คีรินทร์ วาเลนซิโอ [ ใต้ปีกมาเฟีย ]

คีรินทร์ วาเลนซิโอ [ ใต้ปีกมาเฟีย ]

last update최신 업데이트 : 2025-10-11
에:  Charuda Singsathon 연재 중
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
57챕터
1.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เกวลินไม่เคยคิดเลยว่าการช่วยเหลือชายแปลกหน้าที่บาดเจ็บหน้าคอนโดจะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล เพราะชายผู้นั้นคือ คีรินทร์ วาเลนซิโอ มาเฟียผู้เย็นชาและอันตรายที่สุดในโลกใต้ดิน เขาหายตัวไปจากชีวิตเธอหลังจากคืนนั้น...ก่อนจะกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับคำพูดที่ทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก "เธอเป็นของฉันตั้งแต่วันที่ช่วยฉันไว้ จำไว้ เกวลิน…ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป” จากคนธรรมดา เธอกลายเป็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของราชามาเฟีย และโลกของเขา...เต็มไปด้วยอันตราย การหักหลัง และสงครามเลือด แต่เขาไม่เคยลังเลที่จะใช้ทั้งอำนาจ เงิน และชีวิต...เพื่อปกป้องเธอ แม้ว่าเธอจะพยายามวิ่งหนี เขาก็จะลากเธอกลับมา…ด้วยหัวใจที่คลั่งรักจนแทบระเบิด

더 보기

1화

ตอนที่ 1 คืนฝนตกกับร่างไร้สติ

「温品さん、本当にその無人島をご購入なさるのですか?

その島は人里離れた場所にあります。水道も電気もなく、インターネットも使えません。行ってしまえば、完全に外界から隔絶されてしまいますよ」

「ええ、分かってます」

温品余音(ぬくしな あまね)は静かに答えると、手元にあるがんの診断書へ視線を落とした。

「大丈夫です。私、長くは住みませんから。手続きはいつ頃までに終わりますか?」

「少々お待ちください。今確認いたします」

書類をめくるかすかな音が聞こえる中、余音の意識は次第に遠のいていた。

――たった一ヶ月前に、彼女がいきなり胃がんの末期だと宣告された。

この病は七年前、彼女が営業職として奔走する日々の中で、交通事故で重体だった九条行真(くじょう いくま)を看病していた頃に芽生えたものだった。

あの時、行真はちょうど事業が軌道に乗り始めたところだった。彼の会社が東江市で地位を築けるようにと、余音は毎夜、吐くほど酒を飲んで接待を重ねた。

三時間しか眠れないまま、また仕事へ向かう日々。

彼女はたった一人で、仕事をしながら、同時に行真の世話もしなければならなかった。

行真は深く感動し、退院したその日、二人はすぐに婚姻届を提出した。

彼は「愛の証」として、スマホの待受画面は永遠に彼女の写真にし、仕事から帰るたびに、いつも彼女の好きな百合の花を抱えて帰った。

出張から戻るたびにお土産を買い込み、スーツケースに入りきらないほどだった。

やがて二人には息子――九条暁介(くじょう きょうすけ)が生まれ、二人の絆はますます深まっていった。

だが、あの日、行方不明だった余音の妹――温品言子(ぬくしな ことこ)がいきなり見つかった。

それ以来、余音は気づいてしまった。

愛する夫も、誇りに思っていた息子も、いつの間にか言子の方へ心を寄せているということを。

滑稽なことに、自分が末期がんと宣告されたその日、言子が彼女より一足早く、がんの診断書を差し出してきたのだ。

挑発するような視線を向けてくる妹を見て、余音は一瞬で悟った――すべてが言子の嘘だ。

余音は急いで真実を訴えた。しかし返ってきたのは、行真からの強烈な平手打ちだけだった。

口の端から血がにじんだ。

「余音、お前心が歪みすぎてるか!言子ががんなんだぞ!どうしてそんな深刻なことまで言子と奪おうとするんだ!」

暁介も叫んだ。

「ママは悪い人だ!大嫌い!」

余音の両親の顔にも嫌悪の色が浮かんでいた。

「普段から妹に嫉妬して張り合うのはともかくとして、そんなことまでよく言えるわね」

「そんなに言子と奪い合うのが好きなんだから、どうしてがんにかかったのがあなたじゃないの?」

その瞬間、余音は身体の芯まで冷え切った。まるで氷の底に沈んでいくように、立ち上がることもできなかった。

何よりもつらいのは、最も愛した人たちに裏切られることだ。

しかも、最初に刃を向けてきたのは、夫と、苦労して産んだ息子だった。

余音の心は、そのとき完全に死んだ。

――どうせ長くは生きられない。ならば、彼らが信じたいものを信じさせてやろう。

「温品さん」

電話の向こうからの声が、彼女の意識を現実へと引き戻した。

「確認いたしました。十五日あれば、手続きは完了します」

「分かりました。十五日後、迎えに来てください」

その言葉が終わると同時に、玄関から男の冷たい声が響いた。

「迎え?どこへ行くつもりだ」

顔を上げると、スーツ姿の行真が眉をひそめて立っていた。

彼の後ろには言子と暁介が手を繋いで並び、まるで本当の親子のように。

なるほど、彼らは今日も言子のところにいたのか。

余音はうつむき、「なんでもない」と言おうとしたが、行真は数歩で近づき、彼女の手から診断書を奪い取った。

「……胃がん、末期?」

彼は診断書の文字を読み上げた。

余音の胸がざわついた。計画を台無しにされたくなくて、口を開こうとした瞬間――

行真の目に浮かんだのは、冷ややかな嘲笑だった。

「どこでこんなものを作らせたんだ?なかなか出来がいいな」

余音の全身が凍りつく。

暁介が舌を出した。

「ママ、また嘘ついてね。病気のふりして、かわいそうなアピールしてるんでしょう」

「暁介、そんな言い方は……」

「だって本当だもん!ママはおばちゃんが羨ましいから、自分も病気だって言うんだよ。

おばちゃんが言ってたよ。ママは家にこもってばかりで、頭がおかしくなっちゃったんだって!」

その言葉を聞くと、余音はその場に釘付けになり、心臓が火で焼かれるように痛んだ。

七年前に彼女が患った持病は、暁介を産んだ後、さらに悪化し、身体がしばしば動かなくなるほどだった。

行真も暁介も、あの頃は心配してくれていた。

「無理しないで家で休んで」と言ってくれたのも、彼らだったのに。

しかし、今では「家にこもって、頭がおかしくなった」だなんて。

余音は深く息を吸い込んだ。

もう、この父子に何の期待もしていない。

胸が痛んでも、息が詰まるような苦しみは、もう感じない。
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
57 챕터
ตอนที่ 1 คืนฝนตกกับร่างไร้สติ
สายฝนกระหน่ำซัดสาด ราวกับฟ้ารั่วลงมายังกรุงเทพมหานครในยามค่ำคืน แสงไฟจากอาคารสูงเสียดฟ้าพร่าเลือนภายใต้ม่านน้ำที่บดบังทัศนียภาพ เกวลินศิริธนากุล หญิงสาววัยยี่สิบห้าปี ขมวดคิ้วมุ่นขณะไขกุญแจห้องพักคอนโดมิเนียมขนาดกลางของตนเอง ความเหนื่อยล้าจากการทำงานในร้านดอกไม้เล็กๆ ย่านชานเมือง ทำให้เธออยากทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่มๆ โดยเร็วที่สุด ทว่า...ภาพที่ปรากฏตรงหน้าหลังจากเปิดประตูห้อง กลับทำให้ความเหนื่อยหน่ายมลายหายไปจนหมดสิ้น ร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นพรมสีอ่อนใต้โคมไฟสลัว แสงเงาที่ตกกระทบใบหน้าคมสันทำให้เห็นร่องรอยบาดแผลและคราบเลือดจางๆ เกวลินตกใจจนแทบกรี๊ด แต่สัญชาตญาณบางอย่างสั่งให้เธอรีบเข้าไปดูอาการเขา หัวใจเธอเต้นระรัวเมื่อสัมผัสได้ถึงชีพจรที่แผ่วเบา ท่าทางเขาบาดเจ็บสาหัส เสื้อผ้าเนื้อดีเปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลนและรอยฉีกขาด บ่งบอกว่าเขาผ่านเรื่องราวเลวร้ายมา เกวลินไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร มาอยู่ที่หน้าห้องเธอได้อย่างไร แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีสั่งให้เธอต้องช่วยเหลือ ด้วยความช่วยเหลือจากยามรักษาความปลอดภัยของคอนโด ซึ่งเป็นชายร่างกำยำที่คุ้นเคยกันดี พวกเขาช่วยกันประคองร่างหน
더 보기
ตอนที่ 2 ผู้ชายแปลกหน้าบนโซฟา
สองวันหลังจากร่างสูงใหญ่ของคนแปลกหน้าหายลับไปจากห้องพัก เกวลินพยายามอย่างยิ่งที่จะสลัดภาพใบหน้าคมคายและดวงตาสีดำลึกซึ้งคู่นั้นออกจากความคิด เธอพยายามบอกตัวเองว่าทุกอย่างเป็นเพียงความฝันร้าย หรือไม่ก็เหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นชั่วคราว และชีวิตของเธอก็จะกลับไปสงบสุขเหมือนเดิม แต่ความจริงกลับโหดร้ายกว่านั้น ความรู้สึกไม่ปลอดภัยยังคงวนเวียนอยู่ในใจ ราวกับมีใครบางคนกำลังจับจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา ทุกครั้งที่เปิดประตูห้อง เธอจะชะงักและมองไปรอบๆ อย่างหวาดระแวง คำพูดสุดท้ายของเขา "เธอเป็นของฉัน" ยังคงดังก้องอยู่ในหูซ้ำไปซ้ำมา ในคืนที่สาม เกวลินกลับมาจากร้านดอกไม้ด้วยความอ่อนล้าเป็นพิเศษ วันนี้มีออร์เดอร์จัดดอกไม้สำหรับงานแต่งงาน ทำให้เธอต้องทำงานหนักกว่าปกติ เมื่อไขกุญแจเปิดประตูห้อง แสงสว่างลอดออกมาจากภายใน ทำให้เธอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอจำได้ว่าปิดไฟทุกดวงก่อนออกจากห้อง หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว เธอค่อยๆ เปิดประตูช้าๆ และสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ทำให้เธอแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ร่างสูงใหญ่ของ "คีร์" เอนกายอยู่บนโซฟาตัวโปรดของเธออย่างสบายอารมณ์ ราวกับเป็นบ้านของตัวเอง แสงไฟสีส้
더 보기
ตอนที่ 3 เขาไม่ได้หายไปไหน
ความรู้สึกหวาดกลัวและสับสนถาโถมเข้าใส่เกวลินราวกับคลื่นยักษ์ เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตที่แสนสงบสุขของตนเองจะต้องมาเผชิญกับสถานการณ์ที่เลวร้ายเช่นนี้ การถูกผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันไม่นาน บุกรุกเข้ามาในห้องและแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเผด็จการ ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกลดทอนคุณค่าความเป็นมนุษย์ คีรินทร์วางเธอลงบนเตียงนอนอย่างนุ่มนวล แต่แววตาที่จ้องมองมายังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและไม่ยอมใคร เกวลินพยายามลุกขึ้นหนี แต่เขากลับจับข้อมือเธอไว้แน่น "อย่าดื้อรั้นเลย เกวลิน" เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความอดทนที่ใกล้จะหมดลง "เธอไม่มีทางหนีฉันพ้น" "คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน!" เกวลินโต้ตอบเสียงสั่นเครือ "ฉันไม่ใช่สิ่งของของคุณ!" "เธอเป็นของฉัน...ตั้งแต่วินาทีที่เธอตัดสินใจยื่นมือเข้ามาช่วยชีวิตคนที่กำลังจะตาย" คีร์ตอบกลับอย่างหนักแน่น "การกระทำของเธอผูกมัดเธอไว้กับฉันแล้ว" "มันไม่จริง!" เกวลินพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา "ฉันแค่หวังดี ฉันไม่ได้ต้องการอะไรตอบแทน!" "ความหวังดีในโลกของฉัน...มีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ" คีร์ปล่อยมือเธอ แต่ยังคงยืนประจันหน้ากับเธออย่างไม่ลดละ "และราคาที่เธอต้
더 보기
ตอนที่ 4 ดวงตาที่จ้องมองเธอเพียงผู้เดียว
รุ่งเช้าของวันใหม่ในคอนโดมิเนียมของเกวลินอบอวลไปด้วยความเงียบผิดปกติ หลังจากค่ำคืนแห่งความตึงเครียดและความตระหนก เกวลินตื่นขึ้นมาบนเตียงของตัวเองเพียงลำพัง แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านบางเบา ทำให้เห็นฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศ เธอขยับตัวช้าๆ ความรู้สึกเมื่อยล้ายังคงเกาะกุมร่างกาย แต่สิ่งที่หนักอึ้งยิ่งกว่าคือความรู้สึกสับสนและไม่แน่ใจในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับชีวิตของเธอ เมื่อคืน...คำสารภาพที่หนักแน่นและแฝงไปด้วยความคลั่งไคล้ของคีรินทร์ยังคงดังก้องอยู่ในหู เธอไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่เข้ามาในชีวิตเธอด้วยความบังเอิญ แต่กลับกุมชะตาชีวิตของเธอไว้ในมือ เกวลินลุกจากเตียง เดินไปยังห้องนั่งเล่น ภาพที่เห็นทำให้เธอแปลกใจ คีรินทร์นั่งอยู่ที่โซฟาตัวเดิม ดวงตาคมกริบของเขากำลังจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังครุ่นคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง แสงแดดยามเช้าสาดส่องใบหน้าคมสันของเขา ทำให้เห็นร่องรอยบาดแผลที่เริ่มจางลง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบา คีร์ก็หันกลับมา ดวงตาของเขาอ่อนลงเล็กน้อยเมื่อสบกับสายตาของเธอ "ตื่นแล้วเหรอ?" เขาถามเสียงทุ้มต่ำ เกวลินพยักหน้าช้าๆ "คุณ...ย
더 보기
ตอนที่ 5 ราชาไร้หัวใจ
รถยนต์หรูแล่นออกจากตัวเมืองที่สว่างไสว มุ่งหน้าสู่ความมืดมิดของยามค่ำคืน แสงไฟจากรถยนต์คันอื่นที่สวนทางมาเป็นระยะ สาดส่องใบหน้าของเกวลินที่เต็มไปด้วยความกังวล คีรินทร์ยังคงกุมมือเธอไว้แน่น สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงของเขาเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคยนี้"เรากำลังจะไปไหน?" เกวลินถามเสียงแผ่ว ทำลายความเงียบที่อึดอัดภายในรถ"เซฟเฮาส์ของฉัน" คีร์ตอบโดยไม่ละสายตาจากถนนเบื้องหน้า "เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด ไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่นั่น"เกวลินเงียบไป เธอไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับคำว่า "เซฟเฮาส์" มันฟังดูเหมือนสถานที่ที่ใช้หลบซ่อนตัวของพวกอาชญากร มากกว่าจะเป็นบ้านพักที่ปลอดภัย"แล้ว...ลูกน้องของคุณที่คอนโด?""ฉันสั่งให้พวกเขาระวังตัวและถอนกำลังเมื่อสถานการณ์ไม่ปลอดภัย" คีร์อธิบาย "พวกมันรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร"ตลอดการเดินทาง เกวลินสังเกตว่าคีร์มีการ์ดสูงตลอดเวลา เขามองกระจกหลังเป็นระยะๆ และคอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบข้าง แม้ว่าภายนอกเขาจะดูสงบนิ่ง แต่เกวลินสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากตัวเขาเมื่อรถยนต์เลี้ยวเข้าไปในถนนส่วนตัวที่มืดสนิท เกวลินก็เริ่มรู้สึก
더 보기
ตอนที่ 6 เบอร์โทรลับที่เธอไม่กล้าโทร
หลายสัปดาห์ผ่านไปในเซฟเฮาส์อันเงียบสงบ ชีวิตของเกวลินเริ่มคุ้นชินกับการมีคีรินทร์อยู่เคียงข้าง แม้ว่าความหวาดระแวงในโลกใต้ดินของเขาจะไม่เคยจางหายไป แต่ความอ่อนโยนและความเอาใจใส่ที่คีร์มอบให้ ก็ค่อยๆ สร้างความรู้สึกปลอดภัยและความผูกพันที่ลึกซึ้งขึ้นในใจเธอ คีร์ยังคงดูแลเธออย่างดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เขามักจะหาเวลามาทานอาหารกับเธอ พาเธอเดินเล่นในสวนสวยที่รายล้อมบ้านพัก และเล่าเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของเขา แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจที่มืดมิด แต่เกวลินก็ตั้งใจฟัง เพราะเธอรู้ว่านั่นคือส่วนหนึ่งของตัวตนที่แท้จริงของเขา เกวลินเริ่มสังเกตเห็นความขัดแย้งในตัวคีร์ ด้านหนึ่งเขาคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลและเด็ดขาด สามารถสั่งการและตัดสินชีวิตผู้คนได้อย่างง่ายดาย แต่อีกด้านหนึ่ง เขากลับเป็นผู้ชายที่อ่อนโยน เอาใจใส่ และมีความเหงาซ่อนอยู่ในดวงตาคู่คมนั้น ความรู้สึกของเกวลินที่มีต่อคีร์เริ่มซับซ้อนมากขึ้น เธอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเขาเหมือนแต่ก่อน แต่กลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในใจ...ความรู้สึกที่คล้ายกับความเสน่หา แต่ก็ยังคงเคลือบแคลงด้วยความไม่แน่ใจในอนาคต ถึงกระนั
더 보기
ตอนที่ 7 ของขวัญลึกลับ
หลังจากเหตุการณ์โทรศัพท์ลับครั้งนั้น บรรยากาศระหว่างเกวลินและคีรินทร์ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างละเอียดอ่อน คีร์ไม่ได้แสดงความโกรธเคืองออกมาอย่างชัดเจน แต่แววตาของเขากลับฉายแววความผิดหวังและความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เกวลินเองก็รู้สึกผิดและเสียใจที่ทำให้เขาไม่สบายใจ แต่ความปรารถนาที่จะกลับไปสู่โลกเดิมของเธอก็ยังคงฝังลึกอยู่ในใจ คีร์ยังคงดูแลเธออย่างดี ไม่ขาดตกบกพร่อง แต่ความสนิทสนมและเป็นกันเองที่เคยมี กลับเจือไปด้วยความระมัดระวังและระยะห่างที่มองไม่เห็น เกวลินรู้สึกได้ว่าความเชื่อใจที่คีร์มีต่อเธอสั่นคลอน และเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถเรียกคืนความรู้สึกนั้นกลับมาได้หรือไม่ วันหนึ่ง ขณะที่เกวลินกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนตามลำพัง สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นกล่องของขวัญขนาดเล็กวางอยู่บนม้านั่งใต้ร่มไม้ใหญ่ กล่องถูกห่อด้วยกระดาษสีดำสนิท ผูกด้วยริบบิ้นสีแดงเข้ม ดูลึกลับและน่าสนใจ เกวลินขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอไม่เห็นว่าใครนำกล่องนี้มาวางไว้ และคีร์ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องของขวัญใดๆ กับเธอ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เกวลินเดินเข้าไปใกล้และหยิบกล่องนั้นขึ้นมา น้ำหนักของมันเบาจนน่าประหลาดใจ ไม่มีชื่อผู้ส่งห
더 보기
ตอนที่ 8 คืนหนึ่งในคฤหาสน์
ความตกตะลึงและความหวาดกลัวเข้าครอบงำเกวลินราวกับพายุโหมกระหน่ำ ข่าวการถูกจับตัวของน้องสาวคีรินทร์ทำให้บรรยากาศในเซฟเฮาส์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความเงียบสงบถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียดและความกระวนกระวาย ลูกน้องของคีร์ต่างเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ ราวกับเงาที่คอยติดตามเจ้านายของตน คีรินทร์ยืนอยู่ที่เดิม ดวงตาคมกริบของเขาแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความโกรธที่ปะทุอยู่ภายใน ใบหน้าคมสันของเขาซีดลงเล็กน้อย บ่งบอกถึงความเจ็บปวดและความกังวลที่กัดกินหัวใจ "น้องสาวของคุณ..." เกวลินเอ่ยเสียงสั่น "เธอ...เธอเป็นยังไงบ้าง?" คีร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน "ยังไม่รู้...พวกมันยังไม่ได้ติดต่อมา" "แล้วเราจะทำยังไง?" เกวลินถามด้วยความร้อนรน เธอรู้สึกถึงความสิ้นหวังที่ถาโถมเข้ามาเมื่อตระหนักว่าสถานการณ์เลวร้ายกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้มากนัก "ฉันจะพาเธอย้ายไปอยู่ที่อื่น" คีร์ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว "ที่นี่ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป พวกมันรู้ว่าน้องสาวฉันสำคัญกับฉันมากแค่ไหน พวกมันอาจจะกลับมา" "ไปที่ไหน?" "คฤหาสน์หลักของตระกูลวาเลนซิโอ" คีร์ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เป็นที่ที่ได้รับการ
더 보기
ตอนที่ เจ้าของโลกมืด
อ้อมกอดของคีรินทร์อบอุ่นและมั่นคง ราวกับเป็นเกราะกำบังให้เกวลินจากความหวาดกลัวและความไม่แน่นอนที่รายล้อมอยู่ภายนอก คืนนั้นในคฤหาสน์ ความใกล้ชิดทางกายภาพได้นำมาซึ่งความรู้สึกผูกพันทางใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้และการช่วยเหลือทำให้นอนหลับกันไปในอ้อมแขนของกันและกันอย่างสงบรุ่งเช้า แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านสีทองอ่อนๆ ปลุกให้เกวลินค่อยๆ ลืมตา เธอพบว่าตัวเองยังคงซบอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของคีรินทร์ ใบหน้าคมสันของเขายังคงหลับใหลอย่างผ่อนคลาย ร่องรอยความเครียดเมื่อคืนจางหายไปจนหมดสิ้น ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจของเกวลินอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาดเธอค่อยๆ ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เขารู้สึกตัว แต่คีร์กลับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น และดึงเธอเข้าไปใกล้กว่าเดิม"อรุณสวัสดิ์" เสียงทุ้มต่ำของเขาแหบพร่าเล็กน้อยจากการเพิ่งตื่นนอน"อรุณสวัสดิ์ค่ะ" เกวลินตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆคีร์ลืมตาขึ้นและจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเสน่หา เขายกมือขึ้นลูบแก้มของเธออย่างแผ่วเบา"ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉัน" เขาพูดเสียงเบา"ฉันเต็มใจค่ะ" เกวลินตอบกลับอย่างจริงใจหลังจากนั้น ทั้งสองก็ลุกขึ้นและ
더 보기
ตอนที่ 10 เธอคือคนของฉัน
อ้อมกอดของคีรินทร์แน่นกระชับ ราวกับต้องการหลอมรวมร่างของเกวลินให้เป็นส่วนหนึ่งของเขา ความรู้สึกปลอดภัยและความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ทำให้เกวลินคลายความหวาดหวั่นลงได้บ้าง แม้ว่าคำพูดที่หนักแน่นและแสดงความเป็นเจ้าของของเขา จะยังคงก้องอยู่ในหู"เธอคือคนของฉัน...ตลอดไป" คีร์กระซิบข้างหูเธอ เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความรัก ความปรารถนา และความแน่วแน่ที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงเกวลินซบหน้าลงบนอกของเขา หลับตาลงซึมซับความรู้สึกอบอุ่นนั้น เธอรู้ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับคีรินทร์ได้ก้าวข้ามผ่านความหวาดกลัวและความไม่แน่ใจไปแล้ว หัวใจของเธอได้มอบให้กับผู้ชายคนนี้อย่างหมดใจ แม้ว่าโลกของเขาจะเต็มไปด้วยอันตรายและความมืดมิดตลอดคืนนั้น ทั้งสองนอนกอดกันอย่างแนบแน่น ราวกับต้องการเติมเต็มช่องว่างในหัวใจของกันและกัน ความเงียบสงบในห้องนอนหรูหราของคฤหาสน์ เป็นเหมือนเกาะที่ปลอดภัยจากพายุร้ายที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอกรุ่งเช้า เกวลินตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง ทำให้เห็นฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศ คีรินทร์ยังคงหลับใหลอยู่ข้างๆ เธอ ใบหน้าคมสันของเขาดูอ่อนโยนและไร้กั
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status