All Chapters of เร้นรักซ่อนร้าย (เรื่องสั้น) : Chapter 41 - Chapter 50

ควิ้นท์ลุกขึ้นยืนถอดกางเกงของตัวเองออก ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ดีดเด้งออกมาต่อหน้าหญิงสาว ฟองเบียร์กัดริมฝีปากเบาๆ เมื่อได้เห็นขนาดของมัน "อยากโดนนักใช่ไหม กูจะเอาให้ร้องไม่หยุดเลย" ชายหนุ่มใช้มือชักรูดท่อนเอ็นให้แข็งใหญ่ ค่อยๆ คลานขึ้นไปบนเตียงคร่อมร่างเล็กเอาไว้ "พะ..ควิ้นท์..อื้อ" ควิ้นท์ไม่รอให้หญิงสาวได้พูดอะไร เขาโน้มใบหน้าลงมาประกบปากจูบเธออย่างเร่าร้อน จ้วบ จ้วบ จ้วบ กลีบปากหนาขบเม้มดูดดุนกลีบปากบางเบาๆ มือทั้งสองข้างบีบหน้าอกของเธออย่างแรง "อื้อ อื้อ" "อืมส์~" แผล่บ แผล่บ แผล่บ เรียวลิ้นสากสอดเข้าไปในโพรงปากบาง ก่อนจะตวัดหาความหวานไปทั่ว "อื้อ อ๊า" ฟองเบียร์ครางในลำคอเบาๆ พึงพอใจกับรสจูบที่ควินท์มอบให้ ควิ้นท์ใช้เรียวลิ้นสากเกี่ยวรัดเรียวลิ้นเล็กของเธอเอาไว้ ทั้งสองแลกลิ้นกันจนขอบปากเต็มไปด้วยน้ำลาย "อ๊า" "อืมส์~" ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกจากคนตัวเล็ก ก่อนจะซุกหน้าลงที่ซอกคอระหง ควิ้นท์ขบเม้มทิ้งรอยแดงเอาไว้ที่คอของเธอ "อ๊า..พะ..พี่ควิ้นท์..อื้อ" "หอมไปหมดเลย อืมส์~" จ้วบ จ้วบ จ้วบ ใบหน้าคมคายเลื่อนขึ้นมาตะโบมดูดเลียหัวนมของหญิงสาวอย่างคนหื่นกระหาย เรียวลิ้น

"พี่ควิ้นท์.." ฟองเบียร์พึมพำชายหนุ่มเบาๆ คาดไม่ถึงว่าเขาจะตามเธอมาถึงที่นี่ และที่สำคัญคำพูดของเขาเมื่อกี้นี้มันหมายความว่ายังไง..."เออกูเอง" ควิ้นท์พูดพร้อมกับหย่อนสะโพกนั่งลงที่โต๊ะข้างๆ หญิงสาว "เฮ้ยฟอง เดี๋ยวกูกับอีสีไปซื้อน้ำก่อนนะเดี๋ยวมา" ว่าจบเพื่อนรักทั้งสองก็รีบลุกออกจากโต๊ะไปอย่างรู้งาน "...." ฟองเบียร์ได้แต่นั่งก้มหน้าเงียบๆ ไม่กล้าเงยหน้าสบตากับควิ้นท์ "มึงเป็นอะไร ปฏิเสธิกู หลบหน้ากูทำไม" ชายหนุ่มถามด้วยสีหน้าและท่าทางที่จริงจัง "เปล่าค่ะ" "โกหก" "ไม่ได้โกหกนะคะ""งั้นก็มาคบกับกู" "มะ..ไม่ค่ะ" ฟองเบียร์ส่ายหน้าปฏิเสธิรัวๆ"กูขอเหตุผล" "พี่จะมาคบกับหนูทำไม ตอนแรกเกลียดหนูจะตาย""เออตอนแรกเกลียด แล้วตอนนี้รักไม่ได้รึไง" ชายหนุ่มจับปลายคางของหญิงสาวให้เงยหน้าขึ้น แล้วพูดบอกเธอด้วยความรู้สึกจากใจจริงๆ จริงอยู่ที่แต่ก่อนควิ้นท์ไม่ค่อยชอบหน้าเธอ แต่ทว่าเรื่องคืนนั้นทำให้เขารู้สึกแปลกไป การได้มีอะไรกับเธอมันทำให้เขารู้สึกมาก มากจนเกิดตกหลุมรักเธอขึ้นมา ควิ้นท์ไม่ได้รักเธอเพราะอยากได้แค่ร่างกายของเธอ แต่เขารักและอยากที่จะดูแลเธอจริงๆ"พี่จะมาบอกว่าตอนนี้พี่รักหนูเห

คิงค่อยๆ หันหน้ากลับมามองสกายด้วยความรู้สึกผิด จริงอยู่ที่เขานอกกายเธอ เพราะเธอไม่เคยให้เขามีเซ็กส์ด้วยเลย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็รักเธอจริงๆ "คิงขอโทษ..ให้โอกาสคิงได้ไหม""นี่คิงยังกล้าขอโอกาสจากเราอีกเหรอ หน้าด้านไปไหม" แม้จะรักคิงมากแค่ไหนแต่สกายก็ไม่คิดจะกลับไปคบกับเขาแล้ว ไม่รู้ว่าเขาหลอกเธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วนานแค่ไหนแล้ว "คิงยอมหน้าด้านถ้าได้สกายกลับคืนมา" คิงรีบเข้าไปกุมมือของสกาย "พอเหอะ สกายคงกลับไปคบกับคิงไม่ได้แล้วล่ะ ขอบคุณนะที่ทำให้รู้ว่า5ปีที่ผ่านมามันไม่มีความหมายกับคิงเลย" ว่าจบสกายก็สะบัดมือคิงอย่างแรง เธอปากล่องรองเท้าที่ตั้งใจซื้อมาให้ใส่เขา ก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องไป "สมน้ำหนา!" ซันซ้ำเติมคิงแล้วรีบวิ่งตามสกายไปด้วยความเป็นห่วง ลึกๆ เธอกลัวสกายจะคิดสั้น คิงได้แต่นั่งร้องไห้มองรองเท้าที่สกายอุตส่าห์ตั้งใจจะซื้อมาเซอร์ไพรส์ เขาเสียใจที่ทำลงไปแบบนั้น หากย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะไม่มีวันทำแบบนี้เลย @ผับแห่งหนึ่งหลังจากที่จัดการเลิกราและลงโทษหญิงร้ายชายเลวแล้วสกายก็ชวนซันมากินเหล้าที่ผับเพื่อลืมความเศร้า ปกติแล้วสกายคออ่อนมากซันจึงพยายามห้ามปรามให้เธอกิน แต่ครั้ง

"คะ คุณหมายความว่ายังไง" สกายถามเสียงสั่นไม่เข้าใจในสิ่งที่ชายหนุ่มพูด "คุณเองคงยังไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายคนอื่นสินะครับ" ดูจากท่าทีและตอนที่เธอเสร็จ ลีโอก็รู้ได้ทันทีว่าเธอยังคงบริสุทธิ์อยู่ "คะ..คุณรู้ได้ยังไงคะ" "ผมเองก็ผ่านผู้หญิงมาพอสมควร พอเดาได้ครับ" "อ๋ออย่างงี้นี่เอง...ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ" สกายเอ่ยถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ "อะไรเหรอครับ" ลีโอตอบก่อนจะเดินไปหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ"ทำไมผู้ชายถึงชอบมีเซ็กส์นักล่ะคะ มันต้องการมากขนาดที่ทำให้คนๆ นึงนอกใจแฟนเพื่อไปมีเซ็กส์กับผู้หญิงคนอื่นเลยเหรอคะ" น้ำเสียงของหญิงสาวแผวเบาลงทำเอาลีโอนึกเห็นใจเธอขึ้นมา เขาเข้าใจดีว่าการถูกทรยศหักหลังมันเป็นยังไง "ผู้ชายคนนั้น..มันก็แค่คนโง่คนนึงที่ทิ้งคุณนั่นแหละครับ ที่ผมพูดแบบนี้ไม่ใช่เพราะอยากปลอบใจคุณ แต่มันคือความจริง ไม่ว่าใครที่ทรยศคนรักของตัวเองคนๆ นั้นก็คือคนโง่ โง่ที่ทิ้งคนที่รักเขาที่สุดไป.."คำพูดเชิงปลอบของลีโอทำให้สกายรู้สึกดีขึ้นมาอย่างน่าเหลือเชื่อ เธอรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองมีค่าอีกครั้ง "ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆ" "ถ้าคุณจะไม่สะดวกใจไปต่อก็ได้นะครับ เราหยุดเอาไว้แค่ที่เท่านี้ก็...

"นี่คุณเอาจริงเหรอคะ ฉันไม่ได้ใจอ่อนง่ายขนาดนั้นนะ" สกายไม่อยากให้คนดีๆอย่างเขาต้องมาเสียเวลากับเธอ"พอดีผมเป็นคนมีความอดทนสูงน่ะครับ" รอยยิ้มอบอุ่นผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นระรัว "ละ..แล้วแต่คุณละกันนะคะ ส่วนข้าวต้มนี่ขอบคุณมากค่ะแต่พอดีฉันยังไม่หิว" หญิงสาวไม่ได้เย่อหยิ่งหรือปฏิเสธเขาแต่อย่างใดเธอยังไม่หิวจริงๆ แล้วปกติเธอเองก็ไม่ค่อยชอบกินข้าวเช้าอยู่แล้ว "แต่คุณแฮงค์อยู่ไม่ใช่เหรอครับ" "ใช่ค่ะ แต่คิดว่าเดี๋ยวกลับบ้านไปนอนพักก็คงดีขึ้น.." "ให้ผมช่วยไหมครับ""ช่วยยังไงเหรอคะ" "ช่วยดูดพิษไข้และความแฮงค์ออกจากตัวคุณไงครับ" น้ำเสียง สีหน้า และแววตาของลีโอทำเอาใบหน้าหวานเห่อแดงขึ้นมา สกายรู้สึกเขินอายกับคำพูดของเขา หัวใจดวงน้อยกระตุกเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกเบ้า "มะ..ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ" เธอส่ายหน้าปฏิเสธเพราะยังไม่อยากมีอะไรกับเขาตอนนี้"ทำไมล่ะครับ คุณไม่เชื่อเหรอว่ามันช่วยได้จริงๆ" "มันช่วยได้ขนาดนั้นคนคงไม่กินยากันมั้งคะ" "ใช่ครับถ้าคนโสดอะนะ" "ตอนนี้ฉันก็โสดอยู่..""แต่คุณก็มีผมอยู่ไง ผมที่เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของคุณ" ลีโอยื่นหน้าไปกระซิบที่ข้างหู