คีรินทร์ วาเลนซิโอ [ ใต้ปีกมาเฟีย ]

คีรินทร์ วาเลนซิโอ [ ใต้ปีกมาเฟีย ]

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-11
โดย:  Charuda Singsathon ยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
57บท
1.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เกวลินไม่เคยคิดเลยว่าการช่วยเหลือชายแปลกหน้าที่บาดเจ็บหน้าคอนโดจะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล เพราะชายผู้นั้นคือ คีรินทร์ วาเลนซิโอ มาเฟียผู้เย็นชาและอันตรายที่สุดในโลกใต้ดิน เขาหายตัวไปจากชีวิตเธอหลังจากคืนนั้น...ก่อนจะกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับคำพูดที่ทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก "เธอเป็นของฉันตั้งแต่วันที่ช่วยฉันไว้ จำไว้ เกวลิน…ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป” จากคนธรรมดา เธอกลายเป็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของราชามาเฟีย และโลกของเขา...เต็มไปด้วยอันตราย การหักหลัง และสงครามเลือด แต่เขาไม่เคยลังเลที่จะใช้ทั้งอำนาจ เงิน และชีวิต...เพื่อปกป้องเธอ แม้ว่าเธอจะพยายามวิ่งหนี เขาก็จะลากเธอกลับมา…ด้วยหัวใจที่คลั่งรักจนแทบระเบิด

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 คืนฝนตกกับร่างไร้สติ

Edgar menarik napasnya, berusaha menekan amarahnya saat melihat dapurnya nyaris terbakar karena ulah gadis remaja yang kini berteriak histeris di sisinya.

"Om... kebakaran, Om!" teriak Lolita merapatkan tubuhnya pada Edgar.

"Apa yang kau lakukan tadi, huh! Bagaimana bisa terbakar?!" Kesabaran Edgar sekarang benar-benar menipis karena banyaknya kekacauan yang Lolita timbulkan di apartemennya. Setelah merobek sofanya, sekarang gadis itu nyaris membakar apartemennya!

Semua kekacauan ini terjadi sejak satu minggu yang lalu. Saat Roy, sahabat Edgar meminta Edgar untuk memperbolehkan Lolita, anaknya tinggal di apartemen Edgar untuk sementara.

Dengan alasan Roy ingin pulang kampung, tapi Lolita bersikukuh tidak mau ikut. Jadi, Roy memilih untuk menitipkan Lolita pada Edgar. Meski, sebenarnya Edgar bukanlah pilihan terbaik karena Roy tahu persis Edgar pria yang seperti apa. Mesum dan arogan! Tapi, Roy tidak memiliki saudara atau sahabat lain yang bisa dia minta tolongi.

Dan sejak saat itu, kehidupan Edgar yang tenang berubah.

"Aku hanya ingin memasakkan Om sarapan. Tapi, apinya justru menjadi besar saat aku meletakkan lap di sini," tunjuk Lolita ke arah samping kompor dengan bibir mengerucut, berharap dia bebas dari amukan Edgar. Karena kalau sampai pria itu marah, tamatlah riwayatnya. Bisa-bisa Lolita disuruh tidur di luar seperti ancaman yang sering Edgar lontarkan padanya.

"Om, bisa mengatasinya sendiri kan?" tanya Lolita sebelum Edgar memberikan respon karena terlalu terkejut dengan kelakuan ajaib Lolita ini. Semua benda yang Lolita pegang pasti berujung rusak kalau tidak pasti menimbulkan bencana bagi Edgar.

"Kalau Om bisa, aku pergi ke kamar dulu ya. Aku harus membalas pesan daddyku. Om tahu sendiri kan daddyku sangat cerewet." Lolita menepuk bahu kekar Edgar dan langsung melesat ke kamarnya, meninggalkan Edgar yang sekarang menggeram kesal.

"Arghh… menyebalkan! Dasar gadis pembuat ulah!"

Lolita menutup pintu kamarnya dan menguncinya. Dia melepaskan napas lega dari hidung mungilnya. Akhirnya dia terbebas dari amukan Edgar. 

"Bagaimana ya liburan daddy di rumah nenek?" Lolita meraih ponselnya di meja dan membuka akun sosial media ayahnya. Dia mengulas senyum begitu melihat ayahnya berkubang di lumpur bersama babi-babi yang diternak neneknya. Tapi, senyumnya memudar setelah menemukan foto di slide berikutnya. Di dalam foto tersebut terlihat ayahnya duduk bersama neneknya, dan anak laki-laki yang merupakan cucu kedua dari keluarga Clark. Mereka tampak bahagia dengan senyum merekah yang mereka tunjukkan. Meski, Lolita cucu pertama, tapi dia tidak pernah mendapatkan kasih sayang dari neneknya. Neneknya begitu membenci Lolita karena mendiang ibu Lolita merupakan bekas pelacur yang menikah dengan putra sulungnya. Padahal itu bukan murni kesalahan Lolita, tapi dia selalu dicap sebagai anak pembawa sial, bahkan di saat dia masih kecil.

Lolita meletakkan ponselnya kembali ke meja dengan murung. Bahkan kekasihnya memilih untuk memutuskannya karena dia tidak mau ikut terbawa sial oleh Lolita.

"Lolita!" teriakan Edgar yang menggelegar menyentak Lolita dari lamunannya.

"Waduh, mati aku!" Lolita beringsut turun dari tepi tempat tidur. Dia melangkah pelan dan hati-hati menghampiri Edgar.

"Ada apa, Om?" tanya Lolita dengan wajah polos yang semakin memancing emosi Edgar berkobar kembali.

"Cepat kau bersihkan lantai dapur yang sudah kau buat gosong! Dan jangan pernah menyentuh apapun di dapurku lagi!" Edgar melempar kain lap ke arah Lolita. Dia kemudian pergi untuk menenangkan pikirannya.

"Lihat, Lolita. Kau memang pembawa sial." Lolita menatap lantai yang kotor dengan pandangan sendu. Tapi, kemudian dia menggenggam tangannya untuk menyemangati dirinya. "Kau pasti bisa, Lolita. Kau bukan pembawa sial. Kau hanya kurang hati-hati."

Baru saja Lolita berhenti berucap, dia tidak sengaja mengibaskan lapnya sampai terlepas dari tangannya. Lap itu mendarat di meja makan, membuat vas bunga di sana jatuh ke lantai dan pecah menjadi beberapa bagian.

"Bagaimana ini? Vas bunganya pasti mahal."

Sementara itu, di sebuah club malam paling eksklusif di kota New York, Edgar sedang memarkir mobilnya. Lalu, dia melangkah tegas menuju ruangan VIP yang selalu tersedia untuknya.

Semua pengunjung club terpana melihat ketampanan Edgar, CEO perusahaan kosmetik Beauty Corp yang sedang menduduki peringkat tertinggi dunia bisnis.

Selain tampan, Edgar juga memiliki tubuh yang bagus, dan kekayaan yang melimpah. Semua wanita rela mengantre untuk menjadi istrinya. Tapi sayangnya Edgar tidak memerlukan seorang istri. Dia sudah menutup pintu hatinya sejak lama.

"Tuan Edgar," sapa pemilik club yang begitu menyegani Edgar.

"Panggilkan Loren sekarang! Suruh dia memakai pakaian yang baru saja aku belikan," balas Edgar kepada pemilik club.

"Baik, Tuan." Pemilik club membungkuk singkat dan berderap memanggil Loren, salah satu wanita sewaan yang bekerja di club ini, yang sudah menjadi langganan Edgar.

Edgar menunggu di dalam ruang VIP dengan menyesap sampanye pesanannya. Dia lalu menarik alis tebalnya ke atas begitu seorang wanita muncul dari balik pintu yang terbuka.

Wanita berambut pirang dengan tubuh molek yang hanya dilapisi lingerie berbahan tipis melangkah mendekati Edgar. Dia tersenyum senang melihat Edgar lagi setelah dua hari pria itu tak memunculkan batang hidungnya di club.

"Tuan Edgar, senang bisa melihat Anda lagi. Saya sangat merindukan Anda. Merindukan sentuhan Anda, dan milik Anda." Si wanita duduk di pangkuan Edgar. Salah satu tangannya mengelus kejantanan Edgar yang masih dilapisi celana.

Edgar mendesah pelan karena gerakan tangan Loren di kejantanannya. "Ah... kau semakin liar, Loren."

-Bersambung-

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
57
ตอนที่ 1 คืนฝนตกกับร่างไร้สติ
สายฝนกระหน่ำซัดสาด ราวกับฟ้ารั่วลงมายังกรุงเทพมหานครในยามค่ำคืน แสงไฟจากอาคารสูงเสียดฟ้าพร่าเลือนภายใต้ม่านน้ำที่บดบังทัศนียภาพ เกวลินศิริธนากุล หญิงสาววัยยี่สิบห้าปี ขมวดคิ้วมุ่นขณะไขกุญแจห้องพักคอนโดมิเนียมขนาดกลางของตนเอง ความเหนื่อยล้าจากการทำงานในร้านดอกไม้เล็กๆ ย่านชานเมือง ทำให้เธออยากทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่มๆ โดยเร็วที่สุด ทว่า...ภาพที่ปรากฏตรงหน้าหลังจากเปิดประตูห้อง กลับทำให้ความเหนื่อยหน่ายมลายหายไปจนหมดสิ้น ร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นพรมสีอ่อนใต้โคมไฟสลัว แสงเงาที่ตกกระทบใบหน้าคมสันทำให้เห็นร่องรอยบาดแผลและคราบเลือดจางๆ เกวลินตกใจจนแทบกรี๊ด แต่สัญชาตญาณบางอย่างสั่งให้เธอรีบเข้าไปดูอาการเขา หัวใจเธอเต้นระรัวเมื่อสัมผัสได้ถึงชีพจรที่แผ่วเบา ท่าทางเขาบาดเจ็บสาหัส เสื้อผ้าเนื้อดีเปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลนและรอยฉีกขาด บ่งบอกว่าเขาผ่านเรื่องราวเลวร้ายมา เกวลินไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร มาอยู่ที่หน้าห้องเธอได้อย่างไร แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีสั่งให้เธอต้องช่วยเหลือ ด้วยความช่วยเหลือจากยามรักษาความปลอดภัยของคอนโด ซึ่งเป็นชายร่างกำยำที่คุ้นเคยกันดี พวกเขาช่วยกันประคองร่างหน
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ผู้ชายแปลกหน้าบนโซฟา
สองวันหลังจากร่างสูงใหญ่ของคนแปลกหน้าหายลับไปจากห้องพัก เกวลินพยายามอย่างยิ่งที่จะสลัดภาพใบหน้าคมคายและดวงตาสีดำลึกซึ้งคู่นั้นออกจากความคิด เธอพยายามบอกตัวเองว่าทุกอย่างเป็นเพียงความฝันร้าย หรือไม่ก็เหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นชั่วคราว และชีวิตของเธอก็จะกลับไปสงบสุขเหมือนเดิม แต่ความจริงกลับโหดร้ายกว่านั้น ความรู้สึกไม่ปลอดภัยยังคงวนเวียนอยู่ในใจ ราวกับมีใครบางคนกำลังจับจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา ทุกครั้งที่เปิดประตูห้อง เธอจะชะงักและมองไปรอบๆ อย่างหวาดระแวง คำพูดสุดท้ายของเขา "เธอเป็นของฉัน" ยังคงดังก้องอยู่ในหูซ้ำไปซ้ำมา ในคืนที่สาม เกวลินกลับมาจากร้านดอกไม้ด้วยความอ่อนล้าเป็นพิเศษ วันนี้มีออร์เดอร์จัดดอกไม้สำหรับงานแต่งงาน ทำให้เธอต้องทำงานหนักกว่าปกติ เมื่อไขกุญแจเปิดประตูห้อง แสงสว่างลอดออกมาจากภายใน ทำให้เธอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอจำได้ว่าปิดไฟทุกดวงก่อนออกจากห้อง หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว เธอค่อยๆ เปิดประตูช้าๆ และสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ทำให้เธอแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ร่างสูงใหญ่ของ "คีร์" เอนกายอยู่บนโซฟาตัวโปรดของเธออย่างสบายอารมณ์ ราวกับเป็นบ้านของตัวเอง แสงไฟสีส้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 เขาไม่ได้หายไปไหน
ความรู้สึกหวาดกลัวและสับสนถาโถมเข้าใส่เกวลินราวกับคลื่นยักษ์ เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตที่แสนสงบสุขของตนเองจะต้องมาเผชิญกับสถานการณ์ที่เลวร้ายเช่นนี้ การถูกผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันไม่นาน บุกรุกเข้ามาในห้องและแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเผด็จการ ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกลดทอนคุณค่าความเป็นมนุษย์ คีรินทร์วางเธอลงบนเตียงนอนอย่างนุ่มนวล แต่แววตาที่จ้องมองมายังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและไม่ยอมใคร เกวลินพยายามลุกขึ้นหนี แต่เขากลับจับข้อมือเธอไว้แน่น "อย่าดื้อรั้นเลย เกวลิน" เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความอดทนที่ใกล้จะหมดลง "เธอไม่มีทางหนีฉันพ้น" "คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน!" เกวลินโต้ตอบเสียงสั่นเครือ "ฉันไม่ใช่สิ่งของของคุณ!" "เธอเป็นของฉัน...ตั้งแต่วินาทีที่เธอตัดสินใจยื่นมือเข้ามาช่วยชีวิตคนที่กำลังจะตาย" คีร์ตอบกลับอย่างหนักแน่น "การกระทำของเธอผูกมัดเธอไว้กับฉันแล้ว" "มันไม่จริง!" เกวลินพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา "ฉันแค่หวังดี ฉันไม่ได้ต้องการอะไรตอบแทน!" "ความหวังดีในโลกของฉัน...มีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ" คีร์ปล่อยมือเธอ แต่ยังคงยืนประจันหน้ากับเธออย่างไม่ลดละ "และราคาที่เธอต้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 ดวงตาที่จ้องมองเธอเพียงผู้เดียว
รุ่งเช้าของวันใหม่ในคอนโดมิเนียมของเกวลินอบอวลไปด้วยความเงียบผิดปกติ หลังจากค่ำคืนแห่งความตึงเครียดและความตระหนก เกวลินตื่นขึ้นมาบนเตียงของตัวเองเพียงลำพัง แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านบางเบา ทำให้เห็นฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศ เธอขยับตัวช้าๆ ความรู้สึกเมื่อยล้ายังคงเกาะกุมร่างกาย แต่สิ่งที่หนักอึ้งยิ่งกว่าคือความรู้สึกสับสนและไม่แน่ใจในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับชีวิตของเธอ เมื่อคืน...คำสารภาพที่หนักแน่นและแฝงไปด้วยความคลั่งไคล้ของคีรินทร์ยังคงดังก้องอยู่ในหู เธอไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่เข้ามาในชีวิตเธอด้วยความบังเอิญ แต่กลับกุมชะตาชีวิตของเธอไว้ในมือ เกวลินลุกจากเตียง เดินไปยังห้องนั่งเล่น ภาพที่เห็นทำให้เธอแปลกใจ คีรินทร์นั่งอยู่ที่โซฟาตัวเดิม ดวงตาคมกริบของเขากำลังจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังครุ่นคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง แสงแดดยามเช้าสาดส่องใบหน้าคมสันของเขา ทำให้เห็นร่องรอยบาดแผลที่เริ่มจางลง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบา คีร์ก็หันกลับมา ดวงตาของเขาอ่อนลงเล็กน้อยเมื่อสบกับสายตาของเธอ "ตื่นแล้วเหรอ?" เขาถามเสียงทุ้มต่ำ เกวลินพยักหน้าช้าๆ "คุณ...ย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 ราชาไร้หัวใจ
รถยนต์หรูแล่นออกจากตัวเมืองที่สว่างไสว มุ่งหน้าสู่ความมืดมิดของยามค่ำคืน แสงไฟจากรถยนต์คันอื่นที่สวนทางมาเป็นระยะ สาดส่องใบหน้าของเกวลินที่เต็มไปด้วยความกังวล คีรินทร์ยังคงกุมมือเธอไว้แน่น สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงของเขาเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคยนี้"เรากำลังจะไปไหน?" เกวลินถามเสียงแผ่ว ทำลายความเงียบที่อึดอัดภายในรถ"เซฟเฮาส์ของฉัน" คีร์ตอบโดยไม่ละสายตาจากถนนเบื้องหน้า "เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด ไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่นั่น"เกวลินเงียบไป เธอไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับคำว่า "เซฟเฮาส์" มันฟังดูเหมือนสถานที่ที่ใช้หลบซ่อนตัวของพวกอาชญากร มากกว่าจะเป็นบ้านพักที่ปลอดภัย"แล้ว...ลูกน้องของคุณที่คอนโด?""ฉันสั่งให้พวกเขาระวังตัวและถอนกำลังเมื่อสถานการณ์ไม่ปลอดภัย" คีร์อธิบาย "พวกมันรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร"ตลอดการเดินทาง เกวลินสังเกตว่าคีร์มีการ์ดสูงตลอดเวลา เขามองกระจกหลังเป็นระยะๆ และคอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบข้าง แม้ว่าภายนอกเขาจะดูสงบนิ่ง แต่เกวลินสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากตัวเขาเมื่อรถยนต์เลี้ยวเข้าไปในถนนส่วนตัวที่มืดสนิท เกวลินก็เริ่มรู้สึก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 เบอร์โทรลับที่เธอไม่กล้าโทร
หลายสัปดาห์ผ่านไปในเซฟเฮาส์อันเงียบสงบ ชีวิตของเกวลินเริ่มคุ้นชินกับการมีคีรินทร์อยู่เคียงข้าง แม้ว่าความหวาดระแวงในโลกใต้ดินของเขาจะไม่เคยจางหายไป แต่ความอ่อนโยนและความเอาใจใส่ที่คีร์มอบให้ ก็ค่อยๆ สร้างความรู้สึกปลอดภัยและความผูกพันที่ลึกซึ้งขึ้นในใจเธอ คีร์ยังคงดูแลเธออย่างดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เขามักจะหาเวลามาทานอาหารกับเธอ พาเธอเดินเล่นในสวนสวยที่รายล้อมบ้านพัก และเล่าเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของเขา แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจที่มืดมิด แต่เกวลินก็ตั้งใจฟัง เพราะเธอรู้ว่านั่นคือส่วนหนึ่งของตัวตนที่แท้จริงของเขา เกวลินเริ่มสังเกตเห็นความขัดแย้งในตัวคีร์ ด้านหนึ่งเขาคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลและเด็ดขาด สามารถสั่งการและตัดสินชีวิตผู้คนได้อย่างง่ายดาย แต่อีกด้านหนึ่ง เขากลับเป็นผู้ชายที่อ่อนโยน เอาใจใส่ และมีความเหงาซ่อนอยู่ในดวงตาคู่คมนั้น ความรู้สึกของเกวลินที่มีต่อคีร์เริ่มซับซ้อนมากขึ้น เธอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเขาเหมือนแต่ก่อน แต่กลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในใจ...ความรู้สึกที่คล้ายกับความเสน่หา แต่ก็ยังคงเคลือบแคลงด้วยความไม่แน่ใจในอนาคต ถึงกระนั
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 ของขวัญลึกลับ
หลังจากเหตุการณ์โทรศัพท์ลับครั้งนั้น บรรยากาศระหว่างเกวลินและคีรินทร์ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างละเอียดอ่อน คีร์ไม่ได้แสดงความโกรธเคืองออกมาอย่างชัดเจน แต่แววตาของเขากลับฉายแววความผิดหวังและความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เกวลินเองก็รู้สึกผิดและเสียใจที่ทำให้เขาไม่สบายใจ แต่ความปรารถนาที่จะกลับไปสู่โลกเดิมของเธอก็ยังคงฝังลึกอยู่ในใจ คีร์ยังคงดูแลเธออย่างดี ไม่ขาดตกบกพร่อง แต่ความสนิทสนมและเป็นกันเองที่เคยมี กลับเจือไปด้วยความระมัดระวังและระยะห่างที่มองไม่เห็น เกวลินรู้สึกได้ว่าความเชื่อใจที่คีร์มีต่อเธอสั่นคลอน และเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถเรียกคืนความรู้สึกนั้นกลับมาได้หรือไม่ วันหนึ่ง ขณะที่เกวลินกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนตามลำพัง สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นกล่องของขวัญขนาดเล็กวางอยู่บนม้านั่งใต้ร่มไม้ใหญ่ กล่องถูกห่อด้วยกระดาษสีดำสนิท ผูกด้วยริบบิ้นสีแดงเข้ม ดูลึกลับและน่าสนใจ เกวลินขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอไม่เห็นว่าใครนำกล่องนี้มาวางไว้ และคีร์ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องของขวัญใดๆ กับเธอ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เกวลินเดินเข้าไปใกล้และหยิบกล่องนั้นขึ้นมา น้ำหนักของมันเบาจนน่าประหลาดใจ ไม่มีชื่อผู้ส่งห
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 คืนหนึ่งในคฤหาสน์
ความตกตะลึงและความหวาดกลัวเข้าครอบงำเกวลินราวกับพายุโหมกระหน่ำ ข่าวการถูกจับตัวของน้องสาวคีรินทร์ทำให้บรรยากาศในเซฟเฮาส์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความเงียบสงบถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียดและความกระวนกระวาย ลูกน้องของคีร์ต่างเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ ราวกับเงาที่คอยติดตามเจ้านายของตน คีรินทร์ยืนอยู่ที่เดิม ดวงตาคมกริบของเขาแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความโกรธที่ปะทุอยู่ภายใน ใบหน้าคมสันของเขาซีดลงเล็กน้อย บ่งบอกถึงความเจ็บปวดและความกังวลที่กัดกินหัวใจ "น้องสาวของคุณ..." เกวลินเอ่ยเสียงสั่น "เธอ...เธอเป็นยังไงบ้าง?" คีร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน "ยังไม่รู้...พวกมันยังไม่ได้ติดต่อมา" "แล้วเราจะทำยังไง?" เกวลินถามด้วยความร้อนรน เธอรู้สึกถึงความสิ้นหวังที่ถาโถมเข้ามาเมื่อตระหนักว่าสถานการณ์เลวร้ายกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้มากนัก "ฉันจะพาเธอย้ายไปอยู่ที่อื่น" คีร์ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว "ที่นี่ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป พวกมันรู้ว่าน้องสาวฉันสำคัญกับฉันมากแค่ไหน พวกมันอาจจะกลับมา" "ไปที่ไหน?" "คฤหาสน์หลักของตระกูลวาเลนซิโอ" คีร์ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เป็นที่ที่ได้รับการ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ เจ้าของโลกมืด
อ้อมกอดของคีรินทร์อบอุ่นและมั่นคง ราวกับเป็นเกราะกำบังให้เกวลินจากความหวาดกลัวและความไม่แน่นอนที่รายล้อมอยู่ภายนอก คืนนั้นในคฤหาสน์ ความใกล้ชิดทางกายภาพได้นำมาซึ่งความรู้สึกผูกพันทางใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้และการช่วยเหลือทำให้นอนหลับกันไปในอ้อมแขนของกันและกันอย่างสงบรุ่งเช้า แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านสีทองอ่อนๆ ปลุกให้เกวลินค่อยๆ ลืมตา เธอพบว่าตัวเองยังคงซบอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของคีรินทร์ ใบหน้าคมสันของเขายังคงหลับใหลอย่างผ่อนคลาย ร่องรอยความเครียดเมื่อคืนจางหายไปจนหมดสิ้น ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจของเกวลินอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาดเธอค่อยๆ ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เขารู้สึกตัว แต่คีร์กลับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น และดึงเธอเข้าไปใกล้กว่าเดิม"อรุณสวัสดิ์" เสียงทุ้มต่ำของเขาแหบพร่าเล็กน้อยจากการเพิ่งตื่นนอน"อรุณสวัสดิ์ค่ะ" เกวลินตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆคีร์ลืมตาขึ้นและจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเสน่หา เขายกมือขึ้นลูบแก้มของเธออย่างแผ่วเบา"ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉัน" เขาพูดเสียงเบา"ฉันเต็มใจค่ะ" เกวลินตอบกลับอย่างจริงใจหลังจากนั้น ทั้งสองก็ลุกขึ้นและ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10 เธอคือคนของฉัน
อ้อมกอดของคีรินทร์แน่นกระชับ ราวกับต้องการหลอมรวมร่างของเกวลินให้เป็นส่วนหนึ่งของเขา ความรู้สึกปลอดภัยและความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ทำให้เกวลินคลายความหวาดหวั่นลงได้บ้าง แม้ว่าคำพูดที่หนักแน่นและแสดงความเป็นเจ้าของของเขา จะยังคงก้องอยู่ในหู"เธอคือคนของฉัน...ตลอดไป" คีร์กระซิบข้างหูเธอ เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความรัก ความปรารถนา และความแน่วแน่ที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงเกวลินซบหน้าลงบนอกของเขา หลับตาลงซึมซับความรู้สึกอบอุ่นนั้น เธอรู้ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับคีรินทร์ได้ก้าวข้ามผ่านความหวาดกลัวและความไม่แน่ใจไปแล้ว หัวใจของเธอได้มอบให้กับผู้ชายคนนี้อย่างหมดใจ แม้ว่าโลกของเขาจะเต็มไปด้วยอันตรายและความมืดมิดตลอดคืนนั้น ทั้งสองนอนกอดกันอย่างแนบแน่น ราวกับต้องการเติมเต็มช่องว่างในหัวใจของกันและกัน ความเงียบสงบในห้องนอนหรูหราของคฤหาสน์ เป็นเหมือนเกาะที่ปลอดภัยจากพายุร้ายที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอกรุ่งเช้า เกวลินตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง ทำให้เห็นฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศ คีรินทร์ยังคงหลับใหลอยู่ข้างๆ เธอ ใบหน้าคมสันของเขาดูอ่อนโยนและไร้กั
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status