Banayad

Malakas ang buhos ng ulan at nagbabadya ang malakas na hangin nang naramdaman ni Hiraya Natividad na may sumusunod sa kanya. Takot na takot, ipinagpatuloy niya ang kanyang paglalakad na parang wala lang. Habang nasa bingit ng kamatayan ang kanyang buhay, abala naman ang kanyang fiancé na si Alfred Villamor sa pagdiriwang ng kaarawan ang kanyang babaeng matalik na kaibigan. Wasak ang puso at nag-aalab sa galit, nagpasya si Hiraya na tapusin na ang kanilang engagement. Sa gabing bago niya tuluyang kanselahin ito, may kumatok sa kanyang pinto. Doon nakatayo si Miguel Villamor, ang tiyuhin ni Alfred—ang matalim nitong bughaw na mga mata ay tila tumatagos sa kanyang kaluluwa. Ang kalmado nitong tinig ay may dalang banayad na init. “Ang Pamilyang Villamor ay hindi lang si Alfred. Nandito ako. At ako ang tutupad sa engagement.” Si Miguel ang hindi mapapantayang pinuno ng pamilyanng Villamor, isang makapangyarihang negosyanteng at ang pangalan ay iginagalang sa buong Pilipinas. Hindi alam ni Hiraya na lihim na pala siyang minamahal ni Miguel sa loob ng labinlimang taon.

Banayad ang unang kagat sa labi ni Samantha kaya napasinghap siya, at hinalikan siya ni Dwyn sa leeg pababa. Mainit at maselan ang bawat dampi, at si Samantha ay kusang tumagilid ng ulo, tila tinatanggap ang halik. Lalong tumindi ang pagnanasa ni Dwyn. Bahagyang bumuka ang bibig ni Samantha, naghahanap ng hangin, pero nanatili pa rin ang inosenteng ekspresyon sa mukha. “Bakit kamukha mo ‘yong boss ko?” tanong niya, lasing na lasing. Binuhat siya ni Dwyn papunta sa kama at inihagis sa malambot na higaan, sabay dakma ulit sa katawan niya. “Alam mo ba kung sino ako?” tanong niya, galit at sabik ang boses. Umiling lang si Samantha na parang tuliro. Napamura si Dwyn at tumayo, pilit pinipigilan ang sarili. Ayaw niyang samantalahin ang sitwasyon. Lumabas siya ng kwarto, pumunta sa kusina at uminom ng malamig na tubig para pakalmahin ang sarili.

Kairo Evel Monoxo has always been used to the life that he wants. Playing, non-committing, nagagawa niya ang lahat ng gusto niya. Nakukuha ang lahat ng nais. Until one day, he met an untamable, feisty wave along the way. He was mesmerized by it. He was challenged. He wants to hold her and have a grasp on her world. But she doesn't... A few years later and he found himself still chasing it endlessly. Still whipped and damned crazy for the thing that he has already been pursuing for years. It was the only thing that he still can't have. The only one that he can't manipulate or control. Sa patuloy na pagdami ng pagsubok sa buhay, magagawa ba niyang kamtan ang ninanais? Can trust allow you to risk yourself even when all odds are stacked against you? Kagaya ng ulan na madalas ay banayad, magagawa ba niyang hintaying tumila ito? Kahit na hindi alam kung bahaghari ba ang nasa dulo?

Prologue Hawak ang maliit na bag, nakatayo si Althea Santos, 20, sa harap ng marangyang tahanan ng pamilya Velasco. Para bang ibang mundo ang kaharap niya—malayo sa simpleng buhay sa probinsya. Kailangan niya ang trabahong ito, at ang pagiging kasambahay ng isang kilalang doktor ang tanging daan upang makatulong sa pamilya. Pagpasok niya sa sala, sinalubong siya ng bango ng mamahaling pabango at kinang ng chandelier. Ang bawat sulok ay parang larawan mula sa magasin, at halos hindi siya makapaniwala na dito siya maninirahan. “Ah, ikaw pala si Althea,” isang malalim na tinig ang umalingawngaw. Lumingon siya at napatigil. Isang matangkad, gwapo, at matipunong lalaki ang naroon—may malamig na tingin ngunit hindi maitatangging kaakit-akit. Si Dr. Adrian Velasco, 25, amo niya at isang respetadong doktor. “Y-yes, Sir,” sagot niya, pilit pinapakalma ang nanginginig na tinig. Ramdam niya ang mabilis na tibok ng puso, hindi lamang dahil sa kaba kundi sa paraan ng pagtitig ni Adrian—parang binabasa ang kanyang buong pagkatao. Lumapit ito, mabagal at tiyak ang bawat hakbang. “Welcome sa Velasco residence. Sana makapag-adjust ka nang mabuti.” Kasabay ng banayad na babala ang isang maliit na ngiti na nag-iwan ng init sa dibdib ni Althea. Sa sandaling iyon, naramdaman niya ang tensyon—isang halong respeto, kaba, at hindi maikakailang kilig. Alam niyang hindi magiging ordinaryo ang mga susunod na araw. Sa ilalim ng bubong na ito, magsisimula ang kwento ng damdamin na susubok sa kanya—mga lihim, selos, kilig, at sakit na magbabago sa kanyang puso magpakailanman. ---

Angel married the heartles billionaire para tulungan ito na makuha ang mana niya , ngunit hindi niya inaasahan na mahuhulog pala siya dito dahil sa paraan ng pakikitungo nito sa kaniya.Pero ng araw na iyon ay hindi niya nasabi Kay Lance ang totoo niyang nararamdaman dahil sa sulat na nakalagay sa kama nila "My job to you is done nakuha ko na ang mana ko at Wala na akong ibang kailangan pa makakabalik ka na sa dati mong buhay at kung inaakala mong mamahalin kita nagkakamali hinding hindi Kita minahal at kailanman,kapag Nakita pa Kita dyaan sa loob ng pamamahay ko mamayang gabi ako mismo ang kakaladkad sayo palabas" ang mga salitang iyon ang dumurog sa puso niya at ang dahilan ng pagkasira ng relasyon nilang dalawa

Masayang namumuhay mag-isa si Daphne bilang Doctor. Hanggang sa nalaman niya mula sa kaniyang Ina na siya pala ay naka-arranged marriage sa isang lalaking hindi niya kilala. Sobrang hirap para kay Daphne na tanggapin na lang basta ang mangyayaring kasal. Kaya naman may isang desisyon siyang hindi niya lubos na pinag-isipan at pinaghandaan. Isang gabi na puno ng pagnanasa at kapusukan. Mas pinili niyang Ibigay ang kaniyang pagkabirhen sa isang estranghero. At sadya namang mapaglaro ang tadhana, dahil ang lalaking kaniyang nakasama nang gabing iyon ay si Treyton Louis Fuentevalle, ang lalaking kaniya pa lang pakakasalan. Ngunit, ang nakapagtataka ay hindi siya naaalala ng lalaki, at ang mas masakit ay ang kapatid niya ang naaalala nito nang gabing sila ang magkasalo. Matutuloy pa ba ang kasal? Makakayanan ba ni Daphne na makasama ang lalaki habang kahati niya ang kaniyang kapatid na higit niyang kinaiinisan? Paano kung malaman niya ang tunay na motibo ni Treyton? Kakayanin pa kaya niya?