“ข้ายังไม่ได้เอ่ยปากขอเจ้าแต่งงานเลย”เยว่ซินหันขวับ“เซียวจิ้งเหยียน!”ชายหนุ่มหัวเราะ“แต่หากเจ้าต้องการ ข้าคุกเข่าขอตอนนี้ก็ได้”“เจ้าคนหน้าหนา!”นางยกมือขึ้นทำท่าจะตีเซียวจิ้งเหยียนรีบถอยหนึ่งก้าว ก่อนยกมือกดหัวไหล่“โอ๊ย!”เยว่ซินตกใจ“แผลเจ้าเป็นอะไร!”ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้ม“ดูเหมือนจะเจ็บเล็กน้อย”นางหรี่ตา“เจ้าแกล้งข้า!”“ข้าไม่ได้บอกว่าเจ็บมากเสียหน่อย”“เซียวจิ้งเหยียน!” เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้น เยว่ซินมองอย่างทั้งโมโหทั้งขบขันสุดท้ายนางก็หลุดหัวเราะออกมา เป็นเสียงหัวเราะสดใสที่ไม่ต้องปิดบังความรู้สึกอีกต่อไปเซียวจิ้งเหยียนมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนค่อย ๆ ยื่นมือออกไป เยว่ซินก้มมองฝ่ามือนั้น“อะไร”“ข้าอยากจับมือเจ้า”“เจ้าขออนุญาตด้วยหรือ”“ข้ากำลังฝึก” นางเงยหน้ามอง ชายหนุ่มยิ้ม“ฝึกไม่ตัดสินใจแทนเจ้า”เยว่ซินนิ่งไป ก่อนรอยยิ้มบางจะปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก นางยื่นมือออกไปวางบนฝ่ามือของเขาเซียวจิ้งเหยียนกระชับมืออย่างอ่อนโยน“เยว่ซิน”“อะไรอีก”“ข้าดีใจที่ได้พบเจ้า”นางมองเขา“แม้ข้าจะเคยโกรธเจ้าจนไม่อยากเห็นหน้า”“ข้าก็ยังดีใจ”“แม้ข้าจะชอบดุเจ้า”“ข้าชินแล้ว”“แม
Last Updated : 2026-11-16 Read more