All Chapters of เล่ห์ลวงบ่วงอำมหิต: Chapter 11 - Chapter 20

71 Chapters

11

เยว่ซินหยิบม้วนกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมามันเป็นภาพร่างเก่าของซูเม่ยซึ่งคนของนางลอบนำออกมาจากหีบในเรือนบุปผางาม“ครูสอนวาดภาพของซูเม่ยตอบกลับมาหรือยัง แล้วภาพร่างกับแบบฝึกหัดที่เขาเคยเก็บไว้เป็นหลักฐานเล่า”“ตอบแล้วขอรับ เขายืนยันว่าเคยเห็นภาพภูเขาหมอกตั้งแต่ก่อนคุณหนูเล็กจะถูกยึดผลงาน อีกทั้งยังเก็บภาพร่างและแบบฝึกหัดที่แสดงลักษณะฝีแปรงของคุณหนูเล็กไว้หลายชิ้นขอรับ”“ดี”เยว่ซินยิ้มเย็น“เช่นนั้นก็เหลือเพียงรอให้ซูอวี้หลันขึ้นไปยืนรับคำชมต่อหน้าคนทั้งเมือง”“ท่านเจ้าสำนักจะเปิดโปงนางในวันประกวดหรือขอรับ”“แน่นอน”นางวางม้วนภาพลง“ขโมยผลงานผู้อื่นไปสร้างชื่อเสียง ก็ต้องคืนชื่อเสียงให้เจ้าของต่อหน้าคนที่ตนหลอกลวง”เยว่ซินเงยหน้ามององครักษ์“เตรียมพยานทุกคนให้พร้อม และคุ้มครองครอบครัวของบ่าวหญิงคนนั้นด้วย”“ขอรับ!” เมื่อองครักษ์ถอยออกไป เยว่ซินจึงเดินกลับไปยังห้องวาดภาพของซูเม่ยเด็กหญิงกำลังตั้งใจวาดภาพใหม่ โดยไม่รู้เลยว่ามีคนลอบเข้ามาขโมยภาพไปเมื่อคืน“ซูเม่ย”“ท่านแม่”“แม่อยากให้เจ้าวาดภาพภูเขาและสายน้ำยามรุ่งอรุณอีกภาพหนึ่ง”“ได้เจ้าค่ะ”“คราวนี้เก็บภาพร่างทุกขั้นตอนไว้ด้วยนะ”เ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

12

“ลูก บอกทุกคนสิ”ซูเม่ยสะดุ้งเล็กน้อย“ข้า...”เยว่ซินบีบมือเด็กหญิงเบา ๆ“ไม่ต้องกลัว”ซูเม่ยสูดลมหายใจ ก่อนตอบเสียงชัดขึ้น“ต้นสนต้นนั้นหมายถึงคนที่ยังยืนหยัดได้แม้ต้องอยู่เพียงลำพังเจ้าค่ะ ส่วนแสงอรุณหมายถึงความหวัง ข้าตั้งใจให้ต้นสนเอนเข้าหาแสง เพราะอยากบอกว่าต่อให้ผ่านคืนที่มืดมนเพียงใด วันใหม่ก็ยังมาถึง”ผู้คนรอบข้างเงียบลง ชายวัยกลางคนที่เคยถามซูอวี้หลันเรื่องต้นสนถึงกับพยักหน้าด้วยความชื่นชม“เป็นความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งนัก”ซูอวี้หลันรีบตะโกน“นางโกหก! นางแอบฟังข้าอธิบายภาพต่างหาก!”เยว่ซินหัวเราะหยัน“เช่นนั้นก็ดี”นางปรบมือสองครั้ง คนสนิทสองคนเดินเข้ามาพร้อมม้วนกระดาษจำนวนหนึ่ง“นี่คือภาพร่างของซูเม่ย”เยว่ซินคลี่กระดาษออกทีละแผ่น“ตั้งแต่การวางแนวภูเขา การกำหนดตำแหน่งต้นสน ไปจนถึงการทดลองน้ำหนักหมึก ทุกขั้นตอนมีหลักฐาน”หัวหน้าคณะผู้ตัดสินรีบเดินลงมาตรวจสอบกรรมการอีกหลายคนเข้ามาดูด้วย“ลายเส้นตรงกันจริง ๆ”“แม้แต่รอยแก้ไขตำแหน่งต้นสนก็ยังปรากฏอยู่”“นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่”ซูอวี้หลันหน้าซีดเผือด ซูม่านอิงรีบแทรก“ภาพร่างเหล่านี้อาจทำขึ้นภายหลังก็ได้!”“ข้าคิดไว้แล้วว่าเจ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

13

“ต่างกันราวฟ้ากับเหว”“นางคงขโมยภาพมาจริง ๆ”ซูอวี้หลันได้ยินทุกคำ ใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความอับอาย ตรงกันข้าม เฉินซูเม่ยยืนอยู่หน้าโต๊ะอีกตัวด้วยท่าทางสงบนิ่งขึ้นเรื่อย ๆตอนแรกมือของนางยังสั่นเล็กน้อย แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นเยว่ซินส่งยิ้มให้ ความหวาดกลัวก็เริ่มจางหายเด็กหญิงสูดลมหายใจลึก ก่อนจรดพู่กันลงบนกระดาษ เส้นแรกเป็นแนวภูเขาสูง เส้นต่อมาเป็นหุบเขาและลำธาร หมึกเข้มจางค่อย ๆ ผสานกันจนเกิดม่านหมอกบางเบาซูเม่ยลืมเสียงผู้คนรอบข้างไปชั่วขณะนางมองเห็นเพียงภาพในใจ ภาพภูเขาที่เคยวาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวันที่ไม่มีใครสนใจภาพสายน้ำที่ช่วยให้นางลืมความเจ็บปวด และภาพแสงอรุณที่นางเฝ้าหวังว่าจะมาถึงสักวันเวลาผ่านไปครึ่งชั่วยาม เมื่อซูเม่ยวางพู่กันลง ภาพทิวทัศน์อันงดงามก็ปรากฏต่อสายตาทุกคนกรรมการหลายคนลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัว“ยอดเยี่ยม!”“ฝีแปรงอ่อนช้อย แต่มีพลังอย่างน่าทึ่ง”“เด็กอายุเพียงสิบสี่ปีสามารถวาดภาพได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ”ซูเม่ยก้มหน้าอย่างเขินอายเยว่ซินเดินเข้ามาหา“เก่งมากลูก”เด็กหญิงเงยหน้าขึ้น“ท่านแม่... ข้าทำได้แล้วเจ้าค่ะ”“แม่บอกแล้วว่าเจ้าทำได้”ซูเม่ยยิ้มทั้งน้ำตา หลังตรวจ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

14

เขาเคยเห็นหลินเยว่ซินในยามต่อสู้กับศัตรู เคยเห็นนางเย็นชาและเด็ดขาดจนผู้คนหวาดกลัว แต่วันนี้เขาได้เห็นอีกด้านหนึ่งด้านที่พร้อมจะปกป้องคนสำคัญด้วยทุกสิ่งที่มี และยิ่งมอง เขาก็ยิ่งแน่ใจว่าตนไม่มีวันปล่อยสตรีผู้นี้ไป“ฮูหยินขอรับ แวะร้านนี้สักครู่ได้หรือไม่”ระหว่างทางกลับจวน อาเหยียนชี้ไปยังร้านผ้าไหมชื่อดังริมถนนเยว่ซินเลิกคิ้ว“เจ้าจะซื้ออะไร”“ของใช้สำหรับเรือนใหญ่ขอรับ”“ของใช้ในร้านผ้าไหมหรือ”“ขอรับ”ชายหนุ่มยิ้มหน้าซื่อ เยว่ซินมองเขาอย่างไม่เชื่อถือ แต่ก็ยอมเดินตามเข้าไปทันทีที่เข้าร้าน อาเหยียนกลับตรงไปยังชั้นวางชุดผ้าไหมราคาแพงเขาหยิบชุดสีแดงเข้มปักลายดอกเหมยขึ้นมาพิจารณา ก่อนเลือกปิ่นหยกขาวแกะสลักรูปหงส์เหินฟ้าอีกชิ้น“เถ้าแก่ ห่อสองชิ้นนี้ให้ข้าด้วย”เยว่ซินกอดอก“อาเหยียน”“ขอรับ”“เจ้าซื้อให้ใคร”“ให้ฮูหยินขอรับ”“ข้าไม่ได้สั่ง”“ข้าน้อยอยากซื้อให้เอง”เยว่ซินเหลือบมองป้ายไม้เล็ก ๆ ที่แขวนอยู่ข้างชุด บนนั้นเขียนราคาด้วยพู่กันอย่างชัดเจน“เจ้าเอาเงินมาจากไหน”อาเหยียนชะงัก“เงินเก็บขอรับ”“ขอทานอย่างเจ้ามีเงินเก็บมากถึงเพียงนี้”“ข้าน้อยประหยัดมากขอรับ”“ประหยัดจนซื้อปิ่
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

15

“เจ้าดูสนุกนัก”“ก็สนุกสิขอรับ!”จื่อเฟิงหัวเราะ“นางรังแกน้องเล็กมาตั้งนาน วันนี้ถูกเปิดโปงเสียที”จื่อหานกลับมีสีหน้าเคร่งขรึม“แต่ข้าเกรงว่าซูม่านอิงจะไม่ยอมจบง่าย ๆ”เยว่ซินพยักหน้า“แม่ก็คิดเช่นนั้น”“ท่านแม่ต้องระวังตัวนะขอรับ”“ไม่ต้องห่วง”นางวางตะเกียบลง“แม่จัดคนคุ้มกันรอบเรือนใหญ่ไว้แล้ว”จื่อเฟิงรีบพูด“ข้าก็จะช่วยดูแลน้องเล็ก!”“เจ้าดูแลตัวเองให้ดีก่อนเถิด”จื่อหานกล่าวเรียบ ๆจื่อเฟิงหันขวับ“พี่ใหญ่!”ซูเม่ยหัวเราะออกมาบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่นอย่างที่เด็กทั้งสามไม่ได้สัมผัสมานานหลังอาหาร เยว่ซินเรียกจื่อหานไว้“จื่อหาน”“ขอรับท่านแม่”“อีกไม่กี่เดือนก็ถึงกำหนดสอบขุนนางแล้ว เรื่องที่บิดาเคยขัดขวางเจ้า แม่จะไม่ยอมให้เกิดขึ้นอีก เจ้าจงตั้งใจอ่านตำราเถิด”“ขอรับ”“หากต้องการตำราเพิ่มเติมก็บอกแม่”จื่อหานพยักหน้า แต่แววตากลับฉายความกังวลบางอย่าง เยว่ซินสังเกตเห็นทันที“มีเรื่องไม่สบายใจหรือ”เด็กหนุ่มลังเล“ไม่มีอะไรขอรับ”“แน่ใจนะ”“ขอรับ”เยว่ซินไม่คาดคั้น นางเพียงจับไหล่หลานชายเบา ๆ“จำไว้ หากเกิดเรื่องใดขึ้น เจ้าต้องบอกแม่ อย่าคิดแบกรับไว้คนเดียว”จื่อหา
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

16

“เรียนท่านเจ้าสำนัก คนของเราติดตามบ่าวที่นำจดหมายไปส่งยังโรงเตี๊ยมทางใต้ของเมืองแล้วขอรับ แต่ผู้รับจดหมายใช้คนกลางอีกทอดหนึ่ง จึงยังไม่ทราบตัวผู้จัดหาพิษที่แท้จริง”“ติดตามต่อไป อย่าให้พวกมันรู้ตัว”“ขอรับ”“ส่วนสินเดิม หากครบเจ็ดวันแล้วยังคืนไม่ครบ ข้าจะใช้หนังสือรับรองที่เฉินหย่งคังลงนามไว้เล่นงานเขาตามกฎหมาย”เยว่ซินยิ้มเย็น“ข้าอยากเห็นนักว่าเขาจะรักษาตำแหน่งขุนนางไว้ได้อย่างไร หากเรื่องยักยอกทรัพย์สินภรรยาถูกเปิดโปงต่อหน้าผู้ตรวจราชการ” เสียงเคาะประตูดังขึ้น“ฮูหยินขอรับ”“เข้ามา”อาเหยียนเดินเข้ามาพร้อมถ้วยน้ำแกงร้อน ๆ“ข้าน้อยนำอาหารบำรุงมาให้ขอรับ”เยว่ซินเงยหน้า“เจ้าคงไม่ได้มาเพียงเรื่องอาหาร”ชายหนุ่มชะงัก ก่อนยิ้ม“ฮูหยินช่างรู้ใจข้าน้อย”“พูดมา”อาเหยียนวางถ้วยลง“ข้าน้อยบังเอิญได้ยินบ่าวคนสนิทของนายท่านพูดถึงการติดต่อคนในสำนักศึกษาอย่างลับ ๆ ขอรับ”เยว่ซินวางพู่กัน“เกี่ยวกับจื่อหานหรือ”“ขอรับ”อาเหยียนลดเสียงลง“ดูเหมือนพวกเขาต้องการสร้างเรื่องว่าคุณชายใหญ่เคยทุจริตการสอบ”ห้องทั้งห้องเงียบลงทันที เยว่ซินมองชายหนุ่มอยู่ครู่หนึ่ง“ข่าวของเจ้าช่างรวดเร็วเสียจริง”อาเหยีย
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

17

“ข้าน้อยมีความดีอยู่เพียงไม่กี่อย่างขอรับ หนึ่งในนั้นคือพูดให้คนอารมณ์ดี”“แล้วอีกอย่างเล่า”“ทำอาหารอร่อย”“เจ้าชมตัวเองเช่นนี้ทุกวันหรือ”“เฉพาะวันที่มีคนฟังขอรับ”จื่อหานส่ายหน้าอย่างขบขัน ก่อนหยิบช้อนขึ้นมาตักโจ๊ก อาเหยียนเหลือบมองกระดาษบทความที่วางอยู่บนโต๊ะ ตัวอักษรเรียงเป็นระเบียบ ลายพู่กันหนักแน่น บ่งบอกถึงนิสัยสุขุมของผู้เขียน“คุณชายใหญ่ ข้าน้อยขอถามอะไรสักอย่างได้หรือไม่”“ว่ามาสิ”“หากวันหนึ่งท่านได้เป็นขุนนาง แล้วพบว่าคนที่ทำผิดเป็นญาติพี่น้องของท่านเอง ท่านจะทำอย่างไร”จื่อหานชะงักช้อนเล็กน้อย“เหตุใดเจ้าจึงถามเช่นนี้”“ข้าน้อยได้ยินผู้คนพูดกันว่า ขุนนางส่วนใหญ่มักช่วยเหลือพวกพ้อง แม้คนของตนทำผิดก็หาทางปกปิด ข้าน้อยเลยสงสัยว่าคุณชายใหญ่จะทำเช่นเดียวกันหรือไม่”เด็กหนุ่มวางช้อนลง“หากกฎหมายใช้ลงโทษได้เพียงคนยากจน แต่คนมีอำนาจกลับหลบเลี่ยงได้ตามใจชอบ แล้วราษฎรจะเชื่อถือความยุติธรรมได้อย่างไร”อาเหยียนยิ้มบาง ๆ“หมายความว่า...”“หากผู้กระทำผิดเป็นคนในครอบครัว ข้าก็ไม่อาจบิดเบือนความจริงเพื่อปกป้องเขาได้”จื่อหานมองตรงไปข้างหน้า“ขุนนางที่ดีต้องรับใช้แผ่นดิน มิใช่ใช้แผ่นดินร
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

18

บางคนหลบสายตา บางคนหันไปกระซิบกระซาบ“นั่นเฉินจื่อหานมิใช่หรือ”“ใช่แล้ว ข้าได้ยินว่าเขาเคยได้คะแนนสูงในการทดสอบของสำนักศึกษา เพราะมีคนแอบส่งเฉลยให้”“จริงหรือ”“บิดาเขาเป็นขุนนางกรมคลัง จะมีอะไรเป็นไปไม่ได้เล่า”“มิน่าเล่า ถึงได้ทำตัวเป็นบัณฑิตผู้ทรงคุณธรรมอยู่ทุกวัน”จื่อหานได้ยินทุกคำ แต่ยังคงเดินต่อไปกระทั่งชายหนุ่มในชุดบัณฑิตสีฟ้าคนหนึ่งก้าวออกมาขวางทาง“คุณชายเฉิน” จื่อหานหยุดเดิน“มีธุระอะไร” อีกฝ่ายยิ้มเยาะ“ข้าเพียงอยากถามว่า วันนี้ท่านเตรียมคำตอบมาล่วงหน้าแล้วหรือยัง” เสียงหัวเราะดังขึ้นจากกลุ่มคนด้านหลังจื่อหานมองชายผู้นั้นอย่างสงบ“เจ้าหมายความว่าอย่างไร”“อย่าแสร้งไม่รู้เรื่องเลย ข่าวลือแพร่ไปทั่วสำนักแล้วว่าเจ้าทุจริตในการทดสอบครั้งก่อน”“ข่าวลือมิใช่หลักฐาน”“แต่หากไม่มีมูลเหตุ ข่าวลือเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร” จื่อหานยิ้มบาง“เช่นนั้นหากข้ากล่าวว่าเจ้าเป็นขโมย เพียงเพราะมีคนเล่าให้ฟัง เจ้าก็ต้องยอมรับว่าตนเองเป็นขโมยด้วยหรือ”ชายผู้นั้นหน้าเปลี่ยนสี“เจ้า!”“หากเจ้าสงสัยในความรู้ของข้า เราสามารถถกตำรากันต่อหน้าอาจารย์ได้ทุกเมื่อ”จื่อหานก้าวเข้าไปใกล้“แต่หากเจ้ากล
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

19

เยว่ซินเอ่ยขึ้น เสียงของนางไม่ดังนัก แต่กลับทำให้ทุกคนเงียบลง“นี่คือการตรวจค้นของทางราชการ มิใช่เวทีให้ท่านแสดงอำนาจใส่ลูกชาย”“หลินหว่านชิง!”“หากท่านต้องการด่าลูก ก็รอให้เจ้าหน้าที่ทำงานเสร็จเสียก่อน”เฉินหย่งคังอ้าปากค้าง จื่อหานสูดลมหายใจลึก ๆก่อนหันไปประสานมือคารวะผู้ตรวจการ“ท่านผู้ตรวจการ ข้าน้อยไม่เคยเห็นเอกสารนี้มาก่อนขอรับ”หวงซื่อเฉิงรีบกล่าวแทรก“แต่พบมันในหีบของเจ้า!”“การพบกระดาษในหีบของข้า ไม่ได้พิสูจน์ว่าข้าเป็นผู้ใส่มันลงไป” จื่อหานตอบอย่างหนักแน่น“และยิ่งไม่พิสูจน์ว่าข้าใช้มันในการสอบที่ผ่านมา”หวงซื่อเฉิงหน้าตึง“เจ้าอย่าพยายามแก้ตัว!”“ข้าไม่ได้แก้ตัว ข้ากำลังขอให้ตรวจสอบความจริง”เด็กหนุ่มหันไปหาผู้ตรวจการอีกครั้ง“ขอให้ท่านบันทึกคำปฏิเสธของข้าไว้ และตรวจสอบว่าผู้ใดสามารถเข้าออกห้องหนังสือนี้ได้บ้าง รวมถึงตรวจสอบที่มาของกระดาษทุกแผ่นด้วยขอรับ”ผู้ตรวจการมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง“เจ้ามีสิทธิ์ขอให้ตรวจสอบ”จื่อหานประสานมือคารวะ“ขอบคุณขอรับ”เยว่ซินมองลูกชายด้วยความพอใจนางไม่ได้เข้าช่วยพูดแทนทุกคำ เพราะรู้ดีว่าเด็กหนุ่มต้องเรียนรู้ที่จะยืนหยัดด้วยตนเองผู้ตรวจการสั่งใ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

20

ในใจนางอดคิดถึงพี่สาวฝาแฝดไม่ได้ หากหลินหว่านชิงได้เห็นลูกชายในเวลานี้ คงภูมิใจมากเพียงใดพี่หญิง...ข้าจะรักษาอนาคตของลูกท่านไว้ให้ดีที่สุดค่ำคืนนั้น อาเหยียนนำชาร้อนเข้ามาให้เยว่ซิน“ฮูหยินขอรับ”“วางไว้ตรงนั้น”ชายหนุ่มวางถาดลง แต่ยังไม่ยอมออกไปเยว่ซินเงยหน้า“มีอะไรอีก”“ข้าน้อยมีเรื่องอยากรายงานขอรับ”“ว่ามา”“เมื่อคืนข้าน้อยเห็นบ่าวจากเรือนบุปผางามแอบนำถุงเงินไปให้ชายแปลกหน้าที่ตรอกด้านหลัง”เยว่ซินหรี่ตา“เจ้ารู้ได้อย่างไร”“ข้าน้อยเดินผ่านพอดี”“เดินผ่าน”“ขอรับ”“กลางดึก”“ข้าน้อยนอนไม่ค่อยหลับ”เยว่ซินวางพู่กันลง“อาเหยียน”“ขอรับ”“เจ้าชักจะรู้เรื่องในจวนนี้มากกว่าพ่อบ้านเสียอีก”ชายหนุ่มยิ้มกว้าง“ข้าน้อยเป็นคนช่างสังเกต”“ช่างสังเกตหรือชอบสอดรู้”“หากเป็นเรื่องของฮูหยิน ข้าน้อยยอมรับทั้งสองอย่างขอรับ”เยว่ซินปรายตามองเขา“เช่นนั้นคืนนี้ไปยืนเฝ้าประตูหน้าจวนเสีย”อาเหยียนทำหน้าครุ่นคิด“หน้าจวนไกลจากเรือนฮูหยินเกินไปขอรับ”“แล้วอย่างไร”“ข้าน้อยขอเปลี่ยนไปยืนเฝ้าหน้าห้องนอนฮูหยินได้หรือไม่”“อาเหยียน!”“ขอรับ!”“ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!”ชายหนุ่มหัวเราะ รีบถอยไปทางประตู“ข้า
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
PREV
123456
...
8
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status