บทกลอนสอนใจ สั้นๆ

"พวกแกเป็นใคร? แล้วตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน??" "ทำไมต้องตื่นมาตอนนี้ด้วยวะ จัดการให้มันหลับอีกสิ" "เราไม่ได้เตรียมยามาด้วยครับ" "ตุ๊ยท้องแม่งเลย" "อย่านะ! พวกแกรู้ไหมว่าทำแบบนี้มันผิดกฎหมาย" "ไว้มีชีวิตรอดกลับไปก่อนค่อยพูดเรื่องกฎหมายกับกู" "ตกลงแกสองคนเป็นใคร เมื่อกี้ฉันยังอยู่บ้านของเสี่ยภูริอยู่เลย" "เสี่ยภูริ ฮ่าาาาๆๆ แก่หงำเหงือกขนาดนั้นยังจะเอาทำผัวลงอยู่เหรอ" "มันเรื่องของฉัน ถ้าเสี่ยรู้ว่าฉันถูกลักพาตัวมาพวกคุณไม่ตายดีแน่" "มีอะไรยัดปากมันหน่อยไหม"

แม่บุญธรรมคอยดูแลปรนนิบัติผมด้วยตัวเองมาตลอดหลังจากที่ผมกลายเป็นคนปัญญาอ่อน เธอไม่เพียงแต่จะนวดเฟ้นร่างกายให้ผมและพาผมไปออกกำลังกายเท่านั้น แต่เธอยังไม่เคยปฏิเสธสัมผัสจากตัวผมเลยสักครั้ง แม้แต่พ่อบุญธรรมเองก็อาศัยจังหวะที่คิดว่าผมเป็นคนปัญญาอ่อน ทำรุ่มร่ามใกล้ชิดกับแม่บุญธรรมโดยไม่ยอมหลบเลี่ยงสายตาผมเลย ทว่าสิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ ผมได้กลับมาเป็นปกติตั้งนานแล้ว ในตอนที่แม่บุญธรรมกำลังวิดีโอคอลกับพ่อบุญธรรม และใช้ของเล่นช่วยปลอบประโลมตัวเองในระหว่างการสนทนานั้น ผมอาศัยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต กุมส่วนที่แข็งขืนดุดันของตัวเองเอาไว้ แล้วสอดแทรกมันเข้าไปในร่างกายของแม่บุญธรรมทันที โดยที่พ่อบุญธรรมนั้น ไม่ได้ระแคะระคายถึงเรื่องนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

‘เขา’ และ ‘เธอ’ คือแฟนเก่าที่กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะ เฮดว๊ากและรุ่นน้องปีหนึ่ง…

ชาติก่อนหานฉงหรงงมงายในรัก ขนาดสามีแต่งงานมีหญิงอื่นเชิดหน้าชูตาจนยอมตกเป็นรอง สุดท้ายถูกชิงบุตรชายสุดรัก แม้กระทั่งชีวิตก็รักษาไว้ไม่ได้ แต่เมื่อได้โอกาสกลับมาแก้ไข จะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว...

เกิดใหม่+ความรัก+นางเอกโสด+ฉลาด+สวีท+หาเงินหลินโจวตายแล้วต่อสู้มาตลอดชีวิต ชีวิตการงานของเขารุ่งโรจน์ มั่งคั่งร่ำรวย หนุ่มโสดร่ำรวยหลังจากตายจึงได้รู้ เขาที่โสดมาตลอดชีวิต แม้แต่พิธีศพก็ไม่มีคนดำเนินการน่าขันสิ้นดีต่อมา เขาเห็นผู้หญิงคนนึงวิ่งเข้ามาในห้องคนป่วยเห็นเธอกอดร่างไร้วิญญาณร้องห่มร้องไห้แทบขาดใจมองเห็นเธอจัดการแต่งหน้าให้เขาเอง จัดพิธีศพให้แล้วยังพกของขวัญที่เขาให้โดยไม่ได้ตั้งใจมา กระโดดแม่น้ำในวินาทีนั้น หลินโจวถึงได้รู้ที่แท้ก็มีคนคนนึงที่พยายามรักเค้ามาตลอด...กลับมาเกิดอีกครั้ง มองเห็นเธอนั่งอยู่ข้างตัวเอง เพื่อนข้างโต๊ะที่ทั้งขี้ขลาดและน่ารักหลิวโจวยิ้มออกมา"สู่เนี่ยนชู สวัสดี ฉันชื่อหลินโจว ว่าที่คนรัก...ในอนาคตของเธอมาแล้ว"

"พรุ่งนี้เช้าไปเรียนกับฉัน แล้วแต่งตัวให้เรียบร้อย ไม่งั้นเธอได้วิ่งรอบตึกแน่!"