แอร์ ภัทราริน

พี่ชื่อภูริทัตนะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก...สวัสดีค่ะ ภัตธาราค่ะ หลังจากนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

เธอทิ้งเขาไปโดยไม่มีแม้แต่คำร่ำลา แต่โชคชะตาก็นำพาเธอกับมาพานพบกับเขาอีกครั้งในฐานะผู้ให้บริการกับลูกค้าเมื่อเธอต้องขายศักดิ์ศรีแลกเงินเพื่อรักษาเลือดเนื้อเชื้อไขที่เกิดจากเขา ปราณ ประภาวินท์ กิตติธนปกรณ์ นักธุรกิจหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาวัย 31 ปี เจ้าของโรงแรมหรูที่มีสาขาครอบคลุมทุกจังหวะ นิสัยสุขุมนุ่มลึก ใจเย็น อ่อนโยน "เรามารือฟื้นความทรงจำกันหน่อยไหมวารี แต่ผมมีค่าตอบแทนให้ด้วยนะ..น้ำละ 300,000 พอไหม" วารี สุขเกษม คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวหน้าตาสะสวยวัย 28 ปี นิสัยอ่อนหวานแต่ซ่อนความเด็ดเดี่ยว และความแข็งแกร่งเอาไว้ภายใน "ไม่..ฉันไม่รับงานนี้แล้วค่ะ"

มนทิพย์ฝันถึงหนุ่มสาวคู่หนึ่ง “คุณนพ” เด็กหนุ่มในความฝันทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว โดยเฉพาะดวงตาคมเข้มของเขาที่ฉายแววความรักอย่างเปี่ยมล้มในทุกครั้งที่มองสบมา สิ่งที่เด็กสาวมองเห็น รู้สึก รับรู้ จนแม้กระทั่งนามที่เขาเอ่ยเรียก “ปาริชาต” มนต์ทิพย์กลับรู้สึกว่าทั้งหมดนั้นคือ.. ตัวเธอเอง “ปาริชาต” เจ้าช่อดอกสีแดงเพลิง.. ดอกไม้แห่งการระลึกชาติ กลิ่นหอมแรง.. ทว่ามนุษย์เดินดินหาได้กลิ่นไม่ ด้วยกรุ่นกลิ่นนั้นจรุงใจอยู่ในเพียงเทวโลก แล้วหากมีเจ้าช่อดอกสีแดงเพลิงเป็นสื่อเล่า.. สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นได้ไหม

เรื่องราวของแพรวพราวผู้หญิงที่ทำงานอยู่ที่ร้านเหล้าของเจ๊พิมล สถานที่ตรงนั้นมีบริการอย่างอื่นนอกเหนือจากการเป็นคนนั่งดริ๊ง มันอาจจะไม่ผิดเลยถ้าต้องไปยุ่งกับผู้ชายที่เข้ามาทำงานในร้านแต่ทว่าแพรวพราวเธอมีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้วและสามีเป็นผู้ชายที่ดีมากแต่เธอกลับไม่รู้จักพอแอบนอกใจสามีไปคบกับชายอื่นนอกใจอย่างเดียวไม่พอมีแอบนอกกายอีกต่างหาก..แถมผู้ชายทุกคนที่เข้ามาหาเธอต่างก็รู้ว่าเธอเองก็มีสามีแล้วแต่ก็ยังอยากที่จะสานสัมพันธ์กับเธอแต่ทว่าไปแล้วเธอเองก็ไม่เคยปฎิเสธผู้ชายพวกนั้น ยังไม่หมดนะยังมีคู่ของกายและสารวัตรธาม กายเรียนจบจากกรุงเทพฯเพื่อมาหาพี่สาวที่ชื่อพิมแต่พอมาถึงกลับต้องเสียใจเพราะพิมเธอได้จากไปแล้วแล้วกายได้หลักฐานบางอย่างเพื่อไปพิสูจน์ว่าของชิ้นนั้นพอจะจับคนที่ทำร้ายพิมได้ไหม กายไปที่โรงพักได้เจอกับสารวัตรหนุ่มหล่อ หน้าตาดีประจำการอยู่ตรงนั้น เจอกันครั้งแรกทำเอากายหัวเสียนิดหน่อยแต่ไปๆมาๆสารวัตรหนุ่มหล่อกลับชอบกายซะงั้น เอาแล้วไงทีนี้!! ฝากติดตามด้วยน๊าา.. เรื่องราวในนิยายนักเขียนอยากจะบอกนักอ่านทุกคนว่ามันมีหลากหลายของความรักชายรักชาย ความรักที่มีทั้งผิดหวังและอาจสมหวังบ้าง มีคดีที่ต้องสืบกันเล็กน้อยแต่ไม่ได้หวือหวาอะไรมาก

ความเข้าใจผิดทำให้เขาและเธอต้องมาเจอกันอีกครั้ง “รถของผม คนอะไรใส่ชุดก็แปลกยังทำตัวแปลก ๆ ถ้าจะมารำแก้บน ศาลอยู่ทางโน่นไม่ใช่มายืนทำเนียนแบบนี้” พาริชใช้สายตาคมมองคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าด้วยความดูถูก พร้อมกับชี้ไปที่ศาลพระภูมิ คำพูดของเขาทำให้คนที่ได้ยินถึงกับไม่พอใจ “ฉันไม่ได้มารำแก้บน!! รูปร่างหน้าตาก็ดี การแต่งตัวก็น่าจะเป็นผู้ดี แต่คำพูดคำจาน่าเกลียด ฉันใส่ชุดแบบนี้แล้วมันแปลกหรือไปหนักหัวคุณตรงไหนไม่ทราบ หลบไปฉันรีบไม่มีเวลามาเถียงกับคนบ้าอย่างคุณหรอก” “หึ! หน้าตาก็ดีนะแต่หน้าด้านฉิบหาย ก็บอกแล้วไงว่ารถคันนี้ของผม” “รถฉัน!! แต่งตัวดีก็คิดว่าตัวเองจะขับรถหรู ๆ แบบนี้เหรอ คุณรู้ไหมว่ารถคันนี้มันราคาเท่าไหร่ แต่ช่างเถอะคุณคงไม่รู้หรอกหลบไป!!” “เอามือสกปรกของคุณออกไปจะตัวฉันเดี๋ยวนี้นะ” “แหกตาดู!!ใช่รถคุณหรือเปล่า” “หึ! เงียบทำไม? ไม่เถียงต่อ” พาริชเอ่ยออกมาอย่างผู้ชนะเมื่อคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเงียบไป

“รู้ไหมว่าคุณแพรรัมภา เธอควบสามีถึงสองคน” เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าคุณแพรรัมภา ลูกสาวทายาทเจ้าสัวหมื่นล้านมีสามีถึงสองคน ข่าวฉาวไม่ต่างจากคาวปลาเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว ถึงถูกติฉินนินทาว่าร้าย แต่แพรรัมภาผู้เหย่อหยิ่งก็เชิดหน้าชูคออย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไร ภายนอกชายหนุ่มทั้งสองเป็นเพียงบอดีการ์ดคอยคุ้มกันความปลอดภัย แต่เมื่อนายหญิงสั่งให้พลิกบทบาทเมื่อไหร่ก็กลายเป็นสามีบนเตียงให้ทันที จะให้เลือกระหว่างแอสตันหรือมาร์ตินได้ยังไง ในเมื่อมีของใหญ่และเอวดีทั้งคู่ขนาดนี้...