Todos los capítulos de ไป๋ม่านหรง สตรีพลิกชะตา: Capítulo 1 - Capítulo 10

22 Capítulos

ตอนที่ 1 ข้าจะจากไปเอง

ท้องถนนในยามค่ำคืนถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด มีเพียงแสงสว่างจากหลอดไฟบนเสาเรียงรายทุกๆ สามต้นที่คอยส่องแสงประปรายนำทาง แม้จะเงียบงัน แต่ก็ไม่ได้ดูวังเวงมากจนเกินไปหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินข้ามถนนเพื่อที่จะกลับไปยังห้องพัก แต่ทันใดนั้นก็ได้มีรถบรรทุกคันใหญ่ที่ขับมาด้วยความเร็วสูงพุ่งเข้าชนเธออย่างจัง! ร่างของเธอกระเด็นไปกระแทกกับริมฟุตบาทฝั่งตรงข้าม ข้าวของที่เธอเพิ่งซื้อมาจากมินิมาร์ทกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นเอี๊ยดดด….!!!จู่ๆ รถบรรทุกคันใหญ่ที่ขับมาด้วยความเร็วสูงก็เหยียบเบรกอย่างกะทันหัน จนเกิดเสียงดังก้องไปทั่วท้องถนน“ฉิบหาย!! …แม่ง!! กูชนคนเข้าให้แล้ว เอาไงดีวะ?”เสียงชายฉกรรจ์ที่ขับรถบรรทุกพูดขึ้นด้วยความร้อนรนใจพร้อมกับทุบมือลงพวงมาลัยแรงๆ ดังตึ้ง!“ทำไมกูถึงได้ซวยแบบนี้วะ!!”เอาไงดี ถ้าแจ้งตำรวจพวกเขาต้องรู้แน่ๆ ว่าตนขับรถเร็วเกินมาตรฐานชายฉกรรจ์หันมองซ้ายขวา เมื่อไม่เห็นใครผ่านทางมาเขาก็ขยี้หัวตัวเองแรงๆ อย่างหงุดหงิด“โถ่เอ๊ย!! งานก็ยิ่งรีบๆ อยู่ด้วยสิ”“ช่างแม่งละกัน!!”คนขับรถบรรทุกพ่นคำหยาบคายออกมา ก่อนจะถอยรถคันใหญ่ไปด้านหลังอย่างเร่งรีบ แล้วขับรถคันนั้นหลบหนีไปด้วยความตื่
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 2 แยกบ้าน

“ท่านพี่ ท่านจะบอกข้าว่า พวกเราสามพ่อแม่ลูก จะย้ายออกจากบ้านหลักหรือเจ้าคะ”ไป๋หลิวเหยา ภรรยาของไป๋ต้าผางวัยยี่สิบเจ็ดปีเลิกคิ้วถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ“ครั้งนี้ท่านแม่ถึงกับเอ่ยปากออกมาเอง ข้าคงไม่รั้งอยู่ต่อแล้วล่ะ”ไป๋ต้าผางระบายลมหายใจหนักๆ ออกมา“ม่านหรง นางเป็นเช่นไรบ้าง”ต้าผางหันเข้าไปในห้องนอนขนาดกลาง ที่สามพ่อแม่ลูกนอนแออัดร่วมกันอยู่ทุกวัน“ท่านพี่ท่านอย่ากังวลไป ข้าเปลี่ยนชุดให้ม่านหรงแล้ว นางคงแค่ตกใจจึงสลบไปเพียงเท่านั้น เรื่องแยกบ้าน…”หลิวเหยาสบตาสามีอย่างกังวลใจ หากต้องแยกบ้านในยามนี้ แล้วพวกเขาจะไปอยู่ที่ใดได้อีก“ท่านแม่บอกแล้วว่า ท่านจะยกที่ตรงเชิงเขาให้กับพวกเรา ที่ตรงนั้นห่างไกลจากผู้คน ท่านแม่ท่านหวังว่าม่านหรงจะไม่กลับมาวุ่นวายกับท่านได้อีก”“หา! ที่ตรงเชิงเขาที่มีที่นาทำกินห้าหมู่นั่นหน่ะหรือ?”ไป๋หลิวเหยาอุทานออกมาด้วยความตกใจหากเป็นเมื่อก่อนที่น้ำดี ดินดี นางคงดีใจจนกระโดดโลดเต้นไปแล้วทว่าในยามที่ทุกข์ร้อนเช่นนี้ ท่านแม่กลับไล่พวกนางไปอยู่ติดตีนเขา นั่นไม่เท่ากับว่า พวกนางถูกตัดหางปล่อยวัดไปแล้วหรอกหรือ“ข้าจำได้ว่า ที่แปลงนั้น มีกระท่อมหลังน้อยอยู่หลังหนึ่
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 3 สร้างที่อยู่

ครึ่งชั่วยามต่อมา…เนื่องจากความเร็วของลานั้นว่องไวกว่าคนเดินเท้า พอทั้งสี่มาถึงที่หมายก็เป็นช่วงเวลาสายมากแล้ว“เอ่อ… ข้าว่ากระท่อมนี้ มันน่าจะอยู่ไม่ได้แล้วนะ”โจวเหวินหลงมองไปที่กระท่อมหลังเก่าที่พังลงมาไม่เหลือแม้แต่ที่กำบังก็ทำหน้าเหลอหลาออกมาอย่างปิดไม่มิด“ท่านพี่ แล้ววันนี้พวกเราจะนอนกันอย่างไรหรือเจ้าคะ”ไป๋หลิวเหยามีสีหน้ากังวลอย่างเด่นชัดน้ำตากลุ่มหนึ่งก็พลันเอ่อล้นออกมา“เราคงต้องสร้างมันขึ้นมาใหม่”ไป๋ต้าผางหันไปส่งยิ้มให้กับภรรยาพลางเช็ดน้ำตาให้กับนาง“ไม่เห็นเป็นไรเลยหนิ แค่สร้างกระท่อมเองไม่ใช่หรือ ข้าจะช่วยเจ้าเอง!”โจวเหวินหลงตีอกตัวเองหนึ่งที ก่อนจะถือมีดพร้าสองเล่มขึ้นมา แล้วดึงมือต้าผางไปที่เชิงเขาเพื่อตัดไม้ไผ่หากจะทำกระท่อมในยามนี้เขาคงต้องแข่งกับเวลา แต่สภาพจิตใจของต้าผางย่ำแย่มาก ดังนั้นข้าก็ควรช่วยเขาคิดและออกแรงบ้างเสียหน่อย“ขอบใจนะเหวินหลง”ต้าผางหันไปยิ้มให้กับเพื่อนรักที่ไม่คิดจะทอดทิ้งเขา“เจ้าต้องพึ่งข้าอีกนานเลยล่ะ”โจวเหวินหลงยิ้มกว้างออกมา ดูท่าหากข้าไม่มาด้วย วันนี้ สามพ่อแม่ลูก คงได้แต่นั่งมองหน้ากันเพราะจิตใจดิ่งลงเหวแล้วกระมัง“เร่งมือกันเถอะ เ
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 4 สิ่งนี้เรียกว่าน้ำบาดาล

“ต้าผาง ตะวันขึ้นตรงศีรษะแล้ว พวกเราพักกันสักหน่อยเถอะนะ”หลังจากสองชายหนุ่มเร่งมือกันอย่างสุดกำลัง โจวเหวินหลงที่เห็นว่ากระท่อมนี้เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว จึงอยากพักสักหน่อย“ดีเหมือนกัน ข้าก็เริ่มเมื่อยแขนแล้ว ขอบใจเจ้ามากนะเหวินหลง หากไม่มีเจ้า ข้าก็คงมัวแต่คิดวุ่นวายไม่เข้าท่าจนเสียเรื่องไปหมด”ไป๋ต้าผางหันไปส่งยิ้มให้เพื่อนรัก“เจ้ากำลังกลัดกลุ้มใจ ไหนเลยจะมีกะจิตกะใจคิดเรื่องอื่น วันนี้ข้าช่วยค้ำจุนเจ้าไว้ วันหน้าหากเจ้าได้ดีก็อย่าได้ลืมข้าล่ะ”โจวเหวินหลงหัวเราะออกมาแล้วนั่งลงกับพื้นดิน“เห้อ ทำงานแข่งกับเวลานี่มันเหนื่อยจริงๆ หากได้น้ำเย็นๆ มาอาบคงจะสบายตัวไม่น้อยเลยทีเดียว”“เหวินหลงเจ้ากำลังฝันอยู่หรือ น้ำในหมู่บ้านของเรา ท่านผู้นำก็ให้ใช้แค่วันล่ะสิบถังต่อครัวเรือน อีกอย่าง ดูท่าแล้ววันข้างหน้าคงจะได้น้ำลดน้อยลงเรื่อยๆ เป็นแน่”ไป๋ต้าผางคิดถึงสภาพความแห้งแล้ง แถมน้ำในหมู่บ้านก็ลดฮวบลงทุกวันอย่างน่าใจหาย“ถึงอย่างนั้นสระน้ำของหมู่บ้านก็ยังพอมีน้ำเหลืออยู่นะ ไม่อย่างนั้นลูกสาวของเจ้าจะจมน้ำได้อย่างไร”เหวินหลงเอ่ยแซวเพื่อนรักเชิงขำขัน“มันก็คงจะใช่ที่น้ำในสระของชุมชนยังมีเยอะ
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 5 หน่อไม้ทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ1

“เจ้าว่าม่านหรงดูแปลกๆ ไปหรือเปล่า”โจวเหวินหลงเอ่ยถามเพื่อนสนิท ในขณะที่กำลังทำหลังคามุงด้วยหญ้า“ข้าว่านางเปลี่ยนไปจริงๆ นั่นแหละ เมื่อก่อนนางไม่เคยเอาการเอางานเลย แถมยังห่วงแต่วิ่งเล่นไปทั่ว”พอคิดถึงเรื่องเมื่อคราวก่อนต้าผางก็เอาแต่ส่ายหัวไปมาก่อนหน้านี้ม่านหรงเหลวไหล ทำตัวอย่างกับว่านางไม่สนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว ถึงเขาจะพูดจาไม่ดีกับนางบ่อยครั้ง แต่ทุกถ้อยคำเขาล้วนตั้งใจสอนสั่งให้นางเป็นคนดีคาดไม่ถึงว่าคำสอนของเขาจะทำให้นางเคืองโกรธ แถมยังแสดงสีหน้าขึงขังไม่พอใจกลับมา“แต่ที่ข้าเห็น วันนี้นางไม่เหมือนเดิมเลยนะ นางชวนหลิวเหยาไปเก็บหน่อไม้ แถมยังรู้วิธีใช้งานคันโยกประหลาดนี่อีกด้วย ใช่สิต้าผาง!! ไอ้คันโยกนี้น่ะ… บ้านของพวกเจ้าได้ทำไว้ก่อนหน้าหรือเปล่า”เหวินหลงหันไปมองทางคันโยกน้ำบาดาลอย่างสงสัย“ข้าเองก็ไม่เคยเห็นคันโยกนี่มาก่อนเช่นกัน”ต้าผางมองไปที่คันโยกแล้วขมวดคิ้วนั่นสิคันโยกหน้าตาแปลกๆ นี่มันโผล่ขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหน เหตุใดเขาถึงไม่เคยสังเกตเห็นมันมาก่อน“แล้ว… ม่านหรง นางรู้ได้อย่างไรว่ามีสิ่งนี้อยู่?”โจวเหวินหลงกับต้าผางหันไปมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ“นั่นสิ ม่านหรงนางรู้ได้
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 6 หน่อไม้ทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ2

ต้าผางเดินมาหยุดด้านหน้าลูกสาว เขาดึงแขนนางเบาๆ ก่อนจะลากนางไปอีกมุม“บอกพ่อมาว่ามันเกิดอันใดขึ้น คันโยกน้ำนี้มาจากไหน แล้วก็หน่อไม้นั่นอีก”ต้าผางจ้องใบหน้าที่มีรอยแดงตรงหางตาของบุตรสาวอย่างคาดคั้น“ท่านพ่อ หากข้าบอกว่าข้าได้รับพรหลังจากความตายมา ท่านจะเชื่อข้าหรือไม่”คำถามที่ออกจากปากม่านหรงมานั้น ทำให้ผู้เป็นพ่อชะงักไปชั่วขณะ‘พรหลังจากความตายหมายความว่าเช่นไร’ต้าผางใจหายเหมือนหัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม“เจ้าพูดออกมาให้ชัดเจน พรหลังความตายคืออันใด”ต้าผางบีบแขนลูกสาวแถมยังจ้องนางไม่วางตา“ท่านพ่อ! ข้าจมน้ำตายไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่รอดกลับมาได้พร้อมกับพรหนึ่งข้อ”ในเมื่อม่านหรงต้องอยู่กับครอบครัวนี้อีกนาน แม้นนางจะปกปิด สักวันก็ต้องถูกจับได้ ดังนั้นนางจึงพูดลองเชิงผู้เป็นพ่อดู“เจ้าจะบอกพ่อว่า เจ้าได้สิ้นใจไปในตอนที่จมน้ำงั้นหรือ?”ต้าผางหัวใจกระตุกฮวบ มือที่บีบแขนม่านหรงอยู่ก็พลันปล่อยวางลูกสาวของเขาตกน้ำตายไปแล้ว และนางฟื้นขึ้นมาจากความตายงั้นหรือ‘เรื่องพันนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?’ต้าผางเหม่อลอยพลางคิดเข้าข้างตนเองว่ามันไม่จริง และไม่มีทางที่จะเกิดขึ้นได้ยังไม่ทันที่ต้าผางจะมีความ
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 7 หน่อไม้ทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ3

“นี่ต้าผาง เขาลือกันไปทั่วว่าแม่ของเจ้าขับเจ้าออกจากสกุล ข้าว่านะ แม่ที่ห่วงแต่ลูกชายคนโตอย่างนาง เจ้าหลุดพ้นมาได้ก็นับว่าเป็นโชควาสนา ว่าแต่เจ้าจะมาซื้ออันใดรึ วันนี้นะข้าอารมณ์ดีจะแถมสิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ให้เจ้าสักหน่อยก็แล้วกัน”หวังต้าหยูส่งยิ้มเป็นมิตรให้กับอีกฝ่าย แต่จริงๆ แล้วนี่เป็นเพียงกลเม็ดเล็กน้อยที่เขาใช้เพื่อหลอกล่อให้ลูกค้ากลับมาซื้อซ้ำ“ขอบคุณขอรับ ข้าแค่อยากมาดูเครื่องปรุงสักหน่อย”ต้าผางตอบรับด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะให้ภรรยาเดินไปเลือกซอสถั่วเหลือง น้ำมัน และเครื่องเทศมาพอประมาณ“ข้าเห็นแก่ที่เจ้าพึ่งย้ายที่พักอาศัย ข้าคิดรวมๆ ให้เจ้ายี่สิบอีแปะก็แล้วกัน ส่วนนี่เป็นของแถมถึงมันไม่ได้มากมายแต่เจ้าก็รับไว้เถอะนะ”หวังต้าหยูคิดราคาของเพิ่มเป็นเท่าตัวจากราคาเดิม ส่วนของแถมที่เขาว่าก็คือเกลือแค่หนึ่งกำมือเพียงเท่านั้น“แพงขนาดนี้เชียว”ไป๋หลิวเหยาอุทานเสียงหลง ทว่าพอเห็นสามีควักอีแปะจ่ายไป นางก็ทำได้แค่เก็บความคับอกคับใจเอาไว้เพียงเท่านั้น“เดินทางปลอดภัยนะต้าผาง ไว้ว่างๆ ก็แวะมาอุดหนุนข้าบ้างนะ”พอเห็นสองสามีภรรยาขึ้นเกวียนลาเตรียมจากไป หวังต้าหยูก็โบกมือให้พร้อมกับพูดเชื้อเชิญใ
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 8 หน่อไม้ทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ4

“เร่งมือหน่อยเถอะ ยิ่งพวกเราทำผนังบ้านเสร็จเร็วเท่าไหร่ ก็จะได้พักเร็วเท่านั้น”เหวินหลงที่ถูกหลานสาวคาดหวังได้แต่ยิ้มออกมาอย่างจนใจ“นั่นสิเจ้าคะ ขนาดม่านหรงนางยังเตรียมอาหารไว้คอยท่าเลย พวกเราก็เร่งมือกันอีกหน่อยเถอะเจ้าค่ะ”ไป๋หลิวเหยาหันไปทางสามีที่ทำสีหน้าอมทุกข์เพราะยังไม่หลุดออกมาจากภวังค์ความคิด“อะ-อืม งั้นก็รีบทำให้เสร็จเถอะ”ไป๋ต้าผางผงกหัวตอบรับภรรยาไป ในใจก็คิดเพียงแค่ว่าวันข้างหน้าจะดีกับลูกสาวให้มากยิ่งขึ้น‘เฮ้อ ข้าจำต้องเร่งมือเช่นกันสินะ’โจวเหวินหลงแอบพ่นลมหายใจออกมาไม่นานม่านหรงก็หุงข้าวจนฟูขึ้นหม้อทั้งยังส่งกลิ่นหอมฉุยน่าทาน แม้ว่าการหุงข้าวด้วยหม้อดินจะยากไปสำหรับนาง แต่เพราะนางมีความรู้ที่สืบทอดมาจากร่างเดิม ทำให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีม่านหรงมองไปที่หม้อข้าวกับอาหารหนึ่งอย่างแล้วนึกขบขัน ชีวิตก่อนของนางแม้จะไม่มั่งมี แต่กับข้าวของนางในแต่ล่ะมื้อก็ควรมีมากกว่าสามอย่าง“อาหารที่มีน้อยนิดนี่! คงไม่พอให้คนตัวโตหลายคนอิ่มท้องได้”ม่านหรงปิดฝาหม้อข้าวแล้วยกไปวางบนเตียงไม้ไผ่ ก่อนจะวางหม้อดินลงที่เตียง นางยังใช้เศษหญ้าแห้งวางรองก้นหม้อที่ร้อนระอุ เพื่อไม่ให้เตียง
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 9 หน่อไม้ทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ5

“ท่านพี่ ท่านออกมาทานมื้อเย็นก่อนเถอะเจ้าค่ะ”ไป๋หลิวเหยาเดินไปเปิดประตูห้องนอนแล้วเรียกสามีที่นอนพักเหนื่อยด้านในให้ออกไปทานอาหาร“ได้ๆ ข้าจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ”ต้าผางขานรับแล้วเดินออกมาจากตัวห้อง ก่อนจะถามหาบุตรสาวว่านางไปไหนแล้ว“ม่านหรงอยู่ที่ใด เมื่อครู่ข้าได้ยินเสียงนางแว่วมาอยู่ไม่ใช่หรือ”ต้าผางลุกออกจากเตียงแล้วเดินตามหลังภรรยาไปที่เตียงห้องโถง“ม่านหรงนางพึ่งอาบน้ำเสร็จเจ้าค่ะ”หลิวเหยาตอบสามีไปพร้อมกับใช้มือตีที่เตียงนั่ง เป็นเชิงบอกให้เขานั่งรอก่อนในห้องโถงเล็กในยามนี้มีหม้อข้าวหม้ออาหารวางอยู่บนเตียงไม้ด้วย ข้างๆ กันยังมีถ้วยจานพร้อมใช้วางอยู่หลิวเหยาเห็นสามีเดินมานั่งถัดไปจากตน นางจึงตักข้าวใส่ถ้วยข้าวแล้วส่งให้เขา ก่อนจะตัดผัดหน่อไม้ใส่ไข่และผัดพริกแห้งหน่อไม้ใส่จานมาวางคอยท่าม่านหรงที่เก็บของเข้าที่แล้วเปิดประตูออกมาจากห้อง ก็เห็นท่านแม่ยิ้มกว้างกวักมือเรียกให้ไปนั่งทานอาหารด้วยกันต้าผางขมวดคิ้วเข้าหากัน ตอนที่ม่านหรงทำอาหาร กลิ่นของมันน่าทานมาก แต่พอเห็นอาหารที่แปลกตา เขาก็รู้สึกว่าตนคิดผิดไปหรือไม่ที่ไว้ใจให้บุตรสาวเป็นคนลงมือเองเช่นนั้นม่านหลงถอดรองเท้าแล้วปีนข
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más

ตอนที่ 10 สร้างบ้านหลังใหม่

ไป๋ม่านหรงนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงไม้ไผ่พลางถอนหายใจแรงๆ‘ที่นอนอันเก่านี้ค่อนข้างเสื่อมสภาพไปมากแล้ว นอนพลิกไปทางซ้ายก็เหมือนกับว่าตกหลุมอากาศ นอนหันมาทางขวาก็เหมือนจะแข็งไป’ม่านหรงลุกขึ้นมานั่งทำใจ เพราะที่นอนไม่เท่ากันจึงทำให้นางไม่สบายตัวหน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงนี่ก็ไม่ยอมดับไปเสียที มันส่งแสงจ้าตลอดเวลา ทำเอาคนที่นอนหลับยากอยู่แล้วอย่างม่านหรงได้แต่กุมขมับและกำหมัดแน่นอย่างเคืองโกรธเฮ่อ… เสียงถอนหายใจดังขึ้นอีกครั้งท่ามกลางเสียงนกกลางคืนแว่วมาท้ายที่สุดความเมื่อยล้าก็เข้ามาครอบงำ ร่างบางถึงจะไม่สบายตัวมากแค่ไหน แต่พอถึงจุดจุดหนึ่งที่ร่างกายต้องการพักผ่อนนางก็ต้องหลับไปทั้งอย่างนั้นโดยไม่มีทางเลือกอื่นจิ๊บ จิ๊บ จิ๊บเสียงนกกระจิบตัวน้อยบินมาเกาะที่บ้านไม้ไผ่ที่พึ่งสร้างขึ้นมาใหม่ด้วยความสงสัยม่านหรงลืมตาขึ้นมาอย่างเกียจคร้าน สายจนตะวันแยงตาแล้ว แต่ร่างน้อยๆ ของนางพึ่งจะลุกขึ้นมานั่งบนเตียง นางบิดร่างกายไปมาซ้ายทีขวาที“โอ๊ยยย!! ปวดไปทั้งตัวเลย ที่นอนนี่ก็ไม่เท่ากันเลยสักนิด ข้างหนึ่งแข็งกระด้าง อีกข้างก็ยุบตัวเป็นแอ่ง”ม่านหรงได้แต่บ่นให้กับที่นอน ถึงพูดบ่นไปอย่างนั้นนางก็ต้องอยู่กั
last updateÚltima actualización : 2026-11-13
Leer más
ANTERIOR
123
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status