คู่หมั้นกรณีของยอดตอง

คู่หมั้นกรณีของยอดตอง

last updateLast Updated : 2026-06-23
By:  พิศสราUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
22Chapters
166views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"ยอดตอง" หนุ่มหล่อคณะวิศวกรรมดีกรีกัปตันทีมบาสเกตบอล ที่ขับรถมาดี ๆ ดันโดนรถชน แขนเกือบหักไม่สามารถเล่นบาสได้ แต่เขากลับคิดว่าคุ้มเพราะได้เล่นเธอแทน "มาลย์ นวารา" สาวสวยคณะบริหาร เธอสวย เธอเก่ง แกร่ง ไม่ยอมคนไม่ยุ่งกับใคร โดยเฉพาะผู้ชายรวมถึงเขาด้วย ********** "ไหนว่าหิวไง" "ก็หิว" หิวเธอ "ลงไปสิถอยไปด้วย" พ่อคนเจ้าเล่ห์ "แค่ปลอดเข็มขัดให้" แม่คนหวงตัว

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

เสียงพูดคุยครื้นเครงของพนักงานในร้าน ‘มาลย์ นวารา’ กำลังช่วยกันจัดกระถางดอกกุหลาบหลากหลายสายพันธุ์ขึ้นหลังรถกระบะคันใหญ่

อีกมุมของร้านมีหญิงสาวยืนอยู่หน้าจอโทรศัพท์ ด้านหลังและด้านข้างเธอมีต้นกุหลาบออกดอกหลายสีวางเรียงรายเต็มพื้นที่ มีพนักงานผู้ชายหลายคนคอยยื่นกระถางต้นกุหลาบให้เธออยู่ซ้ายขวาทั้งด้านหลัง

ส่วนด้านหน้าหลังโทรศัพท์มีหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ซึ่งทำหน้าที่เป็นแอดมินของร้าน ช่วยดูระบบหลังบ้านของเพจร้านกุหลาบ มาลย์ นวารา ในมือคนยืนหน้ากล้องถือกระถางต้นกุหลาบต้นใหญ่ ปากพูดคุยนำเสนอบอกถึงสายพันธุ์ หมุนกระถางไปมาเพื่อให้คนดูได้เห็นทุกมุมของฟอร์มกุหลาบในมือ

“ฟอร์มนี้เป็น บิชอปส์คาสเซิลโรส พุ่มสูงเจ็ดฟุต สวยมาก ดอกสีชมพูทรงนี้เลย ออกดอกดี ทนต่อโรคและแมลง กลิ่นโอลด์โรสหอมหวาน ๆ แบบคลาสสิก ลูกค้าท่านใดสนใจ ซีเอฟตามรหัสที่แสดงบนหน้าจอได้เลยนะคะ”

บอกราคาแจ้งรหัสให้คนชมหน้าไลฟ์ได้พิมพ์เพื่อสั่งซื้อ มีราคาตั้งแต่หลักร้อยถึงหลักหลายหมื่นต่อต้น บางต้นฟอร์มใหญ่ดอกสวยจนบังคนถือมิดไปทั้งตัว รอเวลาไม่นานก็ยกต้นใหม่ขึ้นมาพูดคล้ายกันอยู่วน ๆ ซ้ำ ๆ ผ่านไปหลายชั่วโมงถึงได้เปลี่ยนคนนำเสนอขายกุหลาบหน้าไลฟ์

“เดี๋ยวมาลย์ต้องลงแล้ว เจอกับน้องดาวต่อได้เลย ดอกกุหลาบร้านมาลย์ นวาราสวยทุกต้น ทุกฟอร์มแน่นอนค่ะ” หลังพูดจบ ยกมือไหว้สวัสดีลาคนดูหน้าไลฟ์เสร็จ เดินออกมาจากหน้าจอไลฟ์ พยักหน้าฉีกยิ้มเป็นกำลังใจให้ดาว แอดมิน และพนักงานที่ทำงานต่อ

หญิงสาวเดินออกมาจากจุดไลฟ์ขายไปที่หน้าร้าน มีพนักงานหลายคนกำลังช่วยกันแพ็ก กลุ่มหนึ่งห่อกระถางรองด้วยกระดาษพร้อมหุ้มด้วยพลาสติกอีกที ป้องกันไม่ให้ดินร่วงเลอะออกจากกระถางจนหมดก่อนถึงมือลูกค้า 

ส่วนอีกกลุ่มใช้กระดาษสีขาวแผ่นใหญ่มีรูระบายอากาศห่อพันรอบช่วงลำต้น ใบ และช่วงดอกเพื่อไม่ให้ต้น กิ่ง ใบ และดอกเสียหาย 

ถัดมาเป็นแผนกแพ็กใส่กล่องกระดาษตามไซซ์ แพ็กเสร็จรอให้พนักงานส่งของมารับไป ทางร้านส่งเองเมื่อมีคนสั่งเยอะ ๆ หรือพื้นที่จังหวัดใกล้เคียง

“มาลย์ เสร็จหรือยังลูก” เสียงถามดังมาจากด้านหลัง เจ้าของชื่อหันไปมองพร้อมฉีกยิ้มกว้างให้

“อีกนิดค่ะแม่ มาลย์ว่าจะช่วยพี่ ๆ แพ็กตรงนี้อีกสักหน่อย” 

“คุณมาลย์ พอเลยค่ะ ไม่ต้องทำแล้ว ปล่อยให้พวกพี่ทำเถอะ พรุ่งนี้คุณมาลย์มีไปส่งกุหลาบให้ลูกค้าแต่เช้าไม่ใช่เหรอคะ”

พี่สุ ผู้จัดการร้านมือขวาของแม่เลี้ยงมาลาพูดขึ้น เธอทำงานที่นี่มาหลายปี ดูแลทุกอย่างช่วยแม่เลี้ยงมาลา รวมถึงเลี้ยงดูคุณมาลย์ของทุกคน

“เอางั้นก็ได้ค่ะ พี่ ๆ ก็สู้ ๆ นะคะ”

ยังทำท่าทางกำมือยกขึ้นตรงหน้าเป็นเชิงบอกว่าสู้ ๆ ให้กับพนักงานทุกคน

คนในร้านต่างยิ้มแย้มอารมณ์ดีด้วยความน่ารักของลูกสาวเจ้าของไร่กุหลาบนี้

เธอควงแขนผู้เป็นแม่เดินออกไปหลังร้าน ตรงไปตามทางจะเป็นทางไปไร่กุหลาบที่ปลูกทั้งแบบเปิดและแบบปิด เลี้ยวซ้ายมานิดจะเป็นตัวบ้าน 

บ้านปูนสองชั้นสีขาวครีม หน้าต่าง ประตู ระเบียงตกแต่งด้วยไม้สีน้ำตาลเข้มรูปทรงสวยงามดูเรียบง่ายอบอุ่น ข้าง ๆ ประตูบ้านมีต้นกุหลาบเลื้อยสูงใหญ่ขึ้นไปจนถึงระเบียงชั้นสองออกดอกสีชมพูสดเต็มต้น

เปิดประตูเข้าบ้านไปเป็นห้องโถงกว้าง มีชุดโซฟาสีเบจจัดวางไว้ให้คนในบ้านได้พักผ่อนและโซนห้องครัวที่อยู่ลึกเข้าไปด้านใน ส่วนด้านซ้ายมือเป็นห้องน้ำไว้ใช้ด้านล่าง ชั้นบนเป็นห้องนอน

“ขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะลูก แม่ดูบัญชีต่ออีกนิด” ผู้เป็นแม่พูดขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในตัวบ้าน

“โอเคค่ะ แม่เองก็ต้องมะ...” 

“ไม่โหมงานหนัก อย่าลืมพักผ่อน มีอะไรให้บอกมาลย์ ใช่ไหม”

ลูกสาวยังพูดไม่ทันจบประโยคดี แม่ก็พูดดักอย่างรู้ทัน ทั้งสองยิ้มหัวเราะให้กันอย่างนึกขำ

“ว้า รู้ทันซะแล้ว”

“หนูพูดบ่อยพอ ๆ กับเรียกแม่ รู้ไม่ทันสิแปลก” แม่เลี้ยงมาลารู้ดีว่าลูกสาวพูดด้วยความเป็นห่วง

“แม่รู้ทันขนาดนี้ ลูกจะไหวตัวทันได้ยังไงเวลาดื้อ” หญิงสาวยังพูดเย้าแหย่ผู้เป็นแม่

“ลูกจะดื้อเมื่อไหร่ จะดื้อกี่โมง” ลูกสาวคนเดียวสำหรับแม่เลี้ยงแล้วไม่ดื้อเลย ลูกไม่เคยทำอะไรให้หนักใจ

“รักแม่ที่สุด ฟอด~”  พูดจบหอมแก้มนิ่มผู้เป็นแม่ฟอดใหญ่ หมุนตัวเดินขึ้นห้องไปอย่างอารมณ์ดี 

แม่เลี้ยงมาลา เจ้าของร้านเจ้าของไร่กุหลาบ ‘มาลย์ นวารา’ ชื่อไร่ชื่อร้านตั้งตามชื่อลูกสาว แม่เลี้ยงมาลาดูแลกิจการต่อจากสามีที่เสียไปหลายปีด้วยอาการป่วย กว่าจะทำใจผ่านมาได้ก็เพราะมีลูกที่คอยอยู่ข้าง ๆ พี่สาวสามี

รวมทั้งพนักงานในร้านในไร่คอยช่วยเหลือ ตอนที่พึ่งเสียคู่ชีวิตไปดูวุ่นวายไม่น้อย กว่าจะปรับตัวได้และดูแลธุรกิจ กว่าจะเข้ามือ ใช้เวลาอยู่พักใหญ่ ทุกวันนี้ทุกอย่างลงตัวดีแล้ว

ตอนนี้ลูกสาวของเธอกำลังจะขึ้นปีสี่ ปีสุดท้ายของการเรียน ลูกตั้งใจเรียนเสมอ ไม่ดื้อ ไม่เคยทำให้ต้องเป็นห่วง

เรื่องผู้ชายแทบจะไม่มีให้เห็นทั้งที่ใคร ๆ ก็บอกว่าลูกสาวบ้านนี้สวยพอ ๆ กับดอกกุหลาบทั้งไร่ บางคนยังบอกว่าไม่รู้จะมองดอกกุหลาบหรือมองเจ้าของร้านดี เคยถามลูกไปหลายครั้งว่าไม่คิดจะมีแฟนบ้างเหรอ

**********

ฝากคุณนักอ่านกดติดตาม พิศสรา ด้วยน๊า มีนิยายสนุก ๆ มาลงเยอะเลยค่ะ 

ติดต่อนักเขียนได้ที่ : เพจเฟซบุ๊ก : นามปากกาพิศสรา 

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
22 Chapters
ตอนที่ 1
เสียงพูดคุยครื้นเครงของพนักงานในร้าน ‘มาลย์ นวารา’ กำลังช่วยกันจัดกระถางดอกกุหลาบหลากหลายสายพันธุ์ขึ้นหลังรถกระบะคันใหญ่อีกมุมของร้านมีหญิงสาวยืนอยู่หน้าจอโทรศัพท์ ด้านหลังและด้านข้างเธอมีต้นกุหลาบออกดอกหลายสีวางเรียงรายเต็มพื้นที่ มีพนักงานผู้ชายหลายคนคอยยื่นกระถางต้นกุหลาบให้เธออยู่ซ้ายขวาทั้งด้านหลังส่วนด้านหน้าหลังโทรศัพท์มีหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ซึ่งทำหน้าที่เป็นแอดมินของร้าน ช่วยดูระบบหลังบ้านของเพจร้านกุหลาบ มาลย์ นวารา ในมือคนยืนหน้ากล้องถือกระถางต้นกุหลาบต้นใหญ่ ปากพูดคุยนำเสนอบอกถึงสายพันธุ์ หมุนกระถางไปมาเพื่อให้คนดูได้เห็นทุกมุมของฟอร์มกุหลาบในมือ“ฟอร์มนี้เป็น บิชอปส์คาสเซิลโรส พุ่มสูงเจ็ดฟุต สวยมาก ดอกสีชมพูทรงนี้เลย ออกดอกดี ทนต่อโรคและแมลง กลิ่นโอลด์โรสหอมหวาน ๆ แบบคลาสสิก ลูกค้าท่านใดสนใจ ซีเอฟตามรหัสที่แสดงบนหน้าจอได้เลยนะคะ”บอกราคาแจ้งรหัสให้คนชมหน้าไลฟ์ได้พิมพ์เพื่อสั่งซื้อ มีราคาตั้งแต่หลักร้อยถึงหลักหลายหมื่นต่อต้น บางต้นฟอร์มใหญ่ดอกสวยจนบังคนถือมิดไปทั้งตัว รอเวลาไม่นานก็ยกต้นใหม่ขึ้นมาพูดคล้ายกันอยู่วน ๆ ซ้ำ ๆ ผ่านไปหลายชั่วโมงถึงได้เปล
Read more
ตอนที่ 2
‘มาลย์ ที่มหา’ลัย ไม่มีหนุ่ม ๆ เข้าตาเลยเหรอลูก’‘ไม่มีนะคะ’‘หนูไม่คิดนึกชอบใครบ้างเลยเหรอ’‘ไม่นะคะ ผู้ชายเป็นสิ่งที่น่ารำคาญ มาลย์เองก็ไม่อยากไปเป็นเรื่องน่ารำคาญของใคร’‘อาจมีคนเต็มใจรำคาญมาลย์ก็ได้นะ’‘ทำไมแม่อยากให้มาลย์มีแฟนคะ’‘เปล่า แม่แค่เป็นห่วง กลัวมาลย์ขายไม่ออก’‘แม่ก็... ขายไม่ออกก็อยู่กับแม่สิคะ’ผู้เป็นแม่แอบถอนหายใจ จะบอกลูกสาวอย่างไรดีว่าป้าของเธอกำลังหาคู่หมั้นให้ แม่เลี้ยงไม่อยากบังคับมาลย์ในเรื่องนี้ ป้าของลูกผู้เป็นพี่สาวของสามีช่วยเหลือเลี้ยงดูลูกสาวกับเธอมาตลอดแม่เลี้ยงมาลาเข้าใจในความหวังดีนี้ แต่ทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับความพอใจของลูกมาลย์เองก็รักป้ามาก ป้าบอกป้าสอนอะไรก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย ที่ถามมาลย์ว่าไม่มีแฟนเหรอ หากลูกบอกว่ามีแฟน ป้าคงไม่หาคู่หมั้นให้ ไม่รู้ว่าเรื่องนี้มาลย์จะว่าอย่างไร ต้องหาวันคุยดี ๆ สักวัน“พี่ตอง เตยจะสายแล้ว” หญิงสาวใบหน้ารูปไข่ แก้มอิ่ม ตากลมโต นัยน์ตาสีน้ำตาลสวย เวลายิ้มมีบุ๋มข้างแก้ม ตอนนี้อย่าว่าแต่บุ๋มข้างแก้มเลย ยิ้มก็ไม่มีให้เห็นเมื่อเธอทำหน้างอคอหักเป็นปลาทูแม่กลอง รอให้พี่ชายตัวดีไปส่งที่มหา’ลัย“มาแล้ว ๆ เร่งจริง รีบไป
Read more
ตอนที่ 3
เสียงล้อรถยนต์เบรกบดเสียดสีกับพื้นถนน ทั้งเสียงรถบิกไบก์ที่ไถลออกจากเจ้าของไปกระแทกกับฟุตพาท เสียงดังจนคนแถวนั้นต่างตกใจ รีบพากันเข้ามามุงดู รถขับผ่านไปผ่านมาจอดชะลอเป็นแถวยอดตองรู้สึกมึนหัว พอขยับตัว ความเจ็บก็วิ่งไปที่แขนขวาทันที ดีที่หัวเขายังใส่หมวกกันน็อก ไม่อย่างนั้นคงได้น็อกจริง ๆ แน่เจ้าโดนใจรถบิกไบก์ลูกชายสุดรักของเขานอนแอ้งแม้งอยู่ถัดไป สายตาเริ่มมัว หัวเริ่มมึน ได้ยินเสียงคนเรียกใกล้ ๆ พยายามหรี่ตามองผ่านกระจกหมวก เห็นเพียงร่างบางรางเลือนของใครบางคนเดินตรงมาเรียกเขา ก่อนที่ยอดตองจะหมดสติไป“คุณคะ ได้ยินฉันไหม ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ พี่คะ ช่วยเรียกรถพยาบาลให้หน่อยค่ะ พี่คะพี่ ช่วยเรียกรถพยาบาลทีค่ะ”มาลย์ตกใจ เธอตัวสั่นเหมือนลูกนก พอรู้ว่าขับรถชนคน เธอรีบลงจากรถมาดูคนเจ็บทันที เธอไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ตอนขับมามองแล้วมองอีก เห็นว่าไม่มีรถ อยู่ ๆ ดันมีมอเตอร์ไซค์ขับมาตรงหน้า เท้าแตะเหยียบเบรกไว้ก็ไม่ทันแล้วเธอประหม่าหรือสะเพร่าจนทำให้คนอื่นเจ็บตัว หญิงสาวโทษตัวเอง มือไม้สั่นไปหมด พอลงรถมาเห็นคนเจ็บนอนอยู่ หัวยังใส่หมวกกันน็อก มอเตอร์ไซค์คันใหญ่ของเขาดูจากรุ่นแล้ว ราคาน่าจะสู
Read more
ตอนที่ 4
มาลย์เคลียร์เรื่องรถเสร็จ เธอกำลังจะรีบไปโรงพยาบาล แต่นึกขึ้นได้ ต้องไปส่งของให้ลูกค้า เมื่อเช้าเธอตื่นแต่เช้า ขับรถเข้ามาในเมืองเพื่อไปส่งกุหลาบให้กับทางโรงแรมที่จะเอาไปจัดสวนลูกค้าเจ้านี้สั่งหลายต้นแล้ว เส้นทางไม่ได้ไกลมาก แถมยังเป็นแถวมหา’ลัยเธอ มาลย์เลยขับรถมาส่งเองทั้งจะเข้าไปดูคอนโดฯ ด้วย คอนโดฯ เก่าดันหมดสัญญา เธอถึงต้องย้ายคอนโดฯ ใหม่ทั้งที่เรียนปีสุดท้ายแล้วแท้ ๆ ก่อนหน้าหญิงสาวโทร.จองทำสัญญาเช่าพร้อมเข้าอยู่เรียบร้อยแล้ววันนี้แค่จะเข้าไปดูว่าการย้ายของเรียบร้อยดีไหม วันศุกร์สุดสัปดาห์แบบนี้ปกติเธอจะกลับบ้าน คิดไว้ว่าดูคอนโดฯ เสร็จจะกลับบ้าน ดูท่าน่าจะไม่ได้กลับแล้วเธอโทร.บอกแม่ว่าไม่ได้กลับบ้าน บอกเพียงว่าจะทำเรื่องการย้ายคอนโดฯ ก่อน เจอกันอีกทีสัปดาห์หน้า ผู้เป็นแม่ไม่ได้ว่าอะไร แต่กลับถามว่าทำไมน้ำเสียงลูกแปลก ๆ ไม่สบายหรือเปล่า เมื่อเช้ายังเห็นดี ๆมาลย์บอกแค่ว่าเหมือนจะเป็นหวัด ก่อนจะวางสาย แม่บอกว่าจะให้คนเอารถไปเปลี่ยนให้ ปกติเธอขับรถจีปคันใหญ่สัญชาติยุโรปสีดำดุดันพอวางสายจากแม่ ว่าจะไปโรงพยาบาลเพื่อไปเยี่ยมยอดตองและดูอาการเขา ทางคอนโดฯ โทร.มาแจ้งว่าทีมขนย้ายจะขนข
Read more
ตอนที่ 5
เพื่อนพูดเท่านั้น ไอ้เจ้าของรถมอเตอร์ไซค์ก็ลุกพรวดพราด บอกเพื่อนว่าจะไปเอง ถึงได้เดินออกจากห้องพัก ไม่รู้ตัวเลยสักนิด โดนเพื่อนไล่ต้อนตัวเองเสียจนมุมยอดตองหายใจเหนื่อยหอบ เป็นห่วงน้องก็เป็นห่วง ไม่ใช่นั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้วนะ ไม่นานหมอกับพยาบาลเข้ามาตรวจหลังจากเขาฟื้น ถามคำถามคล้าย ๆ เพื่อนเขา แต่ไม่ได้หยาบเหมือนไอ้พวกที่นั่งเล่นอยู่โซฟาหน้าทีวีพอหมอมา พากันลุกมายืนฟังอย่างตั้งใจ หมอแจ้งอาการยอดตองโดยรวม เพื่อนเขาพากันยืนฟังเงียบ ๆ พยักหน้าตามที่หมอแจ้งว่าคนป่วยควรทำอะไร ไม่ควรทำอะไรบ้างหมอกับทีมพยาบาลออกไปแล้ว ส่วนเพื่อนพอดูอาการเขาแล้วเห็นว่าดีขึ้นมาก พวกมันก็หันหน้าหนี แยกย้ายกันไปนั่ง ๆ นอน ๆ หายใจทิ้งเฝ้าเขาอยู่โซฟาที่เดิม แต่พอเขาจะเข้าห้องน้ำก็ลุกพรวดพราดกันเข้ามาช่วยพยุง ไม่เกี่ยงกันสักนิด ก็อยากขอบใจอยู่หรอก เดี๋ยวเอาไว้ขอบใจตอนลูกพวกมันเกิดละกันชีวินกับชีวีบอกขอกลับบ้านก่อน แม่โทร.ตาม มีอะไรให้โทร.หาได้เลย เช่นเดียวกับบาร์ที่ต้องกลับไปดูร้าน มีอะไรให้แจ้งมันไปเหมือนกัน พิทย์บอกเดี๋ยวอยู่เฝ้ายอดตองเอง ให้เพื่อนกลับไปก่อน ทั้งอยากรอธารด้วยพอชีวิน ชีวี และบาร์ออกไปได้ไม
Read more
ตอนที่ 6
ยอดตองบอกออกไปว่าใครก็ได้ไปส่งยอดเตยให้หน่อย ก่อนหน้ายอดเตยก็ไม่ยอม พอเขาบอกว่ามันไม่สะดวก ทั้งพิทย์ออกตัวว่าจะอยู่เฝ้าเขาเอง ให้ยอดเตยกลับไปพร้อมกับธารได้เลย ไม่ต้องห่วงยอดเตยถึงได้ยอมกลับบ้านพร้อมธาร พอสองคนนั้นออกไป พิทย์หันมามองหน้าเขาทันทีก่อนจะถามออกไป“มึงรู้”“อืม”“คิดว่าไง คนนั้นก็เพื่อน คนนี้ก็น้อง”“กูจะคิดอะไร อยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ เรื่องของคนสองคนว่ะ”ยอดตองไม่คิดจะเข้าไปก้าวก่ายเรื่องของธารกับยอดเตยเขาพอดูออกอยู่บ้าง ปล่อยให้เป็นเรื่องของคนสองคน ตอนนี้เอาตัวเองให้รอดก่อน พิทย์ทำเพียงพยักหน้าให้ บอกว่าจะลงไปเอาชุดที่รถมาเปลี่ยน มันจะนอนเฝ้าเขาเองยอดตองบอกไม่เป็นไร พิทย์ยังบอกว่าอยู่ได้ ค่อยช่วยมันคืนยามมันขอความช่วยเหลือ ไอ้นี่ฉลาดเสียด้วย ไม่ให้เกรงใจ แต่จะทวงบุญคุณทีหลัง กูกลัวใจมึงจริง ๆ คงไม่ให้กูไปรับกระสุนพ่อกับพี่ชายไอ้บาร์แทนมันหรอกใช่ไหมนะมาลย์ตื่นแต่เช้า อาบน้ำ แต่งตัว สำรวจตัวเองว่าเรียบร้อยดีแล้ว หน้าตาอ่อนใส ดวงตากลมโต ปากชมพูธรรมชาติ ผิวขาวเรียบเนียนเธอสวมชุดกางเกงยีนสีขาวขายาวทรงกระบอก สวมเสื้อสายเดี่ยวชายเสื้อทับในกางเกง คลุมด้วยเสื้อแขนยาวสีดำอีกที
Read more
ตอนที่ 7
พยาบาลออกไปแล้ว ทั้งห้องเหลือแค่เขา ยอดตองได้สติ ก้มมองดูกระดาษแข็งสี่เหลี่ยมแผ่นเล็กในมือ มาลย์ นวารา อย่างนั้นเหรอ คุ้น ๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนยอดตองโทร.ถามประกันตั้งแต่เมื่อวานว่าลูกชายสุดรักของเขาเป็นอย่างไรบ้าง พอประกันบอกมาว่ารถพังแค่ไหน แผลทั้งหมดในตัวยังไม่เจ็บเท่ากับแผลในใจเจ้าโดนใจลูกชายสุดหวงของเขาเจ็บหนัก จะได้เปลี่ยนเกือบครึ่งคัน ค่าใช้จ่ายซื้อใหม่กับซ่อมพอ ๆ กัน ใครเขาจะไปซื้อใหม่กัน รถคันนี้พ่อซื้อให้เพราะเขาอยากได้มาก ขับมาหลายปี ไม่มีตกเทรนด์ ไม่มีตกรุ่น มีแต่แพงขึ้น เพราะของหายาก แรร์ไอเทมเหมือนเจ้าของมันนี่แหละทางประกันยังแจ้งอีกว่าคู่กรณียอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทั้งค่าซ่อมรถและค่าซ่อมคน ยอดตองคิ้วขมวดเมื่อได้ยินประโยคหลังซ่อมคนอะไรกัน เขายังไม่พัง ยังอยู่ดี แค่ต้องใช้เวลาซ่อม เอ๊ย เวลารักษาหน่อยเจ้าหน้าที่ประกันรีบขอโทษแทบไม่ทันที่เผลอพูดคำไม่สุภาพออกไป พอดีคุณผู้หญิงคู่กรณีพูดมาประมาณนี้ ผู้หญิง เสียงในหัวยอดตองดังขึ้นทันทีผู้หญิงขับรถกระบะสี่ประตูชนจนทั้งเขาและลูกรักของเขาได้ซ่อมขนาดน
Read more
ตอนที่ 8
ทานข้าวเสร็จ นั่งย่อยอาหารกันอยู่ ยอดตองถามพ่อกับแม่ออกไปว่าจะพักนอนค้างในเมืองไหม แม่บอกว่าไม่ได้ค้าง พ่อยังมีงานที่ต้องกลับไปดูแม่เลี้ยงรวียังถามว่าลูกอยู่กันเองได้ใช่ไหม ยอดเตยยิ้มกว้างรับปากบอกจะดูแลพี่ชายอย่างเขาแทนพ่อกับแม่เองยอดตองส่ายหัวให้น้องสาวเบา ๆ แม่ถามถึงคู่กรณี คนป่วยนั่งนิ่งนึกคิดขึ้นได้ว่าเหลืออีกคนที่จะต้องมาเยี่ยมเขา ก่อนจะบอกแม่ไปง่าย ๆ ว่าเย็นนี้คู่กรณีบอกจะมาเยี่ยมและมาคุยตกลงกันผู้เป็นแม่พอได้ยินอย่างนั้น ทำท่าไม่อยากกลับ คงอยากดูช่วยว่าอีกฝ่ายจะว่าอย่างไร ยอดตองพูดให้พ่อกับแม่สบายใจว่าคู่กรณีของเขาจะรับผิดชอบทุกอย่าง ทั้งคน ทั้งรถ  หลังจากพ่อกับแม่กลับไป พี่กับน้องอยู่กันสองคน ยอดเตยเก็บกวาดเช็ดถูทำนั่นทำนี่เสร็จ ปอกผลไม้ทั้งของพี่และของตัวเองกินเล่นไปนั่งเล่นโทรศัพท์ไปยอดตองเห็นพิทย์กับธารเงียบหายไปนาน หยิบโทรศัพท์กดโทร.ออกหาพิทย์ โทร.หาธารมันคงไม่รับแน่ พอพิทย์รับสาย บอกว่าธารไข้ลดลงบ้างแล้ว แต่ยังไม่ดีเท่าไร ให้อัดยาแก้ไข้แล้ว มันหลับอยู่ ตื่นมาคงดี พิทย์เองกำลังจะเข้าไปมหา’ลัย กลุ่มเพื่อ
Read more
ตอนที่ 9
พอมาลย์ลุกขึ้นยืน ทำท่าเหมือนจะเดินห่างออกจากเตียง มือข้างที่ไม่ได้ใส่เฝือกก็คว้าจับข้อมือเล็กไว้ จนเจ้าของข้อมือตกใจสะดุ้งตัวนิด มาลย์หันกลับมามองเจ้าของมือใหญ่ที่จับมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย เขายังหลับอยู่ หรือละเมอ หญิงสาวคิ้วขมวด มองหน้าคนป่วยนิ่งอยู่สักพัก“ตอง ได้ยินเราไหม”ตัดสินใจเรียกคนหลับให้รู้สึกตัว เจ้าตัวเล่นจับมือเธอไว้แน่น มาลย์โน้มตัวก้มหน้าลงมาใกล้คนป่วย มืออีกข้างจับมือใหญ่ที่ยังจับมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย เขย่าเบา ๆ ให้เขาได้รู้สึกตัวจู่ ๆ มือใหญ่ของยอดตองดันกระตุกข้อมือเล็ก ตัวเธอถึงได้เสียหลักไปด้านหน้าอย่างเร็วเพราะทรงตัวไม่อยู่เกือบจะล้มทับคนบนเตียง ดีที่กางแขนออกใช้สองมือค้ำพยุงตัวเองไว้ทัน แต่กลายเป็นว่ามียอดตองนอนอยู่ระหว่างสองแขน ใบหน้าเธอและใบหน้าเขาอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ พอหันมามองหน้าคนนอนบนเตียง เขากลับลืมตาพอดี จังหวะนรกสุด ๆ คนสองคนจ้องหน้ากันตาไม่กะพริบ ด้วยท่าทางที่ว่าใครมาเห็นคงคิดว่าผู้หญิงคนนี้กำลังพยายามใช้กำลังข่มเหงคนป่วยอยู่เป็นแน่ มาลย์เหมือนยังไม่ได้สติดี เธอรีบทักทายด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ลิ้นแทบ
Read more
ตอนที่ 10
“ไม่/ครับ” สองเสียงดังขึ้นพร้อมกันเสียงแรกเป็นของมาลย์ เธอกำลังจะบอกพยาบาลว่าเธอไม่ใช่แฟนเขา ส่วนเสียงที่สองเป็นของยอดตอง เขาเพียงตอบรับคำของพยาบาลเท่านั้นเองจริง ๆ ส่วนพยาบาลได้ยินแบบนั้นก็ฉีกยิ้มกว้างให้ก่อนจะเดินออกจากห้องไปมาลย์กำลังจะหันไปถามยอดตองว่าทำไมเขาไม่ปฏิเสธไป เดี๋ยวคนอื่นเข้าใจผิด พอหันไปหาคนป่วย เห็นยอดตองกำลังพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง เธอถึงได้ปัดคำถามคาใจพวกนี้ออกไปก่อน เดินเข้าไปยืนชิดขอบเตียง โน้มตัวช่วยจับไหล่ดันหลังให้คนป่วยลุกขึ้นนั่ง“เราช่วย” ยอดตองตัวเกร็งขึ้นมานิดเมื่อคนตรงหน้าเข้ามาใกล้ ลงไปแล้ว อย่านึกคึกขึ้นมาอีกนะมึง ขู่น้องชายตัวเองในใจเสร็จมาลย์ปล่อยมือจากเขา ปรับหัวเตียงยกขึ้นสูงให้ได้องศาเพื่อคนป่วยจะได้นั่งพิง ยังจัดแจงโต๊ะทานข้าวบนเตียง ทั้งนำอาหาร น้ำเปล่า และยามาไว้ตรงหน้าคนป่วยเสร็จสรรพ“กินเองได้ไหม ถนัดหรือเปล่า”ยอดตองกำลังจะยกช้อนข้าวเข้าปากอยู่แล้ว จู่ ๆ ช้อนก็ร่วงลงทันทีหลังหญิงสาวพูดจบ“ไม่ค่อยถนัดหรอก แต่พอได้ ปกติพยาบาลจะมาช่วยบ้าง บางทีก็เพื่อน บางทีก็น้อง แต่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ก็น่าจะต้
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status