เวอร์ชันที่โดดเด่นที่สุดในสายตาฉันคือเวอร์ชันของดิสนีย์: 'The Little Mermaid' ฉบับแอนิเมชันปี 1989 ที่เปลี่ยนโทนของนิทานต้นฉบับให้สดใสและมีเพลงไพเราะ จนกลายเป็นคลาสสิกสมัยเด็กที่ฉันโตมากับมัน ต่อมามีผลงานต่อ เช่น 'The Little Mermaid II: Return to the Sea' (ซีเควนซ์) และ 'The Little Mermaid: Ariel's Beginning' (พรีเควล) ที่ขยายจักรวาลตัวละครให้ลึกขึ้น อีกไฮไลต์คือซีรีส์แอนิเมชันสั้นๆ ในยุค 90 ที่เล่าเรื่องราวชีวิตประจำวันของแอเรียลก่อนภาคหนัง ฉันชอบฉากที่แสดงความอยากรู้อยากเห็นของแอเรียลในเพลง 'Part of Your World' เพราะมันทำให้ตัวละครมีมิติและความฝันที่จับต้องได้
เติบโตมากับหนังสือภาพที่แม่เอามาให้จนคุ้นเคยกับเรื่องราวของนางเงือก แต่ภาพจำของฉันจริงๆ มาจากต้นฉบับโบราณที่เขียนโดย Hans Christian Andersen — เรื่องราวต้นกำเนิดคือ 'The Little Mermaid' ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1837 และเป็นนิทานแนวโศกนาฏกรรมที่ต่างจากเวอร์ชันสว่างไสวของสตูดิโอใหญ่ ๆ มาก
เพลงที่ติดหูที่สุดสำหรับแม่มดใน 'The Little Mermaid' สำหรับฉันคือ 'Poor Unfortunate Souls' — มันคือบทเพลงที่ส่งพลังแบบวายร้ายเต็มขั้นและไม่ยอมปล่อยให้คนฟังลืมได้ง่ายๆ
การเรียบเรียงของ Alan Menken ร่วมกับเนื้อเพลงของ Howard Ashman ทำให้ท่อนฮุกมันสะกิดหูทันที เสียงต่ำและสำเนียงพูดจา-ร้องของตัวร้ายผสมกันจนเกิดความชัดเจนทั้งในด้านจังหวะและคาแรกเตอร์ การแสดงของผู้พากย์เดิมมีเสน่ห์ที่ทำให้ประโยคว่า "what's a poor unfortunate soul" ยังคงติดอยู่ในหัวเสมอ