การเล่าเรื่องไม่ได้พยายามยัดเยียดความเห็นหรือให้คำตอบชัดเจนเสมอไป ฉันชอบตรงที่ปล่อยให้ช่องว่างระหว่างบรรทัดเปิดพื้นที่ให้ผู้อ่านตีความเอง หลายฉากเหมือนบทสนทนาที่ไม่จำเป็นต้องจบลงด้วยคำพูดที่ชัดเจน ซึ่งทำให้ผมคิดถึงความเรียงชิ้นหนึ่งอย่าง 'The Little Prince' ในแง่ของการใช้สัญลักษณ์และการตั้งคำถามแบบอ้อม ๆ