ชายสามคนตัดลำไผ่รวมกันจนได้จำนวนที่มากพอ ถึงได้เริ่มทำการขนย้ายลำไผ่ลงมาไว้ที่ปลูกสร้าง เมื่อลงมาจากเชิงเขา โจวเหวินหลงก็ร้องบอกเมียรักด้วยความตื่นเต้นว่าบนเขามีหน่อไม้โผล่จากพื้นดินมากมาย ให้นางกับบ้านไป๋ช่วยกันไปเก็บลงมาทำเป็นอาหารมื้อเที่ยงม่านหรงได้ยินเช่นนั้นนางก็ร้อง อ้อ ในใจ สิ่งที่นางขอพรไปล้วนคงอยู่ถาวรนี่เอง เช่นนั้นหลังจากนี้… นางคงจะได้กินแต่หน่อไม้ จนเบื่อหน่ายกันไปข้างหนึ่งเป็นแน่เพียงแค่คิด… ม่านหรงก็แทบสำรอกหน่อไม้ออกมาทางเดิม“พี่สาวไป๋พวกเราไปเก็บหน่อไม้กันเถอะเจ้าค่ะ”โจวเจียหลินยิ้มกว้าง นางรู้เพียงแค่ว่าหากมีหน่อไม้ พี่สาวไป๋ก็จะทำอาหารจานผัดให้นางกินอีกทว่าสำหรับไป๋ม่านหรงที่กินอาหารจานหน่อไม้มาแล้วหลายมื้อได้แต่ยกมุมปากขึ้นเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม“หลิวเหยาเราไปเก็บหน่อไม้กันเถอะ”โจวชิงเหอยิ้มกว้างพลางหันไปชวนหลิวเหยาที่อายุน้อยกว่านางหนึ่งปี“เจ้าค่ะ”ไป๋หลิวเหยาอมยิ้มพลางเดินไปหยิบตะกร้าสานขึ้นมาสะพาย“พี่สาวไป๋เร็วเข้าเจ้าค่ะ ท่านแม่ของข้ากับท่านแม่ของท่านเดินนำไปไกลแล้ว”โจวเจียหลินฉุดดึงมือของม่านหรงให้เดินตามไปเร็วๆ ปากเล็กๆ ของนางก็เอาแต่พูดจ้อไม่หยุด
Last Updated : 2026-11-13 Read more