เยว่ซินหยิบม้วนกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมามันเป็นภาพร่างเก่าของซูเม่ยซึ่งคนของนางลอบนำออกมาจากหีบในเรือนบุปผางาม“ครูสอนวาดภาพของซูเม่ยตอบกลับมาหรือยัง แล้วภาพร่างกับแบบฝึกหัดที่เขาเคยเก็บไว้เป็นหลักฐานเล่า”“ตอบแล้วขอรับ เขายืนยันว่าเคยเห็นภาพภูเขาหมอกตั้งแต่ก่อนคุณหนูเล็กจะถูกยึดผลงาน อีกทั้งยังเก็บภาพร่างและแบบฝึกหัดที่แสดงลักษณะฝีแปรงของคุณหนูเล็กไว้หลายชิ้นขอรับ”“ดี”เยว่ซินยิ้มเย็น“เช่นนั้นก็เหลือเพียงรอให้ซูอวี้หลันขึ้นไปยืนรับคำชมต่อหน้าคนทั้งเมือง”“ท่านเจ้าสำนักจะเปิดโปงนางในวันประกวดหรือขอรับ”“แน่นอน”นางวางม้วนภาพลง“ขโมยผลงานผู้อื่นไปสร้างชื่อเสียง ก็ต้องคืนชื่อเสียงให้เจ้าของต่อหน้าคนที่ตนหลอกลวง”เยว่ซินเงยหน้ามององครักษ์“เตรียมพยานทุกคนให้พร้อม และคุ้มครองครอบครัวของบ่าวหญิงคนนั้นด้วย”“ขอรับ!” เมื่อองครักษ์ถอยออกไป เยว่ซินจึงเดินกลับไปยังห้องวาดภาพของซูเม่ยเด็กหญิงกำลังตั้งใจวาดภาพใหม่ โดยไม่รู้เลยว่ามีคนลอบเข้ามาขโมยภาพไปเมื่อคืน“ซูเม่ย”“ท่านแม่”“แม่อยากให้เจ้าวาดภาพภูเขาและสายน้ำยามรุ่งอรุณอีกภาพหนึ่ง”“ได้เจ้าค่ะ”“คราวนี้เก็บภาพร่างทุกขั้นตอนไว้ด้วยนะ”เ
Last Updated : 2026-11-16 Read more