All Chapters of ไป๋ม่านหรง สตรีพลิกชะตา: Chapter 11 - Chapter 20

22 Chapters

ตอนที่ 11 แกงหน่อไม้ใส่ไก่

ชายสามคนตัดลำไผ่รวมกันจนได้จำนวนที่มากพอ ถึงได้เริ่มทำการขนย้ายลำไผ่ลงมาไว้ที่ปลูกสร้าง เมื่อลงมาจากเชิงเขา โจวเหวินหลงก็ร้องบอกเมียรักด้วยความตื่นเต้นว่าบนเขามีหน่อไม้โผล่จากพื้นดินมากมาย ให้นางกับบ้านไป๋ช่วยกันไปเก็บลงมาทำเป็นอาหารมื้อเที่ยงม่านหรงได้ยินเช่นนั้นนางก็ร้อง อ้อ ในใจ สิ่งที่นางขอพรไปล้วนคงอยู่ถาวรนี่เอง เช่นนั้นหลังจากนี้… นางคงจะได้กินแต่หน่อไม้ จนเบื่อหน่ายกันไปข้างหนึ่งเป็นแน่เพียงแค่คิด… ม่านหรงก็แทบสำรอกหน่อไม้ออกมาทางเดิม“พี่สาวไป๋พวกเราไปเก็บหน่อไม้กันเถอะเจ้าค่ะ”โจวเจียหลินยิ้มกว้าง นางรู้เพียงแค่ว่าหากมีหน่อไม้ พี่สาวไป๋ก็จะทำอาหารจานผัดให้นางกินอีกทว่าสำหรับไป๋ม่านหรงที่กินอาหารจานหน่อไม้มาแล้วหลายมื้อได้แต่ยกมุมปากขึ้นเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม“หลิวเหยาเราไปเก็บหน่อไม้กันเถอะ”โจวชิงเหอยิ้มกว้างพลางหันไปชวนหลิวเหยาที่อายุน้อยกว่านางหนึ่งปี“เจ้าค่ะ”ไป๋หลิวเหยาอมยิ้มพลางเดินไปหยิบตะกร้าสานขึ้นมาสะพาย“พี่สาวไป๋เร็วเข้าเจ้าค่ะ ท่านแม่ของข้ากับท่านแม่ของท่านเดินนำไปไกลแล้ว”โจวเจียหลินฉุดดึงมือของม่านหรงให้เดินตามไปเร็วๆ ปากเล็กๆ ของนางก็เอาแต่พูดจ้อไม่หยุด
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 12 โล่งคอ

ไม่นานไป๋หลิวเหยากับโจวชิงเหอก็มาถึง พวกนางลงมาจากเขาพร้อมตะกร้าสานสองใบ ทั้งสองยิ้มร่าเพราะได้หน่อไม้กลับมาเยอะมากเมื่อวางตะกร้าลงที่หน้าบ้านไป๋แล้ว ทั้งสองก็ไปล้างมือล้างหน้าที่คันโยก ก่อนจะดื่มน้ำด้วยมือเปล่าด้วยความสุขใจ“น้ำจากคันโยกนี้ดีจริงๆ ขนาดอากาศร้อนถึงเพียงนี้ น้ำก็ยังเย็นชื่นใจอยู่เช่นเคย”โจวชิงเหอรู้สึกว่าชีวิตนางจะต้องดีมากขึ้นกว่าก่อนเก่า ยิ่งมีน้ำจากคันโยกนี้ด้วยแล้ว นางอาจจะปลูกผักทำนาได้อย่างที่สามีบอกก็เป็นได้“ข้าก็ชอบน้ำจากใต้ดินนี้เช่นกันเจ้าค่ะ แม้อากาศจะร้อน แต่ใต้พื้นดินยังคงเย็นชุ่มฉ่ำเสมอ”ไป๋หลิวเหยายิ้มแย้มตอบไป เอาจริงๆ นางก็ไม่รู้ว่าคันโยกนี่มันมาจากไหน แต่ในเมื่อมันใช้งานได้ นั่นก็เท่ากับว่า ของสิ่งนี้มีประโยชน์“ข้าได้ยินมาจากสามีของข้า เขาบอกว่า น้ำนี้ ไม่มีวันแห้งเหือดจริงหรือไม่?”โจวชิงเหอถามลองเชิงเพื่อความสบายใจ“พี่สาวโจว ข้าไม่รู้หรอกเจ้าค่ะ ว่าน้ำจากดินนี้จะใช้งานได้นานแค่ไหน แต่ที่ข้ารู้ก็คือ ทุกครั้งที่โยกคันโยกนี้ น้ำก็มักจะไหลทะลักออกมาเสมอ”หลิวเหยาตอบไปตามจริง นางจะไปรู้ได้อย่างไรว่าน้ำจะใช้ได้อีกนานเท่าไหร่ หากมันไม่มีวันหมดจริง นาง
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 13 ข้าช่วยเจ้าคิด

ไม่ทันไรเจียหลินก็วิ่งตามหลังม่านหรงไปทางห้องครัว ม่านหรงถึงกับทำหน้าเหวอ ไม่ใช่ว่าเด็กคนนี้กำลังวางแผนชีวิตอยู่หรอกหรือ เหตุใดนางถึงได้วิ่งตามหลังข้ามาอีกแล้วเล่า“พี่สาวไป๋ ข้ามานึกคิดดูแล้ว คนที่ดีกับข้าเห็นจะเป็นท่านพ่อกับท่านแม่ แล้วแบบนี้ข้าควรทำเช่นไรต่อหรือเจ้าคะ”เจียหลินเอียงคอถามม่านหรงม่านหรงแทบพูดไม่ออก นี่สรุป เจ้าจะให้ข้าคิดแทนเจ้าเลยหรืออย่างไร ม่านหรงผ่อนลมหายใจออกมา และค่อยๆ หยิบถ้วยจานออกจากตะกร้ามาวางคว่ำลงที่ตะกร้าแห้งอีกใบ“เจ้าไม่มีคนรักหรือ?”ม่านหรงถามแบบขอไปที ดูเหมือนว่านางจะสลัดเด็กน้อยนี่ไม่หลุด แถมยังหาเรื่องใส่ตัวให้นางมาวอแวอีก“คนรักคืออะไรหรือเจ้าคะ”โจวเจียหลินเอียงคอไปอีกด้านอย่างสงสัย“เห้อ… คนรักก็คือเพื่อนเพศตรงข้ามที่ห่วงใยเจ้า คนที่กลัวว่าเจ้าจะถูกผู้อื่นรังแก”“ข้ามีแต่เพื่อนผู้หญิง ข้าไม่ค่อยชอบเล่นกับพวกผู้ชายเพราะพวกเขาชอบเล่นกันรุนแรง”“เช่นนั้น เจ้ายังไม่พบคนที่ถูกใจ ถูกต้องใช่หรือไม่”ม่านหรงทำใจให้เย็น แล้วสงบความคิดชั่ววูบที่อยากก่นด่าเด็กสาวตรงหน้าลงไปอย่างไรเสียนางก็อายุน้อย ไม่เคยผ่านโลกมาเช่นข้า นางจะไม่รู้อะไรเลยก็ไม่ใช่เรื่องแป
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 14 ทำการค้า

“แล้วถ้า… พวกเรานำน้ำสะอาดไปเร่ขายล่ะเจ้าคะ”ไป๋ม่านหรงหันไปทางคันโยกบาดาลแล้วฉีกยิ้มออกมายุคสมัยใหม่ การซื้อน้ำกินน้ำใช้มีมากกว่าการขายอาหารเสียอีก แถมน้ำบาดาลนี่ก็ไม่มีวันหมด หากข้าจะทำกำไรเล็กน้อยจากมัน ก็คงไม่น่าจะมีปัญหาอันใดม่านหรงที่นับวันเริ่มจะติดสำนวนคำของยุคนี้กล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้มจริงจัง“ขายน้ำหรือ?”ต้าผางกับเหวินหลงหันไปมองหน้ากันแล้วหัวเราะขำขัน แหล่งน้ำนั้นก็พบเห็นได้ทั่วไป ใครมันจะมาซื้อน้ำกินโดยใช่เหตุ“ขายน้ำก็ดีนะเจ้าคะ น้ำที่นี่ใสสะอาด แถมยังสดชื่นคลายร้อน”โจวชิงเหอกล่าวเสริม เพราะตัวนางเองก็ไม่อยากกลับไปกินน้ำที่ขาวขุ่นนั่นอีกแล้ว“ลูกพ่อ พ่อไม่อยากดับฝันของลูกนะ แต่น้ำที่หมู่บ้านก็มีให้ชาวบ้านใช้สอยโดยที่ไม่ต้องสิ้นเปลืองเงินทอง ทั้งในยามทุกข์ยากเช่นนี้ ยังจะมีใครบ้างที่อยากจะควักเงินตราเพื่อมาซื้อน้ำกินน้ำใช้”ต้าผางส่ายหัว ถึงแม้ว่าน้ำของเราจะสะอาดมากแค่ไหน แต่ขึ้นชื่อว่าต้องเสียเงินซื้อ แน่นอนว่า คนส่วนมากจะไม่ยินยอมควักเหรียญออกมาสักอีแปะเดียว“ข้าไม่ได้บอกเสียหน่อย ว่าจะขายให้ชาวบ้านทั่วไป”ม่านหรงยังคงรอยยิ้มเอาไว้“หากไม่ขายให้ชาวบ้าน แล้วเจ้าจะไปขายใ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 15 ขนของ

“เจ้าไปอยู่ที่เชิงเขาหากติดขัดอันใดก็ให้มาหาแม่เข้าใจหรือไม่”โจวหลิงเยี่ยน มารดาของเหวินหลงวัยสี่สิบแปดปี เดินเข้ามากุมมือบุตรชาย ก่อนที่จะกวักมือเรียกหลานชายให้เข้าไปรับเงินขวัญถุง“ขอบคุณขอรับท่านย่า”โจวเว่ยคลี่ยิ้มออกมาและรับเอาถุงใบเล็กมาเก็บไว้ในอกเสื้อ“เด็กดี ดูแลน้องกับพ่อแม่ของเจ้าให้ดีๆ ล่ะ”นางโจวลูบหัวหลานชาย“ขอรับ”โจวเว่ยรับคำ“ท่านแม่ ข้ากับครอบครัวแค่แยกบ้านอยู่ อ่อจริงสิขอรับ ข้าได้นำหน่อไม้บนเขามาด้วย ถึงมันจะมีไม่มากนัก…”เหวินหลงรีบเดินเร็วๆ ไปที่เกวียนลาข้างที่นั่งคนบังคับเกวียน เขายกห่อผ้าลงมาแล้วส่งห่อผ้านั้นให้มารดาด้วยรอยยิ้ม“ขอบใจๆ หากหน่อไม้มีมาก เจ้าก็เก็บไว้ทำอาหารเถอะ คราวหลังไม่ต้องลำบากห่อกลับบ้านมาก็ได้”โจวหลิงเยี่ยนอมยิ้มแล้วก้มมองหน่อไม้ในห่อผ้า“ไปเถอะๆ ขืนเจ้ายังทำตัวชักช้าอยู่อีก เย็นนี้คงจะจัดการเรื่องที่อยู่ไม่เรียบร้อยเสียที”โจวต้านเป่า บิดาของโจวเหวินหลงรีบโบกมือไล่บุตรชาย ขืนเขามัวแต่พูดคุยกันอยู่แบบนี้ แล้วเมื่อไหร่ที่พักอาศัยจะเข้าที่เข้าทาง“อย่าห่วงไปเลยขอรับท่านพ่อ ข้ากับต้าผางช่วยกันทำที่พักเสร็จหมดแล้ว แค่ขนที่นอนกับห่อผ้านี้ไปเก
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 16 ตั้งตารอ

“คนอื่นเขาหลับกันไปหมดแล้ว คงจะเหลือแต่ข้านี่แหละที่ยังนอนไม่หลับ”ม่านหรงบ่นพึมพำเบาๆ แสงสีฟ้าอ่อนของหน้าต่างระบบก็ยังคงเจิดจ้าท่ามกลางความมืดเช่นเคย หากใช้งานมันแทนไฟฉายได้ นางคงไม่จำเป็นต้องพึ่งคบเพลิงในการออกไปยังที่มืดแล้ว“บ้านมีแล้ว แหล่งน้ำมีแล้ว ห้องอาบน้ำมีแล้ว จะเหลือก็แต่ห้องสุขาที่ยังคงเป็นปัญหาสำหรับข้าอยู่”ม่านหรงยกมือน้อยๆ ขึ้นมาก่ายหน้าผาก จำได้ว่าช่วงเย็นนางต้องแอบย่องเข้าไปที่พุ่มไม้เพื่อทำกิจวัตรส่วนตัว ทุกครั้งที่ปวดหนักหรือปวดเบานางก็ต้องทำเช่นนี้ เมื่อไหร่นางถึงจะมีห้องน้ำเป็นของตนเองเสียทีไป๋ม่านหรงมองไปที่หน้าจอแสดงผลชื่อ ไป๋ ม่านหรงอายุ 12 ปีเพศ หญิงส่วนสูง 156 เซนติเมตรครั้งต่อไปที่จะได้รับกล่องสุ่ม-นับถอยหลังอีก 5 วันพรที่ได้รับ (ติดตัว)-ปากสาปแช่ง : สิ่งที่เปิดใช้งาน หน่อไม้/ไก่…ของรางวัลที่ได้รับแล้ว-คันโยกน้ำบาดาลไร้สิ้นสุด“พรุ่งนี้ข้าจะใช้ปากสาปแช่งเพื่อขอบ้านจากกล่องสุ่ม”ม่านหรงแทบจะอดทนรอไม่ไหวที่จะได้มีบ้านแบบสมัยใหม่มาครอบครองแน่นอนว่าบ้านพักที่นางต้องการก็ควรเป็นบ้านที่มีขนาดกว้างขวาง มีห้องนอน ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ที่สำคัญก
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 17 มีเท่าไหร่ข้อรับหมด

โจวเหวินหลงไปที่ร้านของหวังต้าหยูเป็นอันดับแรก เขายื่นกระบอกน้ำให้ต้าหยูลองชิมดู ทั้งยังบอกว่า กว่าที่พวกเขาจะทำให้น้ำใสสะอาดเช่นนี้ได้ มันใช้เวลาและผ่านกระบวนการมากแค่ไหน“น้ำนี่ผ่านการต้มมาแล้วอย่างนั้นหรือ”หวังต้าหยูยกกระบอกน้ำขึ้นมาดื่ม ความสดชื่นสบายกายทำให้เขากระชุ่มกระชวยอย่างบอกไม่ถูกน้ำที่ผ่านการต้มแล้วมันจะเป็นแบบนี้ได้จริงหรือ?เป็นไปได้ไหมว่า พวกเขาไม่ได้บอกรายละเอียดทั้งหมดให้ข้ารู้ แต่ถึงอย่างนั้น น้ำนี่ก็ใสสะอาดกว่าบ่อน้ำในชุมชนจริงๆ“แน่นอนสิ ขั้นตอนการทำยุ่งยากมาก พวกข้าต้องออกแรงไปไม่น้อยเลยทีเดียว”เหวินหลงใช้ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเขาพูดจาจริงจังออกมา ต้าผางกับโจวเว่ยหันมองหน้ากัน เหวินหลงพูดเกินจริงขนาดนั้นต้าหยูคนนี้จะหลงเชื่อจริงๆ หรือ“งั้นรอข้าสักประเดี๋ยว ข้าจะไปเอาถังไม้ออกมาใส่น้ำ เจ้าบอกว่า หนึ่งอีแปะ ได้น้ำสามกระบวยใช่หรือไม่”หวังต้าหยูถามย้ำ“แน่นอน วันนี้วันดี กระบอกที่เจ้าดื่มไปก่อนหน้าข้าจะแถมให้ ไม่คิดเงิน”“ดีๆ รอข้าก่อนนะ”หวังต้าหยูสัมผัสได้ถึงความจริงใจของอีกฝ่ายจึงยิ้มหน้าระรื่นแล้วเดินเร็วๆ เข้าไปยังตัวบ้านโจวเหวินหลงหันไปยกคิ้ว แล้วยิ้มให้ลูก
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 18 ตายไปแล้วครั้งหนึ่ง

ไป๋ต้าผางมองไปสองข้างทางที่ทอดยาว เขาต้องเดินทางไกลข้ามมาถึงสองหมู่บ้าน ถึงได้ขายน้ำนี้ออกไปได้คำกล่าวของม่านหรงนั้นน่าเชื่อถือ เพียงแค่บอกผู้อื่นว่าน้ำนี้ผ่านการกรองมาอย่างดี ทั้งยังต้มด้วยความร้อนอย่างพิถีพิถัน คำพูดเหล่านั้นทำให้คนที่จะซื้อน้ำอุ่นใจ และเห็นถึงความตั้งใจที่จะมอบสิ่งดีๆ ถึงความจริงแล้วพวกเราเพียงแค่โยกน้ำออกมาจากคันโยกนั่น แล้วนำน้ำมาเทใส่ตุ่มก็ตามนี่สินะที่เขาเรียกว่ากลยุทธ์!ไป๋ต้าผางอมยิ้ม แม้แดดยามเที่ยงจะร้อนเหมือนกับถูกแผดเผา แต่ทั้งใจกายของเขาในยามนี้กลับรู้สึกสงบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ต้าผาง เจ้านี่โชคดีจริงๆ นะ ลูกสาวของเจ้ามีหัวการค้าที่ดี เพียงไม่กี่คำที่นางบอกกล่าว กลับทำให้พ่อบ้านหลงคนนั้นหลงเชื่อได้จนสนิทใจ แต่ถึงเขาจะไม่เชื่อคำลวงนี้ น้ำของเราก็ยังคงมีคุณภาพที่ดี ดีเสียจนข้าเองก็ยังไม่อยากกลับไปกินน้ำในหมู่บ้านนั่นอีกแล้ว”เหวินหลงยิ้มแย้ม“ข้าก็ไม่เคยคาดคิดว่าน้ำของม่านหรงจะขายได้”ต้าผางยังคงมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า“ข้าคิดว่าพวกเราควรนำโอ่งไปขนน้ำในหมู่บ้านมาด้วยนะขอรับ”โจวเว่ยที่เงียบไปนานกล่าวขึ้น“ขนน้ำในหมู่บ้านงั้นหรือ”ต้าผางหันไปทางโจวเว
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 19 ความโลภ

ไป๋ม่านหรงกำลังตักน้ำไปรดหน้าดิน เพื่อที่จะทำให้พื้นดินตรงนั้นชุ่มและขุดพรวนง่ายขึ้นนางไม่ได้รู้เห็นเลยว่าพ่อกับแม่ของเจ้าของร่างกำลังระเบิดอารมณ์กันใหญ่โตนางเพียงแต่หาจุดจุดหนึ่งที่อยู่ห่างจากตัวบ้าน แถมยังลอบวางแผนว่าจะวางบ้านหลังใหม่ไว้ตรงไหน หรือแม้กระทั่งควรลงมือทำแปลงผักที่ใด ถึงจะเหมาะสมม่านหลงฮัมเพลงอย่างสบายอุราพร้อมกับเดินวนขนย้ายน้ำหลายรอบ…“ท่านพี่ ท่านหมายความว่าอย่างไร ลูกของเรา ม่านหรง!! นางตายไปแล้วครั้งหนึ่งงั้นหรือ!”ไป๋หลิวเหยาทรุดตัวนั่งลงกับพื้น‘ไม่จริง! ลูกของข้าตายตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วม่านหรงที่ข้าเห็นอยู่เล่า?’ไป๋ต้าผางยกมือข้างขวาขึ้นมากุมหัว มืออีกข้างเท้าเอว เขาเดินวนคิดไปมาเพราะความกังวลของเขาแท้ๆ เขาจึงได้หลุดปากพูดสิ่งในใจออกไปมากมาย ทีนี้เขาจะแก้ต่างให้ม่านหรงได้อย่างไร อีกอย่างหลิวเหยาจะนำเรื่องนี้ไปพูดต่ออีกหรือไม่ก็ไม่อาจรู้ได้ยิ่งพักหลังๆ นางชอบเจรจาพูดคุยกับชิงเหอ หวังว่ามันจะไม่มีเรื่องใหญ่โตอันใดเกิดขึ้นมาอีกนะ“ลูกสาวข้านางตายไปแล้วหรือ? …แล้วม่านหรงที่เราเห็นอยู่คือผู้ใด?”หลิวเหยาน้ำตาไหลพราก นางเงยหน้าขึ้นแล้วคลานเข่าเข้าไปเกาะขาสามีอย
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

ตอนที่ 20 ต่อเติมเกวียนลา

โจวเว่ยได้ยินคำกล่าวของม่านหรง ดวงตาของเขาก็เหมือนกับมีประกายบางอย่างความคิดของม่านหรงนั้นดีมาก หากมีหลังคาบังแดด หรือมีที่นั่งดีๆ การเดินทางไปมาจะต้องสะดวกมากยิ่งขึ้น ไม่น่าเชื่อว่าม่านหรงจะคิดเผื่อพวกเราได้มากถึงเพียงนี้“ข้าจะไปคุยกับท่านพ่อดู”โจวเว่ยวางถังน้ำลงแล้ววิ่งเหยาะๆ กลับไปที่บ้าน“อ้าว มิใช่ท่านพี่ของข้าบอกว่าจะมาช่วยทำแปลงผักหรอกหรือ ทำงานได้แค่ครู่เดียวก็ปัดก้นหนีเสียแล้ว”โจวเจียหลินส่ายหัว ก่อนจะเดินถือถังน้ำไปที่แปลงผักที่พี่สาวไป๋ทำเครื่องหมายเอาไว้“ข้าไม่คิดเลยว่าพี่ชายของข้าจะไม่สู้งานแบบนี้ ข้าต้องขอโทษแทนพี่เว่ยด้วยนะเจ้าคะ”เจี่ยหลินคว่ำปากลงเหมือนกับน้อยใจ“ไม่ใช่แบบที่เจ้าคิดหรอก พี่ชายของเจ้ากำลังไปปรึกษากับท่านลุงโจว ว่าจะทำอย่างไรดีกับเกวียนลา เพื่อที่จะต่อเติมเพิ่มความแข็งแรงให้กับมัน”“ต่อเติมเกวียนลาหรือเจ้าคะ”โจวเจียหลินทำหน้าสงสัย“เจ้าเด็กนี่ ไม่ต้องถามแล้วเราก็มีหน้าที่ของเรา ไปเถอะ ไปตักน้ำมาอีกสักหลายๆ ถัง ข้าเชื่อว่าดินนี้จะต้องกลับมาชุ่มฉ่ำในไม่ช้า”ม่านหรงดีดหน้าผากเจียหลินเบาๆ ได้แกล้งนางแบบนี้ก็ดีแฮะ ม่านหรงยกยิ้มพอใจ“ท่านพ่อขอรับ”โจวเว
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status