ฉากแรกที่เห็นบาดแผลของเมือง Night City แล้วรู้สึกได้ว่าทุกกรอบภาพกำลังบอกเล่าเรื่องราว—นั่นแหละเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ฉันหลงไหล ฉากไล่ล่าที่มีทั้งความเร็วและความสับสนทางอารมณ์ ผสมกับการเคลื่อนไหวของตัวละครที่ออกแบบมาเพื่อให้ทุกหมัด ทุกการยิงมีผลทางใจ งานออกแบบตัวละครและเครื่องแต่งกายก็เล่าเรื่องได้ด้วยตัวมันเอง โดยเฉพาะการแสดงสีหน้าเวลาตัดสินใจเสี่ยงชีวิตหรือหยุดหายใจชั่วคราวก่อนจะพังทะลาย