โกสไรเดอร์ 2

พล็อตของ 'โกสไรเดอร์2' ถูกวางแบบให้เป็นหนังแอ็กชันเหนือธรรมชาติที่เน้นบรรยากาศมืดและความขัดแย้งภายในตัวเอกมากกว่าการอธิบายเหตุการณ์ยิบย่อย

ผมมองว่าแกนหลักคือคนที่ถูกผนึกกับพลังปีศาจต้องพาตัวเองไปสู่ทางเลือกระหว่างการหนีออกจากคำสาปหรือใช้พลังนั้นเพื่อปกป้องคนอื่น เรื่องเล่าเดินไปด้วยฉากไล่ล่า เสียงคำสั่งจากศัตรูที่ดูเหมือนจะมีแรงจูงใจเหนือมนุษย์ และโมเมนต์ความเป็นมนุษย์ที่โผล่มาเป็นระยะ ทำให้ภาพรวมไม่ใช่แค่ระเบิดและควัน แต่มีน้ำหนักทางอารมณ์บ้างตรงจุด

สำหรับคนที่อยากดูแบบไม่สปอย จุดที่ควรรู้อย่างเดียวคือหนังพยายามผสมระหว่างงานไซไฟ-แฟนตาซีและธีมการไถ่บาป ถ้าชอบหนังมอเตอร์ไซค์ บทบาทที่ต้องต่อสู้กับตัวเอง และซีนแอ็กชันสไตล์มืดหม่น เรื่องนี้จะให้ความบันเทิงได้ดี ปิดท้ายด้วยว่าเนื้อเรื่องยังคงจังหวะเร็วพอที่จะไม่ทำให้คนที่ชอบฉากต่อสู้เบื่อ แต่ก็มีช่วงเงียบให้คิดตามอยู่บ้าง

โทนภาพและการเล่าเรื่องเป็นสิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนระหว่างสองภาค

สังเกตได้เลยว่า 'Ghost Rider' ภาคแรกเลือกเดินเส้นเรื่องแบบต้นกำเนิด: มีการปูพื้นตัวละคร ความรักกับ Roxanne และเหตุผลที่ทำให้ Johnny Blaze กลายเป็นผีไรเดอร์ ฉากขับมอเตอร์ไซค์กับเปลวไฟถูกใช้เป็นสัญลักษณ์สำคัญของตัวละคร ในขณะที่ภาคสอง 'Ghost Rider: Spirit of Vengeance' ข้ามการอธิบายต้นตอไปเร็วขึ้น แล้วมุ่งตรงสู่การไล่ล่าที่เข้มข้นกว่า เส้นเรื่องในภาคสองจึงรู้สึกกระชับ แต่มากด้วยความวุ่นวายของฉากแอ็กชันและภาพลักษณ์เหนือจริง

สำหรับผม ความต่างที่เด่นอีกอย่างคืออารมณ์ของหนัง—ภาคแรกมีความโรมานซ์ผสมกับความแฟนตาซีและมุกตลกเล็ก ๆ ที่ทำให้ตัวละครดูมนุษย์ ภาคสองกลับเลือกโทนมืดและดิบกว่า การใช้ CG ในฉากต่อสู้และการออกแบบศัตรูทำให้หนังดูห่างจากความสมจริงมากขึ้น คนที่ชอบนิยายสยองขวัญแบบดิบๆ อาจชอบภาคสอง แต่ถาชื่นชอบพัฒนาการทางอารมณ์และความละเอียดของตัวละคร ภาคแรกให้ความพึงพอใจมากกว่า

บนภูเขาอันเงียบสงบ เรื่องราวของ 'Ghost Rider: Spirit of Vengeance' เริ่มจากชายคนหนึ่งที่พยายามหลบหนีจากคำสาปของตัวเองและหาจุดสงบให้ชีวิตกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ฉันเคยชอบภาพฉากเปิดที่เป็นฉากวัดเล็กๆ กับการเล่นมุมกล้องที่ทำให้รู้สึกว่า Johnny Blaze พยายามปิดกั้นพลังนรกทั้งหมดไว้ภายในตัว

เส้นเรื่องหลักสรุปได้ว่า Johnny ถูกบังคับให้ออกจากที่หลบซ่อนเมื่อมีเด็กคนหนึ่ง—Danny—กลายเป็นเป้าหมายของพลังมืด เจ้าชายมืดคนหนึ่งที่ใช้ร่างมนุษย์ชื่อ Roarke พยายามจะใช้เด็กเพื่อปลดปล่อยพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าและคืนชีพสิ่งชั่วร้าย การไล่ล่าจึงพา Johnny ไปสู่การปะทะกับกลุ่มที่มีความเชื่อเรื่องปีศาจและการบูชายัญ ผู้คนที่ Johnny เจอช่วยชี้ชะตาเขาให้ออกมาเป็นฮีโร่ที่ไม่เต็มใจ

ฉากสุดท้ายแสดงให้เห็นว่าการยอมรับชะตากรรมของ Johnny เป็นกุญแจสำคัญ เขาต้องใช้พลังของตัวเองเพื่อหยุด Roarke ซึ่งแปลว่าแม้เขาจะชนะก็ยังต้องแบกรับคำสาปต่อไป เรื่องจบในโทนไม่หวานแหวว แต่ให้ความรู้สึกเหน็บแนมและยอมรับความเป็นจริงของฮีโร่ที่ต้องจ่ายราคาสูง

รายชื่อดาราหลักใน 'โกสไรเดอร์ 2' จริงๆ แล้วไม่ได้ยาวมาก — ใครที่รับบทเด่น ๆ มีไม่กี่คนที่คนดูจะจดจำได้ทันที: Nicolas Cage รับบทเป็น Johnny Blaze / Ghost Rider, Ciarán Hinds รับบทเป็น Roarke (ตัวร้ายสำคัญของเรื่อง), Violante Placido รับบทเป็น Nadya และ Idris Elba ในบท Moreau ที่เป็นตัวละครฝ่ายตรงข้ามบางจังหวะ

ในมุมมองของคนชอบหนังแอ็กชันสไตล์แฟนตาซี ฉันมักจะจับตาการแสดงของ Cage เป็นพิเศษเพราะโทนเสียงและการแสดงของเขาช่วยกำหนดจังหวะหนังทั้งเรื่อง อย่างไรก็ดี Hinds กับ Elba ก็เติมความเข้มและความจริงจังให้ฉากหัวข้อน่าเชื่อถือมากขึ้น ส่วน Placido ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมอารมณ์ระหว่างตัวละครหลักและเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ เหมือนกับนักแสดงสนับสนุนที่ทำให้เรื่องไม่หลุดจากกรอบ

ถ้าคิดถึงความทรงจำของฉากเด่น ๆ จะเห็นว่าแต่ละคนมีบทบาทชัดเจนและช่วยขับเคลื่อนพล็อต แม้หนังจะมีข้อจำกัดในบางจุด แต่นักแสดงหลักทั้งสี่คนถือว่าเป็นแกนกลางที่ทำให้หนังยังพอมีเสน่ห์อยู่บ้าง

ยอมรับเลยว่าการดู 'Ghost Rider: Spirit of Vengeance' ครั้งแรกทำให้ฉันอยากเขียนเปรียบเทียบกับฉบับการ์ตูนทันที

ในมุมมองของฉัน หนังภาคนี้เลือกทางสั้นและตรงกว่าเรื่องราวต้นฉบับของการ์ตูนหลายตอน มันเน้นฉากแอ็กชันและอารมณ์รุนแรงแบบภาพยนตร์คั่นจังหวะไว้อย่างชัดเจน แต่ในคอมิกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในซีรีส์อย่าง 'Road to Damnation' การเล่าเรื่องจะมีชั้นของความเป็นปรัชญาและการสำรวจแนวคิดบาปกับการไถ่บาปมากกว่า หนังตัดบทบทสนทนาที่ลึกซึ้งออกไป ทำให้ตัวละครดูทำหน้าที่เป็นพาหนะของซีนแอ็กชันมากกว่าจะเป็นคนที่ผ่านการเปลี่ยนแปลงในเชิงจิตวิทยา

ภาพลักษณ์ของโกสไรเดอร์ในหนังถูกปรับให้ดูอินเตอร์และก้าวร้าวขึ้น ไฟนรกและมอเตอร์ไซค์ถูกออกแบบให้มีเอกลักษณ์แต่ก็ลดรายละเอียดเชิงสัญลักษณ์ที่การ์ตูนใส่ไว้ เช่น ความสัมพันธ์เชิงซ้อนกับปีศาจต้นตระกูลหรือการเล่นกับแนวคิดของ 'การลงโทษ' ที่การ์ตูนมักจะขยายความ ในภาพยนตร์บางฉากพลังอย่าง 'penance stare' ถูกใช้เพื่อความตื่นเต้นมากกว่าจะเป็นเครื่องมือสะท้อนจริยธรรมเหมือนในคอมิก ทั้งหมดนี้ทำให้หนังดูสนุกแบบทันที แต่ก็ทำให้ความลึกของต้นฉบับหายไปพอสมควร

ปี 2012 กลางเดือนเป็นช่วงที่ผมยังตามตารางหนังเปิดตัวจากต่างประเทศอย่างคึกคัก และ 'Ghost Rider: Spirit of Vengeance' เข้ามาในไทยในช่วงนั้นด้วย ประมาณวันที่ 16–17 กุมภาพันธ์ 2012 หนังเข้าฉายตามโรงภาพยนตร์หลักของไทยแทบทุกเครือ — ถ้าจะนับโรงใหญ่ก็คือเครือที่คนทั่วไปมักไปรับชม เช่น 'Major Cineplex' กับ 'SF Cinema' รวมถึงโรงใหญ่ในห้างอย่างสยามพารากอนหรือสยามเซ็นเตอร์ (ตอนนั้นมักขึ้นป้ายโปรโมทหน้าโรง) ส่วนรอบพรีเมียร์และรอบพิเศษมักมีจัดตามศูนย์การค้าหรือโรงภาพยนตร์ที่มีระบบเสียง-ภาพพิเศษ

การไปดูรอบแรกของหนังแนวฮีโร่-แอ็กชันแบบนี้ให้ความรู้สึกคล้ายตอนดู 'The Avengers' แต่บรรยากาศคอนเซอร์เทิร์นน้อยกว่าหน่อย เพราะโทนหนังมืดและเน้นแอ็กชันหนักกว่า โรงที่ผมไปมักเต็มในวันศุกร์-เสาร์เย็น คนดูกลุ่มวัยรุ่นและผู้ใหญ่ที่ชอบเอฟเฟกต์คือกลุ่มหลัก สรุปสั้นๆ ว่าใครอยากตามบรรยากาศช่วงนั้นควรไปลองเช็กตารางของ 'Major' หรือ 'SF' เพราะเครือเหล่านี้เป็นตัวเลือกหลักในการฉายหนังต่างประเทศสเกลใหญ่

หาแหล่งดู 'โกสต์ไรเดอร์ 2' แบบถูกลิขสิทธิ์ในไทยไม่ได้ยากอย่างที่คิด และผมขอเล่าในมุมที่เน้นคุณภาพภาพและเสียงเป็นหลัก

สตรีมมิงแบบเช่า/ซื้อตามรายการดิจิทัลมักเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับคนอยากได้ความคมชัดสูงและซับไทย เช่นร้านหนังดิจิทัลอย่าง 'Apple TV' หรือร้านขาย/ให้เช่าอย่าง 'Google Play/YouTube Movies' กับบางครั้งใน 'Amazon Prime Video' ก็มีตัวเลือกซื้อ-เช่าให้เลือก ผมเองมักเลือกซื้อถ้าชอบหนังเรื่องนั้นเพราะได้เก็บไว้ และมักเช็ครายละเอียดว่าไฟล์ให้ความละเอียดเท่าไหร่กับมีซับไทยหรือไม่

ถ้าต้องการแผ่นจริง การหา 'Blu‑ray' หรือดีวีดีในร้านค้าทางออนไลน์อย่าง Shopee หรือ Lazada ก็เป็นหนทางหนึ่ง แผ่นต้นฉบับมักให้เสียงและภาพที่ดีกว่า รวมทั้งคอลเลกชันพิเศษบางชุดมีเบื้องหลังให้ดูด้วย การเลือกแบบไหนขึ้นกับงบและความสะดวกของแต่ละคน สำหรับใครชอบดูหนังแอ็กชันมืดๆ แบบ 'Logan' จะเข้าใจว่าคุณภาพภาพ/เสียงช่วยยกระดับอารมณ์หนังได้มากแค่ไหน

ฉากเปิดของหนังพาเราไหลกลับไปสู่การตัดสินใจครั้งใหญ่ก่อนเหตุการณ์หลัก — การแลกสัญญาระหว่างเด็กหนุ่มกับปีศาจในเงามืด ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของชะตากรรมทั้งหมดใน 'Ghost Rider'

ผมได้มองเห็นภาพชีวิตของตัวละครหลักผ่านสองสายเวลาอย่างชัดเจน: เด็กที่พยายามเซฟพ่อด้วยข้อตกลงอันเลวร้าย กับผู้ใหญ่ที่ต้องทนทุกข์กับคำสาปจนกลายเป็นร่างเงาโคมไฟเพลิง เมื่อโตขึ้น โจนี เบลซ กลายเป็นนักขี่มอเตอร์ไซค์ผาดโผน แต่คืนหนึ่งเมื่อปีศาจผสมปะทะเข้ามาอีกครั้ง เขาต้องเผชิญหน้ากับผลผลิตของข้อตกลงนั้น — ร่างผีศรีษะไฟที่ออกล่าอธรรม

เรื่องเดินมาสู่จุดสำคัญเมื่อลูกชายของปีศาจชื่อแบล็คฮาร์ทพยายามยึดสัญญาเพื่อเพิ่มพลัง จอห์นนีต้องปกป้องคนที่เขารักและหาทางหยุดแผนชั่วร้าย การต่อสู้สุดท้ายมีทั้งพลังเหนือธรรมชาติ การเสียสละ และการใช้พลังพิเศษอย่าง 'penance stare' เพื่อเผชิญหน้าความผิดของศัตรู ผลลัพธ์คือการย้ำเตือนว่าการแลกเปลี่ยนด้วยวิญญาณมีราคาที่ต้องจ่าย และตอนจบของหนังยังให้ความหวังแบบขมๆ ว่าคนหนึ่งอาจอยู่กับความผิดของอดีตได้ แม้โลกจะเห็นเขาเป็นเพียงเปลวเพลิงบนล้อก็ตาม

ยอมรับว่าฉันชอบดูฉากหลังเครดิตเพื่อความคาดหวัง แต่กับ 'Ghost Rider: Spirit of Vengeance' นี่ไม่มีฉากหลังเครดิตทั้งกลางหรือท้ายให้ลุ้นเลย

หนังจบแบบคัทคอนคลูซีฟ—ฉากสุดท้ายเป็นการปล่อยตัวละครให้เดินทางต่อไป และไม่มีสติงเกอร์หรือตอนสั้นที่มาแท็กบนเครดิตเพื่อบอกใบ้ภาคต่อหรือเชื่อมจักรวาลใด ๆ ที่ชัดเจน การไม่มีฉากพิเศษทำให้หนังรู้สึกเป็นงานเดี่ยว ๆ มากกว่าจะตั้งใจสานต่อเป็นแฟรนไชส์ที่มีการเชื่อมโยงแบบสมัยใหม่

ในมุมของคนที่ชมมาเยอะ เหตุผลหนึ่งอาจเป็นเพราะโทนและโครงสร้างเรื่องที่เน้นบทเดี่ยวและความมืดมนของตัวละคร ซึ่งทำให้ทีมสร้างอาจไม่ต้องการฝังสติงเกอร์ที่ทำให้โทนเปลี่ยนไป แต่ถาคต่อจะเกิดจริง ผู้ชมก็ยังคงหวังว่าจะมีเซอร์ไพรส์เล็ก ๆ ตอนท้ายเครดิตในอนาคต ซึ่งแค่คิดก็ทำให้หัวใจแฟนๆ กระชุ่มกระชวยได้อยู่ดี