เคียวริวเจอร์

หยางเพ่ยเพ่ย​แพทย์​ทหารจากศตวรรษ​ที่21 เธอเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่​ แต่ที่น่าแปลกคือทำไมเธอกลับฟื้นขึ้นมาได้ แถมยังกลายมาเป็นชายาเอกของท่านอ๋องจอมโหดที่ใครๆ ต่างรู้ว่าเขามีนางในดวงใจอยู่แล้วเนี่ยสิ

เธอต้องมารับผิดชอบกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทั้งที่เธอไม่ใช่คนผิด แต่ที่ผิดคงเป็นเพราะเธอ… เป็นแค่เด็กที่ครอบครัวเขาเก็บมาเลี้ยง

(ชื่อรอง: ชีวิตอันรุ่งโรจน์ของตัวละครเอก: ฟิลิป คลาร์ค, วินน์ จอห์นสตัน) “โอ้ ไม่นะ! ถ้าฉันไม่ทำงานให้หนักกว่านี้ ฉันต้องกลับไปที่บ้านของตระกูล แล้วสืบทอดทรดกมากมายมหาศาลของตระกูลแน่” ในฐานะที่เขาเป็นทายาทแห่งตระกูลชั้นสูงที่มั่งคั่งร่ำรวย ฟิลิป คลาร์ก มีปัญหากับเรื่องนี้...

ราตรีนั้น เขาร่อแร่เจียนตาย เอ่ยปากอ้อนวอนนาง “ช่วยข้า แล้วข้าจะมอบทุกสิ่งให้แก่เจ้า” วันรุ่งขึ้น นางโยนสัญญาแผ่นหนึ่งลงตรงหน้า “ลงนามซะ นับแต่นี้เป็นต้นไป เจ้าคือสมุนของข้า” ทว่าเมื่อต้องเผชิญกับการบีบคั้นจากครอบครัวให้แต่งงาน นางกลับตอบรับคำสู่ขอของเสด็จอาเล็กแห่งราชวงศ์ แต่แล้วก่อนพิธีวิวาห์จะเริ่มขึ้น นางกลับหอบหิ้วสมุนคนใหม่หนีไปเสพสุขสำราญยังต่างเมืองเสียดื้อ ๆ ต่อมา ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วทุกตรอกซอกซอย ชาวบ้านต่างนินทากันให้แซ่ด “คุณหนูใหญ่ตระกูลหลิวช่างไร้ยางอาย ทิ้งคู่หมั้นแล้วหนีตามชายชู้ไปเสียแล้ว!” จนกระทั่ง ‘สมุน’ ผู้นั้นโอบเอวนางไว้แน่น ประกาศก้องต่อหน้าธารกำนัล “ชายชู้ที่พวกเจ้าว่า ก็คือข้าผู้นี้เอง!”

แต่งงานมาสามปี ฉันรู้สึกพอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่มาก เพราะมีสามีที่ทั้งหล่อ ทั้งรวย นิสัยอบอุ่นอ่อนโยน อารมณ์มั่นคง ไม่เคยโกรธหรือโมโหฉัน เราไม่เคยทะเลาะกันเลย กระทั่ง... ฉันเห็นสามีที่เป็นคนเก็บตัวและอ่อนโยนมาโดยตลอด คร่อมสาวสวยกับกำแพง แล้วถามหล่อนด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวว่า "ตอนนั้นเธอเป็นคนเลือกที่จะแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นเอง ตอนนี้มีสิทธิ์อะไรมาร้องขอฉัน?!" ฉันถึงได้รู้ว่า แท้จริงแล้ว เวลาที่เขารักใครสักคน เขาทั้งเร่าร้อนและดุเดือด ฉันก็หย่าและจากไปเงียบๆ อย่างสำเหนียกตัวเองดี หลายคนบอกว่าฟู่ฉีชวนเป็นบ้าไปแล้ว เขาแทบจะพลิกแผ่นดินเพื่อตามหาเธอให้เจอ คนที่สุขุมและควบคุมตัวเองได้ดีอย่างเขา จะเป็นบ้าได้ยังไงกัน ยิ่งไปกว่านั้นเพื่ออดีตภรรยาที่ไม่มีค่าแม้แต่ให้เอ่ยถึงอย่างฉันด้วยแล้ว หลังจากนั้น เมื่อเขาเห็นฉันยืนอยู่ข้างกายชายหนุ่มคนนึง เขาคว้าข้อมือของฉันไปกุมแน่น ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ แล้วอ้อนวอนฉันด้วยความต่ำต้อย "อาหร่วน ฉันผิดไปแล้ว เธอกลับมาได้ไหม?" ฉันถึงได้รู้ว่า ข่าวลือบนโลกนี้จะเกิดขึ้นมาไม่ได้ถ้าไม่มีมูล เขาเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ

“เสียวมั๊ยหนูจ๋า... ” พ่อผัวถามขณะกดใบหน้าจูบฟัดเต้านมอวบใหญ่ ดูดกินน้ำนมอย่างเอร็ดอร่อย เต้านมแม่ลูกอ่อนขาวปลั่งจนแลเห็นเส้นเลือดสีเขียวกระจายเป็นสายรางๆ อยู่ใต้ผิวเนื้อบอบบาง พ่อผัวตั้งหน้าตั้งตาดูดกินจนน้ำนมสีขาวหลั่งไหลออกมาชุ่มอยู่ในอุ้งปาก “เสียวสิจ๊ะ… เสียวมาก” พ่อผัวถามทั้งที่รู้ สะใภ้ตอบเสียงกระเส่า สะบัดใบหน้าไปมา ริมฝีปากขยับพะเยิบพะยาบ เผยอขึ้นตามจังหวะท่อนเอ็นกระแทกเข้ามาสุดโคนไข่ของแผน “อูย... อูย… อูย… อูย… ” ชมพู่ร้องครางอยู่ตลอดเวลา ขาข้างหนึ่งของหล่อนยังถูกยกง้างเอาไว้ตั้งแต่วินาทีแรกที่ท่อนเอ็นคัดแข็งของกระแทกเสยขึ้นมาเสียบแน่นเป็นส่วนหนึ่งในร่างกาย