Lahat ng Kabanata ng The Night I Became His Wife: Kabanata 1 - Kabanata 8

"The first man I ever loved taught me how it felt to be betrayed.The man I married taught me how it felt to be abandoned.And the little boy I brought into this world taught me that I could survive both."— Eloise Vivienne SalazarELOISE'S POV"Surprise, babe!"Unti-unting nabuo ang ngiti sa mga labi ko habang binubuksan ang pinto ng condo. Mahigpit ang pagkakahawak ko sa paper bag na naglalaman ng pagkaing pagsasaluhan namin ngayong gabi.Today was supposed to be a special day for us.Third anniversary namin ngayon ni Nathan, kaya I made sure na kahit busy ako sa work, magkakaroon pa rin ako ng oras para i-celebrate ang special day na ito. I even took a half-day leave para maihanda ang lahat. I cooked his favorite dishes because I wanted everything to be perfect.That's me, Eloise.I always want everything to be special whenever it comes to Nathan because I love him so much. I want him to feel loved, appreciated, and special, just as he makes me feel.Or at least, that's what I thou

ELOISE'S POVSa mga sandali na yun, wala nagsasalita saming dalawa.Hindi ako sigurado bakit ko hinayaan na tumabi siya sakin ng mga oras na yun kahit wala akong idea kung sino siya. Siguro, ayaw ko lang magisa habang iniisip ko yung mga bagay na nangyari kanina o baka gusto ko lang na may isang tao na magpaaalala kung sino yung ponsio pilato na nanakit sa puso ko."So..."Napalingon ako sa kanya."So?" I repeated.He leaned slightly against his chair, a faint smile appearing on his lips."Are you always this quiet?"Napataas ang magkabilang kilay ko."Excuse me? Ikaw kaya ang unang lumapit at kumausap sa akin."He let out a quiet laugh."Fair enough."I shook my head, trying to suppress the small smile forming on my lips."Anong name mo pala, Mr. Stranger?"He looked at me for a second before answering."Ares."Napakurap ako."Ares?""Yes. Is there something wrong with my name?"Umiling ako."Wala naman. Hindi lang kasi common ang name mo.""Unusual in a bad way?""Siguro?"He chuckl

ELOISE'S POV"Then coffee it is."Napangiti ako habang sinusundan siya palabas ng bar.Hindi ko alam kung bakit, pero parang ayaw ko pang matapos ang gabing ito. Maybe because I was finally enjoying myself, or maybe because I didn't want to go home and be reminded of everything that had happened earlier.Ares opened the door for me.Ang gentleman naman ni Mr. Stranger."Thank you, Mr. Stranger."He chuckled."You're welcome, Ms. Vivienne."Napailing ako habang nakangiti.Naglakad kami papunta sa café. Maganda ang ambience ng lugar. Warm ang lights, at relaxing din ang music na maririnig sa buong café."Do you like this place?" he asked.Tiningnan ko ang buong lugar bago tumango."Yeah. Ang ganda. Ang tahimik.""Good. At least I finally found somewhere quiet."Natawa ako."Naghahanap ka pa rin ng peaceful na lugar, huh?""Apparently."Nakakita kami ng perfect spot malapit sa bintana at doon kami naupo.A waiter approached us and handed us the menu."Are you ready to order, sir and ma'a

ELOISE'S POVIlang linggo na ang lumipas mula noong gabing nakilala ko si Ares.Ang gabing kailanman ay hindi ko inasahang mangyayari.Ang gabing ipinangako ko sa sarili kong hinding-hindi ko na aalalahanin.Pero hindi ko magawa. May mga bagay pa rin akong paulit-ulit na naaalala, na para bang hirap na hirap akong kalimutan.Ang ngiti niya. Ang boses niya. At kung paano niya ako tingnan.Napailing ako habang nakatingin sa sarili ko sa salamin."Eloise, tama na. Please."I let out a sigh before turning away.Wala naman akong dahilan para patuloy siyang isipin. Hindi ko nga alam ang buong pangalan niya, wala akong number niya, at wala rin akong paraan para malaman kung saan siya hahanapin.We were just two strangers who shared one unexpected night.At iyon na iyon. Wala nang iba.At least, iyon ang gusto kong paniwalaan."Elle!"Napalingon ako nang marinig ang pamilyar na boses ni Gabe."Bakit tulala ka naman diyan?"Umupo siya sa tapat ko at inilapag ang dala niyang pagkain sa mesa."W