หนังดาวอังคาร

พูดถึง 'The Martian' แล้ว ภาพที่ติดตาฉันคงหนีไม่พ้นหน้าของนักแสดงนำที่แบกรับเรื่องราวทั้งเรื่องเอาไว้

ฉันชอบที่การคัดเลือกนักแสดงทำให้หนังดูสมจริงและมีอารมณ์ขันแม้ในสถานการณ์วิกฤต: Matt Damon รับบทเป็น Mark Watney นักชีววิทยา/วิศวกรที่ต้องเอาตัวรอดบนดาวอังคารคนเดียว เขาเป็นศูนย์กลางของเรื่องทั้งแง่เทคนิคและความเป็นมนุษย์ การแสดงของเขาผสมความเฉลียวฉลาดกับความเปราะบางได้ลงตัว

ฝั่งลูกเรือและทีมบนโลกก็น่าสนใจไม่แพ้กัน: Jessica Chastain เล่นเป็น Commander Melissa Lewis ผู้นำกลุ่ม Ares III ที่ต้องตัดสินใจยากๆ ขณะที่ Kristen Wiig เป็น Annie Montrose ดูแลด้านประชาสัมพันธ์ของ NASA, Jeff Daniels รับบทเป็น Teddy Sanders ผู้บริหารระดับสูงของ NASA และ Chiwetel Ejiofor เป็น Vincent Kapoor ผู้รับผิดชอบโครงการดาวอังคาร นักแสดงอย่าง Michael Peña, Kate Mara, Sebastian Stan และ Aksel Hennie ก็เติมสีสันให้ทีม Ares III ในบทบาทลูกเรือและผู้เชี่ยวชาญต่างๆ

ฉันยังคิดว่าความสมดุลระหว่างการเอาตัวรอดเชิงวิศวกรรมกับอารมณ์ส่วนตัวของตัวละครช่วยให้หนังไม่กลายเป็นหนังวิทย์ล้วนๆ — มันเป็นเรื่องราวของคนจริงๆ ที่ต้องเผชิญกับการสูญเสียและความตั้งใจจะอยู่รอด

คอหนังไซไฟตัวยงอย่างฉันมองว่าเรื่องการมีภาคต่อหรือรีเมคของหนังเกี่ยวกับดาวอังคารขึ้นกับว่าสื่อไหนที่คุณหมายถึงก่อนเลย

ถาพยนตร์ที่คนมักนึกถึงเมื่อพูดว่า 'หนังดาวอังคาร' ก็คือ 'The Martian' — เรื่องราวที่จบแบบค่อนข้างสมบูรณ์ ดังนั้นจนถึงตอนนี้ยังไม่มีการประกาศภาคต่อที่เป็นทางการจากสตูดิโอใหญ่ แต่มีการพูดคุยกันในวงการบ้างเรื่องการขยายจักรวาลหรือทำสปินออฟในรูปแบบซีรีส์ เพราะเนื้อหาเชิงวิทย์ของนิยายต้นฉบับเปิดช่องให้ทำได้หลายทาง

ในฐานะแฟน ฉันคิดว่าถ้าจะมีโปรเจกต์ใหม่จริง ๆ น่าจะมาเป็นซีรีส์ยาวหรือมินิซีรีส์มากกว่าจะเป็นภาคต่อภาพยนตร์เดียวต่อเดียว เพราะแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งชอบขยายบทและลงรายละเอียด ซึ่งเหมาะกับโลกและเทคโนโลยีที่เจาะลึกเหมือนใน 'The Martian' มากกว่าการต่อหนังโรงแบบตรง ๆ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ยังไม่ใช่ข้อสรุปแน่นอน แต่ก็ทำให้รู้สึกตื่นเต้นว่าจะได้เห็นมุมใหม่ ๆ ของเรื่องถ้ามีการหยิบมาขยายจริง ๆ

อยากเล่าเรื่องเพลงประกอบของหนัง 'ดาวอังคาร' ให้ฟังสักหน่อย—คนแต่งคือแฮร์รี เกรกสัน-วิลเลียมส์ (Harry Gregson-Williams) ซึ่งงานของเขาที่เห็นได้ชัดในเรื่องนี้คือการผสมระหว่างธีมที่เรียบแต่มีพลัง กับซาวด์สเปซที่เปิดกว้าง ช่วยให้ฉากเดี่ยวๆ บนดาวแดงมีน้ำหนักทางอารมณ์มากขึ้น

พอพูดถึงการซื้อผมมักแนะนำสตรีมมิ่งเป็นทางออกเร็วสุด: มีทั้งบน Spotify และ Apple Music (iTunes) ถ้าต้องการไฟล์ดิจิทัลที่เก็บไว้เป็นของตัวเองก็สามารถซื้อผ่าน iTunes Store หรือ Amazon Music ส่วนคนที่ชอบสะสมของจริงให้ลองดูแผ่นซีดีจากร้านออนไลน์อย่าง Amazon หรือร้านขายซีดีเฉพาะทาง—แผ่นมักปล่อยโดยค่ายเพลงคลาสสิก/ซาวด์แทร็กซึ่งบางครั้งจะมีเวอร์ชันดีลักซ์

คนที่รักดนตรีประกอบจะชอบที่งานนี้ต่างจากซาวด์ของ 'Interstellar' โดย Hans Zimmer ซึ่งใช้โทนอีพิกกว้างกว่า แต่ 'ดาวอังคาร' เลือกการเล่าเรื่องด้วยมิติที่ละเอียดกว่า ทำให้การฟังแยกชิ้นดนตรีแล้วเห็นภาพ ฉะนั้นถ้าอยากได้เป็นของจริง เริ่มจากสตรีมเพื่อลอง แล้วค่อยตัดสินใจซื้อแบบดิจิทัลหรือแผ่นจริงตามไลฟ์สไตล์ของคุณ

ฉันเคยถูกฉากปลูกมันฝรั่งบน 'The Martian' จับใจจนต้องย้อนดูซ้ำ

ฉากนี้สำหรับฉันเป็นมากกว่าโชว์การแก้ปัญหาแบบวิศวกร มันรวมความอ่อนโยน ความหวัง และอารมณ์ขันไว้ในชุดเหตุการณ์ที่ดูจริงจนทำให้หายใจตามไปด้วย พอเห็นพื้นที่ดำๆ ถูกแปลงเป็นแปลงเล็กๆ กับท่อนห้องแล็บที่กลายเป็นสวน มันเหมือนเห็นคนหนึ่งคนยืนหยัดต่อสู้กับความโดดเดี่ยวด้วยความคิดสร้างสรรค์และความยืดหยุ่น ฉากตัดสลับระหว่างการทดลองทางชีววิทยาและมุมกล้องที่แสดงความกว้างของดาวอังคารทำให้เราเข้าใจขนาดของความเสี่ยงและความสำเร็จไปพร้อมกัน

นอกเหนือจากบทที่ชาญฉลาดแล้ว รายละเอียดเล็กๆ อย่างการเลือกใช้ดนตรีเบาๆ แสงในห้อง Hab และการแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครช่วยยกระดับฉากให้เป็นโมเมนต์ที่อบอุ่นและมีชีวิต ผู้ชมกลุ่มแฟนหนังชอบฉากนี้เพราะมันเติมเต็มหัวข้อหลักของเรื่อง—การมีชีวิตต่อในสถานการณ์ที่แทบจะเป็นไปไม่ได้—และยังทำให้ตัวเอกดูเป็นมนุษย์ที่จับต้องได้ ไม่ใช่แค่ฮีโร่ในนิยายวิทยาศาสตร์

พูดตรงๆ ผมมักจะยกให้ 'The Martian' เป็นตัวอย่างที่นักวิทย์มักชื่นชมเรื่องความสมจริงมากที่สุดในบรรดาหนังเกี่ยวกับดาวอังคาร

ฉากที่เด่นสุดสำหรับผมคือการที่ตัวเอกต้องพึ่งพาวิทยาศาสตร์พื้นฐานและการคิดแก้ปัญหาแบบวิศวกรจริง ๆ — ใช้การปลูกมันฝรั่งในดินที่เตรียมด้วยมูลสัตว์ เพื่อทำให้เห็นระบบปิดของการจัดการทรัพยากร เรื่องการจัดการคาร์บอนไดออกไซด์ แบตเตอรี่ แผงโซลาร์เซลล์ และการคำนวณเชิงวงโคจร ถูกออกแบบมาให้มีเหตุผลมากกว่าหนังฟอร์มยักษ์เรื่องอื่น ๆ

แน่นอนว่ามีฉากที่ถูกขยายเพื่อดราม่า เช่น พายุฝุ่นขนาดมหึมาที่เป็นจุดเริ่มต้นเหตุการณ์ แต่โดยรวมแล้วการเน้นที่วิธีคิดและการทดลองจริง ๆ ทำให้รู้สึกว่าเป็นหนังที่นักวิทย์ดูแล้วพยักหน้าได้ ก็ยังคงเป็นหนังบันเทิงอยู่ดี แต่ถ้าต้องการตัวอย่างการทำงานของการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์เป็นภาพจริง 'The Martian' ยืนอยู่แถวหน้าสำหรับผม

ฉากบนดาวแดงที่ฝังอยู่ในหัวฉันที่สุดก็คือฉากใน 'The Martian'.

ฉันชอบวิธีที่หนังผสมความเป็นวิทยาศาสตร์กับอารมณ์ขัน จนทำให้การเอาตัวรอดบนดาวอังคารดูทั้งสมจริงและน่าติดตาม เริ่มตั้งแต่พายุที่ทำให้สถานการณ์พังทะลาย ไปจนถึงช็อตที่ตัวเอกดูแลแปลงมันฝรั่งและแก้ปัญหาด้วยไหวพริบ หนังทำให้เห็นรายละเอียดการใช้ชีวิตในฮับเล็กๆ — ระบบกรองน้ำ การจัดการพลังงาน และการสื่อสารกับโลก ซึ่งทั้งหมดนี้ถูกเล่าอย่างไม่หนักหัว

ฉากวิวทิวทัศน์ของพื้นผิวดาวก็ดูลึกลับและงดงาม กล้องจับไกลๆ ได้ทั้งความเวิ้งว้างและความเปราะบางของตัวคนเดียวบนดาว ไทม์ไลน์กับข้อความที่ส่งกลับโลกยังเพิ่มมิติของความสัมพันธ์แบบระยะไกลที่อบอุ่นและตลกปนน้ำตา หนังจบด้วยความรู้สึกฟื้นฟูและการยกย่องความฉลาดแก้ปัญหา มากกว่าจะเป็นดราม่าเชิงสงครามกับจักรวาล

บอกเลยว่านี่เป็นการแสดงที่ทำให้คนพูดถึงกันเยอะ — บท 'อังคาร' ในภาพยนตร์ฉบับล่าสุด รับบทโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ ซึ่งผมคิดว่าเหมาะกับคาแรกเตอร์นี้มาก

พอเห็นเขาเดินเข้าฉาก ความนิ่งและแววตาที่มีความขัดแย้งภายในชัดเจนขึ้นมาทันที ต่างจากภาพลักษณ์ในงานพรีเซนเตอร์หรือซีรีส์เบาๆ ที่หลายคนคุ้นเคย คราวนี้เขาต้องแบกรับความซับซ้อนทั้งเรื่องอารมณ์และปมทางจิตใจ ผมยกให้ฉากที่เขาถีบฝาท่อใส่ความรู้สึกเป็นโมเมนต์ที่สะเทือนใจจริงๆ การเลือกนักแสดงคนนี้ทำให้บทดูมีน้ำหนักมากขึ้น และฉากจบก็คือตัวอย่างที่ดีว่าการแสดงนิ่งๆ บางครั้งทรงพลังกว่าการโอเวอร์แอ็กต์

สรุปว่าถ้าคุณอยากดูการตีความบทที่แตกต่างจากภาพลักษณ์เดิมๆ ของนักแสดงคนเดิม ให้โอกาสผลงานชิ้นนี้ — มีทั้งมุมหวาน ขม และความหม่นที่ลงตัวมาก