ตอนที่ 6 ดวงตาที่คล้ายจนน่าสงสัย

อนาวิลขับรถออกมาจากห้างสรรพสินค้าแล้วก็มาติดแหง็กอยู่บนถนนเพราะการจราจรช่วงเย็นแทบจะเป็นอัมพาต เขาเหลือบมองกระจกหลังเป็นระยะ ขณะที่ศิราภัทรนั่งเอนกายพิงเบาะหลัง เขาปลดเนกไทและกระดุมเม็ดบนของเสื้อเชิ้ตออกหลวมๆ เพื่อคลายความอึดอัด

เมื่อไม่มีผู้ช่วยเลขาหน้าเชยอย่างพายรดานั่งเกร็งอยู่ข้างๆ สถานะระหว่างศิราภัทรและอนาวิลก็ปรับเปลี่ยนจาก เจ้านายกับลูกน้องกลับมาเป็นรุ่นพี่กับรุ่นน้องที่สนิทสนมกันมานานตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย

“เฮ้อ....ถ้ารู้ว่ารถจะติดแบบนี้พี่คงให้นายมาแทนแล้วล่ะ”

“ถ้าพี่ไม่มาคุณวาวาคงเสียใจนะครับ”

“พี่ไม่มาเธอก็เปิดร้านได้หรอกน่า”

“วันนี้คุณวาวาต้อนรับดีมากเลยนะครับ ส่งยิ้มให้พี่ศิราจนตาเชื่อมเลย"

“เธอก็ต้อนรับตามประสาคู่ค้าและเพื่อนในวงสังคมนั่นแหละ รถติดขนาดนี้พี่ว่ากว่าจะถึงบริษัทคงอีกนานเลยนะ นายจะแวะที่คอนโดเลยไหม”

“ผมมีเอกสารที่ต้องไปเอาจากพี่มลครับ เสาร์อาทิตย์จะได้ศึกษาไว้”

“นายนี่ขยันจริงๆ เลยนะ วันหยุดยังจะทำงานอีก แบบนี้เมื่อไหร่จะมีแฟนสักที”

“ผมรอพี่มีก่อนครับ” เขาหัวเราะเพราะรู้ว่ารุ่นพี่คนนี้ก็ยังไม่คิดจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตน

“พี่ว่าเราสองคนคงกอดคอแก่ไปพร้อมๆ กัน”

เสียงหัวเราะของรุ่นพี่รุ่นน้องดังประสานกันในรถด้วยบรรยากาศผ่อนคลาย

“พี่ว่าผู้ช่วยเลขาคนใหม่ของพี่ ทำงานเป็นยังไงบ้างครับ”

ศิราภัทรนึกถึงใบหน้าเรียบเฉย สวมแว่นตากรอบดำหนาเตอะ กับชุดกระโปรงทรงเอและเสื้อเชิ้ตตัวหลวมแล้วก็ส่ายหน้า

“งานดี ไม่มีปัญหาอะไร ภาษาจีนกับอังกฤษเก่งเกินคาด เรียนรู้งานไว นฤมลก็ชมให้ฟังอยู่บ่อยๆ ว่าช่วยแบ่งเบาภาระไปได้เยอะ”

“ใช่ครับ พี่มลชมให้ผมฟังไม่หยุดเลย บอกว่าเป็นเด็กสู้ชีวิต ละเอียดรอบคอบ แถมยังเรียบร้อยสุดๆ” อนาวิลยักไหล่พลางหัวเราะเบาๆ

“พี่ว่าเรียบร้อยจนดูไม่สมวัยเลยนะ”

“ข้อนี้ผมเห็นด้วยครับ แต่งตัวก็เชยๆ เหมือนคุณครูยุคเก้าศูนย์ ไม่มีแฟชั่นเอาซะเลย วันนี้ตอนอยู่ในร้านคุณวาวา เห็นน้องเขาแอบมองชุดชั้นในเซ็กซี่กับชุดว่ายน้ำ ผมนี่แทบไม่เชื่อสายตา”

“เขาก็คงมองตามประสาผู้หญิงนั่นแหละ" ศิราภัทรเอ่ยเรียบๆ แม้ในใจจะแอบนึกถึงประโยคที่พายรดาพูดกับเขา

'ก็ชุดพวกนี้มันอยู่ข้างในนี่คะ ใครจะรู้ล่ะว่าพายอาจชอบใส่แบบนี้ก็ได้’ เขานึกไม่ถึงเหมือนกันว่ายัยแว่นหน้าเชยจะแอบมีมุมแง่งอนแบบนี้อยู่ด้วย

“ศิราเชื่อไหม ผมรู้จักคนชื่อพายอีกคนหนึ่งในโลกออนไลน์ โลกเหวี่ยงมาก ชื่อพายเหมือนกันเลย แถมอายุก็น่าจะพอๆ กันด้วย แต่นิสัยกับบุคลิกนี่ตรงข้ามกันคนละขั้วชนิดหน้ามือเป็นหลังมือเลยครับ”

ศิราภัทรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองกระจกมองหลังสบตากับรุ่นน้อง

“ตรงข้ามยังไง”

“ก็น้องพายผู้ช่วยเลขาพี่น่ะ ทั้งเชย ทั้งเรียบร้อย นิ่งๆ พูดน้อยใช่ไหมครับ แต่น้องพายหวานในไลฟ์สดที่ผมดูอยู่เนี่ย แม่เจ้าเว้ย แซ่บพริกสิบเม็ดเลยครับพี่” อนาวิลพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเต็มที่

“ดูนายจะชอบมากนะนั่น”

“ครับพี่ เธอเป็นแม่ค้าไลฟ์ขายของออนไลน์ ชื่อในไลฟ์ชื่อพายหวาน โคตรเซ็กซี่ ปากหวาน อ้อนเก่ง ยอดขายดันทะลุเพดานทุกวัน แถมคืนไหนเปิดห้องลับนะ ผู้ชายเปย์ของขวัญกันถล่มทลาย”

“ฉันเดาว่านายก็คือหนึ่งในนั้นใช่ไหมล่ะ”

“ครับพี่ แล้วเปย์ไปเยอะไหมล่ะ อย่าให้เขามาหลอกจนหมดตัวล่ะ” ศิราภัทรเตือน

“มันก็มีกันบ้างครับพี่ ผมก็ผู้ชายคนหนึ่งนะ สเปกผมเลยแหละ ผู้หญิงสวยๆ เซ็กซี่ๆ ขี้อ้อนแบบนั้น ใครเห็นก็ต้องชอบทั้งนั้นแหละ ผมนี่แฟนคลับตัวยงเลยนะ” อนาวิลพูดยิ้มๆ

“ขนาดนั้นเลย ถ้านายชอบเขามากขนาดนั้น ไม่ลองทักไปจีบดูล่ะ” ศิราภัทรแกล้งแหย่

“ผมก็แค่ชอบครับพี่ ไม่ได้คิดจะคบเป็นแฟน แบบว่าทำงานมาเหนื่อยได้นั่งดูไลฟ์ ได้พูดคุยก็หายเหนื่อยครับพี่ ผมว่าค่าของขวัญที่ให้ก็พอๆ กับเวลาเราออกไปดื่ม แต่นี่ไม่เสียสุขภาพแล้วก็ไม่ต้องเหนื่อยขับรถครับ” อนาวิลหัวเราะชอบใจ พอรถติดไฟแดงเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่ขึ้นมาสไลด์หน้าจอแล้วส่งให้ศิราภัทรดู

 “ไม่เชื่อพี่ศิราดูนี่สิ เดี๋ยวผมเปิดโปรไฟล์ให้ดู หน้าตาโคตรสวย ออร่าจับสุดๆ”

อนาวิลยื่นโทรศัพท์มือถือส่งไปให้เบาะหลัง ศิราภัทรไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแค่ยื่นมือไปรับมาเปิดดูเพราะอยากจะเห็นว่าคนที่รุ่นน้องชอบนั้นเป็นแบบไหน

ศิราภัทรมองภาพของหญิงสาวหุ่นแซ่บในเสื้อสายเดี่ยวสีแดงสดอวดอกอิ่ม หน้าตาสวย รอยยิ้มแต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มต้องเพ่งมองแนบชิดคือดวงตากลมโตและริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวในรูป

โครงหน้า... แววตา... และรูปปาก...

มันมีความกับใบหน้าของยัยแว่นผู้ช่วยเลขาแสนเชยของเขา แม้หญิงสาวในรูปจะไม่ได้สวมแว่นตาหนาเตอะ มัดผมรวบตึงแต่ดวงตาคู่นั้นมันคล้ายกับดวงตาใต้กรอบแว่นหนานั้นมากจนรู้สึกสงสัย

“เป็นไงครับพี่ศิรา น้องพายหวานแซ่บอย่างที่ผมบอกไหม” อนาวิลถามขึ้นอย่างอารมณ์ดี โดยไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเจ้านาย

ศิราภัทรพยายามเก็บอาการนิ่งสงบ เขาไม่พูดอะไร แต่ใช้นิ้วเลื่อนดูรูปถ่ายและคลิปวิดีโอสั้นๆ ในโปรไฟล์นั้นอย่างถี่ถ้วน เสียงหวานหยดย้อยติดเซ็กซี่ที่เปล่งออกมาจากคลิปวิดีโอ ยิ่งทำให้เขารู้สึกตะงิดในใจ เสียงโทนนี้ แม้จะปรับให้นุ่มนวลและเย้ายวนขึ้น แต่จังหวะการเว้นวรรคคำพูด และน้ำเสียงใสๆ พื้นฐาน มันคือเสียงเดียวกับผู้ช่วยเลขาของเขา

พายรดา  พายหวาน ผู้ช่วยเลขาหน้าเชย  กับแม่ค้าสายเดี่ยวสุดเซ็กซี่...เธอใช่คนเดียวกันไหม

“ก็ดูสวยดี แล้วปกติเขาขายอะไร ไลฟ์เวลากี่โมงบ้างล่ะ” ศิราภัทรแกล้งทำเป็นถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับสนใจแค่งาน

“ขายสารพัดเลยครับพี่ ลิปสติก เครื่องสำอาง ชุดนอน เสื้อผ้าแฟชั่น บางวันก็รับรีวิวสินค้าทั่วไป ปกติจะไลฟ์ขายของช่วงทุ่มหนึ่งถึงสี่ทุ่มครับ แต่ถ้าวันไหนมีไลฟ์พิเศษก็จะมาดึกๆ หน่อย ประมาณสี่ทุ่มครึ่งถึงห้าทุ่มครับ”

อนาวิลเล่าไปยิ้มไป ก่อนจะหันมามองศิราภัทรผ่านกระจกมองหลังด้วยความแปลกใจนิดๆ

“พี่ศิราถามละเอียดขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าจะแอบไปดูไลฟ์น้องเขาเหมือนกันน่ะ”

ศิราภัทรส่งโทรศัพท์คืนให้อนาวิล ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเนียนไร้ความรู้สึก เขาพิงหลังลงกับเบาะ กอดอกแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ถามไว้ก่อน เผื่อวันหลังพี่มีงานด่วนต้องสั่งนายช่วงดึกๆ จะได้รู้ว่านายดูไลฟ์สาวอยู่หรือเปล่าพี่จะได้โทรสั่งงานถูกเวลา”

“พี่ศิรา ผมว่าถ้าพี่เครียดๆ ก็ไปดูไลฟ์น้องเขาได้นะครับ”

“เขาขายของผู้หญิงพี่ไม่รู้จะซื้ออะไร” เขาแกล้งปฏิเสธทั้งที่เริ่มสนใจขึ้นมาแล้ว

“ไม่ซื้อก็ไปส่งของขวัญหรือไปดูเธอขายได้นี่ครับพี่ เราทำงานมาเหนื่อยๆ นี่ก็เป็นวิธีคลายเครียดนะครับ”

ศิราภัทรไม่ตอบอะไร เพราะสมองกำลังประมวลผลข้อมูลอย่างหนัก

ยัยแว่นผู้ช่วยเลขาที่ดูเรียบร้อย เจียมเนื้อเจียมตัว และพูดจาสุภาพเรียบร้อยอยู่ตลอดเวลา เธอจะคือคนเดียวกับพายหวานแม่ค้าไลฟ์สดสุดแซ่บคนนั้นจริงๆ ไหม ความคิดนี้ทำให้เขารู้สึกสนใจในตัวผู้ช่วยเลขาคนนี้ขึ้นมาแล้วล่ะสิ