นึกถึงนิทานภาพที่อ่านแล้วเพลินทั้งเนื้อเรื่องและศิลป์ ต้องยกให้ 'The Arrival' ของ Shaun Tan เล่มนี้ไม่มีคำบรรยายแม้แต่ตัวเดียว แต่ใช้ภาพวาดสไตล์สตีมปン크เล่าเรื่องคนย้ายถิ่นฐานได้อารมณ์ลึกซึ้ง
สไตล์นิทานที่ช่วยได้ดีที่สุดคือเล่มที่มีประโยคสั้น ๆ จังหวะซ้ำ ๆ และภาพใหญ่ชัดเจน หนังสือแบบบอร์ดบุ๊คที่คว่ำ-หงายง่ายหรือมีส่วนสัมผัสจะช่วยให้เด็กจับและสำรวจเอง เช่นหนังสือภาพคลาสสิกอย่าง 'Brown Bear, Brown Bear, What Do You See?' ที่ใช้คำซ้ำและสีสันจัดจ้าน หรือ 'The Very Hungry Caterpillar' ที่มีรูให้สัมผัสและนับของกิน ทำให้เด็กได้เรียนรู้คำศัพท์และลำดับเหตุการณ์แบบเป็นธรรมชาติ ส่วน 'Goodnight Moon' เหมาะกับช่วงก่อนนอนเพราะประโยคไม่ยาวและจังหวะค่อย ๆ ผ่อนคลาย
การเริ่มอ่านนิทานภาษาอังกฤษแบบง่ายๆ อาจเป็นก้าวแรกที่ทำให้เรารักการอ่านไปตลอดชีวิต เลือก 'The Little Prince' เป็นเล่มแรกเลย มันไม่ใช่แค่เรื่องเด็กๆ แต่เต็มไปด้วยปรัชญาชีวิตที่เข้าใจง่าย แปลกแต่จริงที่หนังสือเล่มบางๆ อย่าง 'Charlotte's Web' ก็ทำให้เรารู้สึกผูกพันกับตัวละครมาก แม้คำศัพท์จะไม่ซับซ้อน แต่กลับซ่อนความลึกซึ้งไว้เยอะ
ส่วน 'Winnie-the-Pooh' นี่เหมาะสุดๆ สำหรับมือใหม่ เพราะประโยคสั้นๆ แต่น่ารักและติดหู แถมยังมีภาพประกอบช่วยให้เข้าใจเนื้อหาได้ง่ายขึ้น ถ้าชอบแนวแฟนตาซี ลอง 'The Lion, the Witch and the Wardrobe' ก็สนุกดี มีการใช้ภาษาที่สวยงามแต่ไม่ยากเกินไป นิทานพวกนี้ช่วยให้เราเรียนรู้ภาษาอังกฤษแบบไม่รู้สึกว่ากำลังเรียนอยู่เลย