การเล่นของเขาไม่ใช่แค่หน้าตาเท่หรือท่าทางเจ๋ง แต่เป็นการบาลานซ์ระหว่างมุกตลกเล็ก ๆ กับการแสดงทางกายภาพในฉากไล่ล่าบนขบวนรถไฟ ฉากที่เขาพยายามหลีกเลี่ยงความโชคร้ายและพูดคุยกับตัวละครอื่น ๆ ทำให้ภาพรวมของหนังมีจังหวะที่สนุกและไม่เครียดเกินไป นี่เป็นสิ่งที่ต่างจากบทบาทเข้มข้นอย่างใน 'Fight Club' หรือบทที่มีความเป็นดาวตลก-ดราม่าใน 'Once Upon a Time in Hollywood' ซึ่งแสดงให้เห็นความยืดหยุ่นของเขา