นักแสดงใน Batman V Superman: Dawn Of Justice

เสียงซีนการปะทะของฮีโร่สองคนยังคงอยู่ในหัว จังหวะหนังพาคนดูไปรู้จักกับนักแสดงที่หลากหลายและน่าสนใจมากใน 'Batman v Superman: Dawn of Justice' — รายชื่อหลักที่ต้องพูดถึงคือ Ben Affleck รับบท Bruce Wayne / Batman, Henry Cavill เป็น Clark Kent / Superman, Amy Adams เล่นเป็น Lois Lane, และ Jesse Eisenberg ในบท Lex Luthor ที่เล่นได้ฉีกแนวสุด ๆ

นอกจากนั้นยังมี Diane Lane ในบท Martha Kent และ Laurence Fishburne เป็น Perry White ที่เติมมิติให้ด้านข่าวสารของเรื่อง Jeremy Irons เป็นเสียงเย็น ๆ ของ Alfred Pennyworth ส่วน Holly Hunter รับบทเป็น Senator Finch ที่มีบทบาทสำคัญทางการเมืองในภาพยนตร์ Scoot McNairy แสดงเป็น Wallace Keefe ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งระหว่างฮีโร่ Callan Mulvey ปรากฏเป็นตัวละครแก๊งค์ และ Tao Okamoto รับบท Mercy Graves ที่เป็นมือขวาของ Lex

ยังมีการแนะนำฮีโร่คนอื่นผ่านบทสั้น ๆ แต่ทรงพลังอย่าง Gal Gadot เป็น Diana Prince / Wonder Woman, Ray Fisher ในบท Victor Stone / Cyborg, Ezra Miller ปรากฏเป็น Barry Allen / The Flash ในฉากแว้บ ๆ และ Jason Momoa ปรากฏเป็น Arthur Curry / Aquaman ในมู้ดของภาพยนตร์ ทำให้หนังไม่ได้เป็นแค่อภิมหาปะทะ แต่เป็นการเปิดจักรวาลที่นำไปสู่ 'Justice League' — นี่คือเหตุผลที่รายชื่อนักแสดงของเรื่องยาวและหลายเฉดสีจนคนดูยังพูดถึงกันได้ไม่จบ

รายการตัวละครหลักใน 'Batman v Superman: Dawn of Justice' ที่เด่นที่สุดมีหลายคนและแต่ละคนก็ถูกผลักดันให้เป็นแกนของเรื่องแตกต่างกันไป

รายชื่อสำคัญที่คนมักจะจดจำคือ Bruce Wayne / Batman (แสดงโดย Ben Affleck), Clark Kent / Superman (Henry Cavill), Diana Prince / Wonder Woman (Gal Gadot), Lex Luthor (Jesse Eisenberg), Lois Lane (Amy Adams), Alfred Pennyworth (Jeremy Irons), Martha Kent (Diane Lane) และ Perry White (Laurence Fishburne) ส่วนตัวละครที่โผล่มาเป็นวูบ ๆ แต่มีความสำคัญต่ออนาคตก็คือ Victor Stone / Cyborg (Ray Fisher) ในฉากตอนท้าย

ผมชอบจังหวะที่หนังกระจายพื้นที่ให้ตัวละครแต่ละคน บทของ Lex ถูกออกแบบให้เป็นตัวเขย่าพล็อต ในขณะที่ Diana โผล่มาเป็นตัวเร่งสัญลักษณ์ และการที่หนังยกประเด็น 'Martha' ขึ้นมาทำให้ความสัมพันธ์ระหว่าง Bruce กับ Clark เป็นเรื่องที่คนพูดถึงกันมากกว่าแค่การชกต่อย

สรุปคือ ถามว่าตัวละครหลักมีใครบ้าง ก็ให้โฟกัสที่รายชื่อข้างต้นเป็นหลัก แต่จุดเด่นของหนังคือการนำหลายตัวละครมาบรรจบกันเพื่อวางพื้นให้จักรวาลขยับไปข้างหน้า ซึ่งสำหรับฉันแล้วก็เป็นสิ่งที่ทั้งท้าทายและน่าสนใจในแบบของมัน

การปรากฏตัวของแบทแมนในฉากเปิดของ 'Batman v Superman: Dawn of Justice' เป็นสิ่งที่ทำให้หัวใจเต้นไม่ค่อยเป็นจังหวะเลย

เราเห็นแบทแมนถูกสวมบทโดย Ben Affleck ซึ่งการตีความครั้งนี้เน้นความเหนื่อยล้าและความระห่ำของชีวิตในเครื่องแบบมากกว่าภาพลักษณ์ฮีโร่ในชุดรัดรูปแบบดั้งเดิม การเล่นของเขาให้ความรู้สึกของคนที่ต่อสู้มานาน คำพูดน้อยแต่การกระทำหนัก แนวทางนี้แตกต่างจากการตีความของ Michael Keaton ใน 'Batman' (1989) อย่างชัดเจน เพราะ Keaton ให้ความรู้สึกลึกลับและค่อนข้างแปลกประหลาด ขณะที่ Affleck นำเสนอแบทแมนที่ใหญ่กว่า เก๋าเกมกว่า และมีมิติความเป็นผู้ชายวัยกลางคนที่แบกรับบาดแผล

ความประทับใจสำหรับเราคือฉากที่แบทแมนใส่ชุดเกราะขึ้นสู้กับซูเปอร์แมน — มันเป็นภาพที่แสดงถึงการเตรียมพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจของเขาได้ชัด บทพูดบางช่วงอาจไม่ได้ลึกซึ้งเท่าบทของหนังดีๆ แต่การแสดงออกของ Affleck ทำให้ตัวละครมีแรงโน้มถ่วงและความสมจริงในจักรวาลที่ดูโหดร้าย เรื่องนี้เลยคงอยู่ในความคิดของเราในฐานะเวอร์ชันหนึ่งที่หนักแน่นและแปลกไปจากภาพจำเดิม ๆ ของแบทแมน

การโผล่ของ 'Wonder Woman' ในหนังเรื่องนี้คือหนึ่งในมุมที่ยังคงถูกพูดถึงบ่อย ๆ ในหมู่แฟนๆ

ฉันรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่เห็น Diana ปรากฏตัวแบบสั้น ๆ ในฉากแอ็กชันของ 'Batman v Superman: Dawn of Justice' — เป็นการเดบิวต์ที่กระชับแต่ทรงพลัง ทำให้ผู้ชมสัมผัสได้เลยว่านี่ไม่ใช่แค่การ์ตูนบนกระดาษ แต่โลกภาพยนตร์กำลังขยายออกไป นอกจากนี้ยังมีเคสหนึ่งที่แฟนๆ ชอบหยิบยกขึ้นมา นั่นคือการที่นักแสดงคนหนึ่ง (เธอถูกคัดเลือกมาเล่นบทที่แฟน ๆ คาดหวังว่าจะเป็นตัวละครสำคัญ) ถูกตัดออกจากฉบับฉายโรง แต่โผล่ในฉบับยาวหรือเวอร์ชันผู้กำกับ — มันทำให้รู้สึกถึงการตัดต่อและการตัดสินใจเชิงสร้างสรรค์ของทีมผู้สร้างอย่างชัดเจน

ฉันชอบที่การโผล่เหล่านี้ไม่จำเป็นต้องยาวมากก็สามารถจุดประกายความอยากรู้ของผู้ชมได้ และในกรณีของหนังนี้ การโผล่ของฮีโร่หญิงทำให้คนรอคอยสิ่งที่จะตามมาได้อย่างมีเหตุผล

ในฐานะแฟนซูเปอร์ฮีโร่ที่ดูหนังตั้งแต่เด็ก ผมยังจำความรู้สึกเวลาที่เห็นภาพเงาของคนในชุดสีฟ้าแดงปรากฏบนจอได้ชัดเจนมาก บทซูเปอร์แมน/คลาร์ก เคนท์ ใน 'Batman v Superman: Dawn of Justice' ตกเป็นของเฮนรี แควิลล์ ซึ่งเขาเอาน้ำหนักและความนิ่งของตัวละครมาผสมกับความเปราะบางด้านอารมณ์ได้อย่างชวนเชื่อ

ผมชอบวิธีที่แควิลล์สื่อสารความเป็นมนุษย์ในตัวซูเปอร์แมน โดยเฉพาะฉากที่เขายืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังแล้วต้องตัดสินใจ ทั้งท่าทีและการสบตาทำให้รู้สึกว่าเขาไม่ใช่แค่เครื่องจักรที่เข้มแข็ง แต่ยังมีภาระทางจิตใจด้วย นั่นทำให้การปะทะกับแบทแมนมีมิติมากกว่าการต่อสู้แบบเดิมๆ

สุดท้าย ฉากการพบกับมาทาระและการแสดงออกเมื่อสูญเสียคนใกล้ชิด เป็นตัวอย่างที่ดีว่าการเล่นเป็นฮีโร่ไม่ได้หมายความต้องยิ้มแย้มตลอดเวลา แควิลล์ถ่ายทอดส่วนนี้ได้ละเอียดและทำให้บทซูเปอร์แมนใน 'Batman v Superman: Dawn of Justice' เป็นเวอร์ชันที่หนักแน่นและมีความขัดแย้งภายใน ซึ่งผมยังคงนึกถึงมันได้เสมอ

นี่เป็นคำตอบจากคนที่ชอบฟังพากย์ต่างประเทศแล้วคอยเทียบรุ่นต่อรุ่นกับใคร ๆ ในวงการ: ในประเทศไทยสำหรับ 'Batman v Superman: Dawn of Justice' มีทั้งเวอร์ชันที่ฉายในโรงเป็นซับไทย และเวอร์ชันพากย์ไทยซึ่งมักถูกใช้ในแผ่นบลูเรย์/ดีวีดีหรือออกอากาศทางทีวี ผมสังเกตว่าชุดนักพากย์ไม่ค่อยคงที่ในทุกเวอร์ชัน — บางครั้งสตูดิโอพากย์ชุดเดิมกลับมาทำต่อ แต่บางครั้งสถานีโทรทัศน์จะจ้างทีมพากย์ของตัวเอง

ในมุมมองของคนที่ฟังพากย์บ่อยๆ สิ่งที่ชัดเจนคือรายชื่อพากย์ไทยมักมีบันทึกไว้ในเครดิตท้ายภาพยนตร์หรือในแผ่นบลูเรย์ ถ้าต้องการพลิกดูชื่อเต็มให้มองหาช่อง 'พากย์ไทย' ในเมนูของแผ่นหรือดูเครดิตตอนจบของเวอร์ชันพากย์ไทย เพราะตรงนั้นจะระบุชื่อนักพากย์ที่พากย์เป็นบรูซ เวย์น/แบทแมน, คลาร์ก เคนท์/ซูเปอร์แมน, เล็กซ์ ลูเธอร์, โลอิส เลน ฯลฯ ผมมักจะเก็บข้อมูลพวกนี้ไว้ในโน้ตส่วนตัวเพราะชอบรู้ว่ามือพากย์คนไหนให้มิติใหม่กับตัวละคร — ถ้าชอบพากย์เหมือนผม การตามเครดิตเป็นความสนุกแบบหนึ่ง

การแสดงของ Christian Bale ใน 'Batman Begins' เป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกได้ทันทีตั้งแต่ฉากแรกเพียงไม่กี่นาที เพราะน้ำหนักของบทบาทถูกถ่ายทอดทั้งทางกายและทางอารมณ์อย่างชัดเจน

การเปลี่ยนจากหนุ่มมหาเศรษฐีไปเป็นชายที่ต้องฝึกฝนตัวเองจนกลายเป็นสัญลักษณ์นั้น Bale ทำได้ละเอียด ทั้งการยืน การเคลื่อนไหว และสำเนียงเสียงที่เขาเลือกสำหรับตัว Batman ทำให้ฉากที่เขาลงมือฝึกในถ้ำหรือเผชิญหน้ากับความกลัวของตัวเองมีพลังขึ้นมาก ฉันชอบที่เขาไม่ยึดติดกับกริยาท่าทางเดียวตลอดเรื่อง แต่ปรับให้เข้ากับสภาพจิตใจของ Bruce Wayne ในแต่ละช่วง

นอกจากพลังทางกายแล้ว การแสดงทุ่มเทในฉากที่เป็นการเผชิญหน้าแบบเงียบ ๆ ก็ทำให้บทลึกขึ้น เช่น ฉากที่เขาต้องตัดสินใจยอมรับชะตากรรมหรือการเผชิญหน้ากับศัตรูแบบส่วนตัว มันทำให้ฉากแอ็กชันมีน้ำหนักทางอารมณ์ตามไปด้วย ซึ่งสำหรับฉันแล้วทำให้ 'Batman Begins' กลายเป็นเรื่องที่ไม่ใช่แค่หนังฮีโร่ธรรมดา ๆ แต่เป็นการสำรวจตัวตนของคนคนหนึ่งด้วย

นี่คือภาพรวมของนักแสดงนำที่ถูกพูดถึงมากสุดใน 'Superman: Legacy' และบทบาทหลักของพวกเขาในเรื่อง ผมชอบวิธีที่โปรดักชันเลือกนักแสดงเพื่อถ่ายทอดน้ำหนักของตัวละครแต่ละคน เพราะแต่ละคนให้ความรู้สึกต่างกันอย่างชัดเจน: David Corenswet รับบทเป็น Clark Kent / Superman — เขาถูกวางให้เป็นเวอร์ชันหนุ่มที่ยังค้นหาตัวตน แต่มีความอบอุ่นและความเป็นมนุษย์มากกว่าที่คุ้นเคย, Rachel Brosnahan เล่นบท Lois Lane — นักข่าวเฉียบคมที่ไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ และมีเคมีที่คาดว่าจะฉายตัวกับ Clark ในมุมที่ทั้งโรแมนติกและเป็นเพื่อนร่วมงาน, Anthony Carrigan ปรากฏตัวเป็น Lex Luthor — เวอร์ชันนี้ถูกมองว่าไม่ใช่แค่ผู้ร้ายแบบคลาสสิก แต่มีเสน่ห์แปลก ๆ และมิติทางอารมณ์ที่น่าสนใจ, ส่วน Nathan Fillion คือ Guy Gardner — การปรากฏตัวของเขาน่าจะเติมเต็มโทนตลกขี้เล่นและพลังแบบฮีโร่ร่วมจักรวาลให้หนัง

ในมุมมองของคนที่ติดตามซูเปอร์แมนมานาน ผมรู้สึกว่าการคัดเลือกนักแสดงครั้งนี้ตั้งใจจะผสมผสานความเคารพต่อประวัติศาสตร์ของตัวละครกับความสดใหม่ของการเล่าเรื่อง บทของ Clark ที่เน้นการค้นหาตัวตนเตือนให้นึกถึงช่วงเริ่มต้นของซูเปอร์ฮีโร่ในงานคลาสสิก แต่ Corenswet ถูกชี้ให้เล่นบทที่ดูเป็นวัยรุ่นกว่า Henry Cavill และมีน้ำหนักทางอารมณ์ใกล้เคียงกับการเล่าเรื่องใน 'Smallville' ในขณะที่ Brosnahan นำความอ่อนชาญและความเฉียบคมมาให้ Lois แบบที่ต่างจากรุ่นก่อน ๆ

สิ่งที่ทำให้ผมตื่นเต้นคือการที่ผู้กำกับวางตัวละครรองให้มีสีสัน ไม่ใช่แค่แบ็คกราวนด์ — Lex ของ Carrigan มีแนวโน้มจะเป็นตัวร้ายที่ไม่ธรรมดา ไม่ได้ยืนอยู่แค่ด้านชั่วร้าย แต่มีเหตุผลของตัวเอง ส่วน Guy Gardner ของ Fillion น่าจะมาในลุคที่กวน ๆ และสร้างมุกให้คนดูหัวเราะ แต่ยังสามารถเป็นกำลังสนับสนุนสำคัญได้ สุดท้ายแล้ว การจัดวางนักแสดงนำชุดนี้ทำให้ผมคิดว่า 'Superman: Legacy' ตั้งใจจะเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่มีทั้งความเป็นมนุษย์ การเมืองของฮีโร่และจังหวะสนุก ๆ มากกว่าแค่โชว์พลังฟ้าผ่า — และนั่นแหละที่ทำให้รอดูฉากแรกไม่ไหวจริง ๆ

นี่แหละภาพที่ติดตาเวลานึกถึงการเตรียมตัวของนักแสดงจาก 'Batman v Superman: Dawn of Justice' — เป็นการทำงานที่หนักแน่นและละเอียดจนรู้สึกได้ถึงความตั้งใจของผู้เล่นทุกคนในกอง

ผมจำแนกสิ่งที่เห็นเป็นสองด้านชัดเจน ด้านกายภาพที่เห็นชัดที่สุดคือการเตรียมร่างกายของผู้รับบทคนนั้น เขาลด-เพิ่มน้ำหนัก ฝึกศิลปะการต่อสู้ และซ้อมคิวกับทีมสตันท์จนการเคลื่อนไหวออกมาพอดี ไม่มีท่าหน้าม้า ทุกคราวที่เห็นเขาในชุดเกราะ มันมีน้ำหนักทางอารมณ์ด้วย เพราะการย่ำเท้าทุกก้าวเหมือนเล่าเรื่องของคนที่ผ่านการสูญเสียมามาก

ในทางจิตใจ การเตรียมตัวเป็นเรื่องของการหาจุดยืนของตัวละคร ผมเห็นการอ่านบทอย่างลึกซึ้ง เขาไม่ได้เล่นเป็นฮีโร่ในกรอบเดียว แต่พยายามทำให้บทเป็นคนที่มีบาดแผล มีหลักการ และบางทีก็ขัดแย้งกับตัวเอง การฝึกเสียง การฝึกสายตา และการจัดการกับสภาพแวดล้อมจำลอง (เช่น ฉากคอนโกรสหรือฉากปะทะกลางเมือง) ทำให้การแสดงทั้งความเกรี้ยวกราดและความสงบนิ่งนั้นสมจริงขึ้น ซึ่งสำหรับผมมันคือความสำเร็จที่ทำให้ฉากปะทะมีน้ำหนักกว่าแค่การโชว์กล้าม

ท้ายสุดการเตรียมตัวไม่ได้หยุดที่ผู้เล่นเพียงคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นงานร่วมของทีมออกแบบ ฉาก และสตันท์ เมื่อเห็นผลงานออกมา ผมเชื่อว่าความพยายามเล็กๆ น้อยๆ ในห้องซ้อมและยิมสำคัญพอ ๆ กับช็อตที่ยิ่งใหญ่บนจอ มันทำให้บทบาทดูมีชีวิตและฉากต่อสู้มีความหมายขึ้นจริง ๆ

โฉมหน้าของนักแสดงใน 'Batman v Superman: Dawn of Justice' ทำให้ฉากปะทะระหว่างฮีโร่สองคนดูมีน้ำหนักกว่าแค่การโชว์พลังธรรมดา: Henry Cavill รับบท Clark Kent / Superman ด้วยความเป็นฮีโร่ที่นิ่งแต่มีความขัดแย้งภายใน ส่วน Ben Affleck ยืนเป็น Bruce Wayne / Batman ในเวอร์ชันที่แก่กว่า เหนื่อยกว่า และฉลาดเชิงยุทธวิธี

Amy Adams เล่นบท Lois Lane ได้อบอุ่นและเป็นศูนย์กลางทางอารมณ์ของเรื่อง ขณะที่ Jesse Eisenberg พา Lex Luthor มาในแนวประหลาด อารมณ์ไม่แน่นอน ซึ่งทำให้ตัวร้ายมีความคันไม้คันมือและน่าติดตาม ส่วน Gal Gadot ปรากฏตัวในบท Diana Prince / Wonder Woman แบบสั้นแต่ทรงพลัง จนกลายเป็นจุดเชื่อมไปสู่หนังเดี่ยวของเธอ

มุมมองของผมคือการวางแคสต์รวมๆ เหล่านี้ทำให้หนังพยายามบาลานซ์ระหว่างการแสดงเชิงดราม่ากับฉากแอ็กชัน เรียกได้ว่าแม้โทนหนังจะหนัก แต่นักแสดงหลักก็ช่วยรักษาจังหวะและให้ความรู้สึกว่าแต่ละตัวละครมีเหตุผลในการกระทำของตัวเอง