Otelin resepsiyonunda Donatello'yla yine "tesadüfen" karşılaştım.Resepsiyondaki genç kadın bilgisayarından başını kaldırıp profesyonel bir gülümsemeyle bana baktı."Bayan Merouin, tebrikler. Odanız ücretsiz olarak en üst kattaki Kuzey Işıkları Süiti'ne yükseltildi."Elimi alnıma götürüp derin bir nefes aldım.Tam o sırada tanıdık biri rahat adımlarla yanıma geldi.Donatello pasaportunu resepsiyon görevlisine uzattı."İyi akşamlar. Rezervasyonum vardı."Sonra yüzünde son derece masum bir ifadeyle bana döndü."Avril, ne tesadüf.""Ben de bu otelde kalıyorum."Artık gülmeden edemedim.Doğrudan ona döndüm."Donatello, bunların hiçbirini yapmana gerek yok.""Odamı daha iyi bir odayla değiştirmeni istemiyorum.""Üstelik bana on metreden fazla yaklaşmanı istemiyorum.""Anlıyor musun?"Hiç aldırmadan omuz silkti."Avril, ben sadece rahat etmeni istiyorum.""Bunun için kendini baskı altında hissetmene gerek yok.""Hem zaten bu otel de bana ait.""İzlanda'daki onca otel arasından gelip tam da b
Leer más