All Chapters of ยั่วรักผ่านไลฟ์: Chapter 1 - Chapter 10

หลังจากกดปิดสัญญาณการไลฟ์สดขายของออนไลน์ แสงสว่างจากริงไลท์สองตัวหน้าโต๊ะทำงานก็ดับลง ทิ้งไว้เพียงแสงไฟสีส้มภายในห้องเช่าขนาดเล็กเสียงถอนหายใจยาวของพายรดาดังขึ้นเบาๆ เธอทิ้งตัวลงพิงเก้าอี้ด้วยความเมื่อยล้า รอยยิ้มหวานสดใสที่เคยฉายอยู่บนหน้าจอเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความอ่อนเพลียจากการใช้พลังงานอย่างหนักตลอดสองชั่วโมงเต็มมีราวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันมามองเพื่อนสนิทด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ เธอส่งแก้วเก็บความเย็นให้พายรดา หญิงสาวก็รับไปดื่มแก้คอแห้งทันที“แกเก่งมากนะพาย วันนี้ยอดขายทะลุเป้าอีกแล้ว ยอดคนดูก็เพิ่มขึ้นมากด้วย”“ถ้าไม่ได้แกช่วยก็คงแย่ ยอดดีแบบนี้ค่อยหายเหนื่อยหน่อย ขอบใจแกมากนะมีรา ถ้าไม่ได้แกช่วยดูระบบหลังบ้านกับคอยอ่านคอมเมนต์ ฉันคงหัวหมุนแน่ๆ” พายรดายิ้มตอบ ยกมือขึ้นนวดขมับเบาๆมีราชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นลำบากใจขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด หญิงสาวก้มมองมือตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วตัดสินใจเอ่ยปากพูดเรื่องสำคัญที่ค้างคาอยู่ในใจ“พาย ฉันมีเรื่องจะบอกแกนะ”พายรดาเลิกคิ้วขึ้น มองหน้าเพื่อนสนิทด้วยความสงสัย“มีอะไรเหรอมีรา ทำไมทำหน้าซีเรียสขนาดนั้นล่ะ มีปัญหา

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดพายรดาสะดุ้งตื่นขึ้นมาตามเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์มือถือในเวลาหกโมงเช้า ความล้าจากการทำงานหนักติดต่อกันและการไลฟ์สดทำให้เธอแทบไม่อยากตื่น แต่เพราะงานประจำมันหายาก หญิงสาวจึงรีบเด้งตัวขึ้นจากที่นอนแล้วจัดการตัวเองอย่างรวดเร็วคราบสาวเซ็กซี่ร้อนแรงในชุดนอนสายเดี่ยวสีแดงสด ถูกถอดทิ้งไว้เบื้องหลังหญิงสาวเดินออกมาหน้ากระจกพร้อมกับลุคใหม่ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงราวกับเป็นคนละคน เธอหยิบเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีครีมตัวโคร่งที่ดูเรียบร้อยจนติดเชยมาสวมใส่ คู่กับกระโปรงทรงเอสีดำความยาวเลยเข่าผมยาวสวยรวบไปด้านหลังเป็นมวยต่ำเรียบร้อย ใบหน้าเนียนใสมีเพียงแป้งฝุ่นบางๆ และลิปมันไร้สี และสิ่งสำคัญที่สุดคือแว่นตาหนาเตอะสีดำทรงโบราณที่เธอหยิบมาสวมทับดวงตากลมโต“พายรดา อดทนนะเพื่อเงิน” หญิงสาวบอกตัวเองในกระจกด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะคว้ากระเป๋าออกจากห้องพัก ขึ้นรถไฟฟ้าแน่นขนัดใช้เวลาเดินทางหนึ่งชั่วโมงเต็มพายรดาเดินเข้ามาในบริษัท เคพี กรุ๊ป ที่รวมกลุ่มบริษัทในเครือไว้หลายบริษัท ทั้งนำเข้า ส่งออก ห้างสรรพสินค้า ซึ่งเธอทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยเลขาของท่านรองประธานบริษัทวันนี้เธอต้องเดินส่งเอกสารสำคัญไ

อนาวิลขับรถออกมาจากห้างสรรพสินค้าแล้วก็มาติดแหง็กอยู่บนถนนเพราะการจราจรช่วงเย็นแทบจะเป็นอัมพาต เขาเหลือบมองกระจกหลังเป็นระยะ ขณะที่ศิราภัทรนั่งเอนกายพิงเบาะหลัง เขาปลดเนกไทและกระดุมเม็ดบนของเสื้อเชิ้ตออกหลวมๆ เพื่อคลายความอึดอัดเมื่อไม่มีผู้ช่วยเลขาหน้าเชยอย่างพายรดานั่งเกร็งอยู่ข้างๆ สถานะระหว่างศิราภัทรและอนาวิลก็ปรับเปลี่ยนจาก เจ้านายกับลูกน้องกลับมาเป็นรุ่นพี่กับรุ่นน้องที่สนิทสนมกันมานานตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย“เฮ้อ....ถ้ารู้ว่ารถจะติดแบบนี้พี่คงให้นายมาแทนแล้วล่ะ”“ถ้าพี่ไม่มาคุณวาวาคงเสียใจนะครับ”“พี่ไม่มาเธอก็เปิดร้านได้หรอกน่า”“วันนี้คุณวาวาต้อนรับดีมากเลยนะครับ ส่งยิ้มให้พี่ศิราจนตาเชื่อมเลย"“เธอก็ต้อนรับตามประสาคู่ค้าและเพื่อนในวงสังคมนั่นแหละ รถติดขนาดนี้พี่ว่ากว่าจะถึงบริษัทคงอีกนานเลยนะ นายจะแวะที่คอนโดเลยไหม”“ผมมีเอกสารที่ต้องไปเอาจากพี่มลครับ เสาร์อาทิตย์จะได้ศึกษาไว้”“นายนี่ขยันจริงๆ เลยนะ วันหยุดยังจะทำงานอีก แบบนี้เมื่อไหร่จะมีแฟนสักที”“ผมรอพี่มีก่อนครับ” เขาหัวเราะเพราะรู้ว่ารุ่นพี่คนนี้ก็ยังไม่คิดจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตน“พี่ว่าเราสองคนคงกอดคอแก่ไปพร้อมๆ กั

เธอเอื้อมมือไปหยิบแท่งซิลิโคนรูปทรงแปลกตาคล้ายไมโครโฟนสีชมพูสดใสขึ้นมาถือไว้แนบแก้ม พร้อมกับส่งเสียงอ้อนด้วยดวงตากลมโตเป็นประกาย“พี่ๆ ขา....ยอดขายยังไม่ถึงเป้าที่ทางแบรนด์กำหนดเลยค่ะทุกคน ถ้ายอดขายคืนนี้ขยับช้าพายหวานคงต้องไลฟ์จนกว่าจะถึงเป้า เรื่องที่เราคุยกันไว้ว่าจะใช้อันนี้ในห้อง VIP คงต้องเลื่อนไปก่อนนะคะ” พายรดาทำเสียงอ้อนวอนพร้อมกับทำหน้าตาน่าสงสาร ท่าทางที่ดูเย้ายวนปนน่ารักนั้นทำให้ยอดผู้เข้าชมฮือฮากันยกใหญ่ มีคอมเมนต์ส่งของขวัญและคำชมพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสายแต่ในขณะเดียวกัน ก็มีผู้หญิงบางคนพิมพ์ข้อความเข้ามาต่อว่าด้วยถ้อยคำรุนแรง‘หน้าไม่อาย ขายของหรือขายอย่างอื่นกันแน่ ใช้มารยามาหลอกลวงผู้ชายรึเปล่า’‘นี่มันห้องขายของหรือขายอะไรกันแน่’‘เสื่อมลงทุกวัน ขายของบังหน้า’ รอยยิ้มบนใบหน้าของพายรดาหุบลงทันที ดวงตากลมโตฉายแววเศร้าสร้อยอย่างเห็นได้ชัด เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเบาๆ“พายหวานต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้พี่บางคน รู้สึกไม่สบายใจ แต่พายหวานไม่เคยบังคับใครเลยนะคะ สินค้าทุกตัวที่เลือกมาขายก็เป็นของที่มีคุณภาพดีจริงๆ ส่วนการเข้าห้อง VIP มัน

ศิราภัทรเดินเข้ามาในห้องทำงาน เขาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ พิงหลังกับพนักแล้วถอนหายใจ เมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับลงได้กินเวลาไปนาน ภาพของผู้หญิงที่ชื่อพายหวานนั้นยังคงติดตาก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูทำให้เขาออกจากความคิดของตัวเอง อนาวิลผู้ช่วยของขาเดินเข้ามาพร้อมกับกาแฟสองแก้ว“กาแฟครับ” เขาวางกาแฟให้รุ่นพี่ก่อนจะนั่งลงสีหน้าบอกบุญไม่รับ“ขอบใจนะ เป็นอะไรของนายแต่เช้า หน้ามุ่ยเชียว” ศิราภัทรมองรุ่นน้องที่นานๆ ครั้งเขาจะเห็นเขาอารมณ์เสียอนาวิลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะตอบออกมาอย่างไม่อาย เพราะความสนิทสนมที่มีต่อกันมานาน“เฮ้อ เมื่อคืนผมซวยสุดๆ สิครับพี่ ผมกำลังนั่งดูไลฟ์สดของน้องพายหวานเพลินๆ อยู่บนเตียง แล้วจู่ๆ ผู้หญิงที่ผมกำลังคุยๆ อยู่เขาก็มาหาที่คอนโดโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า แล้วประเด็นคือผมไม่ทันได้ล็อกหน้าจอหรือเก็บโทรศัพท์เลยพี่”คำว่าน้องพายหวานทำให้ศิราภัทรชะงักไปนิดหนึ่ง แต่เขายังคงเก็บอาการนิ่งสงบฟังต่ออย่างใจเย็น“แล้วยังไงต่อ”“เธอเห็นเต็มตาเลยสิครับ จังหวะที่เธอเดินเข้ามาเปิดประตูห้องนอน มันเป็นจังหวะที่ผมเพิ่งกดส่งของขวัญให้น้องพายหวานด้วย”“ก็แค่ของขวัญเองนะ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่