"You look good," I said to Chloe at humakbang ako palapit sa kaniya.
Kunot ang noo niya na nakatingin lang sa akin.
"Kahit balot na balot ka, my body is still reacting." I grabbed her hand na natatakpan ng kumot at pinakapa ko sa kaniya ang nabuhay ko na naman na pagkalalaki.
I saw how her eyes grew bigger again and I winked at her.
"Nice meeting you, Chloe."
******
Trace a.k.a The Orgy King. The Panty Ripper. His sworn brother called him funny names but he knows what he is. A spawn by Satan.
Ipinanganak para pasakitin ang ulo ng amang labis niyang kinamumuhian.
He fuck around like a rabbit. Party here and there. But his fave sport will always involve dark and bad.
A walking sin.
Trace will soon realize that karma really is a bitch.
Organization. Friendship. Brotherhood.
Trace Dimagiba might be the most hateful man in Foedus Organization but he'll soon realize that even the devil himself deserves redemption. In the form of the feisty and beautiful woman who sauntered into his life– Chloe. His light and his end game.
******
This is a story that is close to real mafia life. If you are a sucker for romance and a simple plot, better not read this!!!
Jolo Raymundo is the CEO. He is a monster when it comes to business. He is ruthless when his employees made a mistake. He hates mistakes! No one should make a mistake. Especially in his company.
Everyone hates him and he knows it. He doesn’t need anyone as long as he has Angel, his fiancée, and his best friend Vincent on his side.
Everything was smooth according to his wants. He was on his way to Baguio for a conference about his new upcoming product when an accident occurred.
Nagising nalang siya sa hindi pamilyar na lugar.
Ang dalagang si Shella ang una niyang makikita pagbukas ng mga mata. And starting on that day, she will be the one who decide if she will keeping the CEO or not.
Jayzee Albano is the young CEO of Albano Air who doesn't believe in commitment, love o kahit anong salitang puwedeng iugnay doon. Nang tumuntong siya ng trenta anyos, ipinagkasundo siya ng ama sa anak ng isang matalik na kaibigan.But when he met Anikka, a mysterious woman who became his secretary, nagulo ang tahimik niyang mundo.
Tatlong taon na ang lumipas mula noong ikasal sila pero hindi pa rin makuha ni Czarina ang pagmamahal at atensyon ni Zayden. Palagi nalang ibang babae at trabaho ang pinipili ng lalaki at tiniis niya iyon.
"Let's get a divorce..." sabi ni Czarina matapos siyang pagalitan ni Zayden dahil sa isang aksidente na hindi naman siya ang may kasalanan.
Puno ng galit at pagkadismaya ang puso ng babae. Namumutla at nanginginig ito pero ni kamustahin siya ay hindi ginawa ni Zayden, bagkus ay inaway pa siya nito. Doon niya naramdaman na wala lang talaga siya sa buhay ng lalaki.
Nagulat si Zayden sa narinig ngunit hindi niya iyon sineryoso, sa pag-aakala na isa lang iyon sa mga kaartehan ni Czarina.
Ngunit mula ng araw na iyon ay hindi na umuwi ang babae. Nadatnan nalang ni Zayden na wala na ang mga gamit nito at may pirmado ng divorce papers sa mesa.
"Fvck..."
Binigyan niya ng ilang araw ang babae sa pag-aakala na babalik din ito. Pero sa ilang beses nilang pagkikita ay unti-unti niyang nare-realize na hindi na babalik sa kanya si Czarina.
Nagulat na lamang si Czarina ng isang araw na pumunta si Zayden sa kanya na lasing, mugto ang mata, at nagmamakaawa.
"Come back home, please..." he begged. "Let me be your husband again."
Nang dahil sa isang car accident na kinasasangkutan ni Mayumi Santillan at ng first love ng kanyang asawa na si Xavier Valerio ay nawala ang kanyang anak sa kanyang sinapupunan. Hindi pa alam ni Xavier ang tungkol sa kanyang pinagbubuntis dahil palagi itong nakatutok sa first love nitong si Ysabel Cotez.
Oo, isang kasunduan lang kung bakit sila kinasal ni Xavier. Sa limang taong pagsasama nila ay hindi man lang siya nito nakuhang mahalin.
She knows that Xavier doesn’t love her at hindi na niya kayang tumagal pa sa piling nito.
“Xavier... I want a divorce!”
“WHAT???”
Sandaling natigilan si Xavier. Iniisip kung tama ang kanyang narinig.
“You heard me, Xavier. I want a divorce.”
“Mayumi, what game are you trying to play now?”
“I’m serious!”
“Xavier, pinapalaya na kita na makasama si Ysabel nang tuluyan. Nakikipag-usap na ako sa abogado. Andito ako sa ospital room sa itaas. Pumunta ka dito at pag-usapan natin ang tungkol sa diborsyo.”
Pero bago pa siya makapagsalita ay pinutol siya ni Xavier. “Wala akong oras!” mabilis nitong sabi saka pinatay ang telepono.
Nakatitig lang siya sa kanyang telepono. Bakit may pakiramdam siyang umiiwas si Xavier sa usaping diborsyo? Could it be…
NO!… wala siyang pakialam sa akin. Hindi niya ako mahal at hindi kailanman mamahalin…
She's twenty-one while he's thirty.
She's single while he's annulled.
She's a fresh grad student while he's a CEO.
She's a brat while he's independent.
She's an heiress while he is a billionaire.
She's sexy while he's hot.
She's gorgeous while he's luscious.
Isang uhaw sa pagmamahal ng magulang at isang hindi swerte sa pagmamahal.
Melania Yushra Lardizabal, a business tycoon heiress, chose to become a brat, wild and liberated as her way to get her parent's attention who were too busy with their businesses that they forget Era's existence.
Jacob Niccolai Sandoval, a CEO and a billionaire became cold and arrogant when he got his heart broken twice by two different women.
Two souls with a big hole in their hearts who were forced into marriage and lived together.
An arranged marriage with a five-year contract and five golden rules.
Mapupunan kaya ng bawat isa ang puwang ng kani-kanilang mga puso?
Paano kung sa pagdaan ng mga araw ay unti-unti nilang makilala ang totoong pagkatao ng bawat isa at 'di naiwasang mahulog?
Muli kayang isusugal ni Nicco ang puso sa ikatlong pagkakataon?
Hahayaan kaya ni Era na mahulog kay Nicco ang puso if the fifth golden rule is not to fall in love with him dahil kailanman ay hindi siya ang tipo ng babae na magugustuhan nito?
Naku, pag-usapan natin 'to nang seryoso pero chill lang — maraming pulutan na masarap at ligtas sa buntis o nagpapasuso, at puwedeng gawing party-level kahit sa bahay lang.
Madalas akong magdala ng mga simple pero nutrient-dense na bagay: inihaw na salmon (siguraduhing luto nang husto), nilagang itlog (well-cooked, hindi runny), at mga sticks ng gulay tulad ng carrots, cucumber, at bell pepper na may yogurt-tahini dip. Mahilig ako sa avocado toast gamit whole grain bread at kaunting lemon — comfort food pero puno ng healthy fats. Para sa crunchy craving, roasted chickpeas o oven-baked sweet potato fries ang perfect na alternatibo sa deep-fried pulutan.
Iwasan talaga ang raw o undercooked na pagkain gaya ng sashimi, undercooked eggs, at mga unpasteurized cheese; pati na rin ang sobrang mataas na mercury na isda. Kung nagpapasuso, bantayan din ang caffeine at alkohol — maliit ang amount ng kape ok lang pero huwag sobra. Ang best general rule ko: mag-focus sa protein, fiber, at malulusog na taba, tapos gawing fun pa ang presentation — maliit na skewers, colorful platters. Mas masarap kapag relaxed ka, kaya choose pulutan na parehong nagbibigay ng comfort at nutrisyon.
Sarap isipin ang tunog ng pista sa Visayas: mga barko na dumarating, tambol, at siyempre ang amoy ng nilulutong baboy na kumakalat sa hangin. Ako mismo, tuwing may fiesta sa amin, ang unang pupuntahan ko ay ang lamesa kung saan nakalatag ang lechon — hindi lang basta lechon kundi ang sikat na 'Lechon Cebu' na malutong ang balat at malinamnam ang laman. Kasama nito palaging ang puso (hanging rice) at simpleng sawsawan ng suka at bawang o minsan lechon liver sauce, depende sa pamilya.
Bukod sa lechon, hindi mawawala ang kinilaw na luto nang sariwa, mga inihaw na pusit o hipon, at ang mga barbecue skewers na pinipitas ng mga bata mula sa pinagkakainan. May mga lugar din na may 'tuslob buwa,' isang tradisyonal at medyo rustic na pulutan sa Cebu kung saan dinidip mo ang puso o tinapay sa malapot na sabaw na gawa sa atay at utak ng baboy — nakakatuwa at nakakagulat sabay. Sa huli, ang fiesta sa Visayas ay hindi lang tungkol sa pagkain; tungkol ito sa pagkikita-kita, pagtawa, at pagbabahagi ng plato — at ako, palaging bitbit ang buong tiyan at masayang puso.
Seryosong tanong yan—madami akong karanasan sa maliit na salu-salo, kaya heto ang practical na breakdown na lagi kong ginagamit. Sa tingin ko, para sa 6–10 taong tipikal na get-together, magandang mag-budget ng humigit-kumulang ₱80 hanggang ₱150 kada tao kung light lang ang pulutan (mga chips, lumpiang shanghai, tokwa't baboy maliit na plato). Kung may beer o alak, magdagdag ng ₱100–₱200 kada ulo, depende sa dami ng iinom.
Para sa kabuuan, kung may 8 tao at light pulutan lang, maghanda ng ₱640–₱1,200. Kung heavy at may inumin, realistic ang ₱1,600–₱2,400. Minsan mas mura kapag pinagsama: isang malaking baki ng sisig na ₱300–₱400, isang tray ng chicken wings ₱250–₱400, dalawang malaking chips at dips ₱200, at ilang gulay/garlic rice filler ₱150.
Tip ko: laging maghanda ng konting buffer na 10–15% para hindi ka matulog-tulog sa huli. Mas okay ring hatiin ng bahay-bahay o magpa-cater sa palengke para makatipid. Sa huli, mas masaya kapag hindi ubos ang pera, kundi ubos ang pulutan at tawa namin habang nag-uusap.
Hoy, sobrang saya talaga kapag tag-init at may malamig na beer sa kamay—para sa akin, pulutan ang secret weapon ng chill na bonding. Ako'y laging bumabalik sa klasikong sisig na malutong sa gilid at malasa sa loob; ang kombinasyon ng kalamnan, taba, at asim ng calamansi ay swak na swak sa light lager. Madalas ko ring ihanda ang maliliit na skewers ng inihaw na pork belly at manok—marinate ko ng toyo, kalamansi, bawang, at kaunting honey para medyo caramelized kapag inihaw. Para sa mga gustong crunchy, hindi pwedeng palampasin ang crispy pata o chicharon bulaklak—pero tip ko, ilagay agad sa malinis na papel para hindi maging malangis ang beer glass.
May mga araw din na nag-e-experiment ako: shrimp tempura na may yuzu mayo, o pambansang kilawin na may gata at konting sili para sa kick. Kapag may mga batang kasama, favorite namin ang corn dogs at fries na may assorted dips—ketchup, cheese, at sriracha mayo. Mahilig din ako magdala ng fresh mangoes na may bagoong—simpleng kombinasyon pero napakagandang contrast ng matamis at maalat, at sobrang refreshing kapag malamig ang beer.
Sa pairing, light pilsner o lager ang go-to ko sa mga deep-fried o malalasa; kung medyo spicy naman, subukan ang wheat beer para ma-balance ang anghang. Ang pinakamahalaga para sa akin: practicality at shareability—madali kainin, madaling ihanda, at mas masarap kapag kasama ang barkada. Finish ang gabi? Laging may extra napkin at kwento para tapusin ang chill night sa saya.
Seryoso, kapag may bisitang anim na tao sa bahay, gusto kong mag-serve ng iba-ibang textures—crispy, creamy, at medyo tangy—kasi mas masaya kapag may contrast sa bawat kagat.
Una, laging panalo ang crispy tofu bites: i-cube ang firm tofu (mga 600–700g para sa 6), i-marinade ng soy sauce, garlic powder, kaunting maple syrup at cornstarch, tapos i-air fry o i-deep fry hanggang golden. Para sa dip, gumagawa ako ng peanut-lime sauce: peanut butter, calamansi o lime juice, soy sauce, tubig at konting chili flakes. Kasama nito, nag-prep ako ng mabilis na salsa ng manga at pipino—finely diced mango, cucumber, red onion, cilantro, calamansi at konting olive oil—para may fresh element.
Dagdag pa: roasted chickpeas na may smoked paprika at garlic powder (isang malaking lata chickpeas, i-drain, i-oven 200°C hanggang crispy) at isang malaking bowl ng guacamole na may mashed avocado, sibuyas, kamatis at konting sili. I-layout mo lahat sa isang malaking tray: chips, skewers ng tofu, bowls ng dips, at roasted beans. Madali siyang i-refill, hands-off habang chill ang tropa, at lagi akong nakikitang panalo sa mga reaction ng mga kaibigan ko—sarap at satisfying pa sa budget.
Uy, game na! Ako, kapag may movie marathon kami ng barkada, lagi kong ino-opt ang kombinasyon ng crunchy, malinamnam, at madaling kainin na pulutan—kasi habang naka-suot ang popcorn sa kamay, ayaw ko ng masyadong magulo. Una, popcorn pero may twist: buttered popcorn, caramel popcorn, at cheesy popcorn para may pili-pilian. Sunod ay chicken wings (honey garlic at spicy buffalo) kasi crowd-pleaser talaga; madaling i-heatsave at hati-hatiin sa platters.
Kasama rin sa setup ko ang nacho bar—tortilla chips, melted cheese, jalapeños, salsa, guacamole—madali i-refill at social din. Para may lokal na vibe, naglalagay ako ng crispy sisig cups o mini-lumpia na madaling hawakan habang nanonood. Vegetarian friend? Nagpapa-sample ako ng grilled vegetable skewers at hummus with pita para hindi maiwan.
Practical tip: i-prepare ang dips at sauces sa maliliit na bowls para hindi maghalo ang lasa, at maglaan ng wet wipes at basurahan malapit sa sofa. Kung ang tema ng marathon ay something like 'One Piece' o action flicks gaya ng 'Avengers', nagfokus kami sa mas robust at mas malinamnam na mga choices—pero kapag chill rom-com ang schedule, mas maganda ang sweeter bites. Sa huli, masaya kapag kumportable ang lahat at walang traffic sa kusina—iyong tipong movie lang, pagkain, tsismisan, at paulit-ulit na refills.
Sobrang fulfilling mag-imbento ng pulutan na hindi puro pritong bagay — lalo na kapag may inumanang kasama ng barkada o pamilya. Ako, lagi kong sinusubukan na gawing mas satisfying ang mga pagkaing inihain nang hindi sinasakripisyo ang lasa. Isipin mo ng malamig na gabi at isang malaking mangkok ng 'edamame' na may kaunting coarse salt at lemon — simpleng sipsip pero nakakabusog at puno ng protina.
Isa pang paborito ko ay ang mga skewers: manok, hipon, o tofu na binabad sa toyo-mirin-lime mix at inihaw hanggang magka-char. Mas masarap kapag may side na salsa o yogurt dip na may bawang at mint; nagbibigay ng creamy kick na hindi mabigat. Para sa crunch, roasted chickpeas na nilagyan ng paprika at cumin — parang chips pero puno ng fiber at protina.
Kapag nagfe-feast naman kami, naghahalo ako ng cold platter: thinly sliced cucumber, cherry tomatoes, smoked salmon o tinapa flakes, at konting keso — kumpleto na. Tip ko rin: gawing kaakit-akit ang presentation sa mga maliit na skewers o lettuce cups para controllable ang portions. Sa totoo lang, kapag mas creative ka sa timpla at texture, hindi mo mamimiss ang greasy pulutan. Masalig ako na kahit matagal na inuman, mas maganda ang pakiramdam kinabukasan.
Nagrereklamo man ang waistline ko, hindi ko kayang talikuran ang crispy squid na paborito naming inihahain tuwing may inuman sa bahay. Simulan natin sa basic na sangkap: sariwang pusit 1 kilo (hiniwa-ring singsing o buong katawan na pinutol ng paikli), 1 tasa ng cornstarch, 1/2 tasa ng all-purpose flour, 1 itlog (optional), 1 kutsarita ng baking powder, asin at paminta, at paprika o chili powder para sa konting kick. Para sa marinade: kalamansi o lemon para sa acidity, 2 cloves ng bawang na dinurog, at konting toyo o patis—5 hanggang 10 minuto lang ang takbo ng pagpamarina para hindi lumambot sobra ang pusit.
Una, tiyakin na tuyo ang pusit bago i-coat—salain at patuyuin gamit ang paper towel. Paghaluin ang cornstarch, flour, baking powder at seasonings sa isang mangkok; kung trip mo, idagdag ang isang hiwalay na kutsarita ng mais harina o panko para mas mag-crunch. Kung gusto mo ng mas airy na crust, haluan ang mixture ng isang medyang pinalamig na club soda o itlog na binati. I-coat ang pusit, tapos i-shake off ang sobra.
Mainit ang susi: painitin ang mantika sa 175–180°C. Huwag siksikin ang kawali; mag-batch-batch para hindi bumaba ang temperature. I-fry ng 1–2 minuto lang hanggang maging golden brown, alisin at hayaang mag-drain sa wire rack (huwag diretso sa paper towel para hindi sumingaw ang steam at lumambot ang coating). Para sa ultimate crispiness, ibalik sa mantika ng mabilis (double-fry) 20–30 segundo bago ihain. Dip ko kadalasan ay suka na may bawang, sili at kaunting asukal—simple pero nakakagigil. Sa bandang huli, konting kalamansi sa ibabaw at ready na—perfect kasama ng beer at kwentuhan ng barkada.
Hoy, eto na — kapag budget ang usapan pero ayaw magkompromiso sa lasa, may mga paborito akong lugar sa Manila na paulit-ulit kong binabalik. Madalas nagsisimula ako sa Quiapo at mga kalye sa paligid nito; hindi biro kung gaano ka-affordable ang mga skewered pulutan tulad ng isaw, betamax, at adidas na niluluto sa taba ng paraan ng kalye. Perfect ito kasama ang malamig na beer at mabilis na tambayan vibe. Sa umaga o madaling araw din, mabibili mo ang sariwang kilawen o tokwa't baboy sa mga turo-turo sa paligid ng Divisoria o Sampaloc para i-reheat lang kapag may bisita.
Para sa seafood lovers na ayaw gumastos ng malaki, madalas akong pumupunta sa 'Dampa' sa Macapagal — bumili ng fresh na hipon o tahong sa murang halaga at paupahin lang para prituhin o i-garlic butter. Kung gusto mo naman ng mas organized na streetfood scene, sumasama ako sa weekend markets tulad ng Mercato Centrale (QC at BGC editions) dahil maraming stall na nag-aalok ng small-portion pulutan na pang-share, kaya bongga pero hindi magastos. Sa Chinatown, may hidden gems ka ring makikita: maliit na karinderya na nagbebenta ng lomi o pansit na nagiging masarap na pulutan kapag piniritong konti o nilagyan ng sili at suka.
Tip ko bilang mapanupil sa presyo: mag-scan muna ng menu, mag-split order (isang ulam, maraming rice o bar chow), at i-prioritize ang mga cooking style na mura pero flavorful—prito, inihaw, at adobo spins. Mas masaya kapag may cheap but killer na pulutan at masarap na kwentuhan kasama ang tropa — yan ang tunay na jackpot para sa akin.