The Big Short พากย์ไทย เวอร์ชันย่อกับฉบับเต็มต่างกันอย่างไร

พูดตรงๆเลย ผมมองว่าเวอร์ชันซับไทยของ 'The Big Short' ให้ประสบการณ์ครบกว่า—โดยเฉพาะถ้าคุณอยากสัมผัสการแสดงและจังหวะตลกร้ายที่นักแสดงใส่เข้ามาเต็มๆ ฉากโมโนล็อกสั้นๆ ของ Christian Bale หรือการตัดภาพเร็วๆ ที่ Ryan Gosling ใช้พูดตรงกับกล้อง จะได้อิมแพคมากขึ้นเมื่อฟังเสียงต้นฉบับ รสชาติของมุขบางมุขและสำเนียงการพูดจะหายไปถ้าแปลไม่ตรง ส่วนคำศัพท์ทางการเงินที่หนังโยนใส่คนดู ยิ่งควรฟังต้นฉบับเพราะมีน้ำหนักในน้ำเสียงที่ซับถ่ายทอดได้ดีที่สุด แต่ถาคุณไม่ชอบอ่านซับหรืออยากดูแบบผ่อนคลาย ระหว่างทำงานบ้านหรือกับคนที่ไม่ชอบอ่าน เลือกพากย์ไทยก็ไม่ได้ทำให้หนังเสียหายจนดูไม่ได้ เสียงพากย์สมัยนี้ดีขึ้นมาก แต่ต้องเตรียมใจว่าโทนบางอย่างจะถูกปรับให้เข้ากับผู้อ่านมากขึ้น สรุปคือ ถาต้องการความเต็มอิ่มด้านการแสดงและรายละเอียด เลือกซับไทย แต่ถาต้องการความสะดวกสบายขณะทำกิจกรรมอื่น พากย์ไทยก็เป็นทางเลือกที่โอเคจริงๆ

ในมุมมองของผม เสียงพากย์ไทยกับซับไทยของ 'Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides' ให้ความแตกต่างที่ชัดเจนตั้งแต่ต้นเรื่อง การแสดงของ Johnny Depp มีจังหวะการพูดและการเน้นคำที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งซับไทยจะเก็บน้ำเสียงและคำพูดต้นฉบับไว้มากกว่าทำให้ยังรู้สึกถึงอารมณ์เสียดสีหรือการเล่นคำที่เกิดจากน้ำเสียงเดิมได้ชัดเจนกว่า เมื่อเป็นพากย์ไทย ผู้แปลต้องตีความมุกและทำนองการพูดเพื่อให้คนฟังเข้าใจทัน จึงมักมีการปรับคำให้เข้ากับมุขภาษาท้องถิ่น บางครั้งมุกที่ซับทำให้ขำแบบแห้ง ๆ เมื่ออ่าน กลับถูกแปลงเป็นมุกที่ฟังแล้วหัวเราะได้ทันทีในพากย์ ส่วนอีกจุดที่ต่างกันคือมิกซ์เสียงในพากย์ มักจะดันเสียงพากย์ขึ้นมาหน่อยเพื่อให้ได้ยินชัดเจน ทำให้บางฉากบรรยากาศดร็อปลงไป เพราะเสียงประกอบและเอฟเฟกต์ถูกลดระดับลงเพื่อไม่ให้กลบคำพูด ผมชอบดูแบบซับเมื่อต้องการรับอรรถรสจากการแสดงของนักแสดงจริง ๆ แต่ก็ชื่นชมพากย์ไทยในวันที่อยากผ่อนคลายและไม่อยากเพ่งอ่านซับ ตัวอย่างเช่นฉากโต้ตอบระหว่าง Jack กับ Angelica เสน่ห์จากสำเนียงและการลากคำของ Jack แทบจะสูญเสียไปในการพากย์ แต่พากย์ไทยกลับทำให้บทสนท้าดูชัดและตลกแบบทันที ซึ่งเหมาะกับผู้ชมที่อยากสนุกแบบไม่ต้องคิดเยอะ

แปลกไหมที่พอได้ฟังเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'The Big Short' แล้วรู้สึกเหมือนหนังสองเรื่องอยู่ในร่างเดียวกัน? ผมรู้สึกว่าในแง่ของเนื้อหา พากย์ไทยพยายามรักษาข้อมูลหลักและเหตุผลทางการเงินไว้ครบ แต่โทนและอารมณ์บางจุดถูกปรับให้เข้ากับผู้ฟังไทยมากขึ้น เสียงของตัวละครอย่าง Jared Vennett ที่ต้นฉบับมีสำเนียงเสียดแทงและการเล่นมุกแหลมคม เวอร์ชันไทยมักเลือกโทนพูดที่ชัดเจนขึ้น ทำให้มุกบางอันสูญเฉือนความคมไป ส่วนฉากที่มีการอธิบายเชิงเทคนิคด้วยวิธีแปลกใหม่ เช่นฉากใช้ตัวอย่างกับคนดังหรือแอนิเมชันสั้น ๆ เวอร์ชันไทยมักย่อหรือแปลให้กระชับกว่าเพื่อไม่ให้คนดูหลุดจากเรื่องราว นอกจากนั้น งานพากย์มีข้อจำกัดเรื่องจังหวะกับภาพ จึงมักต้องตัดคำหรือเปลี่ยนคำให้เข้ากับการเคลื่อนไหวปากของตัวละคร ผลคือบางเสี้ยววินาทีที่ต้นฉบับใส่ความเคร่งหรือความเหนื่อยล้าของตัวละครไว้ กลายเป็นท่าทีสะอาดและเป็นทางการมากขึ้นโดยไม่ตั้งใจ แต่โดยรวมแล้วถาเป็นการดูสบาย ๆ พากย์ไทยทำหน้าที่ให้คนที่ไม่ถนัดอ่านซับเข้าใจพล็อตหลักได้ดี — แต่ถาต้องการสำรวจน้ำเสียงและรายละเอียดเชิงอารมณ์แบบเจาะลึก แนะนำให้เปิดซับหรือฟังเวอร์ชันต้นฉบับควบคู่ไปด้วย

นี่คือแนวทางที่ฉันมักแนะนำเมื่อมีคนถามหาวิธีดู 'The Big Short' แบบพากย์ไทย: เริ่มจากคิดก่อนว่าต้องการดูแบบสตรีมมิงทันทีหรือยินดีจ่ายเพื่อเช่าหรือซื้อแบบดิจิทัล ในหลายกรณี เส้นทางที่เร็วและชัวร์ที่สุดคือการเช่า/ซื้อจากร้านค้าออนไลน์อย่าง Apple TV (iTunes), Google Play Movies หรือ YouTube Movies เพราะไฟล์ที่ขายมักมาพร้อมกับแทร็กเสียงหลายภาษา ซึ่งในบางประเทศรวมถึงไทยด้วย ฉันเองเคยซื้อหนังจากร้านแบบนี้แล้วพบว่ามีตัวเลือกพากย์ไทยให้เลือกในเมนูภาษา — คุณแค่ต้องสังเกตคำว่า 'Audio' หรือคำบรรยายในหน้ารายละเอียดก่อนกดเช่าหรือซื้อ ถ้าต้องการทางเลือกแบบสตรีมมิง รายการหนังบนแพลตฟอร์มต่างกันไปตามลิขสิทธิ์ประจำภูมิภาค จึงต้องลองเช็คบนบริการหลัก ๆ ที่เข้าถึงได้ในประเทศไทย เช่น Netflix, Amazon Prime Video, Paramount+ หรือบริการของท้องถิ่นบางเจ้า บางครั้งซีรีส์หรือหนังฮอลลีวูดจะมีพากย์ไทยบนแพลตฟอร์มหนึ่งแต่มีเฉพาะซับบนอีกแพลตฟอร์มหนึ่ง — ฉันมักจะเปิดรายละเอียดของเรื่องนั้น ๆ แล้วเลื่อนดูส่วนของภาษาเสียงกับคำบรรยาย ถ้าต้องการความแน่นอนมากขึ้น แผ่นดีวีดี/บลูเรย์ไทยของหนังเรื่องดัง ๆ มักจะใส่พากย์ไทยมาให้ด้วย และคุณภาพซาวด์มักดีกว่าแทร็กพากย์ที่มากับสตรีมมิงด้วย อีกทางเลือกที่คนมักลืมคือการรอออกอากาศทางทีวีเสียบค่าบริการหรือช่องภาพยนตร์ที่มีการพากย์ไทยเป็นมาตรฐาน หลายครั้งหนังที่เป็นที่นิยมจะวนมาฉายในช่องภาพยนตร์ของเคเบิลหรือดาวเทียมและมาพร้อมพากย์ไทย แต่จังหวะต้องรอ ส่วนข้อควรระวังคือเวอร์ชันพากย์ไทยไม่ได้มีทุกประเทศหรือทุกเวอร์ชัน ดังนั้นถ้าคุณอยากได้พากย์ไทยจริง ๆ ให้ยึดการเช่าซื้อดิจิทัลหรือแผ่นบลูเรย์เป็นตัวเลือกแรก สุดท้ายแล้วเรื่องนี้ทำให้ฉันคิดถึงความสำคัญของการเช็กรายละเอียดก่อนกดดู — ได้พากย์หรือไม่ได้พากย์ก็ส่งผลต่อประสบการณ์การดูไม่น้อยเลย

ความแตกต่างระหว่างเวอร์ชัน 'คมพยาบาท 2544' แบบเต็มเรื่องกับฉบับย่อไม่ได้เป็นแค่เรื่องความยาว แต่เกี่ยวกับการเล่าเรื่องและอารมณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ในมุมมองของคนที่ชอบดูหนังแบบจมลึก ผมเห็นว่าเวอร์ชันเต็มคือเวทีที่ตัวละครและเงื่อนปมถูกปั้นให้มีน้ำหนักกว่าเดิม ฉากรองหลายฉากที่ฉบับย่อตัดทิ้งไปช่วยเติมความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ทำให้แรงจูงใจของการกระทำหลักมีความเห็นได้ชัดเจนขึ้น เสียงดนตรีและจังหวะการตัดต่อในเวอร์ชันเต็มมักจะถูกออกแบบมาเพื่อบรรยากาศ—มีเวลาพัก ฉากที่เงียบลงก่อนระเบิดอารมณ์ ซึ่งฉบับย่อมักจะแทนที่ด้วยการตัดต่อที่รวบรัดเพื่อให้ประเด็นหลักเดินหน้าเร็วขึ้น การตัดฉากรองออกไม่ได้แค่ทำให้หนังสั้นลง แต่มันเปลี่ยนโทนด้วย บางครั้งฉบับย่อจะเน้นความเข้มข้นของพล็อตหลัก เช่น ฉากแอ็กชันหรือจุดพลิกผันสำคัญ เพื่อให้คนดูเข้าใจแก่นเรื่องทันที แต่นั่นก็แลกมาด้วยความสูญเสียของมิติด้านมนุษย์ เช่น มุกเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้ตัวละครดูมีชีวิต เสียงบรรยายพื้นหลังหรือฉากสอดแทรกที่ให้ข้อมูลบริบทถูกลดทอนจนบางครั้งเหตุผลของการตัดสินใจสำคัญ ๆ ดูกระชับเกินไป ผมมักนึกถึงการเปรียบเทียบกับหนังที่มีหลายเวอร์ชันอย่าง 'Blade Runner'—การตัดต่อเล็กน้อยสามารถเปลี่ยนความหมายและบรรยากาศของทั้งเรื่องได้จริง ๆ สรุปแบบไม่เป็นทางการก็คือ ถ้าต้องการประสบการณ์แบบเต็ม ๆ ที่เข้าใจตัวละครและโลกของเรื่องอย่างลึกซึ้ง ให้เลือกเวอร์ชันเต็ม แต่ถ้าต้องการเนื้อเรื่องหลักชัดเจนและจังหวะเร็ว ฉบับย่อก็ตอบโจทย์ได้ดี ผมมักจะแนะนำให้เริ่มจากฉบับย่อถ้าเป็นคนไม่คุ้นกับสไตล์หรือมีเวลาจำกัด แล้วค่อยขยับไปดูเวอร์ชันเต็มเพื่อเห็นรายละเอียดที่ซ่อนอยู่—ความแตกต่างเหล่านี้ทำให้การชมซ้ำมีรสชาติที่ต่างกันไป และนั่นแหละคือเสน่ห์ของการมีทั้งสองเวอร์ชัน

การพากย์ไทยของ 'The Big Short' ให้ความรู้สึกค่อนข้างเป็นมืออาชีพทั้งในด้านภาพและเสียง โดยเฉพาะเรื่องความชัดของเสียงพากย์กับการถ่ายทอดจังหวะตลกร้ายของบทพูดที่หนังต้องการสื่อ ในฐานะคนชอบสังเกตรายละเอียด ผมคิดว่าเสียงพากย์ไทยมีน้ำเสียงที่พยายามรักษาลักษณะตัวละครไว้แม้บางฉากจะสูญเสียสำเนียงเฉพาะตัวจากตัวบทต้นฉบับ การมิกซ์เสียงระหว่างบรรยากาศห้องประชุมกับบทพูดหลักทำได้สมดุล แต่บางช่วงเพลงและเอฟเฟกต์ถูกดันขึ้นมาแย่งความเด่นจนคำพูดฟังไม่ชัดเท่าที่ควร ด้านภาพ พากย์ไทยเวอร์ชันที่ผมดูมีการปรับคอนทราสต์และความคมชัดให้ดูทันสมัยบนจอทีวีทั่วไป แต่ถาดูในแบบสตรีมที่บีบอัดภาพจะเห็นนอยซ์บางจุดและสีเพี้ยนเล็กน้อย กรอบภาพและการตัดต่อยังคงความเป็นต้นฉบับอยู่มาก ทำให้การเล่าเรื่องยังคงทรงพลังแม้บางองค์ประกอบทางเทคนิคจะไม่สมบูรณ์แบบนัก โดยรวมแล้วถาต้องเลือกระหว่างความสะดวกในการดูพากย์ไทยกับความสมบูรณ์ของต้นฉบับ ผมมักเลือกพากย์ไทยเมื่อเน้นเนื้อหาและจังหวะตลกร้าย แต่ถาต้องการรายละเอียดเสียงแบบเต็ม ๆ จะสลับไปดูซับแทน เหมาะกับการดูสบาย ๆ มากกว่าจะเป็นการชมแบบละเอียดเหมือนดูฟอร์แมตไฮเอนด์

หนังแนวเศรษฐศาสตร์ที่เล่าเรื่องซับซ้อนแบบนี้มักจะมีทั้งเวอร์ชันซับและเวอร์ชันพากย์แตกต่างกันไปตามช่องทางจำหน่าย ผมมักจะเริ่มจากบริการเช่า/ซื้อดิจิทัลก่อน เพราะเร็วและคมชัด โดยเฉพาะร้านอย่าง 'Apple TV'/'iTunes' ที่มักมีตัวเลือกซื้อหรือเช่าแบบความคมชัดสูง และบางครั้งมีพากย์ไทยให้เลือกด้วย อีกทางที่ผมใช้เป็นประจำคือ 'Google Play Movies' และ 'YouTube Movies' ซึ่งสะดวกถ้าต้องการดูเฉพาะเรื่องเดียว ไม่ต้องสมัครสมาชิกระยะยาว ทั้งสอง平台มักจะมีตัวเลือกเสียงและคำบรรยายต่างประเทศ — ถาต้องการพากย์ไทยจริง ๆ ให้สังเกตรายละเอียดของไฟล์ก่อนซื้อ/เช่า ถ้าอยากได้เวอร์ชันที่แน่นอนว่าเป็นพากย์ไทยแบบลิขสิทธิ์ แผ่นบลูเรย์หรือดีวีดีเป็นทางเลือกที่ดี โดยในร้านขายแผ่นใหญ่หรือร้านออนไลน์บางแห่งจะระบุชัดเจนว่ามีพากย์ไทยหรือไม่ ผมชอบเก็บแผ่นสำหรับหนังที่อยากดูวนบ่อย ๆ และได้คุณภาพเสียง-ภาพเต็มที่ เช่นเดียวกับเรื่องอย่าง 'Margin Call' ที่ผมมักหยิบมาเทียบเมื่อนึกถึงโทนของ 'The Big Short'

การหาหนังอย่างปลอดภัยต้องเริ่มจากการเลือกช่องทางที่ถูกต้องและยืนยันว่าเป็นแหล่งที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น ผมให้ความสำคัญกับการซื้อหรือเช่าแบบดิจิทัลจากร้านค้าที่มีชื่อเสียง เช่น ร้านค้าแพลตฟอร์มของระบบปฏิบัติการหรือผู้ให้บริการสตรีมมิ่งที่จดทะเบียน เพราะการได้ไฟล์จากแหล่งเหล่านี้จะได้แทร็กภาษาและคุณภาพเสียงที่ชัดเจน รวมถึงได้รับสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย การดูว่าหนังเรื่องนั้นมีแทร็กพากย์ไทยหรือไม่มักจะระบุในรายละเอียดผลิตภัณฑ์ก่อนกดซื้อ ตัวอย่างเช่นตอนดูหนังแนวการเงินอย่าง 'The Big Short' ผมมักตรวจดูข้อมูลภาษาล่วงหน้าเพื่อให้แน่ใจว่ามีพากย์หรือซับที่ต้องการ อีกเรื่องที่สำคัญคือความปลอดภัยของอุปกรณ์ หลีกเลี่ยงการดาวน์โหลดไฟล์จากลิงก์ที่ส่งมาทางอีเมลหรือเว็บไซต์ที่ดูไม่น่าเชื่อถือ และไม่เปิดไฟล์นามสกุลแปลกๆ ที่เป็นโปรแกรมติดตั้งโดยตรง ถ้าเป็นไปได้ให้ใช้บริการสตรีมมิ่งอย่างเป็นทางการหรือซื้อแผ่นบลูเรย์/ดีวีดีจากผู้จำหน่ายที่เชื่อถือได้ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาไฟล์มีไวรัส คุณภาพต่ำ หรือการละเมิดลิขสิทธิ์ที่อาจมีความเสี่ยงทางกฎหมาย การลงทุนเล็กน้อยเพื่อความสบายใจและประสบการณ์การรับชมที่ดีมักคุ้มค่ากว่า

พากย์ไทยของ 'The Big Short' ทำได้ดีในแง่ความชัดเจนและความเข้าใจโดยตรง — นี่คือจุดที่ผมรู้สึกว่ามันชนะสำหรับผู้ชมทั่วไปที่อยากเก็ตเนื้อหาเร็ว ๆ โดยเฉพาะในฉากที่ต้องอธิบายศัพท์การเงินซับซ้อน พากย์ไทยมักจะปรับประโยคให้กระชับ ตัดคำศัพท์ที่อาจฟังไม่เข้าใจ และใส่สำเนียงหรือคำอธิบายเสริมที่ทำให้คนในประเทศเราเชื่อมโยงได้ง่ายขึ้น ฉากอธิบายตราสารหรือโมเดลการลงทุนที่พูดเร็ว ๆ ถ้าเป็นเวอร์ชันอังกฤษ บางทีรายละเอียดจะหลุดหายไปถ้าไม่มีซับ แต่พากย์ไทยแก้ตรงนี้ได้ดี ทำให้ผมดูแล้วตามเนื้อเรื่องทันและไม่ต้องหยุดย้อนซับบ่อย ๆ อีกมุมที่ผมสังเกตคือมิกซ์เสียงในพากย์ไทยมักดันเสียงบทพูดให้ชัดกว่า บางฉากที่มีดนตรีประกอบหนักหรือเสียงแบ็กกราวด์เยอะ ๆ เสียงพากย์จะถูกยกขึ้นมา ทำให้บทโต้ตอบมีน้ำหนักในมุมของการสื่อสาร แต่ข้อแลกคือบรรยากาศบางส่วนถูกลดทอนลง — เสน่ห์ของการแสดงต้นฉบับบางครั้งอยู่ที่ลมหายใจ น้ำหนักคำ และความตะปุ่มตะป่ำที่ผู้แสดงใส่เข้ามา เวลาฟังพากย์ไทยตรงนั้นอาจรู้สึกเรียบขึ้นหรือสูญเสียเฉดอารมณ์บางจังหวะไปได้ สรุปจากมุมมองของคนดูหลากหลายวัย ผมมองว่าพากย์ไทยดีกว่าในแง่การเข้าถึงและความสะดวกสบายสำหรับการรับชมแบบมวลชน เช่น การดูเป็นกลุ่มหรือให้คนที่ไม่ถนัดอ่านซับเข้าใจพร้อมกัน แต่ถ้าต้องการความละเอียดยิบย่อยของการแสดงและไดนามิกเสียงระดับผู้กำกับผมยังให้คะแนนเวอร์ชันภาษาอังกฤษสูงกว่า บางครั้งผมเลือกพากย์ไทยเมื่อต้องดูชิล ๆ กับเพื่อน ๆ แต่ถ้าอยากดื่มด่ำในเชิงศิลป์ ผมก็จะกลับไปหาเสียงต้นฉบับอีกครั้ง เพราะทั้งสองเวอร์ชันต่างมีจุดแข็งกันคนละแบบ และสุดท้ายก็ขึ้นกับโหมดการดูในวันนั้นมากกว่า

แฟนหนังภัยพิบัติอย่างฉันชอบเปรียบเทียบสองเวอร์ชันของ 'The Day After Tomorrow' อยู่เสมอ เพราะมันชัดเจนว่าเลือกตัดหรือเพิ่มฉากหนึ่งฉากทำให้โทนเรื่องเปลี่ยนไปได้มาก ในเวอร์ชันฉบับตัดฉายโรง (theatrical) ผู้กำกับตัดทอนช่วงเวลาที่เน้นการอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์และบทสนทนายาว ๆ ออกไป เพื่อรักษาจังหวะให้เร็วและเน้นภาพภัยพิบัติและเอฟเฟกต์มากขึ้น ผลคือหนังพุ่งติดเท้าไปที่ซีนใหญ่ ๆ อย่างลูกเห็บขนาดเท่าบ้าน น้ำท่วมครั้งใหญ่ และการอพยพในนิวยอร์ก ทำให้คนดูรู้สึกระทึกและไม่สะดุด แต่ก็แลกมาด้วยความรู้สึกว่าตัวละครบางตัวไม่ได้รับการขยายความเท่าที่ควร ในทางกลับกัน ฉบับขยายหรือ director's cut จะใส่กลับฉากที่ให้รายละเอียดตัวละครและคอนเซ็ปต์ทางวิทยาศาสตร์เพิ่มขึ้น อย่างเช่นบทสนทนาที่ยาวขึ้นของแจ็คเกี่ยวกับกระแสการหมุนเวียนของมหาสมุทร และช่วงเวลาที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกอย่างละเอียดกว่า ซึ่งช่วยให้ความเสี่ยงของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศรู้สึกเป็นเรื่องจริงจังขึ้น ไม่ใช่แค่ฉากภัยพิบัติที่สวยงามทางภาพเท่านั้น นอกจากนั้นโทนของหนังจึงนิ่งกว่า มีช่วงให้หายใจและซึมซับผลกระทบทางอารมณ์ ทำให้ฉากสุดท้ายมีน้ำหนักทางอารมณ์มากขึ้น แม้จะลดความเร็วของหนังลงบ้าง แต่ก็ทำให้ตัวละครดูมีมิติและการตัดสินใจมีเหตุผลมากขึ้น ในฐานะแฟนหนังที่ชอบทั้งความมันและความลึก ผมจึงมองว่าทั้งสองเวอร์ชันมีเสน่ห์ต่างกัน เวอร์ชันฉบับตัดเหมาะกับการดูแบบระทึกและตื่นตา ส่วนเวอร์ชันขยายเหมาะกับคนที่อยากได้บริบททางวิทยาศาสตร์และความเป็นมนุษย์มากขึ้น ถ้าต้องเลือกดูครั้งเดียวก็จะเลือกตามอารมณ์ในขณะนั้น แต่ถ้ามีเวลาจะดูทั้งสองเวอร์ชันติด ๆ กัน จะเห็นเลยว่าการตัดต่อเพียงไม่กี่ฉากส่งผลกับการเล่าเรื่องและความหมายโดยรวมของหนังได้อย่างไร นี่แหละเสน่ห์ของหนังประเภทนี้ที่ทำให้มันยังถูกพูดถึงจนถึงทุกวันนี้