เมื่อดวงตะวันเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีส้มแดงจัดจ้าพาดผ่านลานดิน น้ำนิ่งยกหลังมือขึ้นเช็ดเหงื่อที่โซมหน้าผากพลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เธอทอดสายตามองผลงานชิ้นโบแดงนับร้อยก้อนที่ตั้งตระหง่านอยู่บนถาดไม้ไผ่ ผิวนอกของพวกมันเริ่มแห้งจนขึ้นนวลจางๆ กลิ่นหอมรัญจวนใจยังคงลอยวนเวียนอยู่รอบกายราวกับมนต์สะกดหญิงสาวยืดตัวขึ้นจนสุดความสูงพลางบิดขี้เกียจจนกระดูกลั่นเปรี๊ยะ แววตาที่ฉายแววภาคภูมิใจจับจ้องไปยัง "ยากันยุงสูตรพิเศษ" โดยหารู้ไม่ว่าสิ่งที่เธอปั้นขึ้นมาด้วยความตั้งใจนั้น แท้จริงแล้วคือระเบิดเวลาสีรัญจวนที่จะสั่นสะเทือนไปทั้งเรือนใหญ่ในค่ำคืนนี้แสงสุดท้ายของวันมลายหายไป ทิ้งไว้เพียงสีม่วงหม่นที่ฉาบทับขอบฟ้าไกลๆ เสียงจิ้งหรีดเรไรเริ่มระเบิดเสียงจอแจชวนหนวกหู นายชดกึ่งเดินกึ่งวิ่งมายังเรือนทาส แววตาเต็มไปด้วยความเร่งรีบพลางร้องเรียกหาอีบัวตั้งแต่อยู่ไกลๆ น้ำนิ่งที่รอจังหวะอยู่แล้วรีบยันตัวลุกขึ้นปัดเนื้อปัดตัว แม้จะปวดเมื่อยไปทั้งร่างแต่สัญชาตญาณนักบริหารความสัมพันธ์ลูกค้า (CRM) จากปี 2026 ก็สั่งให้เธอเชิดหน้าสู้"อีบัว! ของเสร็จหรือยังวะ คุณหลวงท่านถามหาแล้วนั่น"นายชดหอบแฮก พลางยื่นมือจะมาค
Last Updated : 2026-11-13 Read more