี้ ท่าที่พี่เฌอปฏิเสธแต่ใช้มือทัดผมแบบนี้ เห็นไหมว่ามันหมายความว่ายังไง” ภวัตมองคลิปที่เธอส่งให้เขา วันนี้เขาเองยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมพอใจถึงได้โกรธหนักหนา ทั้งที่ในคลิปก็เป็นเพียงบทสัมภาษณ์ของเฌอเบลเกี่ยวกับการคบหากับเขาและเธอก็ปฏิเสธ ภวัตยังไม่เข้าใจว่าพอใจทำไมถึงได้โกรธทั้งยังชี้ให้เขาดูคลิปถ้าบอกว่าเขาไม่เข้าใจว่าท่าทางที่ใช้มือทัดผมอย่างช้า ๆ นั่นหมายความว่าอย่างไร เมียรักจะโกรธไหม แต่ถ้าเขาบอกว่าเข้าใจแล้วเธอถามว่าเข้าใจว่าอย่างไรเขาก็ตอบไม่ได้อีก สุดท้ายภวัตจึงต้องตอบตามความจริง“พี่ไม่เข้าใจความหมายหรอกครับ”“โอ๊ย ผู้ชายก็งี้แหละไม่เข้าใจอะไรเลย ท่าทางแบบนี้ปฏิเสธก็จริงแต่ปฏิเสธแบบมีอะไรในกอไผ่ คนก็คิดว่าปฏิเสธให้พอเป็นพิธีไง แต่ต้องการสื่อว่า ‘ฉันกับเขามีซัมติงกันจ้ะแต่ยังไม่ได้เปิดเผย’” พอใจเบะปากให้คนที่สัมภาษณ์แบบให้คนคิดลึกลึกเสียจนภวัตยังไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าเมียตัวเองจินตนาการสูงหรือว่าเป็นเฌอเบลที่สื่อความหมายได้ลึก “ทำหน้าแบบนี้ พี่ยอช์ตไม่เชื่อพอใจเหรอ” “เชื่อจ้ะเชื่อ พี่ไม่เชื่อเมียแล้วจะเชื่อใคร” เวลานี้ใครกล้าบอกไม่เชื่อเม

“อยู่นี่” ภามส่งเสียงเรียก พร้อมทั้งอุ้มลูกน้อยด้วยสองแขน เขากับเด็กชายภคินเดินออกมาจากห้องน้ำ“อ้าว ไปทำอะไรในนั้น” พอใจเอ่ยถามอย่างสงสัย“ไปล้างตูดมา” ภามตอบหน้าตาย คนเข้าห้องน้ำจะให้ทำอะไรถ้าไม่ขี้“ฮะ เฮียภามเข้าห้องน้ำเอาลูกเข้าไปด้วยทำไม” พอใจโวยวายนึกภาพเฮียภามกำลังล้างตูดแล้วอุ้มลูกไปด้วย หลานพอใจจะไม่ตกส้วมใช่ไหม“จะบ้าเหรอ เฮียพาลูกไปล้างตูด” ภามเองก็โวยวายกลับกับความคิดของน้องเมีย ไม่ต้องชื่อหรอกพอใจ ให้ชื่อพอที พอกันทีชาตินี้ “อ้าว ล้างทำไม” คนขี้สงสัยยังไม่หยุดถาม“ก็อึเต็มตูด เลอะล้นออกจากผ้าอ้อมเลย” ภามอยากถ่ายรูปเก็บไว้เสียจริงว่าลูกเขาอึเยอะขนาดไหน ทั้งอึเยอะทั้งดำทั้งเหม็น ทั้งเหนียวเกินกว่าจะบรรยายคิดว่าเช็ดทำความสะอาดน่าจะไม่ไหวจึงเลือกล้างด้วยน้ำอุ่นแทน แม้จะลำบากแต่ภามก็ทำได้ดีเพราะเรียนทุกขั้นตอนการอาบน้ำให้ลูกมาแล้ว“ตัวเท่านี้อึเยอะเลยเหรอ” พอใจมองหน้าหลานกับคำบอกเล่าของพี่เขยแล้วก็ไม่อยากเชื่อ แต่ก็นั่นแหละเฮียภามจะหลอกทำไมกัน“เขาเรียกขี้เทา เป็นอึที่ติดจากท้องแม่” คุณแม่มือใหม่อธิบายเพิ่มเมื่อเห็นใบหน้างง ๆ ของน้องสาว“เหรอ ขอพอใจอุ้มหลานหน่อย” พอใจพยักหน

กันกันไปกันกันมาสุดท้ายยายเด็กเปรตที่ภวัตบอกว่าเป็นน้องคาบเอาไปกิน แต่ก็ยังดีกว่าที่เพื่อนอย่างใบตองจะได้ภวัตไปครอบครอง เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นเท่ากับว่าเธอแพ้ให้กับใบตองซึ่งพวกเธอสองคนเหมือนเพื่อนกันที่รักกันแบบกาสะลองซ้องปีบภวัตพาเพื่อนไปยังบ้านหลังใหญ่เพื่อแนะนำให้แฟนสาวรู้จัก“เพื่อนพี่ นี่เรือรบ ขุนเขา ใบตอง นี่แฟนเราน้องพอใจ”“สวัสดีค่ะพี่ ๆ”“ทำไมหน้าคุ้น ๆ” เรือรบว่า ทั้งที่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอแฟนของเพื่อนซึ่งทั้งสองไม่ค่อยอัปรูปลงช่องทางโซเชียลที่เป็นแบบเห็นหน้าชัด ๆ ส่วนมากก็เห็นมือเห็นแผ่นหลังเสียส่วนมาก“น้องที่มึงขับรถรับส่งตอนเรียนเปล่าวะ” ขุนเขาที่นึกได้ก่อนเอ่ยถาม“เออ ก็มีอยู่คนเดียวนั่นแหละ” คำพูดของเพื่อนเขาทำให้คนเป็นแฟนอย่างพอใจแก้มแดงเพราะความเขินอายเหมือนเป็นการยอมรับว่าเขาหลงรักเธอมาตั้งนานแล้ว“เดี๋ยวเพื่อนพี่จะพักที่นี่สักสองสามวันนะ” ภวัตบอกกับแฟนสาวซึ่งเธอก็ยิ้มรับอย่างยินดี ตั้งแต่คบกันนี่เป็นครั้งแรกที่เพื่อนเขาแวะมาพักด้วยกัน“เชิญตามสบายนะคะ” พอใจบอกอย่างเป็นมิตรจากนั้นภวัตก็พาเพื่อน ๆ ไปยังบ้านพักอีกหลังค่ำคืนนั้นพวกเขาจัดกิจกรรมรอบกองไฟ เพื่อดื่มก

“โอ๊ยก็คนมันเมาอะ” ใบข้าวว่า หัวยังยุ่ง ลิปสติกยังเลอะนิด ๆ ที่มุมปากแล้วนั่นพอใจเขม้นมองเห็นรอยตรงซอกคอ“คิมมี่ดูดคอข้าวด้วยเหรอ ไหนบอกโดนข่มขืนไง” พอใจซักไซ้“โอ๊ย! ตอนมันเข้ากันแล้วก็นัว ๆ เนีย ๆ ทำอะไรบ้างใครจะจำได้ ว่าเรื่องแกเถอะ ยังไงตกลงท้องแล้วไม่กล้าบอกผัว” เวลานี้หน้าจอเปลี่ยนเป็นคิมมี่ที่มาเข้ากล้องแทนใบข้าวไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายน่าจะไปเข้าห้องน้ำหรือไม่ก็นอนต่อ“อืม”“ทำไม” คิมมี่ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ“ก็พี่ยอช์ตเขาไม่อยากมีลูก พอใจกลัวอะ” คนท้องทำหน้าหงอย“กลัวเขาให้เอาออกเหรอ”“ไม่ใช่ พี่ยอช์ตไม่ทำอย่างนั้นหรอก พอใจกลัวแค่ว่าเขาจะรู้สึกแย่อะ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนเราต้องปรึกษากันก่อนจะมีอะ ภาระผูกพันชั่วชีวิตนะคิมมี่” พอใจเอ่ยอย่างหงอย ๆ“แล้วมันใช่ความผิดแกหรือไง แกทำคนเดียวได้ที่ไหนเด็กอะ ตอนทำก็ทำด้วยกัน ท้องมาก็ต้องรับผิดชอบร่วมกัน”เสียงคิมมี่ที่โวยวายมาตามสาย ทำให้พอใจหันซ้ายหันขวาเสียงจากลำโพงรถคงไม่ดังออกนอกรถใช่ไหม“ก็รู้แต่พอใจรู้สึกผิดอะที่ลืมฉีดยาคุม”“แล้วไง คนเรามันก็ลืมกันได้ อีกอย่างการคุมกำเนิดมันก็ไม่ได้ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ปะ” คิมมี่ยังขมวดคิ