นา รู โตะ นินจาจอมคาถา ภาค 1

สวัสดี ข้าชื่อ ซามูเอล และเจ้าคืองานของข้า ผ่านไปอีก 500 ปี เกิดประตูมิติ ทำให้มีมนุษย์อีกกลุ่มหนึ่งเข้ามาคือ นินจา ! พวกเขาคือ มือสังหาร ที่น่ากลัว แต่กลับมีปีศาจอีกกลุ่มหนึ่งเข้ามาด้วย ทำให้เกิด ความวุ่นวายขึ้น ซึ่งยุคสมัยใหม่นี้ถูกเรียกยุคสมัยแห่ง เคออส !

เมื่อโลกแห่งความจริงเริ่มสั่นคลอนด้วยพลังแห่งเงามืดที่ถูกปลุกขึ้นจากอดีตอันลึกลับ หลงเซิง เด็กหนุ่มผู้มีพลังวิญญาณที่ไม่รู้ถึงขอบเขตของตนเอง ต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกหนี การเดินทางที่เต็มไปด้วยอันตรายและความลึกลับได้เริ่มขึ้นเมื่อเขาได้พบกับหวางหลง จอมยุทธ์ผู้มากประสบการณ์ ทั้งสองต้องร่วมมือกันในการต่อสู้กับพลังที่เหนือธรรมชาติ พร้อมกับค้นหาความลับของวิญญาณที่ถูกลืมเลือน ท่ามกลางเส้นทางที่เต็มไปด้วยปริศนาและการทดสอบ ความจริงเกี่ยวกับวิญญาณที่สลายไปและตำนานที่ถูกปกปิดมานานนับศตวรรษจะถูกเปิดเผย หลงเซิงจะสามารถค้นพบพลังที่แท้จริงในตัวเอง และหยุดยั้งเงามืดที่คืบคลานเข้ามากลืนกินโลกนี้ได้หรือไม่? ทุกก้าวที่เดินทางไป มีเพียงความกล้าและศรัทธาที่จะนำพาเขาไปสู่บทสรุปของการผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่!

ชีวิตคุณหนู 'คาราเมล' ต้องพังลง เมื่อเธอต้องตกอยู่ใต้บัญชา 'เลออน' มาเฟียผู้มีหัวใจเย็นชา เมื่อคุณหนูเอาแต่ใจอย่างคาราเมลต้องมาอยู่ภายใต้บัญชาของเลออนนักธุรกิจหนุ่มผู้เยือกเย็นทว่าเบื้องหลังกลับซ่อนอำนาจและโลกมาเฟีย เมื่อพินัยกรรมบีบบังคับให้เธอต้องเปลี่ยนแปลง และเขาก็คือผู้ที่คุมชะตาชีวิตของเธอทุกย่างก้าว เลออน แบล็ก (อายุ 35 ปี) นักธุรกิจหนุ่มผู้เย็นชา สุขุม และเด็ดขาด ทว่าแท้จริงแล้วเขาคือผู้นำมาเฟีย Black lion อำนาจของเขามีมากกว่าที่ใครจะคาดเดา เบื้องหน้าเขาคือผู้จัดการมรดกที่เธอต้องยอมจำนน แต่เบื้องหลังเลออนกลับเป็นบอสที่ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่หัวใจของยัยคุณหนูเอาแต่ใจ คาราเมล ณิชารีย์ วรเศรษฐสกุล (อายุ 25 ปี) ลูกสาวคนเดียวของนักธุรกิจที่ถูกตามใจมาทั้งชีวิต เด็กจบใหม่ที่ไม่เคยสนใจงานการ กิจวัตรประจำวันของเธอคือปาร์ตี้ ช้อปปิ้ง และใช้เงินฟุ่มเฟือย เธอคือศูนย์รวมของคำว่าดื้อ แสบ ซน และเอาแต่ใจ ไม่เคยรู้จักคำว่าลำบากสักครั้ง จนกระทั่งวันที่โลกทั้งใบพังทลาย ชีวิตของเธอก็พลิกผันราวกับคนละคน

นิยายชุดนี้มี 1.นาสูร(อีบุ๊กพร้อมโหลดแล้วค่ะ) นาสูร vs พุดซ้อน 2.มังกรกัณฐ์(อีบุ๊กพร้อมโหลดแล้วค่ะ) มังกรกัณฐ์ vs เจณิสา 3.กลืนกิน(อีบุ๊กพร้อมโหลดแล้วค่ะ) พาที vs เดหลี คิดหื่นเชิญเสพ ยักษ์(ณิการ์) "นาสูร" ชื่อเหมือนยักษ์ในละครพื้นบ้าน แน่นอน ชื่อเหมือนแต่เขาต่างจากยักษ์พวกนั้นเยอะ เพราะเขามีตัวตนที่สัมผัสได้และ "กินดุ" ดุในที่นี้คือดุอะไรมาลุ้นไปด้วยกันค่ะ ส่วนผู้ที่ต้องตาของเขาก็คือ "พุดซ้อน" สัตวแพทย์สาวผู้ไร้เดียงสา แล้วจะเป็นยังไงเมื่อความรักมันเกิดขึ้นระหว่างยักษ์กับมนุษย์.... ริ้วรอยความโกรธปรากฏเด่นชัดบนใบหน้าหล่อของชายหนุ่มลูกครึ่งมนุษย์และยักษ์ปูดโปนขึ้น ดวงตาเป็นประกายเพลิงสีแดงและอีกข้างประกายเขียวมรกตเมื่อเห็นผู้หญิงของตนยืนยิ้มหัวเราะต่อกระซิกกับชายอื่นในภาพที่ฉายบนผนังห้องนอน กรอด! “กล้าขัดคำสั่งฉันงั้นเหรอเจณิสา” เขาพึมพำเสียงแข็งกับตัวเองพร้อมกับสองมือใหญ่กำแน่นเข้าหากันแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับภาพที่ฉายบนผนังหายวับไปเหมือนว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้มีการฉายภาพบนผนังนั้น

เสียนเปา' ปีศาจบุปผาที่บำเพ็ญตบะจนสามารถจำแลงร่างเป็นมนุษย์ นางออกเดินทางจากหุบเขาบ้านเกิดตามคำบอกเล่าของพี่สาว เพื่อค้นหาสถานที่ซึ่งปีศาจสามารถอยู่อาศัยได้เฉกเช่นสรวงสวรรค์ ระหว่างการเดินทางนางเผอิญพบกับกลุ่มโจรป่าเข้า จุดเริ่มต้นของเรื่องราวคงเป็นตอนที่ได้สบตากับคนผู้นั้น "เจ้าหัวเราะอะไร" เสียนเปาน้อยถามออกไปด้วยความหงุดหงิด "เมื่อคืนเจ้าคงมีความสุขไม่น้อย" หวังเหว่ยพูดพลางใช้สายตาคมกริบมองสำรวจตามเรือนร่างของสาวน้อย ครั้นเห็นว่าบนเรือนร่างของนางมีเพียงรอยฟกช้ำเล็กน้อย ไม่สมกับที่โดนคนพวกนั้นเคี่ยวกรำมาตลอดทั้งคืน ชายหนุ่มจึงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนอกสนใจ เสียนเปารู้สึกไม่ชอบสายตาคู่นั้นของอีกฝ่ายเอาเสียเลย เมื่อเห็นว่าไม่ได้รับคำตอบ หวังเหว่ยจึงละความสนใจจากร่างบางมาสำรวจภายในกระโจม กลิ่นอายร่วมรักยังคงลอยอบอวลจนทำเอาจิตใจของชายหนุ่มเองเกิดนึกหวั่นไหว ของข้าวเครื่องใช้กองกันอย่างระเกะระกะ บนฟูกเต็มไปด้วยคราบน้ำใคร่ "คงเจอศึกหนักมาพอสมควร" "ท่านมาเพื่อพูดเรื่องไร้สาระแค่นี้หรือ" หญิงสาวไม่จำเป็นต้องเสแสร้งเป็นสตรีใสซื่ออีกต่อไป โดยเฉพาะต่อหน้าคนผู้นี้ยิ่งไม่ควรเอาเสียเลย

แม่พอ.รับนอ.มาเป็นลูกบุญธรรมตั้งแต่นอ.เป็นทารก.พอ.จึงเก.ลียดนอ.มากเพราะคิดว่านอ.มาแย่งความรัก นอ.เกิดมาพร้อมกับตาที่สามเเละมีคาถาไสย์ขาวที่เป็นของเก่าติดตัวมาด้วย วันหนึ่งพอ.ถูกทำของใส่แม่พอ.ขอร้องให้นอ.ช่วยพี่ชาย และนั่นคือครั้งแรกที่ทั้งคู่ได้พบกันอีกครั้งหลังจากที่นอ.ขอแยกตัวออกไปอยู่ที่อื่นถึงสิปปี เมื่อพอ.รู้ว่าคนที่จะมาช่วยเป็นคนที่ตัวเองเกลียดเข้าไส้จึงไม่ยอมให้นอ.ถอนของออกให้. แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจึงยอมกลืนน้ำลายตัวเอง แต่ก่อนเขาเกลียด.เธอมากแต่มาตอนนี้เขากลับรักเธอสุดหัวใจ แล้วเมื่อรู้ว่านอ.ต้องจากไป. ตามสัจจะวาจา จึงทำให้ พอ.เสียใจมาก จนร้องไห้ออกมาอย่างหนัก จากนั้นจึงขังตัวเองไว้ในห้อง แต่ในที่สุดก็ทนเสียงร่ำร้องของหัวใจไม่ไหว เขาจำต้องฝืนใจตัวเองเพื่อออกมาร่ำลาและกอดเธอไว้เป็นครั้งสุดท้าย. ก่อนที่เธอจะจากเขาไปตลอดกาล. และนอ.ได้ให้ความหวังกับเขาเอาไว้ว่า "เราจะได้พบกันอีกครั้ง โดยไม่จำเป็นต้องมีคำสัญญา. ต่อเมื่อถึงเวลาของเรา" และสักวัน..ธอกลับมาหาเขาอีกครั้ง.