รัก ได้ รัก ไป แล้ว

เพราะว่ารักจึงยอม เพราะรักถึงรอ รอที่จะได้ยินคำว่ารัก รอวันที่เธอชัดเจน...

ครั้งก่อนเพราะมิอาจปล่อยวางจากรักทำให้นางพลั้งเผลอทำร้ายคู่หมั้นของเขา จนทำให้บุรุษที่ตนรักเกลียดชังน้ำหน้าราวกับว่ามิเคยรักใคร่กันมาก่อน หวนคืนครานี้นางจะลืมเลือนทุกสิ่ง...ไม่เว้นกระทั่งเขา

ความรักที่หวานชื่นจบลงเพราะความหลอกลวง หัวใจเจ็บปวดชอกช้ำเจียนตายเมื่อวันที่เขาเลือกอีกคน เธอกลับรักเขาหมดใจ

ภาพเบื้องหน้าพร่ามัวเลือนรางด้วยหยดน้ำตาที่เอ่อรื้นคลอหน่วยตาไม่ขาดสาย ปานรัมภายกมือขึ้นปาดร่องรอยแห่งความเสียใจครั้งแล้วครั้งเล่า แต่น้ำตาเจ้ากรรมกลับยิ่งหลั่งไหลพรั่งพรูออกมาประหนึ่งทำนบกั้นความเจ็บปวดได้พังทลายลง เธอมองไกลออกไปอย่างไร้จุดหมาย ในใจหวนนึกถึงเรื่องราวที่เพิ่งผ่านพ้นไปราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน สุ้มเสียงนุ่มกังวานที่เคยกระซิบแผ่วพร่าบอกรักซ้ำๆ อยู่ข้างหู ทว่าในยามนี้ คนเดียวกันนั้นกลับเป็นคนทุบทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจจนแหลกลาญไม่มีชิ้นดีด้วยน้ำมือของเขาเอง นิ้วเรียวสวยพยายามเกลี่ยน้ำตาที่ร่วงหล่น ทว่าความเจ็บปวดกลับยิ่งแล่นริ้วเข้าสู่หัวใจอย่างรุนแรง ละม้ายคล้ายว่าใครคนนั้นจงใจปักคมมีดลงบนกลางอกของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเหวอะหวะเกินจะเยียวยา ในวินาทีที่ความเสียใจดิ่งลงถึงที่สุด ปานรัมภาก็ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวท่ามกลางม่านน้ำตา เธอคิดว่าโทษทัณฑ์ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับคนไม่รู้จักพอ และคนที่เห็นค่าความรักเป็นเพียงของเล่นชั่วครั้งชั่วคราว คือการปล่อยให้เขาจมปลักอยู่กับความรู้สึกผิดนี้ไปชั่วชีวิต ให้เขารับรู้รสชาติของการสูญเสียสิ่งที่รักที่สุดไปเพราะความมักมากของตัวเอง

อยู่ด้วยกันมาหลายปีสุดท้ายกลายเป็นตัวแทนของรักแรก เมินเฉย เย็นชา ไม่เห็นค่า ที่แท้ก็แค่ไม่รัก " คุณให้มันมาอยู่ในบ้านเราได้ยังไง" " ทีคุณยังพาเมียเก่าเข้ามาอยู่ในบ้านได้เลย แล้วทำไมฉันจะพาผัวเก่าเข้ามาอยู่บ้างไม่ได้"

ข้อดีของการแอบรักคือสามารถมีความสุขได้เฉพาะในพื้นที่ของเรา ใครจะไปคิดว่าตัวเองจะแอบรักคนคนหนึ่งได้นานขนาดนี้ล่ะคะ ในตอนนั้นฉันไม่รู้หรอกว่าความรักคืออะไร รู้แค่ว่าฉันชอบเขา! ใช่แหละฉันชอบเขา แค่ได้เห็นหน้า แค่ได้แอบมองก็มีความสุขมากแล้ว มันเป็นความรู้สึกที่ยิ้มได้โดยไม่ต้องคาดหวังมากกว่า “อย่างมึงก็ได้แค่มองแหละ เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว! เอาเวลาไปลดน้ำหนักเหอะ ฮ่า ๆ” กลายเป็นประโยคเจ็บ ๆ ที่ฝังใจฉันมาตลอด ...