ประวัติ ผู้แต่งโคลงโลกนิติ

ซูหวั่นได้ทุ่มเทกับงานวิจัยอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่คาดไม่ถึงเลยว่าทันทีที่เธอได้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็ได้กลายเป็นเด็กสาวชาวไร่ที่ยากจนในหมู่บ้านซีสุ่ยไปเสียแล้วแต่ก็ยังดีที่ว่า-นอกจากคุณย่าที่จะแปลกคนไปบ้าง แต่พ่อแม่และน้องชายของเธอนั้นก็ปฏิบัติต่อเธอเป็นอย่างดี!ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเต็มไปด้วยความสุขมากมายนับตั้งแต่การเดินทางข้ามเวลามา ไม่ว่าจะเป็นไก่ที่ยอมบินมาตายเอง ปลาที่ยอมกระโดดลงเข่งอย่างว่าง่าย หรือแม้แต่พี่ชายที่ลือกันว่าตายแล้วก็ยังฟื้นกลับมาได้!

ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของเขา ทำให้เขาคิดว่า..ถ้าเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนมันจะดีไม่น้อย "ไอ้บ้าเฟิล หอมแก้มฉันทำไมเนี่ย" ณิชาเอามือลูบแก้มตัวป้อยๆ ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อเพื่อนคนตัวสูงเอนตัวยื่นหน้าหอมแก้มของเธอฟอดหนึ่ง "หอมแก้มเมีย เมียน่ารักดูแลผัวดีจริงๆ" "พูดผัวๆ เมียๆ อะไรของนายเนี่ย อย่ามาพูดแกล้งฉันแบบนี้นะ" "ฉันไม่ได้แกล้ง แต่ฉันพูดความจริง" "อมแล้วก็เรียกว่าผัวเมียปะ"

"ราเชนทร์" มาเฟียหนุ่มที่ไม่อนุญาตให้ใครมาหักหลังเขา แม้แเต่เธอ ที่ได้ชื่อว่าเป็น "ผู้หญิงของเขา" ก็ตาม "อัยเรศ" หญิงสาวที่มีเขาเป้าหมายเพื่อแก้แค้น! เมื่อความแค้นบังตา จึงไม่มีคำว่า "ความรัก" อีกต่อไป.... “คุณจะทำอะไร!” รอยยิ้มเย็นด้วยความสะใจ และความแค้นที่มีอยู่เต็มอกของราเชนย์ ทำให้เขาทำสิ่งที่ไม่คิดว่าจะทำได้ เขาดึงแหวนที่อยุ่ในนิ้วของไอริสออกมา เรื่องนี้เธอไม่ทันคิดมาก่อน “เอาแหวนนี้ ไปเปลี่ยนกับแหวนหมั้น” “ราเชนย์! คุณจะทำเกินไปแล้วนะ คืนแหวนของฉันมา! อย่าเอาไปนะคุณทำบ้าอะไรน่ะ!” “แหวนของเธอแล้วยังไงล่ะ ในเมื่อเธอกล้าล้ำเส้นฉันก่อน ระหว่างเราก็จบลงแค่นี้ เธอกล้าหักหลังฉัน นี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ เธอฟังให้ดีนะไอริส วันนี้ฉันจะเข้าพิธีหมั้นกับนิศา ส่วนเธอ ไม่เคยมีค่าอะไรกับฉันเลยแม้แต่นิดเดียว!” ‘อยากจะแก้แค้นฉันสินะ คุณมันก็แค่ไอ้คนเห็นแก่ตัว และรักแต่ตัวเอง ไอ้คนกระจอก!’

ในความทรงจำของฟู่เซียวหาน ซังหนี่เป็นที่คนเงียบขรึม หัวโบราณ และน่าเบื่อคนหนึ่งมาโดยตลอด จนกระทั่ง หลังจากที่หย่าร้างกัน เขาถึงได้พบว่าอดีตภรรยาของเขาเป็นคนที่อ่อนโยนน่ารัก รูปร่างหน้าตาเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง แต่เมื่อเขาอดใจไม่ได้จะเข้าใกล้เธออีกครั้ง ซังหนี่กลับบอกเขาพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ ว่า “ประธานฟู่ คุณตกรอบไปแล้ว”

"ความรู้สึกตอนขี่ม้าเนี่ย... เสียวซ่านดีไหมครับ?" บนหลังม้าที่กำลังกระเพื่อมไหว ผมใช้มือพยุงเอวคอดกิ่วของพี่สะใภ้สุดเซ็กซี่เอาไว้ กระโปรงของเธอปลิวไสวไปตามแรงลม เพื่อนของผมกำลังมัวเมาอยู่กับการเล่นไพ่ภายในบ้านที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก แต่ผมกลับกำลังขี่ม้าอยู่กับเมียจ๋าแสนเซ็กซี่ของมันต่อหน้าต่อตา...

“หมายความว่ายังไงคะ!” “อย่างที่เธอเข้าใจ” “!!!!” “เธอเป็นสินค้า ..ของฉัน” “..ไม่จริง! ไม่จริ๊งงง!!!!” ร่างบางร้องจนสุดเสียง ก่อนจะหมดสติและล้มฟุ้บลงกับพื้น ส่วนร่างสูงที่ยืนอยู่ในห้องก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไร เขาเดินไปช้อนร่างบางขึ้นจากพื้น หยาดน้ำตาใสๆทำให้สายตาคมๆของเรียวมองค้าง.. นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอผู้หญิงที่ถูกครอบครัวนำมาขายให้กับเขา แต่เป็นครั้งแรกที่เห็นหญิงสาวกรีดร้องด้วยความเสียใจจนเป็นลมล้มฟุ้บไปอย่างนี้