คีรินทร์ วาเลนซิโอ [ ใต้ปีกมาเฟีย ]

คีรินทร์ วาเลนซิโอ [ ใต้ปีกมาเฟีย ]

last updateLast Updated : 2025-10-11
By:  Charuda Singsathon Ongoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
57Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เกวลินไม่เคยคิดเลยว่าการช่วยเหลือชายแปลกหน้าที่บาดเจ็บหน้าคอนโดจะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล เพราะชายผู้นั้นคือ คีรินทร์ วาเลนซิโอ มาเฟียผู้เย็นชาและอันตรายที่สุดในโลกใต้ดิน เขาหายตัวไปจากชีวิตเธอหลังจากคืนนั้น...ก่อนจะกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับคำพูดที่ทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก "เธอเป็นของฉันตั้งแต่วันที่ช่วยฉันไว้ จำไว้ เกวลิน…ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป” จากคนธรรมดา เธอกลายเป็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของราชามาเฟีย และโลกของเขา...เต็มไปด้วยอันตราย การหักหลัง และสงครามเลือด แต่เขาไม่เคยลังเลที่จะใช้ทั้งอำนาจ เงิน และชีวิต...เพื่อปกป้องเธอ แม้ว่าเธอจะพยายามวิ่งหนี เขาก็จะลากเธอกลับมา…ด้วยหัวใจที่คลั่งรักจนแทบระเบิด

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 คืนฝนตกกับร่างไร้สติ

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
57 Chapters
ตอนที่ 1 คืนฝนตกกับร่างไร้สติ
สายฝนกระหน่ำซัดสาด ราวกับฟ้ารั่วลงมายังกรุงเทพมหานครในยามค่ำคืน แสงไฟจากอาคารสูงเสียดฟ้าพร่าเลือนภายใต้ม่านน้ำที่บดบังทัศนียภาพ เกวลินศิริธนากุล หญิงสาววัยยี่สิบห้าปี ขมวดคิ้วมุ่นขณะไขกุญแจห้องพักคอนโดมิเนียมขนาดกลางของตนเอง ความเหนื่อยล้าจากการทำงานในร้านดอกไม้เล็กๆ ย่านชานเมือง ทำให้เธออยากทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่มๆ โดยเร็วที่สุด ทว่า...ภาพที่ปรากฏตรงหน้าหลังจากเปิดประตูห้อง กลับทำให้ความเหนื่อยหน่ายมลายหายไปจนหมดสิ้น ร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นพรมสีอ่อนใต้โคมไฟสลัว แสงเงาที่ตกกระทบใบหน้าคมสันทำให้เห็นร่องรอยบาดแผลและคราบเลือดจางๆ เกวลินตกใจจนแทบกรี๊ด แต่สัญชาตญาณบางอย่างสั่งให้เธอรีบเข้าไปดูอาการเขา หัวใจเธอเต้นระรัวเมื่อสัมผัสได้ถึงชีพจรที่แผ่วเบา ท่าทางเขาบาดเจ็บสาหัส เสื้อผ้าเนื้อดีเปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลนและรอยฉีกขาด บ่งบอกว่าเขาผ่านเรื่องราวเลวร้ายมา เกวลินไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร มาอยู่ที่หน้าห้องเธอได้อย่างไร แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีสั่งให้เธอต้องช่วยเหลือ ด้วยความช่วยเหลือจากยามรักษาความปลอดภัยของคอนโด ซึ่งเป็นชายร่างกำยำที่คุ้นเคยกันดี พวกเขาช่วยกันประคองร่างหน
Read more
ตอนที่ 2 ผู้ชายแปลกหน้าบนโซฟา
สองวันหลังจากร่างสูงใหญ่ของคนแปลกหน้าหายลับไปจากห้องพัก เกวลินพยายามอย่างยิ่งที่จะสลัดภาพใบหน้าคมคายและดวงตาสีดำลึกซึ้งคู่นั้นออกจากความคิด เธอพยายามบอกตัวเองว่าทุกอย่างเป็นเพียงความฝันร้าย หรือไม่ก็เหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นชั่วคราว และชีวิตของเธอก็จะกลับไปสงบสุขเหมือนเดิม แต่ความจริงกลับโหดร้ายกว่านั้น ความรู้สึกไม่ปลอดภัยยังคงวนเวียนอยู่ในใจ ราวกับมีใครบางคนกำลังจับจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา ทุกครั้งที่เปิดประตูห้อง เธอจะชะงักและมองไปรอบๆ อย่างหวาดระแวง คำพูดสุดท้ายของเขา "เธอเป็นของฉัน" ยังคงดังก้องอยู่ในหูซ้ำไปซ้ำมา ในคืนที่สาม เกวลินกลับมาจากร้านดอกไม้ด้วยความอ่อนล้าเป็นพิเศษ วันนี้มีออร์เดอร์จัดดอกไม้สำหรับงานแต่งงาน ทำให้เธอต้องทำงานหนักกว่าปกติ เมื่อไขกุญแจเปิดประตูห้อง แสงสว่างลอดออกมาจากภายใน ทำให้เธอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอจำได้ว่าปิดไฟทุกดวงก่อนออกจากห้อง หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว เธอค่อยๆ เปิดประตูช้าๆ และสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ทำให้เธอแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ร่างสูงใหญ่ของ "คีร์" เอนกายอยู่บนโซฟาตัวโปรดของเธออย่างสบายอารมณ์ ราวกับเป็นบ้านของตัวเอง แสงไฟสีส้
Read more
ตอนที่ 3 เขาไม่ได้หายไปไหน
ความรู้สึกหวาดกลัวและสับสนถาโถมเข้าใส่เกวลินราวกับคลื่นยักษ์ เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตที่แสนสงบสุขของตนเองจะต้องมาเผชิญกับสถานการณ์ที่เลวร้ายเช่นนี้ การถูกผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันไม่นาน บุกรุกเข้ามาในห้องและแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเผด็จการ ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกลดทอนคุณค่าความเป็นมนุษย์ คีรินทร์วางเธอลงบนเตียงนอนอย่างนุ่มนวล แต่แววตาที่จ้องมองมายังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและไม่ยอมใคร เกวลินพยายามลุกขึ้นหนี แต่เขากลับจับข้อมือเธอไว้แน่น "อย่าดื้อรั้นเลย เกวลิน" เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความอดทนที่ใกล้จะหมดลง "เธอไม่มีทางหนีฉันพ้น" "คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน!" เกวลินโต้ตอบเสียงสั่นเครือ "ฉันไม่ใช่สิ่งของของคุณ!" "เธอเป็นของฉัน...ตั้งแต่วินาทีที่เธอตัดสินใจยื่นมือเข้ามาช่วยชีวิตคนที่กำลังจะตาย" คีร์ตอบกลับอย่างหนักแน่น "การกระทำของเธอผูกมัดเธอไว้กับฉันแล้ว" "มันไม่จริง!" เกวลินพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา "ฉันแค่หวังดี ฉันไม่ได้ต้องการอะไรตอบแทน!" "ความหวังดีในโลกของฉัน...มีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ" คีร์ปล่อยมือเธอ แต่ยังคงยืนประจันหน้ากับเธออย่างไม่ลดละ "และราคาที่เธอต้
Read more
ตอนที่ 4 ดวงตาที่จ้องมองเธอเพียงผู้เดียว
รุ่งเช้าของวันใหม่ในคอนโดมิเนียมของเกวลินอบอวลไปด้วยความเงียบผิดปกติ หลังจากค่ำคืนแห่งความตึงเครียดและความตระหนก เกวลินตื่นขึ้นมาบนเตียงของตัวเองเพียงลำพัง แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านบางเบา ทำให้เห็นฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศ เธอขยับตัวช้าๆ ความรู้สึกเมื่อยล้ายังคงเกาะกุมร่างกาย แต่สิ่งที่หนักอึ้งยิ่งกว่าคือความรู้สึกสับสนและไม่แน่ใจในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับชีวิตของเธอ เมื่อคืน...คำสารภาพที่หนักแน่นและแฝงไปด้วยความคลั่งไคล้ของคีรินทร์ยังคงดังก้องอยู่ในหู เธอไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่เข้ามาในชีวิตเธอด้วยความบังเอิญ แต่กลับกุมชะตาชีวิตของเธอไว้ในมือ เกวลินลุกจากเตียง เดินไปยังห้องนั่งเล่น ภาพที่เห็นทำให้เธอแปลกใจ คีรินทร์นั่งอยู่ที่โซฟาตัวเดิม ดวงตาคมกริบของเขากำลังจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังครุ่นคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง แสงแดดยามเช้าสาดส่องใบหน้าคมสันของเขา ทำให้เห็นร่องรอยบาดแผลที่เริ่มจางลง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบา คีร์ก็หันกลับมา ดวงตาของเขาอ่อนลงเล็กน้อยเมื่อสบกับสายตาของเธอ "ตื่นแล้วเหรอ?" เขาถามเสียงทุ้มต่ำ เกวลินพยักหน้าช้าๆ "คุณ...ย
Read more
ตอนที่ 5 ราชาไร้หัวใจ
รถยนต์หรูแล่นออกจากตัวเมืองที่สว่างไสว มุ่งหน้าสู่ความมืดมิดของยามค่ำคืน แสงไฟจากรถยนต์คันอื่นที่สวนทางมาเป็นระยะ สาดส่องใบหน้าของเกวลินที่เต็มไปด้วยความกังวล คีรินทร์ยังคงกุมมือเธอไว้แน่น สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงของเขาเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคยนี้"เรากำลังจะไปไหน?" เกวลินถามเสียงแผ่ว ทำลายความเงียบที่อึดอัดภายในรถ"เซฟเฮาส์ของฉัน" คีร์ตอบโดยไม่ละสายตาจากถนนเบื้องหน้า "เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด ไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่นั่น"เกวลินเงียบไป เธอไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับคำว่า "เซฟเฮาส์" มันฟังดูเหมือนสถานที่ที่ใช้หลบซ่อนตัวของพวกอาชญากร มากกว่าจะเป็นบ้านพักที่ปลอดภัย"แล้ว...ลูกน้องของคุณที่คอนโด?""ฉันสั่งให้พวกเขาระวังตัวและถอนกำลังเมื่อสถานการณ์ไม่ปลอดภัย" คีร์อธิบาย "พวกมันรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร"ตลอดการเดินทาง เกวลินสังเกตว่าคีร์มีการ์ดสูงตลอดเวลา เขามองกระจกหลังเป็นระยะๆ และคอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบข้าง แม้ว่าภายนอกเขาจะดูสงบนิ่ง แต่เกวลินสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากตัวเขาเมื่อรถยนต์เลี้ยวเข้าไปในถนนส่วนตัวที่มืดสนิท เกวลินก็เริ่มรู้สึก
Read more
ตอนที่ 6 เบอร์โทรลับที่เธอไม่กล้าโทร
หลายสัปดาห์ผ่านไปในเซฟเฮาส์อันเงียบสงบ ชีวิตของเกวลินเริ่มคุ้นชินกับการมีคีรินทร์อยู่เคียงข้าง แม้ว่าความหวาดระแวงในโลกใต้ดินของเขาจะไม่เคยจางหายไป แต่ความอ่อนโยนและความเอาใจใส่ที่คีร์มอบให้ ก็ค่อยๆ สร้างความรู้สึกปลอดภัยและความผูกพันที่ลึกซึ้งขึ้นในใจเธอ คีร์ยังคงดูแลเธออย่างดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เขามักจะหาเวลามาทานอาหารกับเธอ พาเธอเดินเล่นในสวนสวยที่รายล้อมบ้านพัก และเล่าเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของเขา แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจที่มืดมิด แต่เกวลินก็ตั้งใจฟัง เพราะเธอรู้ว่านั่นคือส่วนหนึ่งของตัวตนที่แท้จริงของเขา เกวลินเริ่มสังเกตเห็นความขัดแย้งในตัวคีร์ ด้านหนึ่งเขาคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลและเด็ดขาด สามารถสั่งการและตัดสินชีวิตผู้คนได้อย่างง่ายดาย แต่อีกด้านหนึ่ง เขากลับเป็นผู้ชายที่อ่อนโยน เอาใจใส่ และมีความเหงาซ่อนอยู่ในดวงตาคู่คมนั้น ความรู้สึกของเกวลินที่มีต่อคีร์เริ่มซับซ้อนมากขึ้น เธอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเขาเหมือนแต่ก่อน แต่กลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในใจ...ความรู้สึกที่คล้ายกับความเสน่หา แต่ก็ยังคงเคลือบแคลงด้วยความไม่แน่ใจในอนาคต ถึงกระนั
Read more
ตอนที่ 7 ของขวัญลึกลับ
หลังจากเหตุการณ์โทรศัพท์ลับครั้งนั้น บรรยากาศระหว่างเกวลินและคีรินทร์ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างละเอียดอ่อน คีร์ไม่ได้แสดงความโกรธเคืองออกมาอย่างชัดเจน แต่แววตาของเขากลับฉายแววความผิดหวังและความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เกวลินเองก็รู้สึกผิดและเสียใจที่ทำให้เขาไม่สบายใจ แต่ความปรารถนาที่จะกลับไปสู่โลกเดิมของเธอก็ยังคงฝังลึกอยู่ในใจ คีร์ยังคงดูแลเธออย่างดี ไม่ขาดตกบกพร่อง แต่ความสนิทสนมและเป็นกันเองที่เคยมี กลับเจือไปด้วยความระมัดระวังและระยะห่างที่มองไม่เห็น เกวลินรู้สึกได้ว่าความเชื่อใจที่คีร์มีต่อเธอสั่นคลอน และเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถเรียกคืนความรู้สึกนั้นกลับมาได้หรือไม่ วันหนึ่ง ขณะที่เกวลินกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนตามลำพัง สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นกล่องของขวัญขนาดเล็กวางอยู่บนม้านั่งใต้ร่มไม้ใหญ่ กล่องถูกห่อด้วยกระดาษสีดำสนิท ผูกด้วยริบบิ้นสีแดงเข้ม ดูลึกลับและน่าสนใจ เกวลินขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอไม่เห็นว่าใครนำกล่องนี้มาวางไว้ และคีร์ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องของขวัญใดๆ กับเธอ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เกวลินเดินเข้าไปใกล้และหยิบกล่องนั้นขึ้นมา น้ำหนักของมันเบาจนน่าประหลาดใจ ไม่มีชื่อผู้ส่งห
Read more
ตอนที่ 8 คืนหนึ่งในคฤหาสน์
ความตกตะลึงและความหวาดกลัวเข้าครอบงำเกวลินราวกับพายุโหมกระหน่ำ ข่าวการถูกจับตัวของน้องสาวคีรินทร์ทำให้บรรยากาศในเซฟเฮาส์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความเงียบสงบถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียดและความกระวนกระวาย ลูกน้องของคีร์ต่างเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ ราวกับเงาที่คอยติดตามเจ้านายของตน คีรินทร์ยืนอยู่ที่เดิม ดวงตาคมกริบของเขาแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความโกรธที่ปะทุอยู่ภายใน ใบหน้าคมสันของเขาซีดลงเล็กน้อย บ่งบอกถึงความเจ็บปวดและความกังวลที่กัดกินหัวใจ "น้องสาวของคุณ..." เกวลินเอ่ยเสียงสั่น "เธอ...เธอเป็นยังไงบ้าง?" คีร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน "ยังไม่รู้...พวกมันยังไม่ได้ติดต่อมา" "แล้วเราจะทำยังไง?" เกวลินถามด้วยความร้อนรน เธอรู้สึกถึงความสิ้นหวังที่ถาโถมเข้ามาเมื่อตระหนักว่าสถานการณ์เลวร้ายกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้มากนัก "ฉันจะพาเธอย้ายไปอยู่ที่อื่น" คีร์ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว "ที่นี่ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป พวกมันรู้ว่าน้องสาวฉันสำคัญกับฉันมากแค่ไหน พวกมันอาจจะกลับมา" "ไปที่ไหน?" "คฤหาสน์หลักของตระกูลวาเลนซิโอ" คีร์ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เป็นที่ที่ได้รับการ
Read more
ตอนที่ เจ้าของโลกมืด
อ้อมกอดของคีรินทร์อบอุ่นและมั่นคง ราวกับเป็นเกราะกำบังให้เกวลินจากความหวาดกลัวและความไม่แน่นอนที่รายล้อมอยู่ภายนอก คืนนั้นในคฤหาสน์ ความใกล้ชิดทางกายภาพได้นำมาซึ่งความรู้สึกผูกพันทางใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้และการช่วยเหลือทำให้นอนหลับกันไปในอ้อมแขนของกันและกันอย่างสงบรุ่งเช้า แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านสีทองอ่อนๆ ปลุกให้เกวลินค่อยๆ ลืมตา เธอพบว่าตัวเองยังคงซบอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของคีรินทร์ ใบหน้าคมสันของเขายังคงหลับใหลอย่างผ่อนคลาย ร่องรอยความเครียดเมื่อคืนจางหายไปจนหมดสิ้น ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจของเกวลินอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาดเธอค่อยๆ ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เขารู้สึกตัว แต่คีร์กลับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น และดึงเธอเข้าไปใกล้กว่าเดิม"อรุณสวัสดิ์" เสียงทุ้มต่ำของเขาแหบพร่าเล็กน้อยจากการเพิ่งตื่นนอน"อรุณสวัสดิ์ค่ะ" เกวลินตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆคีร์ลืมตาขึ้นและจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเสน่หา เขายกมือขึ้นลูบแก้มของเธออย่างแผ่วเบา"ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉัน" เขาพูดเสียงเบา"ฉันเต็มใจค่ะ" เกวลินตอบกลับอย่างจริงใจหลังจากนั้น ทั้งสองก็ลุกขึ้นและ
Read more
ตอนที่ 10 เธอคือคนของฉัน
อ้อมกอดของคีรินทร์แน่นกระชับ ราวกับต้องการหลอมรวมร่างของเกวลินให้เป็นส่วนหนึ่งของเขา ความรู้สึกปลอดภัยและความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ทำให้เกวลินคลายความหวาดหวั่นลงได้บ้าง แม้ว่าคำพูดที่หนักแน่นและแสดงความเป็นเจ้าของของเขา จะยังคงก้องอยู่ในหู"เธอคือคนของฉัน...ตลอดไป" คีร์กระซิบข้างหูเธอ เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความรัก ความปรารถนา และความแน่วแน่ที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงเกวลินซบหน้าลงบนอกของเขา หลับตาลงซึมซับความรู้สึกอบอุ่นนั้น เธอรู้ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับคีรินทร์ได้ก้าวข้ามผ่านความหวาดกลัวและความไม่แน่ใจไปแล้ว หัวใจของเธอได้มอบให้กับผู้ชายคนนี้อย่างหมดใจ แม้ว่าโลกของเขาจะเต็มไปด้วยอันตรายและความมืดมิดตลอดคืนนั้น ทั้งสองนอนกอดกันอย่างแนบแน่น ราวกับต้องการเติมเต็มช่องว่างในหัวใจของกันและกัน ความเงียบสงบในห้องนอนหรูหราของคฤหาสน์ เป็นเหมือนเกาะที่ปลอดภัยจากพายุร้ายที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอกรุ่งเช้า เกวลินตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง ทำให้เห็นฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศ คีรินทร์ยังคงหลับใหลอยู่ข้างๆ เธอ ใบหน้าคมสันของเขาดูอ่อนโยนและไร้กั
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status