6 เรื่องสั้น ที่เต็มไปด้วยเส้นทางของรักและจูบ

6 เรื่องสั้น ที่เต็มไปด้วยเส้นทางของรักและจูบ

last updateHuling Na-update : 2025-09-03
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
181Mga Kabanata
3.9Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

6 เรื่องสั้น...ที่คุณผู้อ่านต้องแอบคิดตาม เรื่องราวความรักที่อ่านเท่าไหร่ก็ไม่มีเบื่อ รวบรวมอุปสรรคที่เกิดขึินระหว่างเส้นทางของรักเรา โลกที่เต็มไปด้วยจูบนับเป็นของขวัญที่มีค่ามากที่สุดในโลก เมื่อสิ่งนั้นมันคือความรัก 1. อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน 2. ชนท้องน้องสาว 3. ผู้ชายแพร่พันธุ์ 4. เมื่อเขาต้องการ 5. ค่าคุ้มครองมาเฟีย 6. สาวใช้ห้องข้าง

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_บทนำ

London smelled different in 2026.

For three centuries, it smelled of diesel and desperation. Now, it just smelled of ozone and overpriced roasted beans..

Elias Thorne stood in the corner of the grind, a coffee shop tucked into the shadow of the shard, and hated every second of it. He hated the fluorescent harm of the refrigerator display. He hated the way the barista - a boy with a tattoo of a barcode - mispronounced “ espresso “ . But mostly, he hated the noise.

To a man who had once measured silence in the vast, empty Moores of Lancashire , modern London was a scream that never ended.

He adjusted the cuffs of his shirt, the soak gliding over his skin that hadn’t felt the true bite of cold since king James sat on the throne. He checked his watch, a Patek Philippe that cost more than the entire village he’d been born in.

2:14 PM

He had a meeting with a property developer in twenty minutes. Another skyscraper, Another scar on the skyline. Elias didn’t care about the building; he cared about the lay lines beneath the foundation. He has spent 400 years buying up London, inch by inch, mapping the cold geometry of the city, just in case she was hiding the architecture.

She wasn’t. She never was.

“Order for Elias? “The Barista called out.

Elias pushed off the wall. He moved with fluidity that unnerved people, a predator’s grace masked by a bespoke suit. As he reached for the cup, the bell above the door chimed.

A gust of wind, carrying the scent of rain and exhaust, swept into the shop.

And then, the world stopped.

It didn’t slow down. It didn’t fade. It’s simply cease to exist. The hiss of espresso machine, the chatter of the students at the window, the thrum of this city. It all vanished into ringing, absolute silence.

Elias froze, his hand hovering inches from his coffee. The air in his lungs, unnecessary, but habitual, turned to stone.

She was standing by the door, shaking a wet umbrella.

She wore a denim jacket that was too big for her shoulders and black leggings. White headphones were pulled down around her neck, tingling with a messy, dark brown hair that caught the harsh overhead lights. She looked tired. She looked ordinary.

She looks exactly like the woman he had watched burn.

“ No “ , Elias whispered. The word was a fracture in his chest.

It was a hallucination. It had to be. He had seen her face in 1000 crowds before - in a Parisian salon in 1789 , in a trench in 1916 , in a disco in 1979 . It was always a trick of the light, a cruel joke played by mine that lived too long.

But then she turned, she looked at the menu board, her profile cutting a short, familiar curvaceous silhouette against the gray window. The curve of her jaw. The way she sucks in her bottom lip when she was thinking. The slight, almost imperceptible arch of her left brow , she had a slight scar that ran through it .

It wasn’t just a resemblance. It was geometry. It was the specific, divine mathematics of a face he had memorized before he’d even learn to read.

Elias felt a sensation he hadn’t felt in centuries. Fear.

His heart, a slow, heavy drum that usually beat four times a minute, hammered against his ribs. Thump. Thump. Thump.

She stepped into the line, pulling her phone from her pocket. She scrolled through something, her thumb moving fast, completely unaware that a monster was standing 10 feet away, dissecting the very atoms of her presence.

Catherine .

The name rose in his throat, tasting of Ash and bile.

His memory flashed back. He then remembered the heat. He remembered the smell of singeing hair and the way the crowd cheered as a smoke rose into the darkness of the sky. He remembered screaming her name until his vocal cords tore , straining against the ropes, praying to God, the devil, anyone to stop it .

And now, here she was. Deciding between a latte and a fucking cappuccino.

Elias took a step back, his hip, bumping into a high table. The noise was deafening in his own ears. He needed to leave. He needed to run. If he stayed, he would shatter. If he stayed, he would cross the room, fall to his knees, and terrify her.

“ Next , please ! “ the barista shouted.

She stepped forward. “ Hi “ she said .

Her Voice .

It hit him like a physical blow. It was husker now, shaped by a different accent, stripped of the Lancashire lilt , but the timber was the same. It was still deep and luxurious. It was the voice that had whispered promises in the dark. The voice that had promised him forever. The voice that moaned his name in a way he could only remember yet feel though his entire body .

“ Can I get an oat vanilla latte? “ She asked tapping her card on the reader and … “ Actually, can you add an extra shot? It’s been a hell of a fucking Tuesday.”

Elias gripped the edge of the counter, his knuckles white. The wood groaned under his grip, splintering slightly.

It’s been a hell of a fucking Tuesday .

Catherine didn’t swear. Catherine didn’t drink coffee. Catherine was dead. She was dust in the wind of a cruel century.

The girl turned to wait for her drink. Her eyes hazel flexed with gold, the color of autumn leaves swept over the room.

They landed on him. Elias stopped breathing.

For a second, their eyes locked. He waited for the spark . He waited for the widen of the eyes, the gasp of recognition, the soul remembering its other half. He waited for her to see the man who had burned the world down just to find her ashes.

She blinked. Her gaze slid off of him indifferent and polite , as if you were just part of the furniture. Just a stranger in a suit.

She didn’t know him .

The realization was colder than the grave he crawled out of.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

รุ่งอรุโณทัย
รุ่งอรุโณทัย
ความสนุกส่งตรงถึงมือท่านแล้วค่ะ
2025-07-30 22:41:55
1
0
181 Kabanata
ตอนที่ 1 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_บทนำ
คำคืนอันเหงาหงอย หญิงสาวในห้องเช่าขนาดสี่คูณสี่ กับคอมพิวเตอร์เครื่องมือทำมาหากินอันล้ำค่าที่มีอยู่เพียงชิ้นเดียว พรึ่บ! ไฟดับลง พร้อมกับเสียงฟ้าร้อง ซ่าซ่าซ่า ฝนกระหน่ำตกลงมายังกับโลกทั้งใบกำลังจะถล่ม ไฟฟ้าถูกตัดและพายุฝน...แสงสว่างเดียวตอนนี้มาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ กับเสียงแป้นคีย์บอร์ดที่ดังต่อเนื่องไม่หยุด นิ้วมือที่ขยับไปมาแต่บนหน้าจอกลับปรากฎคำสองพยางค์ซ้ำๆกันว่า ผู้ชาย...ผู้ชาย...ผู้ชาย...ผู้ชาย อย่างต่อเนื่องเต็มหน้าจอ พรึ่บ! เวลาผ่านไปนับชั่วโมงทุกอย่่างก็จบ แสงสุดท้ายในห้องสี่คูณสี่ ดับลง ฟุบพร้อมศีรษะที่ตั้งตรงก็ฟุบหมอบลง คร่อกกก เธอหลับแล้ว คร่อกกกก เสียงกรนเล็กๆ สะท้องก้องในห้องที่มืดมิดอันหนาวเหน็บ หัวใจดวงน้อยค่อยๆเต้นสม่ำเสมอเป็นจังหวะที่ช้าลง จนโสตประสาททั้งห้าของเธอก็จมลงสู่ความมืดมิดคร่อกฟี้...คร่อกฟี้...คร่อกฟี้ พรึ่บ! แขนเรียวเล็กขยับตามท่วงท่าของร่างกาย แขนพาดบนเนินเนื้อบางอย่าง เลน่าที่โสดมาตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบันเธอไม่คุ้นเคยกับความอุ่นซ่านของแผ่นอกกำยำ พรึ่บ!ดวงตาสลึมสลือเปิดขึ้น กรี๊ดดดด เลน่ากรีดร้องด้วยความตกใจ แต่เมื่อเธอขยับผลุนผลันลุกเร็ว เสียงกรีดร
Magbasa pa
ตอนที่ 2 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_เมื่อมันยังคงอยู่
มีเซ็กส์กับผู้ชายสองคนก็ว่าแปลกจนเธออยากจะบ้า แต่อีกเรื่องคือสำคัญกว่าก็คือความทรงจำของเธอหายไปเกือบค่อนปี หลายเดือนที่ผ่านมาเธอจำไม่ได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ครั้งสุดท้ายเธออยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ กำลังท้อแท้ต่อโชคชะตาชีวิต เธอเป็นนักเขียนออนไลน์ใช้นามปากกาด้วยชื่อเล่นของเธอเองว่า ‘เลน่า’ ไม่ใช่ว่าเธอเขียนไม่ได้เรื่อง แต่เธอถูกขโมยผลงานต่างหาก เงินก็ไม่มี ผลงานสุดปังของเธอที่เธอซุ่มเขียนมานานกำลังถูกสร้างเป็นซีรี่ห์จำนวนห้าสิบตอน โดยที่เธอไม่มีส่วนในผลงานชิ้นนี้ ถ้าเธอมีผู้ชายมีคนรักก็คงจะดี แต่เธอขาดพยานหลักฐานทุกอย่าง ไร้ซึ่งคนปกป้อง ความทรงจำสุดท้ายนั้นคือเธอกำลังขอ ผู้ชาย...ผู้ชาย...และผู้ชาย จริงๆ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เลน่าหันไปมองสองหนุ่มที่อายุไล่เลี่ยกัน แต่ความหล่อกินกันไม่ลง นี่เธอไปหาสองคนนี้มาจากไหนนะ เลน่ายิ้มให้ทั้งสองเมื่อเจอกับสายตาสองคู่ที่มองเธออยู่ก่อนแล้ว “อาหารบำรุงร่างกายพร้อมแล้ว” เขาคนนี้ชื่ออะไรละเนี่ย เลน่าแอบคิดในใจ ถ้าบอกความจริงไปพวกเขาจะเชื่อเธอหรือเปล่านะว่า เธอไม่ใช่เธอ เฮ้ย! ว่าเธอไม่ใช่เธอ...แต่บัตรประจำตัววันเดือนปีเกิด ทุกอย่างมันคือเธอ นี่คือตัวเธอ
Magbasa pa
ตอนที่ 3 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_เมื่อมันยังคงอยู่
“เรื่องรถเรื่องเล็ก แต่ศักดิ์ศรีเรื่องใหญ่” มาวินถอนหายใจและส่ายหน้า เขาเปิดตู้หยิบชุดออกมาส่งให้เธอ ว้าว! เธอมีชุดนักแข่งรถด้วยเหรอเนี่ย เท่ห์มากๆ ของมาวินเป็นโทนสีดำตัดขาว ของเธอเป็นสีขาวตัดน้ำเงิน ส่วนของลีโอเป็นโทนน้ำเงินตัดดำ นี่ถูกออกแบบมาเป็นทีมเดียวกันชัดๆ เมื่อเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเรียบร้อยแล้วทั้งสามก็ออกเดินทาง ที่นี่เป็นคอนโดที่อาศัยอยู่ชั้นสูงมากๆ ลิฟท์ลงสู่ชั้นลานจอดรถ เมื่อเดินออกมาก็มีรถตู้ขนาดใหญ่สีดำจอดรออยู่ ประตูรถค่อยๆเลื่อนเปิดเมื่อพวกเธอมาถึง พวกเขารวยระดับไหนเนี่ย แต่เมื่อเข้ามาแล้วแทนที่ในรถตู้จะเป็นที่นั่งหรูตามที่เธอคิด มันกลับมีเก้าอี้สีดำเพียงตัวเดียว ลีโอนั่งลงตรงม้านั่งเบาะตัวยาวด้านริม เลน่าขยับไปนั่งข้างเขา มาวินนั่งประจำเก้าอี้สีดำ เมื่อเขานั่งแสงไฟอ่อนๆ ก็ค่อยๆสว่างขึ้น ว้าว! นี่ยังกับหนังอิมพอสซิเบิ้ล มีจอเล็กๆมากมาย พร้อมกับคีย์บอร์ดและปุ่มเล็กๆที่เธอไม่รู้ว่ามีไว้ประโยชน์อะไร เลน่านั่งมองจนตาค้าง ตกลงพวกเธอเป็นสายลับหรือเปล่านะ! ทำไมถึงดูลึกลับน่าค้นหากันจัง รถค่อยๆเคลื่อนไป ออกจากอาคารมุ่งสู่ถนน ตั้งแต่ตื่นมาพบกับความจริงที่แปลกๆ ในวันนี้ นอก
Magbasa pa
ตอนที่ 4 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_สัญลักษณ์ของมาวิน
นิ้วเรียวค่อยๆ ลากไล้เป็นวงกลมไม่รีบร้อนไปตามจุดบนแผ่นหลังเนียนของเธอ ลีโอระมัดระวัง เงาสะท้อนจากกระจกฝั่งตรงข้ามให้เธอเห็นสีหน้าที่จริงจัง คิ้วเรียวได้รูปขมวดเข้าหากันบ้าง เมื่อเขาเห็นว่าบางรอยดูหนักหนาสาหัสเกินไป“มาวิน นายรุนแรงกับเลน่ามากเกินไปหรือเปล่า” อะแฮ่ม มาวินเกิดอาการสำลักทันที“ลีโอนายก็รู้ว่าเธอตอดพวกเราได้แน่นมากขนาดไหน แล้วอีกอย่างถ้านายไม่บกพร่องเรื่องการทายาให้เธอ มีหรือว่าเธอจะอาการหนักขนาดนี้”“ขอโทษครับพี่ ผมผิดไปแล้ว” เลน่าหลับตาปี้ พวกเขาคุยเรื่องแบบนี้กันแบบนี้เหรอ แล้วที่ว่าอาการหนักมันก็แค่รอยคิสมาร์กกับรอยกัดของพวกเขาไม่ใช่เหรอ “ที่รักหันมาผมจะทาข้างหน้าให้” !! เลน่าตกใจ“ฉันทาเองดีกว่า” พรึ่บ! ยังไม่ทันที่ลีโอจะตอบรับหรือเห็นด้วย ดวงไฟสีเขียวก็ปรากฎขึ้น“ได้แล้ว!” ลีโอหันไปสนใจมาวิน ที่ยิ้มอย่างผ่อนคลายต่างกับเมื่อครู่หลายนาทีที่ผ่านมานัก“รถของนายถึงสนามแล้ว” มาวินชี้ไปที่จอหนึ่ง เธอและลีโอหันไป ว้าว!! รถแข่งของลีโอเหรอเนี่ยไม่บอกก็รู้ว่าราคาของมันน่าจะซื้อประเทศเล็กๆหรือเกาะได้สักเกาะ“ความจริงแล้ว ไม่ต้องถึงขั้นเอาซุปเปอร์แมนของฉันมาก็ได้ สนามของไอ้มังกร
Magbasa pa
ตอนที่ 5 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_สัญลักษณ์ของมาวิน
“เลน่า” เสียงเขาเริ่มไม่พอใจที่เธอไม่เข้ามาให้เขาสอดใส่เสียที “ไหนบอกว่าไม่กลัวแล้วไง” นี่เราเคยกลัว...แน่ละถ้าเห็นครั้งแรกก็ต้องกลัวเป็นเรื่องธรรมดา เลน่าขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นถึงมือเขาง่ายควับ! “แฉะแล้ว” เมื่อเลน่าขึ้นคร่อมนั่งตัก เขาใช้ปลายนิ้วไล้สัมผัสกลางกลีบฉ่ำแฉะสะกิดกวัดแกว่งติ่งสาว กระตุ้นแรงตอดรัดเพิ่มน้ำให้หลั่งออกมา อาร์สสส พวกเขาเหมือนกันมากคือความชำนาญการใช้นิ้ว...อู้ยยย อาร์สสสส “เสียว...พี่ ฉัน...เสียว เสียวมาก”“อย่าเสร็จนะ” เสียงเขาเข้มขึ้น มาวินตอนนี้แตกต่างในยามปกติก่อนนี้ยังรู้สึกว่าเขาเป็นเทพบุตรแต่ทำไมตอนนี้เขาดูแข็งกร้าวร้ายกาจอย่างกับปีศาจเลย “คงเจ็บไม่มาก” อื้มมม เขาสอดใส่เข้าไปอย่างช้าๆ ทำไมเหมือนว่าร่างกายเธอจะแตกเป็นเสี่ยงๆ “สะ...เสียวจัง”“อย่างพึ่งตอด...” เสียงเขาแหบพร่า ใบหน้าเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อ เส้นเลือดปูดโนนเป็นแนวตั้งแต่ขมับเรื่อยลงมา แม้จะเสียวและไร้ประสบการณ์แต่เธอก็รับรู้ได้ว่าเขาเจ็บปวด แต่หาใช่ความทรมานเสียทั้งหมด“ที่รัก...พี่ไหวมั้ยคะ” เธอลูบใบหน้าเขา เขาจึงผ่อนคลาย “เลน่าชอบมั้ย” เลน่าพยักหน้า แก้มเธอแดง ตัวเธอก็แดง เธอรู้สึกเจ็บแต่น่าแปล
Magbasa pa
ตอนที่ 6 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_บุคคลิกที่สามของเลน่า
“ถ้าไม่มีผลเลือดการคำนวณปริมาณยาจะเป็นอันตราย”“งั้นตรวจเลือดเธอ”“ยังก่อน เราตกตงกันแล้วว่าจะยืดเวลาการให้ยาเธอออกไปให้มากที่สุด นายคงไม่ลืมความเจ็บปวดที่เธอได้รับทุกครั้งใช่มั้ย” อืม ลีโอขานรับ และทุกอย่างก็เงียบลงไปชั่วขณะ “แล้วตอนนี้นายคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ”“ความทรงจำเธอหายไป”“ทำไมถึงสรุปแบบนั้น” รักษาระดับไว้ ตอนนี้ห่างจากคู่แข่งมากกว่าหนึ่งนาทีแล้ว พยายามทำให้ห่างให้ได้สองนาทีในรอบบนี้ และเข้าจุดพิทสต็อป มาวินเตือนแทรกบทสนทนาระหว่างกัน “เธอตกใจตอนเห็นของฉัน และชวนสงสัยกับสัญลักษณ์”“อืม น่าสงสัยจริงๆ อะไรๆ ก็ดูแปลกไป แต่การเก็บอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองไม่ได้เนี่ย ไม่เปลี่ยนไปเลย” ลีโอร่ายยาวน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเอ็นดูอย่างปิดไว้ไม่ได้ “เลน่าที่รักผมคิดถึงคุณเสียแล้ว”“ลีโอ! ตั้งใจแข่ง รักษาระดับ” มาวินเสียงเข้มขึ้นเมื่อเห็นว่ามังกรลดระยะการตีตื้นเข้ามาแล้ว“เข้าใจแล้ว ขอโทษครับพี่ ชัยชนะเป็นของพวกเราเท่านั้น” สิ้นเสียงทะเล้นทุกอย่างเข้าสู่ความเงียบชั่วขณะ มาวินจดจ้องหน้าจออย่างตั้งใจ และเขาก็ผ่อนลมหายใจในเวลาต่อมาเมื่อลีโอคืนสภาพกลับมาครองตำแหน่งระยะห่างได้ตามที่เขากำหนด
Magbasa pa
ตอนที่ 7 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_บุคคลิกที่สามของเลน่า
“หิวพี่มาวินค่ะ” มาวินยิ้มและอดไม่ได้ที่จะดีดจมูกเธอเบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว“จะนอนพักหรืออยากจะออกไปช่วยพี่ทำอาหาร” เลน่าลุกจากเตียง เธอไม่เคยปฎิเสธที่จะอยู่ใกล้ร่างอบอุ่นของผู้ชายคนนี้เลยสักครั้ง มาวินผละเข้าห้องน้ำและล้วงโทรศัพท์กดส่งข้อความหาลีโออย่างรวดเร็ว และรีบเปลี่ยนชุดเป็นชุดอยู่บ้านสบายๆเมื่อเข้ามาในห้องครัวเลน่าก็ยืนรออยู่แล้ว เธอไม่ได้สวมชุดแข่งแล้ว บนร่างของเธอมีเพียงชุดอยู่บ้านที่เซ็กส์ซี่ กางเกงตัวสั้นเผยขาเรียวเล็กที่ยังคงเต็มไปด้วยร่อยรอยคิกส์มาร์ก เมื่อเธอหันมาเจอเขาก็ยื่นผ้ากั้นเปื้อนส่งให้ เขารับมาทั้งสองผืน และช่วยสวมให้เธอเหมือนที่ผ่านมา “เลน่า ไม่ได้แล้ว” เขาห้ามเธอทันทีที่เลน่าป่ายปาดมือน้อยๆของเธอพยายามกระตุ้นเขาอีกครั้ง เขาจึงจับมือเธอไว้ ให้เธอหันหน้าเข้าซิ้งค์ เขาเปิดน้ำและเอื้อมหยิบตะกร้าผัก “ช่วยพี่ล้างผักนะ” เลน่าทำแก้มป่องใส่อย่างรู้ทัน แต่มาวินผละเดินจากมา เขากลับมาอีกครั้งในระยะเวลาไม่ถึงนาที ในมือเขาคือหลอดยา “เลน่าล้างผักไป เดี๋ยวพี่จะทายาที่ท่อนขาให้” เขาพูดจบก็คุกเข่าใบหน้าเสมอกับสะโพกกลมมนแสนเย้ายวน นี่ถ้าลีโออยู่ด้วยตอนนี้ก็คงดี คงช่วยเขาและเ
Magbasa pa
ตอนที่ 8 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_บุคคลิกที่สามของเลน่า
“แต่นายต้องกลับไป” อืม ลีโอขานรับในคออย่างเข้าใจ แม้ตอนนี้เขาจะไม่อยากไปจากเลน่าเลยก็ตาม ปึก อุปกรณ์อีกตัวก็หยุดทำงานลง มาวินเปิดหน้าจอแสดงผลจากแอฟในโทรศัพท์ผลที่แสดงออกมาบ่งบอกชัดเจนว่าสิ่งที่พวกเขาสงสัยไม่เข้าใจมันคือความจริง เลน่าที่นอนอยู่ตรงหน้าพวกเขาคนนี้เธอคือคนละคนกับเลน่าของพวกเขา “อุปกรณ์เราเสียหรือเปล่า” มาวินส่ายหน้า เขาตรวจสอบด้วยอุปกรณ์สามอย่าง “แล้วมันเป็นไปได้อย่างไรกัน”“ตอนนี้ทางวิทยาศาสตร์ไม่อาจอธิบายได้ ก็ต้องเชื่อว่ามีโลกคู่ขนานจริงๆ จิตวิญญาณดวงนี้อาจจะเป็นเลน่าที่มาจากโลกคู่ขนาน” ลีโอเบิกตากว้างมองมาวินอย่างเหลือเชื่อว่าจะได้ยินคำพูดที่หาข้อพิสูจน์ไม่ได้จากปากของมาวินลีโอพยายามตั้งสติ “โอเค...สมมมุติมันเป็นอย่างที่นายว่าจริง ต่อจากนี้เราจะเอาอย่างไร แล้วเลน่าเมื่อไม่กี่วินาทีที่ผ่านนั่นเล่า! เธอมีนิสัยเหมือนกับเลน่าของเราไม่ผิดเพี้ยนเลย”“ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะยังไม่ให้ยาเธอ และจะรอดูอาการของเธอหลังจากที่ตื่นครั้งนี้อีกครั้งว่าจะเป็นเลน่าในบุคคลิกแบบไหน และที่สำคัญเราจะไม่บอกอะไรเธอทั้งนั้น ทุกอย่่างให้เป็นไปเหมือนเดิม”“ดี”“งั้นนายไปเถอะ เดี๋ยวทางนี้ที่เหลือฉั
Magbasa pa
ตอนที่ 9 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_บุคคลิกที่สามของเลน่า
เลน่าโน้มตัวเข้าหาลีโอ ริมฝีปากของทั้งสองเสียดสีคลอเคลียกันแต่กลับไม่มีใครเผยลิ้นโลมเลียใครก่อน แน่นอนว่าเลน่าคนนี้ไม่มีประสบการณ์การเป็นผู้รุกแต่อย่างใดจ๊วบ แต่ลีโอไม่รั้งรอสอดปลายลิ้นดื่มด่ำความหวานที่เขาคลั่งไคล้หลงใหล นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ลิ้มลอง ไม่รู้ว่าชาติก่อนเขากับเธอเป็นอะไรกัน ชาตินี้เขาถึงเป็นทาสรักทาสร่างกายต่อเธอผู้นี้ อาร์สสส แม้จะบดจูบดูดกลืนกินความหวานกันและกัน ร่างสาวก็ต้องสั่นไหวสะดุ้งเล็กน้อย ทั้งๆที่ประสบการณ์การถูกสอดด้วยนิ้วเคยพานพบมาแล้ว ซี๊ดดดด เลน่าเผลอกัดลีโอเมื่อเขาขยับนิ้วเข้าออกพร้อมๆกับหยอกล้อเกสรกลางกลีบ ทำให้เธอเสียวจนแทบคลั่ง เขาสอดมือเข้าไปตอนไหนกัน...ความร้อนแรงที่หลบซ่อนอยู่ในตัวเลน่า ลีโอไม่แปลกใจ เขาบดจูบแบ่งปันกลิ่นคาวเลือดที่ไหลออกมาของเขาให้กับเธออย่างเต็มที่ เฮ่อ เฮ่อ ริมฝีปากสาวเจ่อบวมแดงเห่อร้อนเร็วขึ้นในทันที ไอร้อนเพลิงสวาทแผ่ออกมาจากร่างกายของคนทั้งสองขยายรัศมีเป็นบริเวณกว้าง ทำให้ห้องนั่งเล่นที่กว้างขวางอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวโลกีย์พรึ่บ! ลีโอผละออกห่าง วางเธอนอนหงายบนโซฟากว้าง เขาเร่งจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองออกไปจนหมดสิ้น เผยร่างก
Magbasa pa
ตอนที่ 10 อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน_บุคคลิกที่สามของเลน่า
เธอเลือกได้เหรอ เลน่าคิดในใจ ที่เขาเป็นแบบนี้เพราะฤทธิ์เหล้าหรือเปล่า ลีโอที่เธอรู้จักเขาน่ารักขี้เล่นลีโอค่อยๆคลายการตรึงรัดเธอ ควับ! จับเธอผลิกคว่ำทาบทับตัวเธอค่อยๆสอดใส่เบียดร่องสาวที่คับแน่น ซี๊ดดดด อ๊ะอ๊ะ และเขาก็ซอยสะโพก เลน่าครางเป็นจังหวะ ซี๊ดดดด เสียงกระแทกดังสนั่นไม่เกรงว่าเสียงจะทำให้คนในห้องต้องตื่น มาวินที่ยืนอยู่มุมห้องค่อยๆถอยกลับและกลับเข้าห้องนอน เขารู้สึกตัวตื่นตอนที่ได้ยินปะทะกัน ดีที่ลีโอเห็นเขาเป็นการเตือนสติ เจ้าหมอนี่! อาร์ส เสียงของเธอครางออกมา โอ้ยยยย นี่มันอะไรกัน เมื่อกี้เธอยังกลัวเขาอยู่เลย แต่ตอนนี้เธอกลับเร้าใจมีความสุขกับท่วงท่าสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกและพละกำลังของเขา “เสียวมั้ย” เขากระซิบแผ่วเบา“เสียว” ร่างเธอขยับตามแรงกระแทกจนเสียงที่ตอบไปของเธอเกิดความไม่มั่นคง ควับ! ลีโอหยุดและดึงเอ็นร้อนออกมาจากตัวเธอ เธอรู้สึกขัดใจนัก เขาอุ้มเธอขึ้นมานั่งซ้อนบนตักเขาและกอดเธอไว้แน่นวางใบหน้าบนไหล่บาง “เมื่อกี้ขอโทษด้วยนะ” เลน่าเอียงคอแนบใบหน้าเขา เป็นการบอกเขาด้วยร่างกายว่
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status