Ano Ang Buong Lyrics Ng Kanta 'Asan Ka Na Ba'?

Pito kami sa barkada: sina Laila, Janine, Eve, Alden, Dan, Jomari at ako —si Bianca. Sa maniwala kayo’t sa hindi, apat na ang nalagas sa amin matapos magpunta ng iba sa isang bulung-bulungang manghuhula sa University. Hindi nito hinuhulaan ang love life mo, o kung ano ang magiging career mo in the future, kundi ang petsa ng kamatayan mo at kung paano ka mamamatay. Sundan ang kuwento ni Bianca. Makatakas kaya siya sa kamatayan niya, o magaya rin kaya siya sa mga barkada niya? “BUKAS” na... Nakahanda ka na ba?

Biyenan:“Layuan mo na ang anak ko! Hindi siya karapat dapat para sa isang basurang katulad mo!”Makalipas ang tatlong araw, bumalik ang manugang nito sakay ng isang mamahaling sasakyan.Biyenan:“Parang awa mo na iho, huwag mong iwan ang anak ko.”

Ashton Kiel Alvarez, ay isang binatang nangulila sa kalinga ng kanyang pamilya. Bata pa nung siya'y iniwan ng kanyang kuya, na nag sanhi na rin sakan'ya ng trauma. Hindi na syang ng iwan ng iba, kasi takot narin syang maiwan tulad ng ginawa ng kanyang kuya. Taon ang lumipas at handa na sya upang pamunuan ang kanilang kompanya. Sa panahong 'yon nakilala nya ang babaeng alam nyang para sakanya. Pinangarap upang dalhin sa altar at pagsilbihan habang buhay. Ngunit nabuo ang isang pagkakamali. Na hindi nya inakalang 'yon ang wawasak sa lahat ng pangarap nya. Kaya nyang bang iwan ang taong ginawa na nyang tahanan? Kaya nya bang iwanan yung taong lubos nyang pinahalagahan. Mananatili ba sya o tanging abo ang haharap sa altar.

Ngayon ang ikatlong anibersaryo ng aming kasal. Nakahanda na ang hapunan… pero hindi siya umuwi. Ang pagsasama namin ay hindi kailanman nabuo sa pagmamahalan, isa lamang itong hindi pagkakaunawaan. Tatlong taon na walang anak, isang biyenang hindi ako kailanman tinanggap, isang asawang malayo ang loob, at gayunpaman… mahal ko pa rin siya. Tatlong araw na ang nakalipas, nalaman kong buntis ako. Ngayong gabi, umaasa akong maibabalita ito sa kanya. Ngunit isang notipikasyon ang sumira ng lahat: isang larawan niya, na hinahalikan ang aking kapatid na babae. Nakilala ko ang lugar. Kinuha ko ang aking susi. Umuwi akong mag-isa. Magdamag akong umiyak. Sa katabing kuwarto, sila'y nagtalik. At ako, nakakulukot sa sofa, narating ko ang pinakailalim ng aking pagkatao. Kinaumagahan, ang kanyang ina ang gumising sa akin sa pamamagitan ng isang baldeng malamig na tubig. Sinigawan niya ako na hindi na ako ang kanyang manugang, na wala na akong dapat pang gawin dito. Kaya umalis ako, basang-basa, napahiya, wasak. Ngunit sa aking bulsa, naroon ang lukot na papel. Ang pangalan ng isang estranghero. Isang tinging pumatak sa akin, kagabi. Ang tanging nakakita sa akin nang totoo. Marahil doon magsisimula ang lahat.

Ako ay sinumpa para parusahang substitute at alipin. Kapag may dapat mahalin, hindi ako iyon. Kapag may dapat paniwalaan, hindi ako iyon. Kapag may dapat sisihin, palaging ako iyon. Noong bata pa kami, iniligtas ko ang buhay ni Travis Mondragon. Pero ang kapatid ko ang tinawag niyang bayani. Minahal niya siya nang buong puso habang ako'y nanatling nakakubli, pinapanood ang lalaking mahal ko na ibinibigay ang lahat sa babaeng nagnakaw ng katotohanan ko. At hindi iyon ang pinakamasakit. Ang pinakamasakit ay nang pilitin niya akong pakasalan bilang kapalit ng babaeng talagang mahal niya. . Limang taon akong naging asawa, natulog sa tabi ng lalaking hindi man lang ako matingnan bilang tao. Para sa kanya, isa lang akong pagkakamali na nakatali sa kanyang pangalan. Pagkatapos ng lahat ng iyon, isang pirma lang ang ibinigay niya sa akin. Parang wala akong naging halaga. Lingid sa kanya, dala-dala ang anak niya sa sinapupunan ko habang nanginginig kong tinatanggap ang diborsyo. Pero kung may itinuro sa akin ang sakit, iyon ay ito.... Ang mga babaeng dinurog nang paulit-ulit ang kadalasang pinakamapanganib kapag napagod nang lumuha. Kaya umalis ako. At binuo ko ang sarili ko mula sa wala. Hanggang sa maging babae akong hindi na kayang tapakan ninuman. At balang araw, kapag nalaman ni Travis ang lahat ng katotohanang ipinagkait sa kanya... Kapag nakita niyang may lalaking minahal ako sa paraang hindi niya nagawa... Kapag napagtanto niyang ang babaeng itinapon niya ang siyang pinakamagandang bagay na nangyari sa buhay niya... Huli na. Dahil ang puso kong minsang nagmakaawa para sa pagmamahal niya... ay pag-aari na ng ibang lalaki. At ang tanging matitira kay Travis Mondragon ay isang habambuhay na parusa... ang makita akong masaya habang siya naman ay nabubuhay sa pagsisising hindi na kailanman mapapatawad.

Hanggan kailan kita mamahalin ang mga salita binitawan ni Vee PasCua sa loob ng dalawa tao simula ng makilala niya si Dylan Lucario minahal na niya ito ngunit hindi tulad sa kaibigan niyang si Bhella at sa asawa nitong Cy na kapatid ni Dylan ay siya lamang ang nagmamahal dahil may iba mahal at hinihintay ang binata. hanggan kailan hahabol at magpakatamga si Vee sa pagmamahal niya sa lalaki kung hindi naman nito masuklian ang pag ibig na ibinigay niya at sa pagbabalik ng taong mahal ni Dylan lalo niya nalaman na hindi talaga siya mahal ng lalaki. bibitaw na ba siya o kakapit pa na may pag asa mahalin din siya ng lalaki o mananatili lamang siyang mag isang nagmamahal