วอลเลย์บอลชายไทยวันนี้

เกมวิวาห์ เดิมพันรัก Betting on Love วิวาห์ครั้งนี้ ใครตกหลุมรักก่อนเป็นผู้ชนะ เพราะคำสัญญาของผู้ใหญ่ พรนับพัน แพทย์แผนไทยประยุกต์ผู้มีรอยยิ้มอยู่เสมอ ต้องยอมเดินทางข้ามประเทศไปเป็น "สะใภ้ตระกูลหลิว" เพื่อแลกกับการช่วยเหลือครอบครัวจากหนี้สินที่กำลังล้มทั้งที่เพิ่มเริ่ม หลิวโม่โฉว มหาเศรษฐีนักธุรกิจวัย 32 ปี ผู้เย็นชา เคร่งขรึม และไม่คิดมีรักอีกหลังสูญเสียภรรยา เขามีรอยยิ้มไว้เพื่อลูกชายวัยห้าขวบเป็นตัวแทนภรรยาเก่าเท่านั้น ชายหนุ่มยอมรับการแต่งงานครั้งนี้เพียงเพราะเป็นคำสั่งของปู่… จนกระทั่งได้พบหน้าเจ้าสาว หญิงสาวชาวไทยตัวเล็กท่าทีเชื่อฟังแต่แววตาดื้อดึง ทำให้หัวใจที่ปิดตายของเขาสั่นไหว เขาไม่ต้องการ "ภรรยาตามสัญญา" เขาต้องการ ครอบครองเธอทั้งกายและใจ ทว่าเธอกลับตั้งกำแพง เพราะการแต่งงานครั้งนี้…เธอไม่ได้เต็มใจแม้แต่น้อย ระหว่างความร้อนแรงที่เขามอบให้ และความหวั่นไหวที่เธอพยายามซ่อน หัวใจของใคร… จะยอมแพ้ก่อนกัน?

เกมรักที่เขาเริ่มต้นจากความคึกคะนอง กลับจบลงด้วยบาดแผลลึกในหัวใจของเธอ สำหรับเขา…มันก็แค่การเดิมพันที่อยากเอาชนะเท่านั้น แต่สำหรับเธอ…มันคือความเสียใจที่เกินจะรับไหว

"ยอดตอง" หนุ่มหล่อคณะวิศวกรรมดีกรีกัปตันทีมบาสเกตบอล ที่ขับรถมาดี ๆ ดันโดนรถชน แขนเกือบหักไม่สามารถเล่นบาสได้ แต่เขากลับคิดว่าคุ้มเพราะได้เล่นเธอแทน "มาลย์ นวารา" สาวสวยคณะบริหาร เธอสวย เธอเก่ง แกร่ง ไม่ยอมคนไม่ยุ่งกับใคร โดยเฉพาะผู้ชายรวมถึงเขาด้วย ********** "ไหนว่าหิวไง" "ก็หิว" หิวเธอ "ลงไปสิถอยไปด้วย" พ่อคนเจ้าเล่ห์ "แค่ปลอดเข็มขัดให้" แม่คนหวงตัว

“สองภพสองชาติ ข้าพ่ายแพ้ให้แก่เขาเสมอ” ครั้งแรก…เขาเลือกนาง ไม่ใช่ข้า ครั้งที่สอง…ข้ายอมตายเพื่อเขา แต่เขากลับร่ำไห้ให้นาง ชาตินี้…ข้าไม่อาจทนเห็นหัวใจของตนเองพังทลายอีกต่อไป เพราะรักที่ไม่เคยถูกเลือก ต่อให้ต้องพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ต่อให้ต้องเล่นหมากกระดานนี้กับสวรรค์เองกับมือ ข้าก็จะเป็นผู้ชนะ ไม่ใช่เพื่อเขา…แต่เพื่อหัวใจของข้าเอง

ร่างสูงเดินเข้าหาอย่างคุกคาม มองหญิงสาวเหมือนเสือร้ายรอตะครุบเหยื่อ ไม่เคยมีผู้หญิงสวยๆ คนไหนหลุดรอดเงื้อมมือของเขาไปได้ และตอนนี้เขาก็จะไม่ปล่อยเธอเด็ดขาด ผู้หญิงที่หยามเขาครั้งแล้วครั้งเล่า “ท่าทางคุณจะพูดไม่รู้เรื่อง ฉันขอตัวก่อน” มุกอันดาก้าวถอยหนี ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะเธอรังเกียจท่าทางหยาบคายของเขาต่างหาก “จะไปไหนเล่า คุณหนูมุกคนสวย” “ว้าย!!!” มุกอันดาร้องอย่างตกใจเมื่อโดนกระชากแขนเอาไว้ ไฟฉายหล่นลงไปกองกับพื้นใต้แคร่ แสงสว่างยังส่องให้มองเห็นทั่วเพิงพัก สายฟ้าที่แลบแปลบปลาบทำให้เธอมองเห็นสายตากระหายของเขาอย่างชัดเจน “ปล่อยนะ ว้าย!!!” เพราะไม่ทันตั้งตัวเธอเลยโดนกระชากอีกรอบเข้าไปอยู่ในอ้อมแขน แต่เพราะวิชาการป้องกันตัวทำให้เธอยกเข่าขึ้นกระแทกเข้าที่หว่างขาเขาจนจุก “โอ๊ย!” ภครัฐร้องเสียงหลง ยอมปล่อยหญิงสาวเพราะความเจ็บจุก “สมน้ำหน้าอยากหื่นดีนัก” เธอว่าใส่หน้า ก่อนจะหันไปหยิบร่มและไฟฉาย แต่ช้ากว่าร่างสูงที่ดีดตัวขึ้นมา กัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้อย่างที่สุด เธอหยามเขากี่รอบแล้วนะ เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำร้ายเขาขนาดนี้มาก่อน “ว้าย!!!”

หลิวเสียงเหย่าบุตรีของแม่ทัพใหญ่ถูกหลอกใช้ให้กำจัดองค์ชายรัชทายาทยังไม่พอ กองกำลังรักษาเมืองหลวงที่บิดาของตนก่อขึ้นก็ต้องตกเป็นของคนผู้นั้น องค์ชายสามผู้สง่างาม หล่อเหลาและเปี่ยมไปด้วยคำหวานๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าของนาง จากลูกแม่ทัพที่ติดตามบิดาไปฝึกทหารอยู่บ่อยครั้งจึงมีวิชาติดกายอยู่มาก แต่ในเมื่อเกิดรักใครกับองค์ชายในวังก็เปลี่ยนไป แต่ถึงกระนั้นเขากับสหายสนิทของนางก็หักหลังนาง แม้กระทั่งยอมเป็นอนุเพราะความรัก เขาบอกว่าจะรักนางและบุตรที่เกิดผู้อื่น แต่เมื่อบุตรชายของนางมีอายุครบหกปี เขาก็ให้นางลวงบิดาของบุตรนางมา และสังหารพวกเขาทั้งสาม ก่อนตายนางกำแหวนหยกปาจือสี่ม่วงลาเวนเดอร์ที่หนามกงฟู่มอบให้ นางตื่นขึ้นมาอีกครั้งซึ่งหนามกงฟู่ถูกวางยากำลังฉวยโอกาสกับนาง มือของนางสัมผัสแหวนหยกปาจือสี่ม่วงลาเวนเดอร์ที่อยู่ในมือเขา นางไม่สามารถแก้ไขให้เขาไม่ลงมือกับนางได้ หลิวเสียงเหย่าคิดหาหนทางที่จะหลีกหนีองค์ชายสามผู้ที่ทำร้ายและหลอกใช้ความรักของนางเป็นเครื่องมือทำให้ตัวเขาได้เป็นองค์ชายรัชทายาท ในเมื่อตอนนี้นางได้หลับนอนกับองค์ชายรัชทายาทแล้ว และชาติที่แล้วเขาก็ดีกับนางไม่น้อย ครั้งนี้นางก็จะสนับสนุนเขา