All Chapters of เร้นรักซ่อนร้าย (เรื่องสั้น) : Chapter 1 - Chapter 10

“มิ้นท์จะสวยไปถึงไหนวะ”เสียงทุ้มที่เต็มไปด้วยอารมณ์กามทำให้ร่างบางใจเต้นระรัว สายตาคมกริบจ้องหน้าอกใหญ่ไม่ยอมละไปไหน“สวยให้ตั้มหลงไง”“แค่นี้ก็ขาดไม่ได้แล้ว” ใบมิ้นท์รู้ดีว่าคำเหล่านี้เป็นแค่คำหว่านล้อมก่อนมีเซ็กส์เท่านั้นพรึ่บ! บราเซียสีแดงถูกมือหนากระชากออก ก่อนที่เจ้าตัวจะค่อยๆใช้มือใหญ่บีบขยำรอบๆเต้านมอวบอย่างเนิบนาบ “อ๊าา อ๊ะะ ตะ..ตั้ม อื้มมส์” เพียงแค่ปลายนิ้วเรียวของชายหนุ่มสะกิดหัวนมที่แข็งเป็นไต ก็ทำเอาร่างบางครางกระเส่าออกมาอย่างอดไม่ได้ “คิดถึงนมเมียฉิบหาย”จ้วบ จ้วบ จ้วบ!สิ้นเสียงพูดตั้มก็โน้มใบหน้าลงไปดูดที่หัวนมของใบมิ้นท์แรงๆราวกับทารกที่กำลังหิวโหย“โอ๊วว ซี๊ดด อ๊าา ผะ..ผัวจ๋า” ใบมิ้นท์ครางพร้อมกับยื่นมือลงไปปลดกระดุมกางเกงของตั้ม ก่อนจะจับท่อนเอ็นที่แข็งผงาดงัดออกมาชักรูดขึ้นลง ตั้มเองก็ไม่ยอมแพ้ เขาใช้มือลูบไล้ไปตามขาอ่อนของเธอก่อนจสอดมันเข้าไปใต้กระโปรงนักศึกษา “อ๊ะะ อ๊ะะ อ๊าา อ๊าา ตะ..ตั้มจ๋า อ๊างง”เสียงเสียวครางกระเส่าเมื่อถูกมือหนาถูที่ร่องสวาทผ่านกางเกงในที่มีน้ำหล่อลื่นจนเปียกแฉะ “อยากรึยัง หื้ม..” ตั้มผละริมฝีปากออกจากอกอวบ ขึ้นไปกระซิบเสียงแหบที

“แต่มิ้นท์ก็รู้สถานะของเราสองคนดีนิ”BAIMINT : TALK“ใช่มิ้นท์รู้ แต่มิ้นท์ห้ามมันไม่ไหวอีกต่อไปแล้วตั้ม..มิ้นท์รักตั้มมากจริงๆ..” ฉันพูดเสียงแผ่วลงเพราะรู้ว่ายังไงก็ต้องผิดหวัง ตั้งแต่นอนด้วยกันมาตั้มไม่เคยมีท่าทีว่าจะชอบฉันอยู่แล้ว “ขอโทษนะมิ้นท์ แต่ถ้ามีใครที่คิดเกินเลยแบบนี้..ตั้มว่าเราหยุดกันไว้แค่นี้เถอะนะ” แม้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้วแต่เจอเข้าจริงๆก็แอบเจ็บเหมือนกันแฮะ..“โอเคตั้ม” ฉันไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากจะยืนส่งยิ้มให้ตั้มแบบฝืนๆ“ก่อนแยกกัน..เอาส่งหน่อยไหม..”“อื้อเอาสิ” อย่างน้อยๆจะได้เก็บเป็นความทรงจำครั้งสุดท้ายพรึ่บ! ไม่นานผ้าคลุมอาบน้ำที่ตัวฉันก็ถูกมือหนาของตั้มถอดมันออก ตั้มเองก็กระตุกผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันรอบเอวตัวเองโยนไปทิ้งเหมือนกัน หมับ! ตุ้บ!ตั้มอุ้มฉันขึ้นโดยให้สองขาฉันหนีบเอวเขาไว้ ตั้มรีบดันแผ่นหลังของฉันให้ติดกับผนังออก ขณะที่เขายังอุ้มฉันอยู่ “ท่านี้ยังไม่เคยเอา ขอหน่อยนะ”ฉันไม่ได้ตอบอะไรได้แต่พยักหน้างึกๆให้ตั้มแทนคำตอบพรึ่บ! สวบ!ตั้มไม่รอช้าใช้มือข้างนึงชักรูดท่อนเอ็นของตัวเองให้แข็งขึ้น ก่อนจะยัดมันเข้ามาในร่องสวาทของฉันทีเดียวมิดด้าม แน่นอนว่าเร

“ใช่ ตั้มเอง ใครพามิ้นท์มาเที่ยวที่นี่เนี่ย แล้วนี่แต่งตัวอะไรนุ่งสั้นโชว์หน้าอกขนาดนี้” แม้ฉันจะเมามาก แต่ฉันก็รู้ว่าตอนนี้ตั้มกำลังไม่พอใจกับการแต่งตัวและการมาเที่ยวของฉัน “ทามมายอ่า ก็มิ้นท์โสดนี่นา” ฉันพูดเสียงยานเพราะอาการมึนหัวกำลังเข้าเล่นงาน “แต่มิ้นท์ก็ไม่ควรไปยืนท่ามกลางฝูงผู้ชายพวกนั้นนะ” “ช่างมิ้นท์เถอะหน่า มิ้นท์ไม่ได้สำคัญกับตั้มขนาดนั้นหรอก” ไม่รู้ว่าเพราะความเมาหรือความน้อยใจที่ทำให้ฉันพูดออกไปแบบนั้น “สำคัญสิ ตั้มไม่อยากให้ใครมาแตะต้องตัวมิ้นท์ทั้งนั้น” ตั้มพูดพร้อมกับตรงเข้ามากอดฉันแน่น ตึกตัก ตึกตัก! หัวใจของฉันตอนนี้มันเต้นโครมๆไม่เป็นจังหวะ ไม่รู้ว่าที่เขาพูดมันจริงรึเปล่า “ก็ตั้มไม่ได้ชอบมิ้นท์นิ มันจะสำคัญยังไง” ฉันอยากรู้จริงๆว่าตั้มคิดยังไงกับฉันกันแน่.. “ใช่ ตอนแรกตั้มยอมรับว่าตั้มคิดแบบนั้น เพราะตั้มเคยชินกับการมีมิ้นท์ไปแล้ว...” พอมาถึงตรงนี้ตั้มก็เงียบไปสักพัก เขาจะรู้ไหมว่าฉันรอฟังอย่างใจจดใจจ่อขนาดไหน.. “แต่พอเราต้องห่างกันไปจริงๆ มันก็ทำให้ตั้มได้รู้ว่ามิ้นท์สำคัญและมีค่ากับตั้มขนาดไหน.. ตลอด1อาทิตย์ที่ผ่านมาตั้มเมาแทบทุกวันเพราะคิดถึงมิ้

สวัสดีฉันชื่อดาวอายุ21ปี เรียนคณะนิเทศอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ฉันเป็นคนรูปร่างหน้าตาดีมาก นมใหญ่ แถมอย่างอื่นยังใหญ่ไม่แพ้กันอีกด้วย แน่นอนว่าฉันไม่ได้สดซิงแล้วล่ะ แต่เรื่องนี้ที่บ้านฉันไม่มีใครรู้หรอก ขืนพี่พิมพ์รู้พี่พิมพ์ฆ่าฉันตายแน่ๆ ส่วนนิสัยของฉันก็แรดๆขี้เล่นขี้อ่อยไปเรื่อย ฉันว่ามันเป็นสีสันชีวิตดี พี่พิมพ์คือพี่สาวของฉันเราอยู่ด้วยกันสองคนพี่น้อง ไม่สิ มีสามีของพี่พิมพ์อยู่ด้วยอีกคน ส่วนพ่อแม่อยู่ต่างจังหวัด พี่พิมพ์ทำงานหนักส่งเงินให้ฉันเรียนเพื่อหวังว่าฉันจะได้ทำงานดีๆจะได้เลี้ยงดูพ่อแม่ได้ ฉันตั้งใจเรียนมากถึงจะแรดแต่เรียนเก่งนะจะบอกให้“รอนานไหมคะพี่ภาค” ฉันเอ่ยถามพี่เขยขณะที่กำลังก้าวขาเรียวขึ้นมานั่งบนรถยนต์คันหรูพี่ภาคก็คือสามีของพี่พิมพ์ พี่ภาคหล่อและรวยมาก พี่พิมพ์ให้พี่ภาคเมารับฉันแบบนี้ทุกวันเพราะพี่พิมพ์กลัวฉันจะเหลวไหล ส่วนเธอทำงานหนักไม่ว่างจะมารับฉัน “รอดาวพี่ไม่เคยรู้สึกว่ามันนานเลยนะ” พี่ภาคมักจะหยอดคำหวานใส่ฉันทุกครั้งที่เจอหน้า “แหม่ พูดแบบนี้เดี๋ยวดาวก็หลงรักพี่ภาคเข้าหรอกค่ะ” ฉันหยอกกลับไปปนหัวเราะ เราสองคนมักหยอกกันแบบนี้อยู่แล้ว“พี่อยากให้ถึงว

หลังจากที่พี่ภาคมอบรสสวาทให้ฉันเสร็จหนังก็จบพอดี ตอนนี้เรากำลังจะเดินไปขึ้นรถเพื่อกลับบ้านกันอยู่“อ้าวดาว ภาค มาทำไรกันที่นี่อะ”เฮือก!! ฉันตกใจสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยเอ่ยทักเราทั้งสองคนที่เดินจับมือกันอยู่ ฉันและพี่ภาครีบปล่อยมือออกจากกันทันที “พะ..พี่พิมพ์” ใช่ เสียงของคนๆนั้นก็คือพี่พิมพ์พี่สาวฉันเอง หรือที่ใครๆก็รู้ว่าเธอคือเมียพี่ภาค “พิมพ์ ไหนว่าเลิกงานดึกไงครับ” พี่ภาครีบตรงดิ่งเข้าไปหาพี่พิมพ์พร้อมกับพูดเสียงอ้อน พอเห็นแบบนี้ฉันรู้สึกไม่ชอบใจยังไงไม่รู้แฮะ..“ใช่ค่ะ แต่พอดีเลิกเร็วบวกกับวันนี้ปิดยอดพอดีเลยว่าจะมากินเลี้ยงกันสักหน่อยอะค่ะ แล้วภาคกับดาวมาทำอะไรกันที่นี่เหรอคะ” พี่พิมพ์ตอบพลางยิ้มแย้มสดใสก่อนจะถามจะพี่ภาคแล้วหันมามองหน้าฉัน ฉันได้แต่ก้มหน้าลงไม่กล้าตอบอะไร “พอดีภาคเห็นพิมพ์บอกว่าพิมพ์เลิกดึก เลยคิดว่าคงยังไม่มีอะไรกิน ภาคเลยพาดาวมากินข้าวน่ะ” “อ๋อค่ะ งั้นภาคพาดาวกลับบ้านไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวพิมพ์ขอไปกินเลี้ยงกับเพื่อนก่อน”“อ้าว ไม่กลับด้วยกันเลยเหรอครับ”“กลับยังไงล่ะคะ นัดลูกน้องมาแล้ว”“งั้นก็ได้ครับ ถ้าเมามากขับรถไม่ไหวบอกภาคนะ ภาคจะรีบมารับเลย”