All Chapters of เจ้าพ่อทาสแมว (เมีย): Chapter 11 - Chapter 20

บิงโก! คนเจ้าเล่ห์อย่างเจ้าพ่อสุทินยกยิ้มมุมปากเช่นเคย เมื่อเหยื่อตัวร้ายเปิดเผยจุดอ่อนให้เขาใช้เป็นข้อต่อรองได้แล้ว “ถ้าอยากให้เรื่องนี้รู้แค่เรา ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะน้องเหมียวอาเทีย หึ ๆ” สุทินกระตุกยิ้มมุมปาก สายตาพลันเหลือบมองขาขาว ๆ ที่หายวับเข้าไปในผ้าห่ม ตั้งแต่เกิดมาสุทินยอมรับว่าตัวเองเพิ่งเคยเห็นใครสวยแล้วถูกตาต้องใจเขาขนาดนี้ “ละ แลกเปลี่ยนอะไร” “ก็มาเป็นแฟนฉันยังไงล่ะ” คนตัวโตตอบออกไปแทบจะทันที โอกาสงาม ๆ แบบนี้ใครปล่อยก็โง่แล้ว “แฟน?” อาเทียเอียงคอไปมา ไม่เข้าใจคำว่าแฟน พอเห็นหน้าใสซื่อ คิ้วขมวดเล็กน้อย เอียงคอ มองตาเขา กะพริบตาปริบ ๆ เจ้าพ่อผู้แสนฉลาดก็รู้ทันทีว่า อาเทียคงไม่เข้าใจแน่ ๆ “แฟนก็แบบคู่รักไงครับ เด็กน้อย” “อะไรนะ คู่รักเหรอ แต่เราไม่ได้รักท่านนะ” เจ้าลูกแมวตัวน้อยสั่นหน้ารัว ๆ เขาไม่ได้ชอบมนุษย์หน้าเหี้ยมตรงหน้าเสียหน่อย แถมตอนนี้จะเรียกว่าหน้าเหี้ยมอย่างเดียวไม่ได้ แถมเจ้าเล่ห์เพทุบายอีกด้วย “จะเอาหรือไม่เอา ไม่งั้นก็รู้กันท

“อะไรเหรอท่าน...” “เวลาที่เมืองของอาเทีย เวลาคนสองคนต้องการ ต้องทำอย่างไรก่อนเหรอ” สุทินเองไม่อยากเชื่อว่าตัวเองพูดแบบนี้ออกไป ช่างไม่เหมาะกับการเป็นเขาเอาเสียเลย “หือ ท่านหมายถึงเขาหอเหรอ” อาเทียถามพาซื่อ “ใช่...ฉันต้องการนาย ยั่วกันขนาดนี้ ไม่ไหวแล้วเว้ย โคตรขาวอะไรแบบนี้หึ” ท้ายเสียงเต็มไปด้วยความเอ็นดู ฝ่ามือหยาบกร้านก็ไปวางบนขาสวยของอาเทีย “เจ้ามีอารมณ์เหรอ” ถามด้วยความใสซื่ออีกครั้ง เม้มปากด้วยความลังเล อาเทียใจหนึ่งก็อยากยอม ใจหนึ่งก็ลังเล แต่ถ้าตกลงปลงใจเป็นคู่รักของกันและกันแล้ว ในเมื่อสามีเกิดอารมณ์กำหนัดเขาก็ต้องยินยอมไม่ใช่เหรอ คิดแบบนั้นใบหน้าก็เขินจนหน้าแดงเป็นริ้ว ๆ “ใช่ อยากมากด้วย ก็ใครใช้ให้ตอนแปลงร่างแล้วเปลือย” สุทินยังชอบโทษว่าเป็นความผิดของเด็กขี้ยั่วมากกว่าจะเป็นความผิดของเขา เขาก็แค่อยาก....มันผิดตรงไหนเหรอ “เราเปล่านะ ก็ตอนแปลงร่างที่เมืองของเรา เสื้อผ้าก็อยู่บนตัวเราแล้ว ไม่เหมือนอยู่ที่นี่แปลงกายมาเป็นมนุษย์แล้วเปลือย” อาเทียย่นจมูกใส่ ความจริงไม่ได

“ อื้อ อึก กลืนทำไม เราอาย” “อายอะไรหึ ออกจะหวาน รู้ตัวหรือเปล่าว่าหวานหอมไปทั้งตัว” สุทินพูดเสียงพร่าจัด ดันขาทั้งสองข้างให้แนบกับตัว มองร่องรักที่ขมิบรัว ๆ ยกยิ้มอย่างร้ายกาจ เขาอยากรู้จริง ๆ ว่ารูรักร่านของน้องเหมียวขยี้ใจคนนี้จะหวานหอมเหมือนน้ำรักเมื่อครู่หรือเปล่า “อย่าทำแบบนั้น เราอาย” สุทินไม่สนอีกแล้ว......ปลายลิ้นไล่วนสัมผัสตรงรอบรูรักที่ขมิบรัวก่อนค่อย ๆ แทรกปลายลิ้นของตัวเองเข้าไป น้ำหวานไหลเยิ้มออกมาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ แล้วมันก็เป็นอย่างที่สุทินคิด น้ำหวานมันช่างหวานหอมเหลือเกิน ลิ้นกวัดไปมา “อื้อ อึก อือ เสียว เราเสียว ทิน....เราเสียว” ดูคนตัวเล็กเรียกร้องสิ ปากบอกว่าอาย แต่กายกลับยอมจำนน สุทินกัดปากตัวเองข่มความอยากของตัวเองเอาไว้ ผละร่างกายออกห่าง จัดการเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว ไม่นานคนตัวโตก็กลับมาพร้อมร่างกายกำยำกล้ามแน่น พร้อมทั้งแก่นกายกลางกายที่ชูชันพร้อมรบ สุทินยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อรับรู้ว่ามีสายตากลมแป๋วกำลังมองเขาอยู่ พอเขาหันกลับไปเท่านั้นล่ะ อาเทียก็รีบหันหน้าหนีเพราะถูกจับได้

ไอ้มนุษย์หื่นกาม กินเราไม่อิ่มหรือไง “ทำหน้าแบบนี้กำลังหลอกด่า ผัวตัวเองในใจอยู่ใช่ไหม” เจ้าพ่อสุทินหนวดกระตุก เขาสังเกตคนตัวเล็กหลายหนแล้ว ชอบเบือนหน้าหนี แล้วทำปากขมุบขมิบ แบบนี้คงแอบด่าเขาอยู่ในใจอย่างแน่นอน “เราเปล่า” อาเทียสั่นรัว ๆ ประหนึ่งคนร้อนตัว อากัปกิริยาดังกล่าว สุทินก็ยิ่งชอบใจเมียตัวเอง ดิ้นไปเถอะ เดี๋ยวพ่อจะเอาจนฟ้าเหลืองเลย “แบบนี้มันต้องลงโทษ” “จะมาลงโทษอะไรเรา” ตั้งแต่เกิดมาเจ้าชายอาเทีย เคยถูกใครลงโทษซะที่ไหน นอกจากท่านพ่อท่านแม่แล้ว ก็ไม่มีใครกล้ามาลงเขา แล้วมนุษย์ผู้นี้เป็นใคร.... “มาลงโทษฐานะอะไร...” “ก็ฐานะ ผัว ไงจ้ะ หรือ สามีดีล่ะ” “บ้า” “เลิกเล่น แล้วเราสองคนมาเอากันต่อดีกว่า....” ถ้าถามว่าพอไหม สุทินตอบเลยว่า เขาไม่พอหรอก ความใคร่ปรารถนาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา น้องเหมียวคนน่ารักต้องรับผิดชอบ อาเทียที่เพิ่งมีสามีไปหมาด ๆ ก็รับพลิกกายตามการนำพาของคนตัวโต จะแย้งก็ไม่ได้ เพราะร่างกายของอาเทียเองออกจะชอบสัมผัสที่สุทินมอบให

เช้าที่แสนจะสดใสของคู่รักข้าวใหม่ปลามัน ไม่รู้ว่าเรียกแบบนั้นได้หรือเปล่านะ แต่สำหรับสุทินแล้ว เขาเรียกว่าเหตุการณ์เมื่อคืนระหว่างเขากับน้องเหมียวคือความตั้งใจ น้องเหมียวกลายร่างเป็นมนุษย์แล้ว ร่างกายขาวผ่อง เนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยรักจากฝีมือของเขาเอง สุทินยังไม่เข้าใจการกลายร่างของเมียตัวเองเท่าไหร่นัก แต่คิดว่าตัวเองค่อย ๆ เรียนรู้พฤติกรรมผู้เป็นเมียได้ไม่อยาก ฟอด! “อือ เจ้า เอ้ย...ท่าน” “เรียก เจ้า หรือ ท่าน เอาดี ๆ ครับที่รัก” คำพูดหวานออกจากปากหยักสวย ที่มักจะยกยิ้มมุมปากทำให้อาเทียไม่ไว้ใจอยู่ตลอด “หึ คนหื่มกามไม่ต้องมายิ้มเลยนะ” อาเทียตื่นขึ้นมา ความเมื่อยเข้าเล่นงานร่างกายโดยเฉพาะตรงจุดที่โดนมนุษย์หน้าหื่นที่กำลังยิ้มแป้นแล้น ทำร้ายร่างกายเขาขนาดนี้ ยังมายิ้มอยู่ได้เจ้ามนุษย์บ้า “หิวไหม” สุทินยังคงยิ้ม ถามคนตัวเล็กที่กำลังดึงผ้าห่มไปห่อร่างกายตัวเอง ทั้ง ๆ ร่างกายสวย ๆ งาม ๆ เขาเห็นทุกซอกทุกมุมตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ตอนเอากันก็ไม่ได้ปิดไฟ ยังจะอายอะไรอีก “อือ หิว ว