หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง

หวนคืนอีกคราชะตานี้ข้าลิขิตเอง

last updateLast Updated : 2025-10-06
By:  Sanassetong Completed
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
86Chapters
6.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หลิวเสียงเหย่าบุตรีของแม่ทัพใหญ่ถูกหลอกใช้ให้กำจัดองค์ชายรัชทายาทยังไม่พอ กองกำลังรักษาเมืองหลวงที่บิดาของตนก่อขึ้นก็ต้องตกเป็นของคนผู้นั้น องค์ชายสามผู้สง่างาม หล่อเหลาและเปี่ยมไปด้วยคำหวานๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าของนาง จากลูกแม่ทัพที่ติดตามบิดาไปฝึกทหารอยู่บ่อยครั้งจึงมีวิชาติดกายอยู่มาก แต่ในเมื่อเกิดรักใครกับองค์ชายในวังก็เปลี่ยนไป แต่ถึงกระนั้นเขากับสหายสนิทของนางก็หักหลังนาง แม้กระทั่งยอมเป็นอนุเพราะความรัก เขาบอกว่าจะรักนางและบุตรที่เกิดผู้อื่น แต่เมื่อบุตรชายของนางมีอายุครบหกปี เขาก็ให้นางลวงบิดาของบุตรนางมา และสังหารพวกเขาทั้งสาม ก่อนตายนางกำแหวนหยกปาจือสี่ม่วงลาเวนเดอร์ที่หนามกงฟู่มอบให้ นางตื่นขึ้นมาอีกครั้งซึ่งหนามกงฟู่ถูกวางยากำลังฉวยโอกาสกับนาง มือของนางสัมผัสแหวนหยกปาจือสี่ม่วงลาเวนเดอร์ที่อยู่ในมือเขา นางไม่สามารถแก้ไขให้เขาไม่ลงมือกับนางได้ หลิวเสียงเหย่าคิดหาหนทางที่จะหลีกหนีองค์ชายสามผู้ที่ทำร้ายและหลอกใช้ความรักของนางเป็นเครื่องมือทำให้ตัวเขาได้เป็นองค์ชายรัชทายาท ในเมื่อตอนนี้นางได้หลับนอนกับองค์ชายรัชทายาทแล้ว และชาติที่แล้วเขาก็ดีกับนางไม่น้อย ครั้งนี้นางก็จะสนับสนุนเขา

View More

Chapter 1

1

出所の日、中川杏奈(なかがわ あんな)は担架で運ばれて出てきた。

彼女は骨と皮ばかりに痩せ細っていた。右手は力なく垂れ下がり、両足からは血が滴っていた。

三ヶ月前、何者かに偽証され、久保家の本当の令嬢の身代わりとして、杏奈は刑務所に入れられた。

刑務所の中で、メスを握るはずだった彼女の手は、腱を切られてしまった。

国際的な舞台で優勝できたはずの足も、めちゃくちゃにされた。

すべてを諦めかけていた時、夫の中川竜也(なかがわ たつや)があらゆる手を尽くして、杏奈を助け出してくれたのだ。

門の外。

担架に乗せられた杏奈を見て、迎えに来た竜也は一瞬息をのんだ。そして、よろめきながら車を降りると、彼女を腕の中に抱きしめた。

「杏奈、俺が悪かった。迎えに来るのが遅くなって、すまない」

一緒に救急車に乗り込むと、竜也の声は震えていた。

いつもはクールで気高い男が、一筋の涙をこぼした。

記憶の中で、夫が涙を見せたのは、わずか2回だけだった。結婚した時と、息子の中川浩(なかがわ ひろし)が生まれた時だ。

その涙が杏奈の顔に落ちた瞬間、彼女の感情はついに爆発した。

殴られた時も、手の腱を切られた時も泣かなかった。でも、この時の彼女は涙をこらえきれなかった。

杏奈は竜也の心を落ち着かせてくれる香りを嗅ぎながら、彼の胸に顔をうずめた。

よかった。自分にはまだ夫と息子がいる。愛してくれる家族がいる。

竜也は目を真っ赤にし、怒りで目を剥きながら、杏奈を抱きしめて誓った。「杏奈、お前を陥れた偽証の真犯人を必ず捕まえる。そして、お前の無実を証明してみせる!」

杏奈は彼の胸にうずくまり、その力強い鼓動を感じながら、ずたずたに傷つけられた心も、ようやく少しだけ和らいだ。

こんなにも愛してくれる夫と息子がいるのだ。育ての親である久保家の義理の父と母が久保真奈美(くぼ まなみ)しか思っていなくても、元の婚約者に裏切られても、もうどうでもよかった。

「全部俺のせいだ。あの日、俺がお前に車で出かけるように言わなければ、ひき逃げの濡れ衣を着せられることもなかったのに」

竜也は声をかすませた。杏奈の姿を見るのが辛いのか、涼しげな目元が伏せがちになっていた。

それを聞いて、杏奈は首を横に振った。

こんなにも思ってくれる彼のせいになんてできるわけがないじゃない?

竜也は周りでも評判の、理想の夫だった。

結婚してから、彼はずっと杏奈を宝物のように扱ってきた。

そして仕事で疲れている彼女を心配して、「俺が養うから」と何度も仕事を辞めるようにも勧めていた。

あの名高い中川家の跡取りが、これほどまでに杏奈を愛しているのだから、それは誰もが彼女の幸運を羨むほどだった。

でも今こんな風になってしまった自分は、もう竜也にはふさわしくないだろう?

そう思いながら、杏奈は泣き声で言った。「もう二度とメスを握れないかもしれない。もう踊れないかもしれない……」

竜也は再び目を赤くし、震える声で彼女をなだめた。「杏奈、大丈夫だよ。メスが握れなくても、俺が一生養ってやる。踊れなくたっていいじゃないか。むしろ他の男たちにお前を見られないなら、俺も嫉妬せずに済むようになるし……」

それを聞いて、杏奈は口の端を引きつらせ、苦笑いを浮かべた。

竜也は彼女の脚が一番好きだった。でも、その脚は今や傷だらけだ。

治ったとしても、傷跡は残るだろう。

そんな脚を毎日見ていたら、彼もきっと嫌になるに違いない。

そう思いながら病院に着くと、杏奈はようやく息子に会えた。

浩は彼女のベッドに駆け寄り、泣き崩れた。「ママ、ごめん!僕の言ったことが証言になるなんて知らなかったんだ!僕が記憶違いしたせいで……僕の脚を代わりにママにあげる!」

杏奈は三ヶ月前のことを思い出した。ひき逃げの濡れ衣を着せられた時のことだ。

証人だった浩も、あの日、彼女が外出したと証言したのだった。

浩は小さい頃から聞き分けがよく、大人びていて、少し冷めているところがあった。

その彼が今、鼻水と涙で顔をぐしゃぐしゃにして泣いている。とても可哀想に見えた。

いくら大人びていても、まだ子供だ。記憶違いをすることもあるだろう。

そう思うと杏奈は胸が痛くなり、浩の頭を撫でた。「ママは浩のこと、責めてないわよ」

「これからは僕がママの脚になる」浩は声を詰まらせながら言った。「僕がママの代わりにいろんなところを歩くから」

その瞬間、杏奈は切なくなりながらも、自分は幸せだと思った。

息子も夫も、こんな自分を見捨てなかった。それどころか、前よりもっと優しくしてくれてるのだ。

自分の育った家庭は幸せではなかったけれど、幸いにも、温かい家庭を自分で築くことができたんだから。

……

手術から目をさましても、杏奈の手足にはまだ感覚がなかった。

喉がカラカラに渇いていた彼女が口を動かして誰かを呼ぼうとしたその時、ドアの外から浩の声が聞こえてきた。

「パパ、ママは今すごく可哀想だね。立てるようにはなるけど、もう二度と踊れないんだって先生が言ってた。もうお医者さんもできなくなったって」

それを聞いて、杏奈は目が潤み、胸が締め付けられた。

こうなることは分かっていた。でも、他人の口から改めて聞かされると、やはり複雑な気持ちになった。

そう思っていると、「ねぇパパ、真奈美おばさんの身代わりをさせるために、わざとママに罪を着せたでしょ。ひどくない?」浩は続けた。

身代わり?

罪を着せた?

杏奈は突然、凍りついた。その瞬間、彼女は自分が聞き間違えじゃないかと思った。

信じられない思いで目を見開く。ドアの向こうから聞こえてきたのは、竜也の冷たい声だった。「真奈美おばさんはトップダンサーなんだ。だから彼女を守ってあげないとだよ。

それに比べて、君のママは真奈美おばさんの代わりに長年お嬢様としていい暮らしてきたんだ。そのせいで真奈美おばさんは辛い生活をしてきたんだ。だから、それは君のママがしないといけない償いだ、彼女はもう中川家の嫁になったんだ。これ以上、何を望むというんだ?」

じゃあ、自分が陥れられて刑務所に入ったのは、この親子が仕組んだことだったの?

杏奈はベッドの上で、声が漏れないように唇をきつく噛みしめた。

小さい頃に病院で取り違えられたのは、自分のせいじゃない。

どうして自分が、久保家の令嬢の座を奪ったことになるの?

じゃあ、竜也の愛の誓いは、全部嘘だったっていうの?

浩はため息をついて同意した。「仕方ないね!ママはいつも真奈美おばさんに意地悪ばかりしてたから、これからは僕たちがその分よくしてあげればいいよね!」

これから?

自分に、これからなんてあるの……

彼ら親子の会話聞きながら、胸をえぐられるような痛みが広がり、彼女は静かに涙を流した。

手足の痛みなんて、心の痛みに比べればどうでもよかった。

そうか、これらすべてを仕掛けたのは、最も身近にいた夫と、実の息子だったのか。

彼らは、真奈美の身代わりをさせるために、自分に濡れぎぬを着せたんだ。

なるほど、彼らの目にも、あの女しか映っていなかったのね。

ドアの外で、浩が少し申し訳なさそうに言った。「でもさ、僕たちが手術の時間をわざと遅らせたから、ママの手と脚はもう治らなくなっちゃったんでしょ。もしママがそれを知ったら、おかしくなっちゃうんじゃない?」

手術が間に合っていれば、自分は助かった?

なのに、彼らはわざと手術を遅らせたんだ。

心臓をナイフで切り裂かれたようで、杏奈は息が詰まりそうだった。

ドアの向こうで、竜也が少しイライラしたように、言い聞かせるような声で話すのが聞こえた。「大丈夫だ。彼女はもう久保家には戻れないし、手足も不自由になった。だからこれからは、中川家に頼るしかないだろう」

そう言いながら竜也はご機嫌な様子で言葉を続けた。「浩、君は真奈美が好きだろう?これからは、ママに邪魔されずに会いに行けるぞ。嬉しくないのか?」

すると、浩は無邪気な声で残酷な言葉を続けた。「嬉しいよ!ママはいつも怒るんだもん。いつも文句が多いんだから、そうやって意地悪だから嫌なんだよ。僕がたまに真奈美おばさんと話してるだけで、いろいろ言われるし!」

その言葉に、杏奈は心を抉られるようだった。彼女は目を大きく見開き、大粒の涙が次々とこぼれ落ちた。

真奈美が嫌いだと、そう言ったのは浩自身だった。だから自分は、彼の代わりに何度も真奈美からの誘いを断ってあげていたのに。

それが今、どうして全部、自分のせいになっているの?

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Kom Kom
Kom Kom
สุดท้ายเราก็อ่านมาถึงบทที่72จนไดั อยากรู้ว่าต่อไปจะเป็นเช่นไร มาค่ะมาอัพค่ะ....รอๆๆๆๆ
2025-09-20 14:33:45
0
0
Kom Kom
Kom Kom
อ่านมาถึงบทที่13เนื้องเรื่องดี แต่ตัวหนังสือเขียนมาผิดเยอะมาก อ่านไปตั้งมาทำความเข้าใจรึเดาเอา
2025-09-14 23:13:13
0
0
เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
กำลังสนถกเลยจ้ามาอัพให้หน่อยน๊า
2025-03-07 13:18:52
0
0
86 Chapters
1
ในเทศกาลสิ้นปีโคมไฟรูปทรงต่างๆลอยขึ้นสู่ฟากฟ้ามีแสงสว่างเรืองรองต่อกันเป็นสาย ทุกคนต่างอธิษฐานขอให้ใต้ล่าสงบสุขในเร็ววัน ช่วงสงครามอย่างนี้หลายๆผู้หลายๆคนไม่มีกระจิตกระใจที่จะจัดงานปีใหม่ เหล่าแม่ทัพน้อยใหญ่ต่างก็ประจำกันอยู่ที่ด่านต่างๆ บันดาลูกและภรรยาต่างนั่งสวดมนต์อธิษฐานให้ท่านพ่อและสามีนั้นปลอดภัยจากสงคราม มีแต่รัชทายาทผู้เดียวเท่านั้น ที่ป้องกันอยู่ ณ ดินแดนทางเหนือของแคว้นตง ที่เขาถูกเรียกตัวกลับมาเมืองหลวง เพื่อที่จะเฉลิมฉลองในวันเทศกาลปีใหม่นี้ คราแรกเขาไม่เต็มใจมากนักเนื่องจากสถานการณ์ของสงครามนั้น ยังอยู่ช่วงวิกฤตอยู่ แต่เสด็จพ่อของเขาสั่งแล้วมิสามารถที่จะขัดคำสั่งได้ เป็นห่วงบ้านเมืองก็เป็นห่วงแต่ท่านพ่อของเขาเป็นถึงฮ่องเต้จะให้ขัดคำสั่งได้อย่างไร องค์ชายรัชทายาทมีกองกำลังอยู่นับครึ่งของแคว้น เขาได้สั่งแม่ทัพต่างๆก่อนที่เขาจะเดินทางกลับวังหลวงให้ดูแลเข้มงวด เพราะไม่รู้ว่าข้าศึกจะใช้ช่วงที่เขากลับวังนั้นโจมตีด่านต่างๆหรือไม่ มารดาของเขาได้เสียชีวิตไปในยามสงครามครั้งที่เขาอายุเพิ่งได้หกขวบ ครั้งนั้นเกิดวิกฤตใหญ่หลวงยังดีที่ฮ่องเต้ทรงหลุดพ้นออกมาได้ ถึงแม้ว่าภรรยาสุดที่รักจะ
Read more
2
ในคืนงานเลี้ยงเทศกาลปีใหม่ของวังหลวงจัดขึ้น ในวังหลวงนั้นมีทั้งบุรุษและสตรีมากมายที่เข้ามาร่วมเฉลิมฉลอง หลังจากที่ฮ่องเต้เปิดงานเทศกาลปีใหม่ หลายๆคนก็ดื่มดำกับความสุขในวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่แบบนี้ ทางราชวังก็ยินดีให้ลูกหลานของขุนนางและเหล่าแม่ทัพทั้งหลายเข้ามาร่วมในงานครั้งนี้ด้วย หย่าเซี่ยหว่านลูกขุนนางตระกูลหย่า วันนี้นางมาในชุดแบบเรียบหรูแต่ดูแล้วนางมีเสน่ห์เหลือเกิน บุรุษทุกคนต้องหันหน้ามองนางราวกับว่านางเป็นเจ้าของงานในค่ำคืนนี้ แม้กระโปรงของนางจะเป็นเพียงสีฟ้าอ่อนแต่มันขับกับผิวของนางทำให้นางโดดเด่นซะเหลือเกิน หนามกงฟู่เหลือบมองเล็กน้อย สตรีผู้นี้อันตรายอยู่มาก เป็นสตรีที่ลือเลื่อง และเก่งแทบทุกด้านไม่ว่าจะเป็นเรือนหลัง นางยังร่ำเรียนเกี่ยวกับขุนนางแบบท่านพ่อของนางด้วย ซูเสวี่ยรายงานให้เขาฟังเขาจึงตัดสตรีผู้นี้ออกทันที เพราะหากว่าเป็นบุตรของขุนนางตระกูลหย่าและหัวดื้อรั้นก็คงจะหนีไม่พ้นต้องเกี่ยวดองด้วยแบบจริงจัง เขาไม่ได้มองผู้ใด เนื่องจากว่าซูเสวี่ยลูกน้องของเขายังสืบข้อมูลของบุตรหลานของท่านแม่ทัพและเหล่าขุนนางยังไม่มากพอ แต่ตัวของซูเสวี่ยเองนั้นสนใจบุตรสาวของตระกูลแม่ท
Read more
3
เมื่อแสงอรุณขึ้นในยามเช้าของวันปีใหม่ หมู่นกน้อยใหญ่ต่างบินโพลไปหาอาหาร เสียงร้องของนกปลุกให้ผู้คนที่หลับไหลตื่นลืมตา เสียงฝีเท้าจำนวนมากวิ่งกรูกันเข้ามายังห้องหนึ่งห้องในพระราชวัง พวกเขาเปิดเข้ามาและทำเสียงเอะอะโวยวาย จนสองร่างที่อยู่บนเตียงนั้นตกใจตื่น "เจ้าฟู่เจ้าทำแบบนี้ได้อย่างไร เจ้ารู้ดีว่าข้ารักใคร่กับเสียงเหย่ามากเพียงใดดูเจ้าทำกับนางสิ"หนามกงเฉียวกระโกนก้องและลากตัวหนามกงฟู่ หมัดของเขาปล่อยออกไปหนึ่งครั้งถูกปากของหนามกงฟู่อย่างจัง ทำให้เขาที่รู้สึกว่ามึนหัวและปวดหัวอยู่เล็กน้อยนั้นตื่นลืมตาได้เต็มที่ เขาทำสิ่งใดเขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำเมื่อมองไปข้างๆก็พบว่ามีสติผู้หนึ่งที่กำลังใจผ้าห่มนั้นคลุมร่างตัวเองแล้วสะอื้นร้องไห้ ภาพเมื่อคืนจึงแวบเข้ามาให้เห็นบ้าง หนามกงฟู่สะบัดหัวไปมาก่อนที่ถูกลากตัวไปห้องขังทันที หลิวเสียงเหย่าที่ร้องห่มร้องไห้ราวกับบุบผาที่ต้องฝน น้ำตาที่ไหลรินทำให้คนสงสารยิ่งนัก มีบุตรีของขุนนางฝ่ายซ้ายเดินเข้ามาอาดๆ รามกับว่าได้เตรียมการรออยู่หน้าห้องนานแล้ว"เสียงเหย่าเจ้าเป็นอะไรมากหรือไม่ ไอ้คนเลวทรามคงถือว่าตัวเองเป็นรัชทายาท ถึงกระทำย่ำยีผู้ใดก็ได้แบบนี้ ข้า
Read more
4
"ทูลฝ่าบาทแม่ทัพหลิวขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ"เสียงดังลั่นขึ้น ฮ่องเต้มองทุกคนที่อยู่ด้านล่างด้วยความกลัดกลุ้ม แม่ทัพหลิวเป็นแม่ทัพที่ควบคุมทหารองครักษ์ทั้งหมดหากมีปัญหากับเขาแบบนี้จะได้อย่างไร ถึงตอนนี้เขาต้องปลดองค์ชายรัชทายาทจริงๆเสียแล้ว "ทุกคนออกไปให้หมดเจ้าหนามกงฟู่ เจ้าต้องอยู่รับมือกับท่านแม่ทัพหลิว เขาต้องการอย่างไรข้าจะจัดการให้เขา แม้นเขาต้องการที่จะปลดเจ้าออกจากองค์ชายรัชทายาทข้าก็ต้องทำ เพราะกองกำลังรักษาการในวังหลวงนั้นเป็นของเขา แล้วเรียกแม่ทัพหลิวเข้ามา"ฮองเต้พูดขึ้น ไม่นานแม่ทัพหลิวก็เดินเข้ามา เมื่อก่อนที่เขาจะเข้าวังมาราวๆหนึ่งก้านธูป บุตรสาวก็ได้บอกกับผู้เป็นมารดาให้สนับสนุนองค์ชายรัชทายาท เขาจึงถวายบังโคมฮ้องเต้ และคำนับองค์ชายรัชทายาทเล็กน้อย "ท่านพ่อข้าผิดไปแล้วเจ้าคะ ข้ากลับองค์ชายรัชทายาทนั้นรักกันมาก จึงมิอาจจะพรากจากกันได้ เราเคยเจอกันเมื่อสามปีที่แล้ว ครั้งที่องค์ชายรัชทายาทเข้ามาในค่ายทหารของพวกเรา ข้ากับเขาก็ได้ชอบพอกันแต่ครั้งเมื่อเขานั้นต้องไปทำศึกที่ค่ายทางทิศเหนือ จึงทำให้เราห่างไกลกัน จนฮองเฮานั้นบังคับให้ข้าต้องชอบพอกับองค์ชายสาม แต่เมื่อคืนนั้นเราได้
Read more
5
"ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไม่ใช้แผนการของข้าแต่อย่างใดท่านอย่าเข้าใจผิด ข้าแค่รู้บางสิ่งมาแต่มันก็สายไปเสียแล้ว คราวนี้ทำตามที่ข้าได้แจ้งท่านก็จะรอดแล้วปลอดภัย หากว่าท่านไม่ทำตามแล้ว ณืเวลานี้ท่านก็จะมีแต่เสียกับเสีย คนวางแผนนั้นต้องการให้ท่านทิ้งตำแหน่งองค์ชายรัชทายาทไป ข้าก็ต้องเสียกองกำลังรักษาการวังหลวงไป ข้าเองคิดว่าเรามาร่วมมือกันจะดีเสียกว่า"องค์ชายรัชทายาทอ่านจดหมายที่ลายมือของนางนั่นช่างอ่อนช้อยและแข็งแกร่งไปในตัว "ซูเสวี่ยเจ้าไปสืบประวัติของบุตรีของแม่ทัพหลิว หลิวเสียงเหย่ามาได้หรือไม่ หาทางลอบออกจากตำหนักไปยังทิศในวังไม่น่าจะมีผู้ใดเฝ้าอยู่"องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่บอกลูกน้องคนสนิทไปตามสืบ ไม่นานเขานั้นก็หายตัวไปทันที"เราเคยเจอกันในค่ายทหารของท่านพ่อ ที่อยู่ในวังหลวงเมื่อสามปีก่อนท่านได้เข้ามาเยี่ยมเยียนภายในค่ายแห่งนี้ เราทั้งสองชอบพอกันแต่ท่านก็มีเหตุที่ต้องไปประจำตำแหน่งที่ค่ายด้านเหนือจึงทำให้เราไร้การติดต่อกัน"รัชทายาทหนามกงฟู่อ่านมาถึงท่อนนี้ก็รู้สึกน้ำเน่าสิ้นดี เหตุใดเขาไม่เคยรู้สึกมาก่อนหรือว่าเมื่อสามปีที่แล้วเขาจะพบกับสตรีที่ค่ายองครักษ์แล้วชอบนาง"แล้วค่ากั
Read more
6
"นายน้อยขอรับสตรีผู้นี้เป็นคนรักขององค์ชายสามนะขอรับ แล้วทำไมเขาต้องแต่งงานกับนายน้อยด้วยหรือขอรับ "ซูเสวี่ยถามผู้เป็นนายขึ้น"ก็เรื่องเมื่อคืนนั่นแหละ มันเกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อยที่ข้าต้องแต่งกับสตรีผู้นี้ หรือเจ้าอยากให้ข้าผิดใจกันกับแม่ทัพหลิวซึ่งเขาเป็นหัวหน้าของหองกำลังทหารองครักษ์ที่อยู่ในวังหลวง ถึงแม้ว่าเราจะมีกองทัพในมือหลายกองแต่ข้าว่าเราก็ไม่ควรที่จะผิดใจกับกองกำลังรักษาวังหลวงหรอกเอาเป็นว่าเจ้าไปสืบเรื่องของฮองเฮาและองค์ชายสามมาก็แล้วกัน"หนามกงฟู่กล่าวขึ้น เขาไม่เคยให้ลูกน้องคนสนิทของเขาเรียกเขาว่าองค์ชายรัชทายาทให้เรียกนายน้อยแทนเพราะว่าเวลาที่เขาออกไป ณ สถานที่ต่างๆกับลูกน้องคนที่สนิทเขาจำเป็นที่จะต้องปิดบังตำแหน่งองค์ชายรัชทายาทไว้ แม้นกับวังหลวงในครั้งนี้ซูเสวี่ยต้องออกไปสืบสถานการณ์ต่างๆอยู่บ่อยๆ เขาก็ไม่ค้านที่จะทำเพื่อเจ้านายของตัวเองเขาเต็มใจไปสืบด้วยตัวเองเนื่องจากว่าข้อมูลจะได้ไม่ผิดพลาด และไม่ไว้ใจคนอื่นอีกด้วย ที่เขาไปสืบเรื่องขององค์ชายสามอาจเป็นเพราะว่าสตรีผู้นั้นชอบพอกับองค์ชายสามอยู่ เขาแอบตามองค์ชายสามก็พบว่าองค์ชายสามได้จองโรงเตี๊ยมเพื่อไปดื่มน้ำชากับใครส
Read more
7
บทรักของของข้างๆดำเนินไปอย่างช้าๆเสียงก็ยังไม่ได้ดังมาก เมื่อไม่ได้ใช้หลอดดักฟังแล้วซูเสวี่ยเพียงแค่ได้ยินเสียงของสตรีครางเล็กน้อย เขาเริ่มดื่มน้ำชาไปด้วยเหงื่อที่รินไหล ถึงเขาจะเป็นบุรุษหนุ่มแต่เขาก็ไม่เคยมีเรื่องอย่างว่าแบบนี้มาก่อนืทำให้เขานั้นจินตนาการไปตามหนังสือภาพที่เคยเห็น แล้วทำให้เหงื่อเขาไหล สักพักเหมือนห้องข้างๆได้ยินเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเสียงครางของทั้งสองประสงค์ปนเปกันไปทั้งเสียงกระแทกที่เป็นจังหวะเริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ ของอะไรสักอย่างซูเสวี่ยอดทนไม่ได้เปิดหน้าต่างแง้มๆและห้องข้างๆไม่มีวี่แววที่จะสงบลงเลยเขาจึงเปิดสุดและกระโดดออกจากหน้าต่างไปทันที เมื่อเขาออกไปไกลแล้วมองไปด้านบนก็ไม่เห็นว่ามีผู้ใดจะเปิดหน้าต่างมาดูเขา แสดงว่าห้องข้างๆนั้นน่าจะเมามันจนไม่รู้ว่าเขาอยู่เป็นแน่ เขาจึงรีบกลับตำหนักขององค์ชายรัชทายาททันที ด้วยความที่หนักอึ้งและคับแน่น เมื่อไปถึงตำหนักเขาก็ไม่ได้เข้าไปหาผู้เป็นเจ้านายทันที เขาไปนั่งสงบสติอารมณ์อยู่สักพัก จนในที่สุดองค์ชายรัชทายาทก็รู้ว่าเขากลับมาแล้วจึงเรียกตัวเข้าพบ"เจ้าได้ความว่าอย่างไรบ้าง ที่เจ้าออกไปติดตามองค์ชายสาม และฮองเฮานั้น"องค์ชา
Read more
8
"องค์ชายรัชทายาทมีธุระอะไรกับหม่อมฉันหรือเพคะ "หลิวเสียงเหย่ากล่าวขึ้นพลางมองสบตาองค์ชายรัชทายาท ทำให้เขานั้นรู้สึกหวั่นไหวสตรีผู้นี้ช่างแข็งแกร่งเสียเหลือเกินไม่กลัวเขาเลยแม้แต่นิดเดียว"ก็มาเรื่องอภิเษกสมรสของเราทั้งสอง วันนี้ข้านำของมากราบไหว้ท่านพ่อกับท่านแม่ของเจ้า แล้วข้าก็จะมาตกลงกับเจ้าอีกเรื่องที่เราอภิเษกสมรสกันแล้ว ฮ่องเต้อยากให้ข้าอยู่ที่วังหลวงต่อ แต่ข้าคิดว่ากองทัพในด่านทิศเหนือนั้นต้องการข้าเป็นไหนไหน หาข้าอภิเษกสมรสแล้ว ข้าต้องกลับไปยังค่ายทางทิศเหนือ ข้าจึงอยากมาเจรจากับเจ้า เพราะถ้าเจ้าแม่ยินยอมข้าก็ไม่สามารถที่จะไปได้"องค์ชายรัชทายาทกำลังพูดยังไม่ทันจะจบดี"หม่อมฉันรู้ดีเพคะ เรื่องบ้านเมืองนั้นสำคัญความจริงหม่อมฉันยังไม่ได้อยากอภิเษกสมรสแต่อย่างใด อยากให้ท่านกลับไปป้องกันด่านทิศเหนือก่อน และข้ายังคิดอีกว่าด่านที่เป็นทะเลนั้น น่าจะมีคนป้องกันอยู่บ้าง เพราะตอนนี้เหมือนข้าศึกจะล้อมพวกเราอยู่ทุกด้านยกเว้นด้านทะเล ข้าเกรงว่าจะเป็นด้านนั้นที่ข้าศึกช่วยกันโจมตีแคว้นตงของเรา"หลิวเสียงเหย่ากล่าวขึ้น ทำให้องค์ชายรัชทายาทมองเสียงเหย่าที่เปลี่ยนไป เดิมทีเขาคิดว่าการอภิเษกสมร
Read more
9
เมื่อแผนของฮองเฮาและองค์ชายสามนั้นจบลง เนื่องจากว่าเป็นการยอมความของแม่ทัพหลิวก็ทำให้ฮองเฮาไม่พอใจเป็นอย่างมากเขาจึงไปกราบทูลกับฮ่องเต้เรื่องนี้"เสด็จพี่เพคะทำไมบุตรีแม่ทัพหลิวถึงต้องอภิเษกกับองค์ชายรัชทายาททั้งๆที่ท่านก็รู้อยู่แล้วว่าองค์ชายสามกับนางรักใครกัน"ฮองเฮากล่าวขึ้นเหมือนไม่รู้ว่าสิ่งใดเกิดขึ้นกับหลิวเสียงเหย่า คำพูดของนางทำราวกลับว่าองค์ชายรัชทายาทนั้นแย่งคนรักขององค์ชายสามอย่างใดอย่างนั้น"ฮองเฮาเจาก็จงปล่อยวางเสียเถอะ เรื่องของคนรุ่นหลังเจ้าก็ถือว่ามารดาของแผ่นดิน เป็นมารดาขององค์ชายรัชทายาท เจ้าต้องรักบุตรที่เท่ากัน ฟู่เออร์กับบุตรีแม่ทัพหลิวชอบพอกันก็ให้เขาแต่งกันเถอะ"ฮ่องเต้กล่าวขึ้น"รักกันหรือเพคะเสด็จพี่ หม่อมฉันเห็นแต่เฉียวเออร์ที่รักกับแม่นางหลิวผู้นั้นแต่ทำไมถึงเป็นองค์ชายรัชทายาทไปได้เพคะ หรือเป็นเพราะว่าตำแหน่งของเขาถึงจะแย่งคนรักของบุตรชายของหม่อมฉันก็ได้หรือเพคะ"ฮองเฮากล่าวขึ้นและเดินจากไปทันทีโดยไม่ฟังว่าฮ่องเต้จะกล่าวยังไงอีก เขารีบไปคุยกับบุตรชายของเขาว่าห้องเต้กล่าวมาแบบนี้ องค์ชายสามจึงไปขอพบกับหลิวเสียงเหย่า ในที่สุดก็ได้เข้าไปพบแต่ครั้งนี้นางไม่ได้
Read more
10
"แม่นางหลิวขอรับองค์ชายรัชทายาทให้ข้ามาถามว่า ครั้งนั้นที่จวนของแม่ทัพหลิวองค์ชายรัชทายาทได้ติดค้างเรื่องสำรับกับแม่นางหลิวอยู่ ครั้งนี้แม่นางหลิวจะสะดวกที่จะรับสำรับกับองค์ชายรัชทายาทหรือไม่ขอรับ"ซูเสวี่ยกล่าวเชื้อเชิญหลิวเสียงเหย่าจนหลายๆคนได้ยินและมองพวกเขากัน ความสัมพันธ์สองคนนั้นไปถึงไหนกัน ไปหาทีจวนหลิวอีกต่างหาก"ข้าว่างอยู่พอดี แต่ข้าบอกกับคนในตระกูลว่ามาเข้าเฝ้าฝ่าบาทเพียงสักครู่ก็จะกลับ ข้าไม่ได้แจ้งกลับทางนั้นว่าจะมารับสำหรับด้วย"หลิวเสียงเหย่ากล่าวขึ้น "ถ้าอย่างนั้นข้าขอเชิญท่านไปตำหนักองค์ชายรัชทายาทก่อนเดียวข้าจะไปจวนแม่ทัพหลิวเพื่อกล่าวบอกกับทางนั้นเองขอรับ"ซูเสวี่ยกล่าวขึ้นและผายมือเชิญหลิวเสียงเหย่าไปตำหนักองค์ชายรัชทายาทเพื่อไปรอรับสำหรับในห้องรับรอง "ถ้าได้สั่งให้คนไปเตรียมสำหรับแล้ว "องค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่กล่าวขึ้น หลิวเสียงเหย่า เห็นบ่าวรับใช้อยู่ผู้หนึ่งทหารจริงเดินไปใกล้ๆแล้วนางก็มองร้อยสายตาที่ขมิ้นแล้วนางก็สะดุดล้มลง"แม่นางหลินเจ้าเป็นอะไรหรือไม่"องค์ชายรัชทายาทนามกงฟู่ถามขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปประคอง บ่าวผู้ที่นั่งอยู่นั้นก็ตกใจกำลังจะยื่นมือไปสัมผัส
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status