All Chapters of Babysitting 12 Troubles Plus 1 : Chapter 11 - Chapter 20

[ Eli ]"Hoy babae...!" Tawag ko sa kanya at unti-unti siyang lumingon. "Hoy babae. Buti naman at nakita din kita." Nagulat din siya nang mamukhaan ako."Malamang hindi ka naman siguro bulag diba?""Wag kang pelosopa! Alalahanin mo may utang kapa sa akin!""Hoy mestisong bangus! Wala akong naalala na may utang ako sayo. At pano ka nakakasigurong may utang ako sayo aber? May penirmahan ba ako? Sige nga ipakita mo nang mapaniwala mo akong meron nga."Bigla akong napaisip. "Shit! Wa-wala nga. Mukhang maiisahan ako ng babaeng ito ngayon.""Oh diba wala? Di wala!"At bago pa ako maka react ay matulin nang tumakbo ang babaeng yun. Pansamantala kong kinalimutan ang babaeng yun at nagtuloy sa loob. Kitang-kita ko ang malungkot na hitsura ng team ni CJ."Talo sila?"[ CJ ]Galit na galit ako sa sarili ko. Sobrang disappointed ako sa kinalabasan ng game. Dahil sa init ng ulo ko ay maaga akong naka graduate dahil sa foul kaya hayun ako ang sinisisi nilang lahat kung bakit natalo kami. Kitang kit

[ Fal ]Ewan pero pakiramdam ko isang kandilang unti-unting nauupos ng umalis si mestisong bangus. Nasasaktan ako sa katutuhanang aalis na ako sa paaralang natutunan ko nang mahalin at mga pasaway na batang unti-unti ko nang nababago. Pero ngayon wala na akong chance para maka pagpaalam pa sa kanila. Malungkot akong tumayo pagkatapos kong mag emote. Sinimulan ko nang ligpitin ang mga gamit ko. Wala naman akong masyadong gamit kaya walang masyadong bebit-betin. Dumaan ako sa office for the prinsipals final word."Nanghihimayang ako sa pagkakatanggal mo. Sayang pero wala na tayong magagawa. Lahat ng gusto ng anak ni President Shin ay yun ang masusunod. Pasensya kana at hindi kita naipagtanggol.""Ok lang sir.""Heto ang sahod mo. The owner pay you double than what you should get. Pasalamat nalang daw niya dahil sa ginawa mo."Binuksan ko ang sobra at nagulat ako sa subrang laki ng halagang naka sulat sa check."By the way Miss Lee, the president wanted to meet you in person. May pina re

[ Fal ]Gaya ng napagkasunduan ay palihim akong pumasok sa bahay ng mga Shin. Binigay sa akin ni President Shin ang master key ng bahay. At may nakalaan na rin akong kwarto yun nga lang sa atik which i prefer kasi may sarili akong privacy.Nang marating ko ang atik ay labis akong naging masaya nang makita kong malinis at maganda ang kwarto. Kompleto din ito sa gamit pangkusina at infairness may sarili akong banyo. Pwede na ako huwag lumabas dito habang buhay.Alas singko palang ay gising na ako at nakapalego na. Suot ang running shoes. Jeggings at sleeveless shirt ay bumaba ako to meet the house maids. Nang makita ako ng mayordoma ay agad itong yumuko sa akin."Manang hindi na po kailangan.""Sabi po kasi ni Sir, eh respituhin ka daw namin at sundin lahat ng pinaguutos mo na tila ikaw ang reyna sa bahay na ito.""Bahala huh kayo. Manang bago kayo mag simula sa pag trabaho tawagin niyo muna ang nga kasambahay. May ipapagawa ako sa kanila."Naka dalawang libot ako sa bahay bago nagkatip

[ Fal ]Hindi ko inaakalang mapapabilis ang pag sang-ayon nila dahil sa sinabi ni CJ. Isa-isa nilang nilagay ang manual sa kamay ko nang tahimik. "Infairness, mas madali silang kausap kaysa sa kuya nila.""What now? I'm so hungry." Iyak na reklamo ni Princess pero nang pinagtaasan ko sila ng kilay ay agad siyang tumahan at nagtago sa likod ni Queen kaya ang huli ay galit na galit na naman sa akin."Sinong nag saing sa bahay ko habang naglalayas kayo?" Nagtaas ng kamay si Fourth at mukhang nahihiya pa. "See? Marunong ka naman pala mag prito. Panay tanong nila sa isat-isa pero si Queen ay masama parin ang tingin sa akin. Nag mistulang playground ang kusina lalo pa't nagkakagulo sila nang tumilamsik na ang mantika. Ang iyakan kanina ay nauwi sa tawanan. "I guess it's not that bad to be a bitch boss sometimes. May imidiate progress naman agad. Sindakan lang naman pala ang kailangan nila." bulong ko sa sarili saka ko sinimulang isulat sa journal ko ang unang improvement ng bawat isa."LUT

[ Eli ]Wala akong magawa sa task ko. Puro lang kasi ako kain. Ni hindi ko maalala kung masarap ba ang kinakain ko. Sa sobrang busy ko sa buhay nakalimutan kong ma appreciate ang mga kunting bagay like giving compliments to the cook for a delicious food. Sa mga kasambahay na tumutulong sa preparation at sa mga taong nakasabay kong kumain. So easy pero lahat ay na missed ko. Sa akin kasi basta pagkain at nabusog ako ay okay na.My first task was insane. After spending hours and hours at the kitchen it made me realized na hindi biro ang maging chef. Nang nagsimula na akong magluto ay hindi ko na alam kong saan magtago para maka-iwas sa tilamsik ng mantika. Isa lang ang nasa isip ko that time. Ang magustohan nila ang niluto ko. Hindi man sa lasa at least kakainin parin nila dahil pinaghirapan ko.Sobrang disappointed ako sa mukha nila ng makita ang sunog kong beef loaf. At nang magsalita na si Princess yun na hindi ko na mapigilan ang emotion. Ang lahat ng effort ko ay nauwi sa wala. Isa